Category Archives: ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ

The bio-based material that’s stronger than spider silk

Companies seeking viable, scalable alternatives to the composites or metals used as the backbone of automotive and aviation parts should keep their eyes on a biomaterials project being spearheaded by Sweden’s oldest technical university, KTH Royal Institute of Technology.Early this year, researchers there revealed that they had engineered a cellulose nanofiber — aka the building block of trees and plants — described as eight times stiffer and 20 percent stronger than spider silk, commonly considered the world’s strongest biologically derived substance. For those who like data: It has a tensile strength of 1.57 gigapascals; spider silk ranges from 0.6 to 1.3 GPa.The lightweight material could have applications in a variety of sectors from automotive to aviation parts to furniture to medical devices such as artificial joints (although the latter uses will take longer to emerge), according to Daniel Soderberg, one of the KTH researchers. It could be used to replace some metal, alloys or ceramics, helping manufacturing address and reduce the carbon emissions typically associated with the production of those materials."One of the biggest challenges in fabricating engineering materials — materials that can be used to make ‘real products’ for society — from nanocomponents is to make use of the often-exceptional properties of the nanoscale building blocks in such a manner that the engineering material is able to retain these properties," Soderberg wrote in an email, in response to my questions about the project."In our work, we have successfully been able to take one such nanocomponent, i.e. nanocellulose, which is nature’s high-performance building block made by evolution to build e.g. trees and plants to make a usable … material that has exceptional mechanical properties on par with the performance of the nanocomponent."How they did itThe researchers created the material using existing commercially available nanofibers from spruce and pine trees. It’s actually a mashup of multiple fibers: a series of individual fibers — each measuring about 2-5 nanometers in diameter and up to 700 nm long — is packed together by suspending them in deionized and low pH water in a 1-millimeter, stainless steel channel. This allows "supranuclear interactions" that join the individual strands together.The researchers got their inspiration from nature: by studying the alignment of the outer cell walls of trees and how they bond together. (You know, the ones that help them maintain their structure, even when they reach heights of 100 feet or taller.) You can read more specifics in this technical article co-authored by Soderberg that describes the research. What’s the drawback? One of Soderberg’s co-authors, Nitesh Mittal, told Chemical & Engineering News that humidity could affect the performance of the nanofibers and weaken them. That means the cellulose nanofiber must be combined with other biobased materials to be truly practical. One of the largest objections to biomaterials is the perceived expenses associated with migrating to new manufacturing or operational processes. Based on what’s known today, the production process for this biomaterial would carry costs on a par with creating Kevlar fibers, Soderberg wrote in response to another question.The KTH team is working with RISE Bioeconomy, another Swedish research organization, on an effort to produce larger quantities of the material in order to test it in practical applications. The researchers expect to receive a patent for their process by October, which will guide the next steps toward commercialization.  Let's block ads! (Why?)

What role do incubators play in the clean economy?

When it comes to ocean plastic pollution, the challenge is clear: We need to quickly scale up business solutions to support waste and recycling. The construction of strong value chains and waste management systems that support a circular economy is critical.But in South and Southeast Asia — where this type of intervention is desperately needed — bankable ventures, projects and initiatives are in short supply. While amazing entrepreneurs exist in the waste management sector, many could benefit from experience, knowledge, and resources to develop their businesses into investable entities. They need to be incubated.Specifically, they need technical assistance and supportive ecosystems to ensure their success. The good news is that critical incubation programs are rapidly developing.In Indonesia, for example, the Surabaya Ocean Plastic Prevention Accelerator (OPPA) uses a community-sourced approach that engages networks of stakeholders to link innovators with advisors and resources that increase startup connections and growth, through network-centered innovation. The project brings together a range of stakeholders, including local government, private sector partners such as the Packaging and Recycling Alliance for Indonesia (PRAISE), academic institutions, global brands, and owners of large-scale recycling plants like Veolia. We envision a new waste management project led by a local municipality could benefit from the shared knowledge of techniques established elsewhere. At WeWork India coworking spaces in Gurugram and Delhi, the WeWork Labs program has gathered promising early-stage startups focused on solving oceans plastics. The program provides them with space, community and programming to help them fulfil their destiny. Providing holistic, long-term support for startups throughout their journey, WeWorks Labs believes in humanizing the startup process, encouraging inclusivity and diversity, and connecting people to one another.In both of these examples, tailored technical and financial resources will enhance a pipeline of fundable projects for all investors. We envision a new waste management project led by a local municipality could benefit from the shared knowledge of techniques established elsewhere; an NGO project in development could take advantage of technical assistance to establish management systems. Once the project or organization has matured, principals can apply for funding or investment without assistance. As new ventures prove viability, their economic model matures and their risk profile decreases. Analysis shows that a 45 percent reduction in plastic leakage is possible by improving waste management and recycling in five countries in South and Southeast Asia. With this in mind, the Incubator Network by Circulate Capital and SecondMuse, launched last week at the G7 Oceans Partnership Summit in Halifax, will establish an multi-million dollar initiative to build ecosystems of waste management and recycling innovators, with a primary focus on Indonesia and India, and a secondary focus on Vietnam, Thailand, and The Philippines.With the right resources, existing incubator initiatives can rapidly scale the number of innovators in the sector, building out their capacity, and providing acceleration support for those innovations. Our immediate focus is on Indonesia, a country that is the second-largest contributor to marine plastic in the world. System-changing opportunities exist to innovate up and down Indonesia’s waste and recycling value chain.And that’s just the start.Let's block ads! (Why?)

What sub-Saharan Africa shows us about serving communities that are 'under the grid'

Throughout sub-Saharan Africa, hundreds of millions of people live "under the grid," where they are nominally served by a utility but receive little or no power. For example, in Mokoloki community in Ogun State, Nigeria, electricity arrives sporadically; residents can access power only for a few hours at a time and only a couple of days per week.Undergrid communities, which receive unreliable and low-quality grid service that does not meet their needs, face a predicament. The lack of reliable power limits local development and modernization, forcing people to rely on expensive, polluting alternatives. African utilities, which often face financial hardship, have struggled to improve (PDF) this situation. This is where we see an opportunity: across Africa, minigrids offer untapped potential to fill that void and provide undergrid communities with clean, reliable and affordable power. As the grid improves, these minigrids can be integrated as distributed energy resources that improve the reliability and resiliency of the entire system — a transition already beginning in more fully developed grids.Rocky Mountain Institute’s SEED program believes minigrids are a key component of integrated energy planning to achieve sustainable economic growth. With partners, we have been working to identify and address key barriers limiting minigrids from supporting effective electrification in Africa. Our work in Nigeria shows that minigrids are already a least-cost option for powering many undergrid and near-grid communities. And, by growing new markets like those that are undergrid, the costs of minigrid-supplied power rapidly can fall more than 50 percent and enable minigrids to graduate from niche product to mainstream electricity source across sub-Saharan Africa.Undergrid minigrids would address a new market segmentWhat is an undergrid community?Communities under the grid are within the territory of an electric utility where the distribution network is at least nominally present. Like Mokoloki, some undergrid communities are served for several hours a day; others do not receive any power, despite the presence of little but remnant distribution infrastructure that indicates utility jurisdiction. Often designated as "underserved" by governments, residents in these communities rely on expensive alternatives such as small diesel or gasoline generators to fill the gap between limited grid power and their real needs. Their demonstrated high ability to pay for alternatives and significant electricity demand are key factors differentiating undergrid from off-grid communities (where there is no grid presence at all).Undergrid communities are ubiquitous across Africa. In Nigeria, rural communities such as Mokoloki have high economic activity and ability to pay for power, but economic growth is limited by the electricity shortfall. In peri-urban areas of Uganda, Kenya and Tanzania, low grid reliability often stifles economic development. Even in the outskirts of cities such as Freetown, Sierra Leone, limited generation capacity renders the grid insufficient to support the budding commercial and industrial activities that drive the country.How do minigrids help?Electricity access is closely linked to economic development. In communities where the grid is unreliable, customers are forced to supplement their grid-supplied electricity with expensive alternatives or go without power. These communities need new and innovative electrification options, such as minigrids, to complement the unreliable main grid. In the near term, this would reduce customer costs and enable local economic development while allowing utilities to focus on improving grid operations elsewhere. In the long term, undergrid minigrids would create a legion of distributed generation resources that can interconnect to support a more resilient grid structure.What’s limiting minigrid success?While undergrid minigrids are an ideal solution for many underserved communities, they haven’t been implemented in sub-Saharan Africa. A lack of policy and regulatory clarity is partly to blame for steering minigrid developers away from the undergrid market. Only six of about 50 sub-Saharan African countries have published specific regulations on minigrids. Of these, only one (Nigeria) specifically provides for undergrid systems. Developers see a risk in being overrun by the grid and are often encouraged by governments and funders to build systems far away from existing infrastructure. Even in India, where undergrid minigrids have been built, developers still perceive high risk in them and avoid collaborating with the utility.An additional problem stems from the fact that undergrid communities, despite receiving poor electricity service, are nominally considered to be connected to electricity. This reduces the emphasis from development partners and others that are primarily focused on the number of connections as a metric for success of their programs.The Nigerian market offers a compelling case for undergrid minigridsNigeria offers a promising opportunity for demonstrating undergrid minigrid success. A supportive federal policy and regulatory environment has created unique circumstances to test and implement new electrification approaches. Undergrid minigrids, in particular, can fill the gap left by insufficient and unreliable grid power. According to Power for All, 80 percent of grid users in Nigeria already supplement unreliable electricity. As underperforming distribution companies have limited capital to improve service to rural customers, they are willing to explore new solutions.Nigeria’s undergrid market has enormous scaling potential. At a recent RMI convening, developers and other stakeholders estimated that as many as 10,000 undergrid communities are appropriate for minigrid implementation in Nigeria, representing an investment opportunity on the order of $5 billion. Residents in these communities are eager and ready to pay for new reliable and affordable sources of power — and minigrids are cost-competitive.The market for undergrid minigrids is waiting for someone to actThe minigrid market is set for an injection of capital to unlock project development — grant funding is available, but implementation has been slow. Despite the risks inherent in a young industry in developing countries, undergrid projects are a particularly compelling investment opportunity for impact investors, foundations and early stage venture capital. Developing the large undergrid market will help accelerate broader minigrid growth by helping bring down the average system cost to $0.25/kWh (PDF).Despite the added complexity of working with utilities, there is a strong business case for working in undergrid communities. Undergrid communities are a large and attractive market segment that is thirsty for the clean, affordable and reliable electricity minigrids can provide. If Nigeria is representative of the region, undergrid development may be the biggest off-grid opportunity in sub-Saharan Africa, with the potential to address the needs of tens of thousands of communities. And as the market grows, minigrids — whether isolated or interconnected with the grid — will become significant distributed energy resources that enhance sustainability and resiliency across the continent. RMI is actively working with developers, utilities and governments in sub-Saharan Africa to unlock undergrid minigrid development by demonstrating that utilities and developers effectively can work together to mutual benefit. With a proven business case leading to falling minigrid costs, the undergrid minigrid solution can scale to provide reliable and affordable power to millions of people throughout sub-Saharan Africa and beyond.Katie Lau, Eric Wanless, Kelly Carlin and Stephen Doig contributed to this article.Let's block ads! (Why?)

Πώς η ατμοσφαιρική ρύπανση αυξάνει τον κίνδυνο άνοιας

Ενδείξεις ότι η ατμοσφαιρική ρύπανση -που αποτελεί γνωστό παράγοντα κινδύνου για έμφραγμα, εγκεφαλικό, πνευμονοπάθεια κ.α.- μπορεί να αυξάνει τον κίνδυνο επίσης για νευροεκφυλιστικές παθήσεις όπως η άνοια, ανακάλυψαν βρετανοί επιστήμονες. Οι ερευνητές, με επικεφαλής τον δρα Ίαν Κάρεϊ του Πανεπιστημίου St George's του Λονδίνου, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο βρετανικό ιατρικό περιοδικό «British Medical Journal», συσχέτισαν σε βάθος επταετίας τα επίπεδα ρύπανσης του αέρα με τον αριθμό των νέων διαγνωσμένων περιστατικών άνοιας. Η μελέτη αφορούσε σχεδόν 131.000 άτομα ηλικίας άνω των 50 ετών, που δεν είχαν διαγνωσθεί με άνοια στην αρχής της έρευνας. Από αυτούς, οι 2.181 (ποσοστό 1,7%) διαγνώσθηκαν με Αλτσχάιμερ και άνοια μέσα στα επόμενα επτά χρόνια. Οι ερευνητές εστίασαν στις συγκεντρώσεις στην ατμόσφαιρα του διοξειδίου του αζώτου (ΝΟ2), των μικροσκοπικών σωματιδίων (ΡΜ2,5) και του επιφανειακού όζοντος και, στη συνέχεια, έκαναν συσχέτιση με την κατοικία καθενός ανθρώπου και του βαθμού ρύπανσης στην οποία ήταν διαχρονικά εκτεθειμένος. Όσοι ήσαν εκτεθειμένοι στα υψηλότερα επίπεδα ατμοσφαιρικής ρύπανσης (τόσο διοξειδίου αζώτου όσο και σωματιδίων), είχαν κατά μέσο όρο 40% μεγαλύτερη πιθανότητα να διαγνωσθούν με άνοια μετά από μερικά χρόνια, σε σχέση με όσους είχαν την μικρότερη έκθεση σε περιβαλλοντική ρύπανση. Οι επιστήμονες επεσήμαναν, όπως αναφέρει το Αθηναϊκό Πρακτορείο Ειδήσεων, ότι δεν είναι ακόμη σαφής ο βιολογικός μηχανισμός που η ρύπανση μπορεί να συμβάλει στη διαδικασία νευροεκφύλισης του εγκεφάλου, ιδίως στους ηλικιωμένους. Προηγούμενες πάντως μελέτες έχουν συσχετίσει τη ρύπανση από την κυκλοφορία των οχημάτων με χειρότερες γνωστικές/νοητικές επιδόσεις στα παιδιά. Μια πιθανή αιτία είναι ότι η ρύπανση προκαλεί χρόνια φλεγμονή στον εγκέφαλο. Let's block ads! (Why?)

Γιατί αγαπάμε τις μέλισσες και μισούμε τις σφήκες

Βρετανική έρευνα έρχεται να επιβεβαιώσει αυτό που λίγο-πολύ όλοι γνωρίζουμε, κρίνοντας από τους γύρω μας αλλά και από τον εαυτό μας: Για κάποιο λόγο- και παρότι είναι σχεδόν ίδιες- συμπαθούμε τις μέλισσες αλλά αντιπαθούμε τις σφήκες. Όπως δείχνει η έρευνα, αυτή η τάση δεν είναι μεμονωμένη αλλά οικουμενική, καθώς φαίνεται πως οι άνθρωποι σε όλο τον κόσμο, ακόμα και οι επιστήμονες, έχουν σαφή προτίμηση στις μέλισσες. Η μελέτη τονίζει πως αυτό δεν είναι καλό, επειδή προδίδει έλλειψη κατανόησης για τον σημαντικό ρόλο που οι «αντιπαθείς» σφήκες παίζουν διεθνώς στα οικοσυστήματα και στην οικονομία. Οι μέλισσες και οι σφήκες είναι δύο από τους σπουδαιότερους για την ανθρωπότητα οργανισμούς, τόσο από οικολογική όσο και από οικονομική σκοπιά. Και τα δύο είδη εντόμων επικονιάζουν τα άνθη και τις καλλιέργειες, ενώ ειδικά οι σφήκες ελέγχουν τους πληθυσμούς των παρασίτων και των άλλων εντόμων που κάνουν κακό στην υγεία τόσο των φυτών όσο και των ανθρώπων. Οι ερευνητές, με επικεφαλής τη δρα Σίριαν Σάμνερ του Πανεπιστημιακού Κολλεγίου του Λονδίνου, που έκαναν τη δημοσίευση στο περιοδικό οικολογικής εντομολογίας «Ecological Entomology», έκαναν δειγματοληπτική έρευνα σε 46 χώρες και επιβεβαίωσαν ότι η αγάπη για τις μέλισσες και το μίσος για τις σφήκες δεν χαρακτηρίζει μόνο κάποια χώρα. Από την προκατάληψη αυτή δεν έχουν ξεφύγει ούτε οι -υποτίθεται αμερόληπτοι- επιστήμονες. Οι ερευνητές βρήκαν ότι από το 1980 έχουν δημοσιευθεί μόνο 22 επιστημονικές μελέτες (2,4%) για τις σφήκες έναντι 886 για τις μέλισσες (97,6%). Από τις παρουσιάσεις σε επιστημονικά συνέδρια κατά την τελευταία εικοσαετία, το 81,3% αφορούσε τις μέλισσες και το 18,7% τις σφήκες. «Είναι ξεκάθαρο ότι έχουμε πολύ διαφορετική συναισθηματική σύνδεση με τις μέλισσες από ό,τι με τις σφήκες. Έχουμε ζήσει σε αρμονία με τις μέλισσες για πολύ καιρό, έχοντας εξημερώσει μερικά είδη τους, ενώ αντίθετα οι σχέσεις ανθρώπων-σφηκών συχνά έχουν υπάρξει δυσάρεστες, καθώς π.χ. καταστρέφουν ένα πικ-νικ ή κάνουν φωλιά σε ένα σπίτι» δήλωσε η Σάμνερ. «Παρόλα αυτά πρέπει να δράσουμε, έτσι ώστε να αλλάξουμε αυτή την αρνητική εικόνα για τις σφήκες, προκειμένου να προστατεύσουμε τα οικολογικά οφέλη που φέρνουν στον πλανήτη μας. Αντιμετωπίζουν παρόμοια συρρίκνωση πληθυσμού με τις μέλισσες και αυτό είναι κάτι που δεν έχουμε την πολυτέλεια να αποδεχθούμε». Η κακή φήμη των σφηκών, όπως τονίζει το Αθηναϊκό Πρακτορείο Ειδήσεων, οφείλεται σε μικρό αριθμό «κοινωνικών» σφηκών (ούτε το 1% του συνόλου), που είναι πιθανό να έλθουν σε επαφή με τους ανθρώπους και να τους τσιμπήσουν. Υπάρχουν τουλάχιστον 75.000 είδη σφηκών στη Γη και η συντριπτική πλειονότητά τους δεν πλησιάζει τους ανθρώπους. Οι περισσότεροι άνθρωποι θεωρούν πιο επικίνδυνες τις σφήκες από τις μέλισσες, παρόλο το τσίμπημα και των δύο εντόμων είναι εξίσου επώδυνο. Η μελέτη δείχνει ότι, από όλα τα έντομα, οι άνθρωποι συμπαθούν περισσότερο τις πεταλούδες, ενώ έπονται -σε όχι μεγάλη απόσταση- οι μέλισσες. Πιο πίσω στην κλίμακα των «συναισθημάτων» είναι οι μύγες και τελευταίες οι σφήκες. Let's block ads! (Why?)

Αυτοκίνητο χτύπησε και σκότωσε βίδρα μέσα στην Καστοριά

Βίδρα σκοτώθηκε από αυτοκίνητο μέσα στην πόλη της Καστοριάς, στην περιοχή του σχολικού συγκροτήματος των λυκείων. Στο σημείο έσπευσαν μέλη της Ομάδας Άμεσης Επέμβασης του Αρκτούρου και της Εταιρίας Προστασίας Περιβάλλοντος Καστοριάς, τα οποία διαπίστωσαν ότι το ζώο ήταν ήδη νεκρό. Η ευρασιατική βίδρα είναι ένα μικρόσωμο ζώο που ζει στις όχθες των ποταμών και των λιμνών και μόνο όπου τα νερά είναι πολύ καθαρά. Θεωρείται από τα σπανιότερα και πιο απειλούμενα θηλαστικά της ηπείρου. Αποτελεί σημαντικό δείκτη υγείας των ορεινών υδάτων και γι’ αυτό προστατεύεται αυστηρά σε όλες τις χώρες της Ε.Ε., όπως τονίζει ο Αρκτούρος. Στην Ελλάδα θεωρείται ότι υπάρχει ένας από τους πυκνότερους και με μεγάλη εξάπλωση πληθυσμούς. Στην κεντρική Ελλάδα εμφανίζεται μία μικρή διάσπαση των πληθυσμών, ενώ μερικοί απομονωμένοι πληθυσμοί βρίσκονται στην Κέρκυρα και στην Εύβοια. Ο Αρκτούρος και η Ε.Π.Π. Καστοριάς απευθύνουν έκκληση προς τους οδηγούς, που κινούνται στα παραλίμνια σημεία που αποτελούν βιότοπο της βίδρας, να είναι εξαιρετικά προσεκτικοί και να τηρούν πάντα το όριο ταχύτητας, ιδιαίτερα κατά την οδήγηση τις νυχτερινές ώρες. (Πηγή φωτογραφίας: Αρκτούρος) ΚΑΝΤΕ LIKE ΣΤΟ NEWSBEAST.GR Let's block ads! (Why?)

Η κλιματική αλλαγή επιδεινώνει την παγκόσμια πείνα

Ο αριθμός των υποσιτισμένων ανθρώπων σε όλο τον κόσμο αυξήθηκε σε σχεδόν 821 εκατομμύρια το 2017, σηματοδοτώντας το τρίτο συνεχόμενο έτος αύξησης και αποτελώντας τον υψηλότερο αριθμό από το 2009, σύμφωνα με νέα έκθεση του Οργανισμού Τροφίμων και Γεωργίας του ΟΗΕ. Πέρα από τις συγκρούσεις και την αστάθεια, αυτή η άνοδος της παγκόσμιας πείνας προκαλείται ολοένα και περισσότερο από την κλιματική αλλαγή και τα συναφή ακραία καιρικά φαινόμενα, θέτοντας σε μεγαλύτερο κίνδυνο ορισμένους από τους πιο ευάλωτους πολίτες του κόσμου. Η επισιτιστική ανασφάλεια διαπιστώθηκε ότι είναι σημαντικά χειρότερη στις χώρες όπου οι άνθρωποι εξαρτώνται από τη γεωργία για την επιβίωσή τους, ειδικά όταν δεν διαθέτουν συστήματα για την αντιμετώπιση των συνεπειών των κλιματικών κρίσεων. Η κλιματική αλλαγή έχει τη δυνατότητα να αναστρέψει τα κέρδη που έγιναν στην καταπολέμηση της παγκόσμιας πείνας κατά την τελευταία δεκαετία, τα οποία οφείλονταν σε μεγάλο βαθμό στην πολιτική σταθερότητα, την οικονομική ανάπτυξη και την κοινωνική προστασία στον αναπτυσσόμενο κόσμο, καθώς οι ακραίες καιρικές συνθήκες ξεκινούν όλο και περισσότερες κοινωνικές κρίσεις ανά τον κόσμο. Από τις 51 χώρες που αντιμετώπισαν κρίσεις στον τομέα των τροφίμων το 2017, 34 είχαν κλιματολογικές διαταραχές, σύμφωνα με την έκθεση του ΟΗΕ. Η απειλή για την επισιτιστική ασφάλεια εντάθηκε στις 14 χώρες που αντιμετώπιζαν ταυτόχρονα συγκρούσεις και περιφερειακή αστάθεια, εκτός από τις κλιματικές κρίσεις. Η Υεμένη, όπου 22 από τους 27 εκατομμύρια πολίτες χρειάζονται ανθρωπιστική βοήθεια, αποτελεί το χαρακτηριστικότερο παράδειγμα αυτού του συνδυασμού. Μία από τις φτωχότερες χώρες του κόσμου, η Υεμένη αντιμετωπίζει το συνδυασμό ενός συνεχιζόμενου εμφυλίου πολέμου και ενός σοβαρού λιμού. Χωρίς σημαντικές ενέργειες για την αντιμετώπιση της κλιματικής αλλαγής, μερικοί από τους πιο ευάλωτους πολίτες του κόσμου ενδέχεται να αντιμετωπίσουν αυξανόμενο κίνδυνο από την παγκόσμια πείνα, η οποία είχε εμφανώς καθοδική τάση μόλις πριν από πέντε χρόνια, και ο ΟΗΕ ήλπιζε ότι θα εξαλειφθεί πλήρως μέχρι το 2030. Let's block ads! (Why?)

Πόζαρε με την αρκούδα που σκότωσε, άρχισαν τα παρατράγουδα

Ένας καναδός πρώην παίκτης του χόκεϊ δέχεται όχι μόνο δριμεία κριτική για όσα «τιτιβίζει» στα κοινωνικά μέσα, αλλά και απειλές για τη ζωή του. Ποζάροντας όλο καμάρι στο Twitter, ο 34χρονος Tim Brent απαθανάτισε τον εαυτό του με το ζηλευτό του θήραμα, μια μεγαλόσωμη αρκούδα. Alright folks, here is my Mountain Grizzly! We put an awesome stalk on him but he spotted us at about 75 yards. Instead of taking off he turned and came right at us. It was very easy to tell this boar owned the valley we were hunting in and wasn’t scared of anything! When he… — Tim Brent (@Brenter37) 10 Σεπτεμβρίου 2018 Εξηγεί πως η αρκούδα τούς εντόπισε από μακριά «και αντί να φύγει, γύρισε και ήρθε καταπάνω μας. Ήταν πολύ εύκολο να πεις πως αυτή η αρκούδα ήταν αρχηγός στην κοιλάδα που κυνηγούσαμε και δεν φοβόταν τίποτα». Ο Brent, που έπαιζε επαγγελματικά χόκεϊ σε ομάδα του Τορόντο, ποστάρει συχνά φωτογραφίες με τα ζώα που σκοτώνει, αν και αυτή τη φορά η μεγάλη διαδικτυακή κοινότητα ξέσπασε. MY YUKON MOOSEI am absolutely humbled by this animal. We all have times we hunt hard and don’t get rewarded, and then every once in awhile we get lucky and are in the right place at the right time (having a pretty awesome father-in-law doesn’t hurt either!). The stars defi… — Tim Brent (@Brenter37) 12 Σεπτεμβρίου 2018 Στα 23.000 σχόλια που είχε το tweet με την αρκούδα φιγουράρουν πολλά και διάφορα, ακόμα και απειλές κατά της ζωής του. Στην κουβέντα μπλέχτηκαν επίσης και γνωστές διασημότητες, όπως ο κωμικός Ricky Gervais, που μιλά συχνά για τα δικαιώματα των ζώων. Αλλά και η ηθοποιός Amanda Abbington, που δεν μάσησε τα λόγια της και άρχισε τα «γαλλικά». Ο ίδιος πέρασε αργότερα στην αντεπίθεση για τα αρνητικά σχόλια που δέχτηκε: «Αυτά είναι τα είδη των μηνυμάτων που λαμβάνω στο Τwitter για τα κυνήγια μου. Θα ήθελα να ξέρω τι αποτελεί ακριβώς απειλή ή κατάχρηση για το Twitter; Αυτά αντιμετωπίζουμε ως κυνηγοί»… Let's block ads! (Why?)

Η κλιματική αλλαγή αυξάνει τη διάβρωση του εδάφους και φέρνει πλημμύρες

Μια μελέτη από ομάδα ερευνητών υπό την αιγίδα του Πανεπιστημίου ΡίβερσαΪντ στην Καλιφόρνια των ΗΠΑ προβλέπει μείωση των μεγάλων πόρων του εδάφους από την κλιματική αλλαγή, κάτι που θα συμβάλει στην αύξηση των πλημμυρών και της διάβρωσης του εδάφους μέχρι τα τέλη του 21ου αιώνα. Οι επιστήμονες μελέτησαν τις επιπτώσεις της κλιματικής αλλαγής στην ποσότητα των μεγάλων πόρων στο έδαφος. Οι μακροπόροι, οι οποίοι έχουν διάμετρο μεγαλύτερη από 0,08 χιλιοστά, επιτρέπουν στο νερό να απορροφάται εύκολα στο περιβάλλον έδαφος, όπου μπορεί να χρησιμοποιηθεί από τα φυτά, να μεταφέρει θρεπτικά συστατικά και τελικά να επιστρέψει στους υπόγειους υδροφορείς. «Είναι σημαντικό να προβλέψουμε τις μακροπρόθεσμες επιπτώσεις της κλιματικής αλλαγής στον κύκλο του ύδατος που θα επιδεινώσουν τη λειψυδρία, την επισιτιστική ασφάλεια, την ανθρώπινη υγεία και την απώλεια της βιοποικιλότητας», δήλωσε ο Ντάνιελ Χίρμας, αναπληρωτής καθηγητής στο Τμήμα Περιβαλλοντικών Επιστημών και επικεφαλής της μελέτης. Χρησιμοποιώντας μια μεγάλη βάση δεδομένων για δείγματα εδάφους που συλλέχθηκαν σε μία 50ετή περίοδο από τις ηπειρωτικές ΗΠΑ, και αντιπαραθέτοντάς την με ατμοσφαιρικά δεδομένα από ένα δίκτυο μετεωρολογικών σταθμών, οι ερευνητές εξέτασαν τις μεταβολές των μακροπόρων λόγω βροχόπτωσης, θερμοκρασίας και υγρασίας. Τα ευρήματα έδειξαν ότι οι μακροπόροι ήταν πιο πιθανό να αναπτυχθούν σε ξηρότερα κλίματα από ό,τι σε υγρά, και ότι οι μεταβολές από την κλιματική αλλαγή εμφανίζονται σε μικρότερο χρονικό διάστημα από ό,τι πίστευαν προηγουμένως. Οι ερευνητές στη συνέχεια χρησιμοποίησαν κλιματολογικές προβλέψεις για το τέλος του 21ου αιώνα για να προβλέψουν ότι η αύξηση της υγρασίας από το 2080 έως το 2100 θα μειώσει τους μακροπόρους του εδάφους στις περισσότερες περιοχές των ΗΠΑ. Οι συνέπειες θα είναι η μικρότερη διείσδυση του νερού στο έδαφος, η επιφανειακή απορροή και η διάβρωση, καθώς και περισσότερες πλημμύρες. «Πρόκειται για την πρώτη μελέτη που δείχνει ότι η ανάπτυξη των μακροπόρων επηρεάζεται από το κλίμα σε σύντομο χρονικό διάστημα», δήλωσε ο Χίρμας. «Τα αποτελέσματά μας υποδηλώνουν ότι ο τομέας αυτός θα πρέπει να ενσωματωθεί στα παγκόσμια κλιματικά μοντέλα για να κατανοήσουμε καλύτερα τον κύκλο του νερού, να προβλέψουμε τις αλλαγές και να προετοιμαστούμε για το μέλλον», πρόσθεσε. Let's block ads! (Why?)

Εικόνες από κρυμμένες κάμερες δείχνουν πόσο υποφέρουν τα μαϊμουδάκια σε ερευνητικό κέντρο

Τις απάνθρωπες συνθήκες διαβίωσης και τα όσα φριχτά υπομένουν τα ζώα στα ερευνητικά ιδρύματα του ανθρώπου καταγράφει ένα άβολο βίντεο που δόθηκε στη δημοσιότητα. Και δεν είναι μάλιστα από κάποιο κέντρο ό,τι να ναι, αλλά από τη μεγαλύτερη ερευνητική εγκατάσταση για τα πρωτεύοντα στην Ευρώπη! Οι ακτιβιστές της Animal Defenders International (ADI) ισχυρίζονται ότι κατέγραψαν το υλικό τους με κρυμμένες κάμερες μέσα στο Biomedical Primate Research Centre της Ολλανδίας, συλλαμβάνοντας σε όλη τη σατανική μεγαλοπρέπεια όσα τραγικά υπομένουν τα ζώα. Μιλώντας στην εφημερίδα «Daily Mail», τα μέλη της ADI λένε πως πολλά πιθηκάκια ήταν βαρύτατα κακοποιημένα και τραυματισμένα από τις δοκιμασίες. Και μιλούν για πραγματικά βασανιστήρια και πειράματα πόνου χωρίς αναισθητικό. Κι όλα αυτά την ίδια στιγμή που οι ερευνητές τραγουδούν, μοιάζοντας να περνούν ιδιαιτέρως καλά με όλα αυτά. Η γνωστή Jane Goodall, που λειτουργεί πλέον ως πρέσβειρα του ΟΗΕ, δήλωσε: «Ο τρόπος με τον οποίο τους συμπεριφέρονται είναι σοκαριστικός και απάνθρωπος … Αυτή η έρευνα πρέπει να σταματήσει όσο γρηγορότερα γίνεται». Το Biomedical Primate Research Centre είναι η μεγαλύτερη ερευνητική εγκατάσταση για πρωτεύοντα στην Ευρώπη, διαθέτοντας πάνω από 1.600 πιθηκάκια. Ή πειραματόζωα, όπως αρέσκονται να τα αποκαλούν… Let's block ads! (Why?)