Category Archives: ΠΟΛΙΤΙΚΗ

Ο Κωνσταντίνος Καραμανλής και η ευρωπαϊκή ιδέα

Η 15η Σεπτεμβρίου 1983 ήταν μια σημαντική ημέρα για το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο. Για πρώτη φορά, είχε κληθεί να απευθύνει ομιλία στην Ολομέλεια ο αρχηγός ενός κράτους-μέλους. Και αυτός ήταν ο Πρόεδρος της Ελληνικής Δημοκρατίας.Η παρουσία του Κωνσταντίνου Καραμανλή στο Ευρωκοινοβούλιο ήταν, ταυτόχρονα, μια μεγάλη στιγμή και για την Ελλάδα. Οι «πατέρες της Ευρώπης» δεν υπήρχαν πλέον και το άστρο του Ζακ Ντελόρ δεν είχε ακόμη ανατείλει. Ο Πρόεδρος της Ελληνικής Δημοκρατίας εκλήθη στην Ολομέλεια ως ένα ευρωπαϊκό σύμβολο – ως ο ηγέτης που είχε επαναφέρει στη χώρα του τη δημοκρατία, την ασφάλεια της οποίας είχε έμπρακτα εναποθέσει στη συμμετοχή της στην Κοινότητα.Κατά την ομιλία του, στην οποία έντονα φαίνονται οι επιρροές της σκέψης και του Κωνσταντίνου Τσάτσου, ο Καραμανλής δεν παρέλειψε, φυσικά, να αναφερθεί στην Ελλάδα, «που χάρισε στην Ευρώπη το όνομά της και πρόσφερε σ’ αυτή επί πολλούς αιώνες τον λόγο και το πνεύμα της», καθώς και στο συνεχιζόμενο τραύμα της Κύπρου. Σημείωσε όμως ότι θα ομιλούσε «περισσότερο σαν άνθρωπος που πιστεύει βαθύτατα στην Ευρωπαϊκή Ιδέα και λιγότερο σαν φορέας των σκέψεων της χώρας που εκπροσωπώ». Το κεντρικό ερώτημα που έθεσε ήταν απλό: «Θέλουμε ή δεν θέλουμε την Ενωση της Ευρώπης; […] Πρόθεσή μου είναι να ενθαρρύνω το κίνημα το ενωτικό, αποδεικνύοντας την αναγκαιότητα της Ενώσεως».Ο Καραμανλής υπενθύμισε ότι, από την αρχή, από τη Συνθήκη της Ρώμης του 1957, στόχος ήταν η πολιτική ενοποίηση. Υπογράμμισε τα τεράστια επιτεύγματα της Κοινότητας στην κατοχύρωση της ειρήνης και της ευημερίας. Αλλά δεν δίστασε, παράλληλα, να επισημάνει την ανασταλτική επιρροή των «εθνικιστικών προκαταλήψεων» και του συντηρητισμού. Ηδη, «η καθυστέρηση της πολιτικής σε σχέση προς την οικονομική ενοποιητική πορεία […] όχι μόνο ανέστειλε την πορεία προς την Ενωση, αλλά συνετέλεσε και στην επιβράδυνση των επιδιώξεών μας στον ίδιο τον οικονομικό τομέα». Και η λύση που πρότεινε ήταν η επιτάχυνση της πορείας προς την πολιτική ενοποίηση: «Η γνώση του έσχατου τέρματος θα καταστήσει δυνατή την ασφαλή και ταχεία προσέγγισή του». Βασικός άξονας της σκέψης του, η ρήση του Μοντεσκιέ, στην οποία ρητά παρέπεμψε: «L’Europe n’est plus qu’une nation composée de plusieurs» (Η Ευρώπη είναι ένα έθνος που αποτελείται από περισσότερα).Η λύση, επομένως, ήταν μια φυγή προς τα εμπρός, χάρη στην οποία η Ευρώπη θα επιβίωνε σε ένα σκληρό κόσμο. Ο Καραμανλής απέρριψε τις ενστάσεις των σκεπτικιστών, ως δείγμα της αδυναμίας τους να προσαρμοστούν στην ιστορική εξέλιξη: «Ο απομονωτισμός, τα δασμολογικά τείχη και η ανέφικτη αυτάρκεια είναι ιστορικά ξεπερασμένα στάδια οικονομικής και πολιτικής δράσεως και αποτελούν παθητική αντιμετώπιση των γεγονότων». Ακόμη πιο σκληρός, όμως, ήταν απέναντι στις πολιτισμικές επικλήσεις των ευρωσκεπτικιστών. Οι ανησυχίες τους «οφείλονται προφανώς σε σύγχυση. Παρασυρμένοι από τις διαφορές της επιφανείας, δεν βλέπουν την ενότητα του βάθους. Δεν βλέπουν τα κοινά συμφέροντα και τους κινδύνους που συνδέουν τους Ευρωπαίους. Λησμονούν την κοινή πολιτιστική τους παράδοση. Τη συγγένεια των ηθών τους. Και την ταυτότητα των μορφών της σκέψεώς τους». Επρόκειτο για μια επιλογή «μεταξύ προόδου και οπισθοδρόμησης». Με σαφήνεια, ο Καραμανλής έδειξε ότι δεν είχε τίποτε το κοινό με τον κόσμο των ευρωσκεπτικιστών. Δεν ήθελε να έχει.Δεν θα γίνει αναφορά, εδώ, στις ειδικότερες προτάσεις που διατύπωσε ο Καραμανλής για τα προβλήματα εκείνης της εποχής. Αλλά η βασική του παρέμβαση σχετίζεται με τον πυρήνα των προβλημάτων του 2017. Και ήταν μια παρέμβαση που αφορούσε, τελικά, την ταυτότητα του ελεύθερου ανθρώπου. Ο Πρόεδρος της Ελληνικής Δημοκρατίας, διακοπτόμενος πολλές φορές από τα χειροκροτήματα των μελών του πρώτου εκλεγμένου Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, μίλησε ως Ελληνας και ως εκπρόσωπος του ευρωπαϊκού πολιτισμού. Ως ένας παγκοίνως αναγνωρισμένος, πλέον, εκφραστής του ευρωπαϊκού εγχειρήματος: «Μπορεί οι αντιδραστικοί να το πολεμήσουν. Μπορεί οι σκεπτικισταί να το επιβραδύνουν. Δεν μπορούν, όμως, να το ματαιώσουν, γιατί αποτελεί, όπως είπα, ιστορική επιταγή».* Ο κ. Ευάνθης Χατζηβασιλείου είναι καθηγητής στο Τμήμα Ιστορίας και Αρχαιολογίας του Πανεπιστημίου Αθηνών.Let's block ads! (Why?)

Το μήνυμα των 60 χρόνων είναι οι κοινές λύσεις προς το συμφέρον όλων

Για τη μείωση της ανεργίας χρειάζεται μια Ευρώπη πιο ανταγωνιστική και προσανατολισμένη στην πραγματική οικονομία, τονίζει ο πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, Αντόνιο Ταγιάνι. Σήμερα εορτάζουμε την επέτειο των εξήντα καλύτερων ετών της ελεύθερης Ευρώπης. Ωστόσο, ποτέ μέχρι τώρα δεν ήταν τόσο αισθητή η απόσταση από το ευρωπαϊκό εγχείρημα. Εντός και εκτός της Ε.Ε. διογκώνεται ο εθνικισμός και επικρατεί η αντίληψη «ο καθένας για τον εαυτό του». Για πρώτη φορά, αντί να χαιρετίζουμε νέες προσχωρήσεις, πρέπει να αντιμετωπίσουμε την έξοδο της Μεγάλης Βρετανίας. Γι’ αυτόν τον λόγο δεν μπορούμε να περιοριστούμε σε πανηγυρικές ρητορείες. Πρέπει να ξαναφέρουμε την Ευρώπη κοντά στους πολίτες, επιλύοντας με συνέπεια τα προβλήματά τους στην πράξη.Η απάντηση στον λαϊκισμό είναι η Ευρώπη των επιτευγμάτων: μείωση της ανεργίας, διαχείριση των μεταναστευτικών ροών, εγγύηση για ασφάλεια, μέριμνα για την προστασία του περιβάλλοντος. Να διαιρεθούμε σήμερα, να συνεχίσουμε τη μετακύλιση της ευθύνης για υπαιτιότητες ή σφάλματα σε άλλα θεσμικά όργανα ή κυβερνήσεις, δεν οδηγεί πουθενά. Είναι η ώρα του θάρρους και της ευθύνης ώστε να εργαστούμε για κοινές λύσεις προς το συμφέρον των λαών της Ευρώπης.Για τη μείωση της ανεργίας χρειάζεται μια Ευρώπη πιο ανταγωνιστική και προσανατολισμένη στην πραγματική οικονομία. Παράλληλα με το Σύμφωνο για τη Σταθερότητα και την Ανάπτυξη, απαιτείται ένα σύμφωνο γενεών. Δεν μπορούμε να κληροδοτήσουμε στους νέους οφειλές μη διαχειρίσιμες και οικονομίες αναποτελεσματικές που δυσχεραίνουν τη δημιουργία απασχόλησης. Πρέπει να εξασφαλίσουμε και για αυτούς τα οφέλη του δικού μας προτύπου κοινωνικής οικονομίας της αγοράς.Η δημοσιονομική εξυγίανση από μόνη της δεν αρκεί. Απαιτείται επίσης μια πολιτική για τις επενδύσεις, για τη βιομηχανία, για τις υπηρεσίες, για την ψηφιακή τεχνολογία, καθώς και μια πραγματική ευρωπαϊκή αγορά. Πρέπει να ενισχυθεί η ευρωπαϊκή διακυβέρνηση της οικονομίας. Η δημοσιονομική ευελιξία και η χρήση των ευρωπαϊκών ταμείων θα πρέπει να συνδυαστούν με ποιοτικές δαπάνες και μεταρρυθμίσεις για τη βελτίωση της οικονομικής και διοικητικής αποτελεσματικότητας. Αυτός είναι ο δρόμος που οδηγεί στην πραγματική σύγκλιση των οικονομιών μας, απαραίτητη προϋπόθεση προκειμένου να αποφέρει το ευρώ οφέλη σε όλους τους Ευρωπαίους. Χρειαζόμαστε απλούστερους κανόνες και διαδικασίες που να μην κάνουν πολίτες και επιχειρήσεις να ασφυκτιούν. Δεν πρέπει να χαθούμε στις λεπτομέρειες.Αντιθέτως, πρέπει να επικεντρωθούμε στις μεγάλες παγκόσμιες προκλήσεις: εξωτερική πολιτική, άμυνα, εμπόριο, καταπολέμηση της κλιματικής αλλαγής. Κανένα ευρωπαϊκό κράτος δεν διαθέτει από μόνο του την ισχύ να διαπραγματευθεί με τις ΗΠΑ, την Κίνα και τη Ρωσία. Μόνον μαζί μπορούμε να ασκήσουμε πραγματικά τα κυριαρχικά μας δικαιώματα. Ενωμένοι κατορθώνουμε να εξασφαλίσουμε στην ευρωπαϊκή αριστεία πρόσβαση στις παγκόσμιες αγορές, με σαφείς κανόνες, δίνοντας ένα τέλος στον αθέμιτο ανταγωνισμό.Χρειαζόμαστε επίσης μια αγορά και μια ευρωπαϊκή αμυντική βιομηχανία για την καλύτερη δυνατή προστασία μας βάσει των διαθέσιμων πόρων. Πρέπει να δημιουργηθούν συνέργειες και να αξιοποιηθούν στρατιωτικά μέσα τα οποία, μολονότι προέρχονται από διαφορετικές χώρες, να μπορούν εν τέλει να λειτουργούν με συντονισμένο τρόπο.Για την προστασία των πολιτών από την τρομοκρατία και το οργανωμένο έγκλημα ή για την πάταξη της φοροδιαφυγής, είναι απαραίτητο να υπάρχει αμοιβαία εμπιστοσύνη. Οι υπηρεσίες πληροφοριών, τα δικαστήρια, οι αστυνομικές αρχές, η υπηρεσία δίωξης οικονομικού εγκλήματος οφείλουν να ανταλλάσσουν πληροφορίες και να εργάζονται από κοινού. Οπως ακριβώς και για τον έλεγχο των συνόρων μας, είναι απαραίτητο να χρησιμοποιούνται από κοινού περισσότεροι πόροι και να δημιουργηθεί ένα Ευρωπαϊκό Σώμα Συνοριοφυλακής και Ακτοφυλακής.Ολοι μαζί, με αλληλεγγύη, οφείλουμε να εγγυηθούμε το δικαίωμα σε άσυλο, αναμορφώνοντας τον κανονισμό του Δουβλίνου ώστε να καταστεί πιο αποτελεσματικός. Πρέπει να επιδείξουμε την ίδια αποφασιστικότητα τόσο στο πλαίσιο υποδοχής όλων όσοι δικαιούνται άσυλο όσο και στο πλαίσιο αποτροπής της παράνομης μετανάστευσης.Για να αντιμετωπιστεί ένα συγκυριακό φαινόμενο που συνδέεται με την αύξηση του πληθυσμού, την κλιματική αλλαγή, την τρομοκρατία, τον πόλεμο και την ένδεια, απαιτείται κοινή στρατηγική που θα εστιάζεται στην ανάπτυξη της Αφρικής. Δεν μπορούμε να αφήσουμε τη διαχείριση των μεταναστευτικών ροών στους διακινητές ανθρώπων και τους τρομοκράτες.Πρέπει να δημιουργηθούν κέντρα υποδοχής προσφύγων στη Βόρεια Αφρική σε συνεργασία με τον ΟΗΕ, ώστε να διευκολυνθούν και να επισπευσθούν οι διαδικασίες επαναπατρισμού και να μειωθεί η μεταναστευτική πίεση και, για τον σκοπό αυτό, χρειαζόμαστε ισχυρή οικονομική διπλωματία. Ενα σχέδιο Μάρσαλ για την Αφρική, με περισσότερες επενδύσεις και μεταφορά τεχνογνωσίας στους τομείς της ασφάλειας, των υποδομών, της καθαρής ενέργειας, της βιομηχανίας, της επιχειρηματικότητας, της κατάρτισης και της διοικητικής ικανότητας. Η σοβαρή αντιμετώπιση αυτών των προκλήσεων σημαίνει να αντιληφθούμε ότι σήμερα η ενότητα της Ευρώπης είναι περισσότερο απαραίτητη από ποτέ άλλοτε. Η Ευρώπη πρέπει να αλλάξει, όχι να αποδυναμωθεί.Μπορούμε να προβληματιστούμε πάνω στα λάθη μας και να μελετήσουμε τι θα μπορούσε να βελτιωθεί. Ωστόσο, δεν πρέπει να χάνουμε το θάρρος μας και πρέπει να είμαστε υπερήφανοι για όλα όσα οικοδομήσαμε μαζί. Είμαστε η μόνη περιοχή στον κόσμο στην οποία δεν υπάρχει θανατική ποινή. Σε μας στρέφεται όλος ο κόσμος όταν φυλακίζεται ένας δημοσιογράφος, όταν μια γυναίκα υφίσταται βία και διαπιστώνει ότι δεν γίνονται σεβαστά τα δικαιώματά της, όταν ένας πολιτικός της αντιπολίτευσης απειλείται ή στερείται του δικαιώματος της ελευθερίας του. Εξακολουθούμε να αποτελούμε φάρο για την προστασία των θεμελιωδών δικαιωμάτων. Είμαστε κάτι πολύ περισσότερο από μια αγορά ή ένα νόμισμα. Εχουμε όλοι μας υποχρέωση να διαδραματίζουμε με ακόμη μεγαλύτερη δύναμη και θάρρος ηγετικό ρόλο με βάση τις αξίες που συνιστούν τον κυριότερο λόγο συνύπαρξής μας.Η Ευρώπη είναι ιστορία επιτυχίας όταν μπορεί να δίνει σάρκα και οστά σε ένα όραμα προόδου, ευημερίας, ελευθερίας και ειρήνης. Αρνούμαι να πιστέψω ότι οι Ευρωπαίοι έχουν χάσει την επιθυμία να οραματίζονται. Από εμάς εξαρτάται να αλλάξουμε την εικόνα της αφηρημένης, αναποτελεσματικής και γραφειοκρατικής Ευρώπης. Πρέπει να συναρπάσουμε εκ νέου τους πολίτες δίνοντάς τους ξανά την αίσθηση ότι συμμετέχουν σε ένα μέγιστο εγχείρημα.Είναι η καλύτερη παρακαταθήκη που μπορούμε να αφήσουμε στις μελλοντικές γενεές.*Ο κ. Αντόνιο Ταγιάνι είναι πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου.Let's block ads! (Why?)

Η Ευρώπη των «27»: ένας ειλικρινής διάλογος

Η ευρωπαϊκή ολοκλήρωση υπήρξε ανέκαθεν ένα εγχείρημα από τους πολίτες για τους πολίτες. Ηταν το κίνημα μιας γενιάς που, ενωμένη, είπε: «Ποτέ ξανά!». Με την υπογραφή των Συνθηκών της Ρώμης, στις 25 Μαρτίου 1957, τα έξι ιδρυτικά κράτη–μέλη της Ε.Ε. έστειλαν τα φαντάσματα του παρελθόντος της Ευρώπης στα βιβλία της Ιστορίας, από όπου οι μελλοντικές γενιές θα διδάσκονται τι δεν θα πρέπει να επαναλάβουν ποτέ.Η 60ή επέτειος της σημαδιακής αυτής ημέρας σηματοδοτεί την αναγέννηση του ευρωπαϊκού εγχειρήματος. Ζούμε σε έναν κόσμο που διαρκώς μεταβάλλεται και έχει έρθει η στιγμή να ανανεώσουμε τις υποσχέσεις μας και να επαναβεβαιώσουμε τη δέσμευσή μας για ένα κοινό μέλλον, στο οποίο όλοι οι πολίτες και όλα τα κράτη–μέλη θα απολαμβάνουν ίση μεταχείριση. Για να ανταποκριθεί στις προσδοκίες των πολιτών, η νέα Ευρώπη των «27» πρέπει να δράσει με όραμα και αποφασιστικότητα.Για τον λόγο αυτό, πρέπει να αναζητήσουμε νέες απαντήσεις σ’ ένα ερώτημα τόσο παλιό όσο και η Ενωσή μας: «Προς τα πού βαδίζουμε;». Ωστόσο, δεν μπορούμε να δώσουμε μόνοι μας τις απαντήσεις αυτές. Η Ευρώπη δεν μπορεί να καθοδηγείται με εκτελεστικά διατάγματα. Είναι ένα ερώτημα που πρέπει να απαντηθεί από τους Ευρωπαίους πολίτες.Εδώ και πολύ καιρό, υφίσταται χάσμα μεταξύ των προσδοκιών των πολιτών και των πραγματικών δυνατοτήτων της Ευρώπης. Δεν θα πρέπει, λοιπόν, να προσποιούμαστε ότι η Ευρώπη, μόνη της, μπορεί να λύσει όλα τα προβλήματα. Αντίστοιχα, δεν μπορεί να βρίσκει έδαφος η άποψη ότι τα κράτη μπορούν μόνα τους να επιτυγχάνουν τα πάντα. Οι προκλήσεις της μεταναστευτικής κρίσης και της απειλής της τρομοκρατίας δεν σταματούν στα εθνικά σύνορα, και η αντιμετώπισή τους μπορεί να είναι αποτελεσματική μόνο σε ευρωπαϊκό και παγκόσμιο επίπεδο. Η Ελλάδα δεν θα μπορούσε να αντεπεξέλθει μόνη της στην τεράστια πίεση της προσφυγικής κρίσης. Γι’ αυτό και η Ευρώπη στάθηκε στο πλευρό της από την πρώτη στιγμή.Για τους λόγους αυτούς, πιστεύουμε ότι ήρθε η ώρα να ξεκινήσουμε έναν ειλικρινή διάλογο σχετικά με το τι θέλουμε από την Ενωσή μας στο μέλλον.Θα μπορούσαμε να συνεχίσουμε να λειτουργούμε με τον ίδιο τρόπο, όπως και σήμερα. Χωρίς να επαναπαυόμαστε στις δάφνες μας, αλλά επικεντρώνοντας όλες τις ενέργειές μας στην αντιμετώπιση των σημαντικών ζητημάτων, όπως η μετανάστευση, η ασφάλεια και η διαχείριση των συνόρων, η ολοκλήρωση της εσωτερικής αγοράς, της ψηφιακής ενιαίας αγοράς, της ενεργειακής ένωσης, της ένωσης κεφαλαιαγορών και της αμυντικής ένωσης.Θα μπορούσαμε, επίσης, να ακολουθήσουμε μια ακριβώς αντίθετη πορεία και να προχωρήσουμε σε μια Ε.Ε. των «27» με αποκλειστικό σκοπό την ενιαία αγορά. Η Ευρώπη, όμως, είναι κάτι πολύ περισσότερο από μια αγορά αγαθών και χρημάτων. Με άλλα λόγια, θα ήταν σαν να προδίδαμε αξίες για τις οποίες έχουμε δώσει τόσους αγώνες.Ενα τρίτο σενάριο θα ήταν να επιτραπεί στα κράτη–μέλη που το επιθυμούν να αναπτύξουν μεγαλύτερη δράση σε κάποιους τομείς που προβλέπονται ήδη από τις συνθήκες, δίνοντας όμως τη δυνατότητα και στα υπόλοιπα κράτη–μέλη να ακολουθήσουν, όταν θα είναι έτοιμα. Κάτι τέτοιο συμβαίνει ήδη, καθώς διάφορες ομάδες κρατών από όλη την ήπειρο συνεργάζονται, για παράδειγμα, για τη δημιουργία ενός δικαστηρίου ευρεσιτεχνιών της Ε.Ε. ή την εναρμόνιση των νομοθεσιών τους σε τομείς όπως τα διαζύγια και το καθεστώς ιδιοκτησίας για τα διεθνή ζευγάρια, ή τη σύσταση Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας με στόχο την καταπολέμηση της απάτης εις βάρος του προϋπολογισμού της Ε.Ε. Τα παραδείγματα αυτά ενισχυμένης συνεργασίας αποδεικνύουν ότι δεν χρειάζεται όλοι να προχωρούν με την ίδια ταχύτητα, αλλά ότι χρειάζεται όλοι να πηγαίνουν προς την ίδια κατεύθυνση.Σύμφωνα με μια παραλλαγή του σεναρίου αυτού, η Ε.Ε. των «27» θα μπορούσε να κάνει πολύ περισσότερα, από κοινού, σ’ έναν περιορισμένο αριθμό τομέων, όπου οι δράσεις μας έχουν, πράγματι, προστιθέμενη αξία και οι πολίτες προσβλέπουν σε αυτές. Κάτι τέτοιο θα σήμαινε στην ουσία να «κάνουμε λιγότερα» με πιο αποδοτικό τρόπο, σε τομείς στους οποίους τα κράτη–μέλη δεν μπορούν να συμφωνήσουν ή που προτιμούν να αντιμετωπίζουν μόνα τους.Τέλος, τα κράτη–μέλη θα μπορούσαν να κινηθούν όσο το δυνατόν ταχύτερα και να αποφασίσουν να μοιραστούν περισσότερες αρμοδιότητες, πόρους και διαδικασίες λήψης αποφάσεων σε όλους τους τομείς.Και τα πέντε αυτά σενάρια είναι εφικτά. Χωρίς αμφιβολία, θα προκαλέσουν έντονη αντιπαράθεση στα εθνικά κοινοβούλια, στις κυβερνήσεις, στην κοινωνία των πολιτών και στους πολίτες. Στην πραγματικότητα, το πιθανότερο είναι ότι το μέλλον της Ευρώπης θα διαμορφωθεί σύμφωνα με ένα έκτο σενάριο, που θα έχετε σχεδιάσει εσείς οι ίδιοι, οι πολίτες.Η Ευρώπη έχει «ραντεβού» με τη Δημοκρατία το 2019. Από σήμερα και έως τις επόμενες ευρωεκλογές θέλουμε να ακουστούν όλες οι φωνές. Το μέλλον μας πρέπει να σχεδιαστεί από όλους μας και να ανήκει σε όλους μας. Οχι από τα θεσμικά όργανα ή τους πολιτικούς, αλλά από τους πολίτες. Σε ό,τι αφορά την Ε.Ε., ήταν πάντοτε πολύ εύκολο για τους προέδρους και τους πρωθυπουργούς να λένε τι δεν θέλουν. Τώρα θα πρέπει να προετοιμαστούν και να συμμετάσχουν σε συζητήσεις σε κάθε γωνιά της Ευρώπης, με κάθε κομμάτι της κοινωνίας, για να αποφασίσουν τι είναι αυτό που θέλουν.Οποιον δρόμο, τελικά, και αν αποφασίσουμε να ακολουθήσουμε, το μέλλον βρίσκεται στα χέρια μας.Η Ευρώπη κατόρθωσε το ακατόρθωτο: 60 χρόνια διαρκούς ειρήνης, ευημερίας και σταθερότητας. Δεν θα πρέπει, πάντως, να θεωρούμε αυτά τα επιτεύγματα ως κάτι δεδομένο. Η Ευρώπη πάντοτε ήταν και παραμένει και σήμερα επιλογή. Κάνοντας τις επιλογές μας σήμερα, αύριο, σε δύο χρόνια από τώρα, θα πρέπει να έχουμε πλήρη επίγνωση των συνεπειών τους, όχι για εμάς τους ίδιους, αλλά για τις επόμενες γενιές.Γιατί δεν θα κριθούμε γι’ αυτό που κληρονομήσαμε, αλλά γι’ αυτό που εμείς θα αφήσουμε πίσω μας ως κληρονομιά.*Ο κ. Ζαν-Κλοντ Γιούνκερ είναι πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής. Ο κ. Δημήτρης Αβραμόπουλος είναι επίτροπος Μετανάστευσης, Εσωτερικών Υποθέσεων και Ιθαγένειας.Let's block ads! (Why?)

Ο Αλ. Τσίπρας στο μουσείο «Νίκος Μπελογιάννης» τη Δευτέρα

Ο Πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας θα παραστεί αύριο Δευτέρα στα εγκαίνια της μόνιμης έκθεσης στο μουσείο «Νίκος Μπελογιάννης». Η εκδήλωση θα πραγματοποιηθεί στις 12 το μεσημέρι  στην Αμαλιάδα.Let's block ads! (Why?)

Επετειακά και ευρωτουρκικά

​​Υπεροψία και μέθη δεν διακατέχουν μόνον τον πρόεδρο της Τουρκίας κ. Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, όπως συλλήβδην τον κατηγορούν οι ηγέτες της Βορείου Ευρώπης, διότι εξίσου ανεύθυνη και άκρως επικίνδυνη είναι η συμπεριφορά ορισμένων εξ αυτών έναντι της Αγκυρας, τουλάχιστον για τα ελληνικά συμφέροντα.Είναι αλήθεια ότι ελληνικές κυβερνήσεις θεώρησαν ότι η προοπτική εντάξεως της Τουρκίας στην Ευρωπαϊκή Ενωση θα οδηγούσε σε εξομάλυνση και των διμερών μας σχέσεων. Σε όσες περιπτώσεις, όμως, παρατηρήθηκε μείωση της εντάσεως, αυτό επετεύχθη λόγω πρωτοβουλιών προερχομένων από την ελληνική και τουρκική πλευρά. Τα άλλα ήσαν συνήθης αυταπάτη.Η μόνη ευρωπαϊκή χώρα που είχε σαφή στρατηγική αντίληψη περί των ευρωτουρκικών σχέσεων ήταν η Βρετανία, που όμως την προσεχή εβδομάδα θα υποβάλει επισήμως αίτηση για την ενεργοποίηση του άρθρου 50 της Ευρωπαϊκής Συνθήκης, ώστε να αρχίσουν διαπραγματεύσεις εξόδου του Ηνωμένου Βασιλείου από την Ε.Ε. Στερούμενες στρατηγικής θεωρήσεως των ευρωτουρκικών σχέσεων, οι άλλες χώρες της Ενώσεως εφρόντισαν απλώς να αυξήσουν τις οικονομικές συναλλαγές τους με την Αγκυρα, άλλες περισσότερο –όπως η Γερμανία και η Ολλανδία– και άλλες ολιγότερο. Θεώρησαν ότι αυτό αρκούσε για να υποκύψει η Τουρκία στη «γοητεία της Ευρώπης». Οταν ωστόσο αντί «στρατηγικής» διαμορφώνεται πολιτική βάσει «αρχών», το αποτέλεσμα είναι ενίοτε αντίθετο του επιδιωκομένου. Εκμεταλλεύθηκε λοιπόν ο κ. Ερντογάν την πίεση της Ευρώπης για «αποστρατικοποίηση» της τουρκικής πολιτικής ζωής και διέλυσε τον μόνο «θεσμό» στον οποίο εστήριζε η Δύση τις σχέσεις της με αυτήν τη χώρα.Προέβαλαν οι Ευρωπαίοι ηγέτες την ανάγκη σεβασμού των πολιτικών ελευθεριών στην Τουρκία και ενεθάρρυναν τους Κούρδους αυτονομιστές. Παράλληλα, η συμμαχία του τέως Αμερικανού προέδρου κ. Μπαράκ Ομπάμα με Κούρδους της Συρίας για την αντιμετώπιση των οπαδών του Ισλαμικού Κράτους ενέτεινε τους φόβους διαλύσεως της χώρας.Γνωρίζαμε έως τώρα ότι συμφέροντα οικονομικά καθορίζουν την πολιτική των κρατών, αλλά εισήχθη πρόσφατα και η κομματική σκοπιμότης, λόγω εκλογών σε κάποιες χώρες της Ευρώπης. Ετσι λοιπόν, η καγκελάριος κ. Αγκελα Μέρκελ απαγόρευσε στον Τούρκο υπουργό Εξωτερικών να ομιλήσει σε ανοικτή συγκέντρωση υπέρ του δημοψηφίσματος, και ακολούθησαν οι Ολλανδοί. Αλλά το Βερολίνο επέτρεψε στους Κούρδους και άλλους αντιπολιτευόμενους να διαδηλώσουν την αντίθεσή τους στον κ. Ερντογάν. Ευθεία είναι η ανάμειξη στα εσωτερικά αυτής της χώρας.Η Ελλάς ανήκει στην Ε.Ε. και φυσικά στην Ευρωζώνη, από την οποία εξαρτάται οικονομικώς με τρόπο απόλυτο και όρους απολυταρχικούς. Αλλά θα ήταν αφροσύνη να ακολουθήσει τους εταίρους της, επιδεικνύοντας «αλληλεγγύη» εάν γίνει κάποια απόπειρα συντονισμένης καταδίκης του κ. Ερντογάν.Και επειδή είναι σήμερα η επέτειος της εθνεγερσίας μας έναντι των Οθωμανών, ας μη λησμονούμε ότι η Επανάσταση ξεκίνησε το 1821 εις πείσμα της Ιεράς Συμμαχίας και της κατεστημένης τάξεως στην Ευρώπη. Μόνον έπειτα από ηρωικές θυσίες και ολέθριες εμφύλιες συγκρούσεις και αφού δημιουργήθηκε σε κάποιες χώρες κρίσιμη μάζα υποστηρικτών του αγώνος προέκυψε η ανεξάρτητος Ελλάς, μάλλον ως δημιούργημα της ευρωπαϊκής διπλωματίας. Φθάσαμε όπως φθάσαμε σε αυτό που είναι σήμερα η Ελλάς. Αρκεί η βάσανος των διμερών μας προβλημάτων με την Αγκυρα. Ας αποφύγουμε την εμπλοκή στα ανεύθυνα και κομματικά κάποιων εκ των εταίρων μας.Let's block ads! (Why?)

Στ. Θεοδωράκης: Η κυβέρνηση έχει σκοπό να κλείσει την αξιολόγηση αλλά δεν ξέρει πώς

Για πληροφορίες ότι η κυβέρνηση έχει σκοπό να κλείσει την αξιολόγηση αλλά δεν ξέρει πώς να το κάνει, έκανε λόγο ο επικεφαλής του Ποταμιού Σταύρος Θεοδωράκης τονίζοντας ότι «υπάρχει μια αμηχανία τι θα πει στο κόμμα, τι θα πει στους πολίτες καθώς τους έχει υποσχεθεί διαφορετικά πράγματα».Σε συνέντευξη στην τηλεόραση του «Ε» απέδωσε τις καθυστερήσεις στο ότι το επιτελείο των ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ απαρτίζεται από ανθρώπους του κομματικού σωλήνα και όχι από ανθρώπους της δουλειάς, με αποτέλεσμα πολλές φορές να μην ξέρουν πώς να τελειώσουν τη δουλειά.  «Υπογράψαμε ένα μνημόνιο για να μας δίνουν λεφτά, να πληρώνουμε τα ομόλογα και να μην τα στερούμε από την αγορά αλλά τώρα κάνουμε το ακριβώς ανάποδο» είπε, ενώ τόνισε ότι η κυβέρνηση κινείται με  αυτόν τον τρόπο για να έχει χρήματα «καβάτζα» και προσέθεσε ότι το Δημόσιο έχει γίνει ο χειρότερος αποπληρωτής.Let's block ads! (Why?)

Μουζάλας: Δεν μπορούμε να φιλοξενήσουμε ούτε έναν πρόσφυγα παραπάνω

«Η θέση μας είναι ξεκάθαρη: Δεν μπορούμε να φιλοξενήσουμε ούτε έναν πρόσφυγα παραπάνω. Κάνω έκκληση στη νοημοσύνη της Ευρώπης», τόνισε σε συνέντευξή του στο γερμανικό Spiegel ο υπουργός Μεταναστευτικής Πολιτικής, Γιάννης Μουζάλας.«Η Ελλάδα φέρει ήδη ένα βαρύ φορτίο. Φιλοξενούμε 60.000 πρόσφυγες. Αναλογικά με τον πληθυσμό είναι μέγεθος συγκρίσιμο με αυτό της Γερμανίας. Θα ήταν λάθος να επιβαρυνθεί η Ελλάδα κι άλλο με την επιστροφή στην εφαρμογή των κανόνων του Δουβλίνου. Μόλις καταφέραμε να αντιμετωπίσουμε την κατάσταση στο θέμα της στέγασης των προσφύγων στην ηπειρωτική χώρα και βρισκόμαστε στη διαδικασία επίλυσης των προβλημάτων στα νησιά. Η πίεση από την Τουρκία στο προσφυγικό δεν μειώνεται επίσης», ανέφερε ο υπουργός.Στο ερώτημα του γερμανικού περιοδικού αν αποκλείει κατηγορηματικά την επιστροφή της εφαρμογής των κανόνων του Δουβλίνου (σ.σ. όπερ θα σήμαινε επαναπροώθηση όλων των προσφύγων των οποίων απορρίπτεται η αίτηση ασύλου από άλλη χώρα μέλος της Ε.Ε. στην πρώτη ευρωπαϊκή χώρα που έφτασαν, δηλαδή ουσιαστικά μόνο στην Ελλάδα και την Ιταλία, κάτι το οποίο υποστηρίζει και ο Γερμανός υπουργός Εσωτερικών Τόμας Ντε Μεζιέρ) απάντησε: «ναι, δεν είμαστε σε θέση να εφαρμόσουμε τους κανόνες του Δουβλίνου. Θέλω να κατανοήσουν οι Γερμανοί ότι δεν έχει να κάνει με πολιτικούς ή ιδεολογικούς λόγους ή ότι δεν εκτιμούμε δεόντως τη βοήθεια της Γερμανίας. Απλώς, η Ελλάδα δεν έχει τη δυνατότητα να αντεπεξέλθει στην άφιξη άλλων προσφύγων. Μόλις σηκωθήκαμε. Μη μας κάνετε να σκοντάψουμε πάλι».Στο ερώτημα εάν η Ελλάδα δεν προτίθεται να δεχτεί ούτε έναν πρόσφυγα, ο οποίος θα σταλεί πίσω, ο κ. Μουζάλας απάντησε: «Μπορούμε να δεχτούμε το πολύ μία μικρή ομάδα, ως σύμβολο ότι δεν απορρίπτουμε τους κανόνες του Δουβλίνου εξολοκλήρου. Αυτήν τη στιγμή έχουμε εξαντλήσει τις δυνατότητές μας. Από τους συμφωνηθέντες 32.000 πρόσφυγες, μόλις οι 10.000 έχουν κατανεμηθεί σε άλλες χώρες μέλη. Η θέση μας είναι ξεκάθαρη: Δεν μπορούμε να φιλοξενήσουμε ούτε έναν πρόσφυγα παραπάνω. Κάνω έκκληση στη νοημοσύνη της Ευρώπης».Για τη συμφωνία Ευρωπαϊκής Ένωσης -Τουρκίας είπε ότι «είναι σύνθετη και παραμένουν τα γκρίζα σημεία, αλλά η συμφωνία είναι μία επιτυχία, διότι οι ροές των προσφύγων περιορίστηκαν πάρα πολύ και μάλιστα χωρίς φράχτες. Μετά τη συμφωνία έρχονται μόνο 60 πρόσφυγες τη μέρα».Σύμφωνα με το Αθηναϊκό Πρακτορείο Ειδήσεων, ο υπουργός Μεταναστευτικής Πολιτικής θεωρεί, επίσης, «φυσικό να υπάρχουν καθυστερήσεις ως προς την επαναπροώθηση Σύρων προσφύγων στην Τουρκία» και τούτο διότι προσπαθεί να τηρεί το διεθνές δίκαιο «σε κάθε μεμονωμένη περίπτωση».Τέλος, πρόσθεσε ότι προκειμένου να αποφευχθούν άλλα προβλήματα στους καταυλισμούς των προσφύγων στα νησιά, διότι ακόμα και με εκατό περισσότερους πρόσφυγες την ημέρα η κατάσταση μπορεί να επιδεινωθεί, όπως στην Μόρια, «ζητήσαμε από την Ε.Ε. την άδεια να ανακουφίσουμε τα νησιά και να μεταφέρουμε περισσότερους πρόσφυγες στην ηπειρωτική χώρα σε κλειστές εγκαταστάσεις στην Αθήνα. Δεν έχουμε όμως πάρει ακόμα καμιά απάντηση».Let's block ads! (Why?)

Θεοδωράκης: Αντί να συνεννοηθούμε, κάναμε τη χρεοκοπία εμφύλιο

«Οι πληροφορίες που έχουμε είναι ότι η κυβέρνηση έχει σκοπό να κλείσει την αξιολόγηση αλλά δεν ξέρει πώς να το κάνει. Υπάρχει μια αμηχανία τι θα πει στο κόμμα, τι θα πει στους πολίτες καθώς τους έχει υποσχεθεί διαφορετικά πράγματα αλλά νομίζω θα κλείσουν την αξιολόγηση ξέροντας ότι το εναλλακτικό σενάριο θα είναι πολύ δραματικό και για τους ίδιους και για τη χώρα» ανέφερε ο Σταύρος Θεοδωράκης στην τηλεόραση του «Ε» και τη Φαίη Μαυραγάνη.Ο επικεφαλής του Ποταμιού απέδωσε τις καθυστερήσεις στο ότι το επιτελείο των ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ απαρτίζεται από ανθρώπους του κομματικού σωλήνα και όχι από ανθρώπους της δουλειάς, με αποτέλεσμα πολλές φορές να μην ξέρουν πώς να τελειώσουν τη δουλειά.Αναφερόμενος στην άτυπη στάση πληρωμών στην οποία έχει προβεί η κυβέρνηση ο Σταύρος Θεοδωράκης τη χαρακτήρισε έγκλημα. «Υπογράψαμε ένα μνημόνιο για να μας δίνουν λεφτά, να πληρώνουμε τα ομόλογα και να μην τα στερούμε από την αγορά αλλά τώρα κάνουμε το ακριβώς ανάποδο» είπε, ενώ τόνισε ότι η κυβέρνηση κινείται με αυτόν τον τρόπο για να έχει χρήματα «καβάτζα» και προσέθεσε ότι το Δημόσιο έχει γίνει ο χειρότερος αποπληρωτής.Σχετικά με το γιατί η Ελλάδα, σε αντίθεση με άλλες χώρες, δεν έχει καταφέρει να ξεφύγει από τα μνημόνια ο επικεφαλής του Ποταμιού παράφρασε μια ιστορική φράση λέγοντας «είναι οι πολιτικοί, ηλίθιε». Και εξήγησε: «Οι πολιτικοί των άλλων χωρών συνεννοήθηκαν μεταξύ τους αλλά εμείς κάναμε τη χρεοκοπία εμφύλιο και αντί να συνεννοηθούμε και να φύγουμε από την κρίση, κάνουμε απλώς εκλογές». Παράλληλα, σε άλλο σημείο της συνέντευξης ανέφερε: «Σε αυτή τη χώρα όλοι βιάζονται να γίνουν Πρωθυπουργοί» και αναρωτήθηκε: «Προέχουν τα εκλογικά τμήματα και οι κάλπες ή το να κλείσει η αξιολόγηση;».Μιλώντας για το πώς θα πάει μπροστά η χώρα επεσήμανε ότι: «Χρειαζόμαστε μια μεγάλη κοινωνική συναίνεση. Αυτό που έλεγε το Ποτάμι συνωμοσία του καλού που θα ξεπεράσει τα πλαίσια των παλιών κομμάτων. Ο καθένας στο κόμμα του αλλά να συνηγορήσουμε όλοι στις 5 προτεραιότητες μιας καινούργιας κυβέρνησης». <!-- -->Κάντε Like το newsbeast.grLet's block ads! (Why?)

Διπλό μήνυμα Μητσοτάκη προς Ευρωπαίους εταίρους

Ο πρόεδρος της Ν.Δ. Κυρ. Μητσοτάκης επαναλαμβάνει σε όλες τις δημόσιες τοποθετήσεις του ότι οι συμφωνίες (και τα μέτρα) δεσμεύουν τη χώρα. Οπερ σημαίνει ότι θα τα εφαρμόσει, παρότι διαφωνεί με το μείγμα πολιτικής. «Σας ενδιαφέρει μόνο αν θα κλείσει η αξιολόγηση και δεν βλέπετε πόσο τεράστια ζημιά έχει γίνει στη χώρα...». Κάποιοι από τους 27 πρεσβευτές των χωρών της Ε.Ε. στην Αθήνα που ανταποκρίθηκαν στην πρόσκληση του Κυριάκου Μητσοτάκη για πρόγευμα στις αρχές του μήνα βρήκαν τη συγκεκριμένη αποστροφή του προέδρου της Ν.Δ. επιθετική. Για όσους συνομιλητές του τον γνωρίζουν, πάντως, δεν είναι παρά το απόσταγμα της βασικής πεποίθησής του ότι ακόμη κι αν κλείσει η αξιολόγηση, η χώρα θα «σέρνεται».Αυτό που κάποιοι διαβάζουν ως «επιθετικότητα», για τον κ. Μητσοτάκη δεν είναι παρά το μήνυμα σε όλους τους τόνους ότι εφεδρεία της κυβερνητικής πλειοψηφίας δεν πρόκειται να γίνει. Θα ήταν, άλλωστε, σαν να προσφερόταν να γίνει το «βολικό θύμα». Την ίδια ώρα, ο πρόεδρος της Ν.Δ. επαναλαμβάνει σε όλες τις δημόσιες τοποθετήσεις του ότι οι συμφωνίες (και τα μέτρα) δεσμεύουν τη χώρα και άρα και την επόμενη κυβέρνηση. Οπερ σημαίνει ότι θα τα εφαρμόσει, παρότι διαφωνεί με το μείγμα πολιτικής και θα επιδιώξει να το αλλάξει. «Οι συμφωνίες δεν είναι οι πλάκες του Μωυσή. Αλλάζουν και προς το καλύτερο και προς το χειρότερο. Αυτό εξαρτάται από την αξιοπιστία και την ικανότητα της εκάστοτε κυβέρνησης», σημείωναν χαρακτηριστικά πηγές της Πειραιώς.Η συνέχειαΜαζί με τον ανένδοτο του «δεν ψηφίζω» ο κ. Μητσοτάκης έχει απευθύνει το μήνυμα συνέχειας του κράτους σε όλους τους ξένους συνομιλητές του. Ο ίδιος θεωρεί ότι «τους καλύπτει». Αλλωστε, ουδέποτε του ζητήθηκε να ψηφίσει τα μέτρα, ούτε κάποιου είδους δέσμευση για τα μέτρα μετά τη λήξη του προγράμματος και τα οποία κατά πάσα πιθανότητα θα κληθεί να εφαρμόσει μια κυβέρνηση της Ν.Δ. Αυτό, παρότι οι πληροφορίες επιμένουν ότι στους κόλπους των θεσμών υπάρχει έντονη συζήτηση για το αν πρέπει να ζητηθούν κάποιου είδους «διαβεβαιώσεις» (political assurances) εφαρμογής από τη Ν.Δ. Η συζήτηση δεν έχει καταλήξει. Ως διαβεβαιώσεις, βέβαια, θα μπορούσαν να εκληφθούν και οι δημόσιες τοποθετήσεις του προέδρου της Ν.Δ. Εξάλλου, σύμφωνα με πληροφορίες, αν η εν λόγω παραφιλολογία επιμείνει, δεν αποκλείεται ο ίδιος να ξεκαθαρίσει εκ νέου και δημοσίως τα πράγματα.Σε κάθε περίπτωση, το 2017 δεν είναι ούτε 2011 ούτε 2012. Η αξιωματική αντιπολίτευση δεν ανήκει στο αντιμνημονιακό τόξο και δηλώνει σε όλους τους τόνους ότι η ίδια θα έχει την ιδιοκτησία του προγράμματος και θα εφαρμόσει ένα εμπροσθοβαρές πρόγραμμα μεταρρυθμίσεων. Εν ολίγοις, ο Κυριάκος Μητσοτάκης δεν είναι ο Αντώνης Σαμαράς της πρώιμης αντιμνημονιακής φάσης. Και, πάντως, όταν το 2012 ο κ. Σαμαράς απηύθυνε σχετικές γραπτές δεσμεύσεις, ήταν εταίρος της κυβέρνησης Παπαδήμου και όχι αντιπολίτευση. Στον τρίτο όροφο της Πειραιώς θυμίζουν, πάντως, ότι ουδέποτε οι δανειστές ζήτησαν κάποια δέσμευση από τον κ. Τσίπρα και ο νοών νοείτω...Τυχαία δεν είναι, πάντως, ούτε η διαρκής υπενθύμιση τα τελευταία 24ωρα από κορυφαία στελέχη του κόμματος ότι η Ν.Δ. «δεν είναι ΣΥΡΙΖΑ» και ότι η Πειραιώς –όπως είπε ο αντιπρόεδρος του κόμματος Κωστής Χατζηδάκης– δεν έχει «μαγική γομολάστιχα» για να διαγράψει τα μέτρα όταν αναλάβει τη διακυβέρνηση της χώρας. Το μήνυμα προφανώς απευθύνεται σε αποδέκτες εκτός συνόρων.Ο κ. Μητσοτάκης ουδέποτε καλλιέργησε ψευδαισθήσεις συναίνεσης στην οικονομία στους ξένους συνομιλητές του. Εξαρχής έχει δηλώσει την κατηγορηματική του άρνηση να ψηφίσει τα μέτρα. Και επιμένει ότι με ευθύνη της κυβερνητικής αναξιοπιστίας και ολιγωρίας στον λογαριασμό έχουν προστεθεί μέτρα που δεν περιλαμβάνονται στο μνημόνιο που ψηφίστηκε με συναίνεση των δυνάμεων του ευρωπαϊκού τόξου το καλοκαίρι του 2015. Η Ν.Δ. επιμένει ότι τα μέτρα έφτασαν τα 9 δισ. ευρώ και προμηνύονται νέα μέτρα μετά τη λήξη του προγράμματος (2018), η κυβέρνηση δέχθηκε το «προδοτικό» (όσο ήταν στην αντιπολίτευση) υπερταμείο και προβλέπεται ήδη ο «κόφτης», όλα με την υπογραφή της αναξιοπιστίας της κυβέρνησης.Δεν είναι, εξάλλου, η πρώτη φορά που ο ίδιος λέει ευθέως ότι δεν πρόκειται να ψηφίσει μέτρα. Στην πρώτη του συνάντηση με την Αγκελα Μέρκελ, ως νεοεκλεγείς τότε πρόεδρος της Ν.Δ., η καγκελάριος είχε κρατήσει για το τέλος της συνάντησης την ερώτηση: «Το ασφαλιστικό θα το ψηφίσετε;». «Αυτό το ασφαλιστικό δεν το ψηφίζουμε», ήταν η λακωνική απάντηση του κ. Μητσοτάκη. Προηγουμένως, τον Φεβρουάριο του 2016, είχε προϊδεάσει το ΕΛΚ για τη στάση του θέτοντας το διακύβευμα με ένα ρητορικό ερώτημα: «Εσείς θα συμπράττατε με μια κυβέρνηση λαϊκίστικη που λέει ψέματα, δεν εφαρμόζει μεταρρυθμίσεις και διχάζει τον λαό;».Οι ευθύνεςΟλο και πιο συχνά στις δημόσιες παρεμβάσεις του ο πρόεδρος της Ν.Δ. αναφέρεται στις ευθύνες των εταίρων για τα αποτελέσματα της διακυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ/ΑΝΕΛ. Κυρίως για το γεγονός ότι κάνουν τα «στραβά μάτια» σε ένα πρόγραμμα που δεν βγαίνει και δέχονται την υπερφορολόγηση αντί των πραγματικών μεταρρυθμίσεων. Παρόμοια επιχειρήματα είχε χρησιμοποιήσει, σύμφωνα με μια γραμμή πληροφόρησης, ο πρόεδρος της Ν.Δ. και στη συνάντηση που είχε με την κ. Μέρκελ τον περασμένο Ιούνιο στο Λουξεμβούργο με αφορμή τα 40χρονα του ΕΛΚ. Στον τρίτο όροφο της Πειραιώς είναι έντονη η πεποίθηση ότι ενίοτε οι ξένοι παίζουν το παιχνίδι του Αλέξη Τσίπρα. Το ίδιο υποψιάζεται η Ν.Δ. και για τη συζήτηση που άνοιξε μέσω τον δηλώσεων Σαπέν –διαψεύστηκαν από το ΔΝΤ– και μέσω των δηλώσεων Σόιμπλε.Θεωρούν ότι δεν έγινε χωρίς συμμετοχή της κυβέρνησης, που μπροστά στα δύσκολα επιδιώκει να αφήσει ανοικτή την επιλογή του επιμερισμού των ευθυνών. Σε κάθε περίπτωση, ο κ. Μητσοτάκης δεν μπλοφάρει. Μέτρα δεν προτίθεται να ψηφίσει και θα επιμείνει στη γραμμή αυτή μέχρι τέλους.Let's block ads! (Why?)

Δυνατά σήματα κινδύνου στέλνει η οικονομία

To παιχνίδι στις Βρυξέλλες την προηγούμενη εβδομάδα παίχτηκε κυρίως μεταξύ Ελλάδας και ΔΝΤ. Ο άλλος παίκτης, η Ευρώπη, θα μπει στο προσκήνιο στην επόμενη πράξη του δράματος. Εκεί που το πακέτο της συμφωνίας, εφόσον προχωρήσει, θα πάρει τον χαρακτήρα του global, όπως το ονομάζει ο Ευκλείδης Τσακαλώτος. Δηλαδή, θα περιλάβει και μια συγκεκριμενοποίηση των μεσοπρόθεσμων μέτρων για το χρέος, όπως ζητεί το ΔΝΤ, προκειμένου να συμμετάσχει στο πρόγραμμα.Οι ημερομηνίες γι’ αυτή την προοπτική είναι, όμως, ακόμη μακρινές. Ο πρώτος σταθμός είναι η Εαρινή Σύνοδος του ΔΝΤ στις 21-23 Απριλίου και ο δεύτερος το Eurogroup της 22ας Μαΐου. Η χρονική αυτή σειρά είναι αρκετά επώδυνη πολιτικά για την κυβέρνηση. Ο κ. Τσακαλώτος και η διαπραγματευτική του ομάδα καλούνται να πουν τώρα το «ναι» σε μέτρα, περιμένοντας το αντάλλαγμα αργότερα. Στη λογική αυτή, αναζητείται μια φόρμουλα που να επιτρέπει στην κυβέρνηση να παρουσιάσει «νίκες» ταυτόχρονα με την υποχώρηση στη λήψη επώδυνων μέτρων.Ουσιαστικά, όπως βλέπουν τα πράγματα πηγές στην Ευρώπη, το καλό σημείο της συμφωνίας, το οποίο θα μπορέσει πιθανώς να αξιοποιήσει πολιτικά ο πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας, εκτός από τα μεσοπρόθεσμα μέτρα για το χρέος, θα είναι τα αντίμετρα. Αυτά θα ληφθούν εφόσον επιτυγχάνονται οι δημοσιονομικοί στόχοι για 3,5% πρωτογενές πλεόνασμα μετά το 2018.Ακόμη, όμως, δεν υπάρχει συμφωνία εδώ, καθώς κυβέρνηση και θεσμοί (κυρίως ΔΝΤ) βλέπουν τα πράγματα διαφορετικά. Η κυβέρνηση έχει βάλει στο τραπέζι, σύμφωνα με πληροφορίες από πηγές του οικονομικού επιτελείου, μια μείωση του ΕΝΦΙΑ, μείωση του χαμηλού συντελεστή φορολογίας εισοδήματος (από 22% σε 20%) ή και του χαμηλού συντελεστή (το πολύ και του αμέσως επόμενου) της έκτακτης εισφοράς αλληλεγγύης, ενώ αποδέχεται (κατά παραχώρηση) και μείωση του συντελεστή φορολογίας εισοδήματος νομικών προσώπων από 29% στο 27%. Επίσης, διεκδίκησε μια μεταφορά των τροφίμων από τον κανονικό στον χαμηλό συντελεστή ΦΠΑ. Το ΔΝΤ, όμως, που βλέπει τα αντίμετρα σαν κίνητρο ανάπτυξης, θεωρεί ότι πρέπει να μειωθούν όχι οι χαμηλοί, αλλά οι υψηλοί συντελεστές στη φορολογία εισοδήματος και φυσικά η φορολογία των επιχειρήσεων.Νέα αύξηση από τον ELAΤα πολιτικά ανταλλάγματα, στο πλαίσιο της διαπραγμάτευσης, για την κυβέρνηση είναι όμως ένα μόνο μέρος της εικόνας. Το άλλο είναι η οικονομία που υποφέρει από την καθυστέρηση και στέλνει ολοένα και πιο δυνατά σήματα κινδύνου. Μετά την υποχώρηση του ΑΕΠ, το δ΄ τρίμηνο του 2016, οι τράπεζες αναθεωρούν η μία μετά την άλλη τις εκτιμήσεις τους για φέτος, προβλέποντας ρυθμούς ανάπτυξης 0,5%, αντί του στόχου για 2,7%. Η Τράπεζα της Ελλάδος υποχρεώθηκε την Πέμπτη να ζητήσει και πάλι αύξηση –που έγινε δεκτή από την ΕΚΤ– του ορίου χρηματοδότησης των ελληνικών τραπεζών από τον ELA κατά 400 εκατ. ευρώ. Είναι φανερό ότι η πίεση ρευστότητας στις τράπεζες γίνεται ασφυκτική. Στο οικονομικό επιτελείο της κυβέρνησης περιμένουν ακόμη με ανησυχία τις εαρινές προβλέψεις της Κομισιόν για το ΑΕΠ, θεωρώντας μάλλον βέβαιο ότι θα τις αναθεωρήσει προς τα κάτω.«Αν δεν κλείσει γρήγορα η αξιολόγηση, όλοι οι στόχοι θα χαθούν», προειδοποιεί οικονομικός παράγων, που συνήθως είναι ψύχραιμος.Οι πληροφορίες πάντως ανέφεραν, την Πέμπτη, ότι η κυβέρνηση μάλλον θα εξασφαλίσει και μια ακόμη «χείρα βοηθείας», καθώς οι δανειστές θα ζητήσουν τελικά από την αντιπολίτευση να δεσμευτεί για την εφαρμογή των μέτρων που θα συμφωνηθούν μετά το 2018. Οπως έλεγαν πηγές, ίσως να μη ζητηθεί η ψήφιση των μέτρων, αλλά μια επιστολή δέσμευσης, αντίστοιχη με εκείνη του Αντώνη Σαμαρά, το 2011.Φυσικά, ακόμη είναι ανοιχτό το ενδεχόμενο και για δυσμενέστερα σενάρια. Μετά τον Μάιο, υπάρχει το σενάριο του Ιουνίου, με το πιστόλι στον κρόταφο, ενόψει των πληρωμών των 7,4 δισ. ευρώ του Ιουλίου. Ακόμη, αναφέρεται το ακραίο σενάριο της ακόμη μακρύτερης διάρκειας της διαπραγμάτευσης, εφόσον η κυβέρνηση εξασφαλίσει επαρκή ρευστότητα για να πληρώσει χωρίς δόση τις υποχρεώσεις του Ιουλίου. Η λέξη καταστροφή είναι λίγη για να περιγράψει τι θα συμβεί σ’ ένα τέτοιο σενάριο, σχολιάζει αναλυτής με εμπειρία στις διαπραγματεύσεις.Let's block ads! (Why?)