Category Archives: ΜΟΤΟ

Η Kawasaki επιστρέφει στις ρίζες της

H Kawasaki δεν γίνεται να απουσιάζει από την κατηγορία των ρετρό μοτοσυκλετών και για το λόγο αυτό στην έκθεση EICMA 2018 παρουσίασε δύο νέα μοντέλα της εμβληματικής σειράς W. Ο λόγος για τις W800 Street και W800 Café, δυο μοτοσυκλέτες που απευθύνονται στους λάτρεις του διαχρονικού στυλ και προσφέρουν τις ανέσεις, την ασφάλεια και τη συμπεριφορά μιας σύγχρονης μοτοσυκλέτας. Οι μοτοσυκλέτες της σειράς W έχουν τις ρίζες τους στο ιστορικό μοντέλο της Kawasaki W1 650 που κυκλοφόρησε το 1966, αποτελώντας στην εποχή του τη μεγαλύτερη σε κυβισμό τετράχρονη ιαπωνική μοτοσυκλέτα. Τα δύο νέα μοντέλα έχουν λίγα κοινά σημεία με τις προηγούμενες εκδόσεις. Στην ουσία πρόκειται για καινούργιες μοτοσυκλέτες, καθώς διαθέτουν πληθώρα σχεδιαστικών και τεχνικών αλλαγών. Όπως χαρακτηριστικά αναφέρει η εταιρεία του Akashi «οι W800 Street και Café είναι 90% νέες». Τα δύο νέα μοντέλα διαθέτουν ολοκαίνουργιο πλαίσιο, πιο σύγχρονο και αποδοτικό σύστημα πέδησης που για πρώτη φορά σε μοτοσυκλέτα της σειράς W περιλαμβάνει πίσω δίσκο και ABS, καθώς επίσης και νέο LED προβολέα. Οι μοτοσυκλέτες εφοδιάζονται με έναν αερόψυκτο, δικύλινδρο σε σειρά κινητήρα 773 κ. εκ. με οδηγούμενο από κωνικά γρανάζια εκκεντροφόρο. Στιλιστικά παραπέμπει στον κινητήρα που εφοδίαζε τις πρώτες W650 του 1966. Παρά την κλασική του εμφάνιση είναι προσαρμοσμένος στις προδιαγραφές Euro4, ενώ η μέγιστη ισχύς του φτάνει τους 47 ίππους, όντας συμβατός με τα διπλώματα οδήγησης Α2. ΣΧΕΤΙΚΑ TAGSKawasaki ΚΑΝΤΕ LIKE ΣΤΟ NEWSBEAST.GR Let's block ads! (Why?)

Το Italjet Dragster επιστρέφει

«Μια μακρά ιστορία Dragster γεμάτη προκλήσεις και επιτυχίες που έκαναν την Italjet να ξεχωρίζει στην Ιταλία και στον κόσμο». Κάπως έτσι η ιταλική εταιρεία Italjet μας συστήνεται στην επίσημη ιστοσελίδα της και καλεί τους επισκέπτες να βυθιστούν στο πάθος της. H εταιρεία που εδρεύει στη Μπολόνια ιδρύθηκε το 1959 από τον Leopoldo Tartarini. Το 2002 χρεοκόπησε και τρία χρόνια αργότερα ανέλαβε τα ηνία της ο γιος του ιδρυτή της, Massimo Tartarini. Ένα από τα πλέον εμβληματικά μοντέλα της Italjet, εκείνο που αποτελούσε σημείο αναφοράς και ονείρωξη για πολλούς έφηβους στα 90s ήταν το Dragster. Ένα σκούτερ που κυκλοφόρησε στην αγορά από το 1998 έως και το 2003 και απέκτησε θρυλική διάσταση λόγω της φουτουριστικής του σχεδίασης και της πρωτοποριακής τεχνολογίας του. «Αυτό το σκούτερ δεν είναι τίποτα για τους πραγματιστές, αλλά μια καλή επιλογή για τους επιδειξιομανείς», είχε αναφέρει χαρακτηριστικά το περιοδικό Motorrad Test το 2001. Tα κύρια χαρακτηριστικά του ήταν το μονόμπρατσο ψαλίδι της μπροστινής ανάρτησης με το τοποθετημένο σε σχεδόν οριζόντια θέση αμορτισέρ, το πλαίσιο χωροδικτύωμα και το μονό αμορτισέρ της πίσω ανάρτησης. Κυκλοφόρησε σε τέσσερις εκδόσεις: τρεις με 2χρονους κινητήρες 50 κ. εκ. (4,4 ίπποι @ 6.800 σ.α.λ), 125 κ. εκ. (14,2 ίπποι @ 7.500 σ.α.λ) και 180 κ. εκ. (19 ίπποι @ 8.000 σ.α.λ) που προέρχονταν από τα Runner της Gilera και μία με το γνωστό 4χρονο Quasar 250 κ. εκ. (21,7 ίπποι) που προερχόταν επίσης από την Piaggio. Και προς τι όλη αυτή η αναφορά; Στην έκθεση EICMA 2018 η Italjet παρουσίασε γεμάτη υπερηφάνεια την εξέλιξη του είδους. Ναι, το Dragster επιστρέφει πιο όμορφο και πιο εντυπωσιακό από ποτέ. Θα κυκλοφορήσει σε δύο εκδόσεις με μονοκύλινδρους τετράχρονους κινητήρες 125 και 200 κ. εκ. προδιαγραφών Euro4 «για να κυριαρχήσει στο δρόμο και στην πίστα», όπως χαρακτηριστικά αναφέρει η εταιρεία. Τα μοτέρ είναι της Aprilia και εγγυόνται εξαιρετική απόδοση και δύναμη. Ο κινητήρας των 125 κ. εκ. αποδίδει 14,9 ίππους @ 10.000 σ.α.λ και 12,5 Nm ροπής @ 7.750 σ.α.λ. Ο δε 200άρης, είναι ακόμα πιο ισχυρός. Αποδίδει 19,8 ίππους @ 8.250 σ.α.λ και 17 Nm ροπής @ 6.250 σ.α.λ. Διατηρώντας τις βασικές αρχές πάνω στις οποίες έχτισε το μύθο του, το νέο Dragster διαθέτει «διαστημική» εμφάνιση, πιο εντυπωσιακές λεπτομέρειες που του προσδίδουν επιπλέον πόντους, όπως για παράδειγμα τα προστατευτικά στις μανέτες με τα ενσωματωμένα φλας και μια πίσω όψη χάρμα ιδέσθαι. Το εκτεθειμένο πλαίσιο χωροδικτύωμα είναι ακόμα πιο εντυπωσιακό, όπως επίσης και το μονόμπρατσο μπροστινό σύστημα από αλουμίνιο δουλεμένο στο CNC με την πλήρως ρυθμιζόμενη υδροπνευματική ανάρτηση. Το πίσω μονό αμορτισέρ είναι επίσης πλήρως ρυθμιζόμενο, ενώ το ρεζερβουάρ βρίσκεται στο κέντρο, κάτω και ελαφρώς μπροστά από τη θέση του οδηγού. Κάτω από τη σέλα ο χώρος είναι ιδιαίτερα περιορισμένος όπερ σημαίνει πως δεν μπορεί να φιλοξενήσει ένα κράνος. Αλλά μεταξύ μας, ποιος ενδιαφέρεται... Το σύστημα πέδησης αποτελείται από δύο υδραυλικά δισκόφρενα 175 χιλιοστών μπροστά και 240 χιλιοστών πίσω. Η μεγάλη έκδοση (200 κ.εκ.) θα εφοδιάζεται και με σύστημα ABS. Το βάρος του Dragster 125 είναι στα 108 κιλά στεγνό, ενώ η έκδοση των 200 κ. εκ. είναι μόλις τέσσερα κιλά πιο βαριά (112). «Για την Italjet το Dragster αποτελεί σύμβολο. Είναι σημαντικό για εμάς να ξεκινήσουμε με την παρουσίαση αυτού του μοντέλου γιατί έχει φανατικό κοινό σε όλο τον κόσμο που μας πιέζει ζητώντας την επιστροφή του Dragster», δήλωσε στο περιθώριο της EICMA ο ισχυρός άνδρας και σχεδιαστής της εταιρείας, Massimo Tartarini. Η διάθεση του νέου Dragster θα ξεκινήσει το καλοκαίρι του 2019 με τις τιμές του που δεν έχουν ακόμα οριστικοποιηθεί, να κυμαίνονται στα 4.500 ευρώ για την έκδοση των 125 κ. εκ. και στα 4.800 ευρώ για εκείνη των 200 κ. εκ. Let's block ads! (Why?)

Η νέα Honda CBR650R θυμίζει σε χαρακτήρα το CBR600

«Η νέα Honda CBR650R γεννήθηκε στην πίστα, για να κάνει τα κεφάλια στους δρόμους να γυρίζουν». Έτσι περιγράφει της νέα της σπορ μοτοσικλέτα μεσαίου κυβισμού που παρουσίασε στην EICMA 2018 το ιαπωνικό εργοστάσιο. Απευθύνεται σε όσους αναβάτες ζητούν μια πολυτάλαντη μοτοσικλέτα που θα τους συντροφεύει στις καθημερινές τους μετακινήσεις στην πόλη, στις εκδρομές τους και που όταν της ζητηθεί θα σταθεί παραπάνω από αξιοπρεπώς στην πίστα. Μια τέτοια «τα κάνω όλα και συμφέρω» μοτοσικλέτα είναι το νέο CBR650R που θυμίζει σε χαρακτήρα το παλιό, καλό CBR600. Η σχεδίασή της είναι εμπνευσμένη από το κορυφαίο μοντέλο της οικογένειας, την CBR1000RR Fireblade και χαρακτηρίζεται από ζωηρές δυναμικές γραμμές, εκτεταμένα πλαϊνά φέρινγκ, κοντή ουρά και διπλούς προβολείς LED. Σε σχέση με την προκάτοχό της, την CBR650F, είναι κατά 6 κιλά ελαφρύτερη και προσφέρει μια σαφώς πιο σπορ θέση οδήγησης αφού τα clip on έχουν μετακινηθεί 30mm προς τα εμπρός και τα μαρπσιέ αντίστοιχα, προς τα πίσω και ψηλότερα. Το πλαίσιο είναι ατσάλινο περιμετρικό και στο κέντρο του συναντάμε την «καρδιά» της CBR650R που είναι ο τετρακύλινδρος σε σειρά κινητήρας 649 κ. εκ. ο οποίος χάρη στις βελτιώσεις που έχει δεχθεί αποδίδει 95 ίππους @ 12.000 σ.α.λ. Στον τομέα των αναρτήσεων, η μοτοσικλέτα εφοδιάζεται με πιρούνι upside-down 41 χιλιοστών της Showa, ενώ πίσω υπάρχει μονό αμορτισέρ. Το σύστημα πέδησης απαρτίζεται από δύο δισκόφρενα 310 χιλιοστών που συνεργάζονται με τετραπίστονες δαγκάνες. [embedded content] Η νέα σπορ μοτοσικλέτα της Honda εξοπλίζεται με ABS, Traction Control και συμπλέκτη περιορισμένης ολίσθησης, ενώ διαθέτει πλήρως ψηφιακό πίνακα οργάνων. Let's block ads! (Why?)

Το Kawasaki Z400 είναι ένα Ninja χωρίς… στολή

Νέο μέλος αποκτά η «γυμνή» οικογένεια της Kawasaki Z. Το Z400, αποτελεί τον αντικαταστάτη του Z300 και κάνει το ντεμπούτο του στην EICMA 2018 φιλοδοξώντας να κατακτήσει την καρδιά των οδηγών της κατηγορίας Α2. Πρόκειται στην ουσία για ένα Ninja 400 χωρίς στολή που δεν έχει να ζηλέψει τίποτα από τα μεγαλύτερα αδέρφια του. Κύριο χαρακτηριστικό της νέας μοτοσυκλέτας μεσαίου κυβισμού είναι η επιθετική, σπορ εμφάνιση, καθώς ενσαρκώνει την σχεδιαστική ταυτότητα Sugomi της σειράς Ζ. Στην καρδιά του Z400 βρίσκεται ο νέος τετράχρονος, δικύλινδρος σε σειρά κινητήρας 399 κ. εκ. της Kawasaki που πρωτοχρησιμοποιήθηκε στο Ninja 400. Αποδίδει 44,4 hp @ 10.000 σ.α.λ, 3,9 Kgm ροπής @ 8.000 σ.α.λ. και συνδυάζεται με συμπλέκτη περιορισμένης ολίσθησης με υποβοήθηση (Assist & Slipper). Το πλαίσιο είναι τύπου χωροδικτύωμα και θυμίζει την κορυφαία Hyperbike της εταιρείας, Ninja H2. Στο κομμάτι των αναρτήσεων το Z400 εξοπλίζεται με συμβατικό πιρούνι 41 mm μπροστά και μονό αμορτισέρ πίσω, ενώ το σύστημα πέδησης αποτελείται από δύο δισκόφρενα - 310 mm μπροστά και 220 mm πίσω. Το χαμηλό βάρος -167 κιλά- αφήνει υποσχέσεις για γρήγορο χειρισμό και ευελιξία. Την εικόνα συμπληρώνουν τα φώτα LED και ο ψηφιακός πίνακας οργάνων που παρέχει στον αναβάτη όλες τις απαραίτητες πληροφορίες κατά την οδήγηση, όπως ένδειξη σχέσης ταχύτητας, κατανάλωση καυσίμου και ένδειξη οικονομικής οδήγησης. Το Ζ400 θα κυκλοφορήσει σε δύο χρωματικούς συνδυασμούς: πράσινο-μαύρο και κόκκινο-μαύρο. [embedded content] Let's block ads! (Why?)

Με συλλεκτική έκδοση γιορτάζει η Yamaha τα 20 χρόνια της YZF-R1

Είκοσι χρόνια συμπληρώθηκαν φέτος από την παρουσίαση της YZF-R1, μιας μοτοσυκλέτας που ήρθε να αλλάξει το παιχνίδι και να θέσει νέους κανόνες στην κατηγορία των Superbikes. Και η Yamaha αποφάσισε να γιορτάσει την επέτειο αυτή με ένα ξεχωριστό μοντέλο. Στην EICMA 2018, λοιπόν, παρουσίασε την YZF-R1 GYTR (από το Genuine Yamaha Technology Racing), βαμμένη στα χρώματα της μοτοσυκλέτας που πανηγύρισε τη νίκη στις 8 ώρες της Σουζούκα. Είναι τα ίδια ακριβώς χρώματα -κόκκινο και λευκό- που είχε και η πρώτη R1 παραγωγής, πίσω στο 1998. Πρόκειται για μια συλλεκτική έκδοση που θα κυκλοφορήσει σε μόλις 20 αντίτυπα και που προορίζεται αποκλειστικά και μόνο για χρήση στην πίστα. Δεν είναι όμως μόνο η λιβρέα που καθιστά ιδιαίτερη την εν λόγω έκδοση. Η εταιρεία των τριών διαπασών έχει φροντίσει να εξοπλίσει το πόνημά της με μια ευρεία γκάμα εξαρτημάτων υψηλών επιδόσεων της Genuine Yamaha Technology Racing. Έτσι λοιπόν η συλλεκτική R1 εφοδιάζεται με νέο αγωνιστικό σετ πλεξούδας, νέα ECU και CCU, καθώς επίσης και quick throttle. Το πακέτο των αναρτήσεων φέρει την υπογραφή της Ohlins. Μπροστά έχει τοποθετηθεί το πλήρως ρυθμιζόμενο ανάποδο πιρούνι FGRT 219 και πίσω το πλήρως ρυθμιζόμενο αμορτισέρ TTX36 GP. Η μοτοσυκλέτα εξοπλίζεται επίσης με πλήρως ρυθμιζόμενο αποσβεστήρα κραδασμών τιμονιού (σταμπιλιζατέρ) της ίδιας μάρκας. Το σύστημα εξαγωγής που φορά είναι το Evolution 2 τιτανίου της Akrapovič, ενώ για την προστασία της από τις πτώσεις έχουν τοποθετηθεί μανιτάρια της Gilles Tooling σε κινητήρα και άξονες τροχών. Όσοι επιθυμούν θα μπορούν να προσθέσουν μια σειρά από αγωνιστικά εξαρτήματα άλλου κατασκευαστή στη μοτοσυκλέτα τους, τα οποία θα τοποθετήσουν μηχανικοί αγώνων από κάποια επίσημη αγωνιστική ομάδα της Yamaha. Το ιαπωνικό εργοστάσιο δεν έχει ανακοινώσει τα επίσημα τεχνικά χαρακτηριστικά της YZF-R1 GYTR. Τόσο αυτά, όσο και η τιμή της θα ανακοινωθούν στους υποψήφιους αγοραστές στα μέσα Δεκεμβρίου, όταν και θα ξεκινήσουν οι online κρατήσεις. Αξίζει να σημειωθεί πως οι 20 τυχεροί που θα αποκτήσουν την επετειακή R1 θα λάβουν ως δώρο τη συμμετοχή τους στο πρόγραμμα Yamaha Racing Experience (YRE) του 2019. [embedded content] Let's block ads! (Why?)

Και η MV Agusta «έπλασε» την Superveloce 800

«Η ιστορία είναι μια αντανάκλαση του χρόνου, που σχηματίζεται από μνήμες. Ταυτόχρονα, όμως, προσφέρει μια ματιά στο μέλλον». Με αυτές τις αράδες η MV Agusta μας συστήνει την Superveloce 800. Μια μοτοσυκλέτα χάρμα οφθαλμών, ένα έργο τέχνης σε δύο τροχούς που παρουσιάζει η ιστορική ιταλική φίρμα στην έκθεση EICMA, στο Μιλάνο. Η MV Agusta «έχτισε» το μύθο της στις πίστες, εκεί που πανηγύρισε θρυλικές νίκες και κατέκτησε 37 Παγκόσμιους τίτλους. H Superveloce 800 που παρουσιάζει το ιταλικό εργοστάσιο στην EICMA είναι ένα concept που αποτελεί τον προάγγελο του μοντέλου που θα βγει στην παραγωγή το δεύτερο μισό του 2019. Λόγω των μοναδικών τεχνολογικών και αισθητικών χαρακτηριστικών της, η Superveloce 800 προορίζεται να γίνει ένα από τα πιο εκλεπτυσμένα και αυθεντικά μοντέλα στην ιστορία της MV Agusta. Γενικά μιλώντας, μπορεί κάποιος να προσάψει πολλά στους Ιταλούς, αλλά για ένα πράγμα δεν μπορεί να τους πει τίποτα: το design. Και πράγματι το νέο πόνημα της MV Agusta είναι «χάρμα ιδέσθαι» από αισθητικής άποψης. Το πλήρως ανθρακονημάτινο φέρινγκ με τις κλασσικές γραμμές αγκαλιάζει τον κινητήρα και το πλαίσιο, ενώ η κίτρινης απόχρωσης ζελατίνα όπως και το κρύσταλλο του στρογγυλού προβολέα LED αποτείνουν φόρο τιμής στα 70s. To υποπλαίσιο δίνει τη δυνατότητα στον αναβάτη να μετατρέπει την μοτοσυκλέτα σε μονόσελη ή δίσελη ανάλογα με τις ορέξεις του. Εντυπωσιακή είναι και η μινιμαλιστική ουρά με το ενσωματωμένο στρογγυλό φωτιστικό σώμα, ενώ μια από τις πιο εντυπωσιακές λεπτομέρειες είναι η τάπα βενζίνης του ρεζερβουάρ που δένει με δύο δερμάτινους ιμάντες στο πλαίσιο. Ο κινητήρας προέρχεται από την F3 800 (3κύλινδρος σε σειρά/798 κ. εκ./148 hp) αλλά έχει δεχθεί αναβαθμίσεις ώστε να έχει βελτιωμένη απόδοση. Εντυπωσιακό και το σύστημα εξάτμισης που ακολουθεί διάταξη 3 σε 1 σε 3 με τα ασύμμετρα τελικά να εδράζονται δύο στη δεξιά πλευρά της μοτοσυκλέτας και ένα στην αριστερή. «Είναι ένα project που ονειρευόμουν να κάνω εδώ και μια δεκαετία, γιατί έχουμε ένα από τα πιο απίστευτα brands από άποψη κληρονομίας και ποτέ μέχρι σήμερα στην πραγματικότητα δεν το είχαμε περάσει αυτό στη σχεδίαση μιας μοτοσυκλέτας. Είναι πραγματικά μια πολύ ωραίο να σου δίνεται η ευκαιρία να δημιουργήσεις μια τέτοια μοτοσυκλέτα», λέει ο επικεφαλής σχεδίασης Adrian Morton. Προς το παρόν δεν υπάρχουν επίσημα στοιχεία για τα τεχνικά χαρακτηριστικά της Superveloce 800, ούτε πληροφορίες για την τιμή της που αναμένεται να είναι αρκετά υψηλή. Το μόνο σίγουρο είναι πως για πολλοστή φορά οι Ιταλοί το έκαναν το θαύμα τους δημιουργώντας μια δίτροχη ονείρωξη. [embedded content] Let's block ads! (Why?)

Τι το ιδιαίτερο έχει η ηλεκτρική Arc Vector που κοστίζει 117.000 δολάρια

H νεοσύστατη Arc έρχεται να ταράξει τα νερά στην έκθεση μοτοσυκλέτας EICMA παρουσιάζοντας τη Vector, την «πιο προηγμένη ηλεκτρική μοτοσυκλέτα», όπως την χαρακτηρίζει. Ιδρυτής της Καλιφορνέζικης εταιρείας είναι ο Mark Truman πρώην επικεφαλής του τμήματος White Space της Jaguar, το οποίο ασχολείται με εκκεντρικές ιδέες. Μαζί με μια ομάδα έμπειρων μηχανικών συμπεριλαμβανομένου και ενός αρχιμηχανικού από τα MotoGP, δούλευαν επί δύο χρόνια πάνω στο project Vector το οποίο παρουσιάζουν στο παλκοσένικο του Μιλάνου. Προφανώς και δεν πρόκειται για μια συμβατική κατασκευή, αλλά για μια φουτουριστική μοτοσυκλέτα που εξοπλίζεται με την τελευταία λέξη της τεχνολογίας. Ο ηλεκτροκινητήρας της αποδίδει 95 kW και η μέγιστη ταχύτητα που μπορεί να αναπτύξει η Vector είναι 241 χλμ/ώρα. Χρειάζεται μόλις 2,7 δευτερόλεπτα για τη διαδικασία 0-96 χλμ/ώρα, ενώ η αυτονομία της υπολογίζεται στα 193 χιλιόμετρα στον αυτοκινητόδρομο όπου οι ταχύτητες είναι μεγάλες και στα 274 χιλιόμετρα εντός πόλης. Μόλις 355 μονάδες θα βγουν στην παραγωγή, όπως ανακοίνωσε η εταιρεία, με την τιμή της να είναι ιδιαίτερα υψηλή καθώς ορίστηκε στα 117.000 δολάρια. Η σχεδίασή της δεν ακολουθεί την πεπατημένη, καθώς αντί για ένα συμβατικό πλαίσιο, χρησιμοποιεί μονοκόκ κατασκευασμένο από ανθρακονήματα, όπως άλλωστε και το ψαλίδι. Οι αναρτήσεις είναι της Ohlins και τα φρένα της Brembo. Χάρη στον καινοτόμο δομικό σχεδιασμό και τις μπαταρίες νέου τύπου, η μοτοσυκλέτα είναι 25% ελαφρύτερη σε σχέση με τον ανταγωνισμό, όπως αναφέρει η εταιρεία. «Οι μπαταρίες που έχουμε είναι ακόμα πρωτότυπες. Δεν υπάρχει καμία άλλη ηλεκτρική μοτοσυκλέτα που να έχει τις μπαταρίες μας», λέει ο Truman. Η Vector όμως αποτελεί ένα κομμάτι του παζλ που για να συμπληρωθεί απαιτεί ακόμα δύο που παίζουν καθοριστικό ρόλο στην συνολική εικόνα της μοτοσυκλέτας ή πιο σωστά της εμπειρίας. Πρόκειται για το κράνος Zenith και τον εξοπλισμό ένδυσης της Origin που έρχονται να συμπληρώσουν το φουτουριστικό σύνολο. Το βασικό χαρακτηριστικό της Arc Vector είναι το Human Machine Interface (HMI), το οποίο περνά σε άλλο επίπεδο. Το κράνος που θυμίζει αυτό πιλότων μαχητικών αεροσκαφών διαθέτει Heads-Up Display (HUD) που εμφανίζει διάφορες πληροφορίες στον αναβάτη, χωρίς να του αποσπά την προσοχή, ενώ εφοδιάζεται με κάμερα πίσω όψης έτσι ώστε ο οδηγός να γνωρίζει ανά πάσα στιγμή τι συμβαίνει πίσω του. Το «έξυπνο» τζάκετ διαθέτει ενσωματωμένα ηχεία που με δονήσεις και αναλόγως τις ρυθμίσεις μπορεί να προειδοποιεί τον αναβάτη για επικίνδυνες καταστάσεις που μπορεί να υπάρχουν στο δρόμο, για αυτοκίνητα που πλησιάζουν από πίσω, να δίνουν αίσθηση ενθουσιασμού κατά τη διάρκεια μιας ωραίας διαδρομής ή ακόμα ακόμα να περνούν στον οδηγό την αίσθηση της μουσικής που μπορεί να παίζει. «Με ρωτούν αν αυτό μπορεί να αποσπάσει την προσοχή, όμως το σύστημα αυτό είναι έτσι σχεδιασμένο ώστε να μην δημιουργεί τέτοια προβλήματα», αναφέρει ο Truman. «H τεχνολογία ελευθερώνει εσάς και τις αισθήσεις σας γιατί οι περισπασμοί έχουν απομακρυνθεί. Σας επιτρέπει να εστιάσετε στο δρόμο και την μοναδικότητά σας με τη μοτοσυκλέτα, να απολαύσετε τις στιγμές γνωρίζοντας ότι η μοτοσυκλέτα φροντίζει για εσάς και οι πληροφορίες που χρειάζεστε είναι μπροστά σας», προσθέτει. Με το «έξυπνο» τζάκετ και το τεχνολογικά προηγμένο κράνος αναβάτης και μοτοσυκλέτα γίνονται ένα, με την τεχνολογία να φροντίζει τόσο για την απόδοση όσο κυρίως για την ασφάλεια. «Η τεχνολογία, η απόδοση, η ασφάλεια και η εμπειρία έρχονται τόσο κοντά όσο ποτέ άλλοτε σε μια μοτοσυκλέτα. Η Vector είναι πολλά παραπάνω από μια premium ηλεκτρική μοτοσυκλέτα. Είναι η πρώτη μοτοσυκλέτα στον κόσμο με ενσωματωμένο πολυ-αισθητηριακό HMI (Human Machine Interface)», προσθέτει ο δημιουργός της. Let's block ads! (Why?)

Ήθελε να φτιάξει τη δική του μοτοσικλέτα και κατέληξε να δημιουργεί έργα τέχνης

Όταν το ταλέντο συνδυάζεται με φαντασία και αγάπη για ένα αντικείμενο τότε συνήθως το αποτέλεσμα που προκύπτει είναι εντυπωσιακό. Αυτό συμβαίνει και στην περίπτωση του Αμερικανού καλλιτέχνη James Rice που κατασκευάζει μινιατούρες μοτοσικλετών από κουτάλια! Η ιδέα προέκυψε όταν θέλοντας να αντλήσει έμπνευση για να σχεδιάσει και να κατασκευάσει ο ίδιος την προσωπική του μοτοσικλέτα τύπου τσόπερ, άρχισε να φτιάχνει μινιατούρες από διάφορα αντικείμενα καθημερινής χρήσης που έβρισκε. Κάπως έτσι του ήρθε η ιδέα να ασχοληθεί επαγγελματικά με τις μινιατούρες μοτοσικλετών χρησιμοποιώντας αποκλειστικά και μόνο κουτάλια, τα οποία αγοράζουν με τη σύζυγό του, Jeny, από αποθήκες και καταστήματα μεταχειρισμένων ειδών. Για να ολοκληρωθεί ένα έργο του χρειάζεται από 5 έως 9 μήνες ανάλογα με τις λεπτομέρειες και το μέγεθος. Συνήθως οι δημιουργίες του είναι από 50 έως 75 εκατοστά και ζυγίζουν από 3,5 έως 7 κιλά. Εργάζεται κατά μέσο όρο 60 ώρες την εβδομάδα και κοστολογεί τις δημιουργίες του από 3.500 έως 14.000 δολάρια. Η διαμόρφωση και επεξεργασία των κουταλιών γίνεται αποκλειστικά και μόνο στο χέρι. «Ο Jim ισιώνει, λυγίζει, στρίβει και δίνει σχήμα στα κουτάλια με το χέρι», αναφέρει χαρακτηριστικά στην ιστοσελίδα του everlastingspoonful.com και η συγκεκριμένη τεχνική επιλέχθηκε καθώς όπως αναφέρει «η θέρμανση και η σφυρηλάτηση των κουταλιών επηρεάζει την ομορφιά και την ακεραιότητά τους». Τα έργα του James Rice έχουν βραβευτεί σε διάφορα καλλιτεχνικά φεστιβάλ που έχουν λάβει μέρος. [embedded content] Let's block ads! (Why?)

H Panigale V4 R είναι η ισχυρότερη Ducati που κατασκευάστηκε ποτέ

Πριν καλά καλά ανοίξει τις πύλες της η EICMA 2018 (6-11/11) στο Μιλάνο, έχουμε ήδη μπροστά μας το μεγάλο φαβορί για τον τίτλο της κορυφαίας μοτοσυκλέτας της έκθεσης. Η Ducati παρουσίασε την νέα Panigale V4 R ένα δίτροχο που ξεχειλίζει από τεχνολογία MotoGP και που θα αποτελέσει το αγωνιστικό όπλο της φίρμας στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Superbike του 2019. Οι αλλαγές σε σχέση με την προκάτοχό της δεν περιορίζονται μόνο σε κινητήρα και αναρτήσεις, αλλά και στο φέρινγκ το οποίο σχεδιάστηκε κι εξελίχθηκε από το αγωνιστικό τμήμα της Ducati και εφοδιάζεται με τα αεροδυναμικά φτερά από κάρμπον που εξελίχθηκαν για τα πρωτότυπα των MotoGP. Ο κινητήρας της Desmosedici Stradale των 1.103 κ. εκ. έδωσε τη θέση του στον Desmosedici Stradale R των 998 κ. εκ. που χάρη στα πιο ελαφρά εξαρτήματα που διαθέτει βοηθά στη μείωση του συνολικού βάρους της μοτοσυκλέτας κατά 2 κιλά σε σχέση με την Panigale V4S, φτάνοντας έτσι τα 193 κιλά (έτοιμη για χρήση). To βάρος της μοτοσυκλέτας χωρίς υγρά είναι στα 172 κιλά, το οποίο κάλλιστα μπορεί να πέσει στα 165,5 κιλά με την τοποθέτηση του αγωνιστικού κιτ. Το νέο μοτέρ διαθέτει ακόμα μεγαλύτερη ευστροφία και προσφέρει μεγαλύτερη δύναμη, όπως επίσης και καλύτερη επιτάχυνση. Οι αριθμοί που ανακοινώνει η εταιρεία είναι αν μη τι άλλο εντυπωσιακοί καθιστώντας την V4 R ως την ισχυρότερη Ducati που κατασκευάστηκε ποτέ: 221 ίππους @ 15.250 σ.α.λ, όπερ σημαίνει ότι η μέγιστη ισχύς έρχεται 2.250 σ.α.λ παραπάνω απ' ότι στον V4 των 1.103 κ.εκ. H μέγιστη ροπή ανέρχεται στα 112.4 Nm @ 11.500 σ.α.λ. Ο κόφτης έχει ρυθμιστεί στις 16.000 σ.α.λ για τις πέντε πρώτες σχέσεις και στις 16.500 σ.α.λ για την 6η! Η απόδοση του μοτέρ μπορεί να αυξηθεί περαιτέρω με την τοποθέτηση της αγωνιστικής εξάτμισης της Akrapovič χάρη στην οποία η ιπποδύναμη ανεβαίνει στους 234 ίππους @ 15.500 σ.α.λ. και η ροπή στα 119 Nm @ 11.750 σ.α.λ. Οι αναρτήσεις είναι μηχανικές (όχι ημι-ενεργητικές όπως στην S) της Ohlins με πιρούνι 43mm μπροστά και αμορτισέρ TTX36 πίσω, ενώ οι ζάντες είναι της Marchesini, κατασκευασμένες από σφυρήλατο αλουμίνιο. Η νέα Ducati βρίθει ηλεκτρονικών βοηθημάτων χάρη στη μονάδα IMU 6D της Bosch, παρέχοντας μεταξύ άλλων στο στάνταρ εξοπλισμό και περιοριστή ταχύτητας κατά την είσοδο στο pit lane (Pit Limiter). «Καθαρή αγωνιστική αδρεναλίνη υπό έλεγχο», είναι το μότο που χρησιμοποιούν στο Borgo Panigale για να χαρακτηρίσουν το νέο τους πόνημα. Και απ' ότι φαίνεται, δεν έχουν άδικο... [embedded content] Let's block ads! (Why?)

Εξέπληξε τους πάντες τερματίζοντας σε cross-country rally με Suzuki GSXR1000

Στον Ricardo Domingos «Arrepiado» αρέσουν οι προκλήσεις. Και επειδή ως stunt-man είναι λάτρης της αδρεναλίνης αποφάσισε να λάβει μέρος σε σκληροτράχηλο αγώνα εκτός δρόμου με την πλέον κατάλληλη για τέτοια εδάφη μοτοσυκλέτα. Το στοίχημα για τον ριψοκίνδυνο Πορτογάλο αναβάτη ήταν να ολοκληρώσει τον φημισμένο αγώνα Baja Portalegre 500 που διεξήχθη το τριήμερο 25-27/10 στην περιφέρεια Αλεντέζου της Πορτογαλίας, με την Suzuki GSX-R1000 που χρησιμοποιεί για να κάνει τα κόλπα του! Η μοτοσυκλέτα του η οποία είναι εφοδιασμένη με τούρμπο, δέχθηκε κάποιες τροποποιήσεις ούτως ώστε να μπορέσει να ανταποκριθεί όσο το δυνατόν καλύτερα στις απαιτήσεις των σκληροτράχηλων επιφανειών. Νέες, ενισχυμένες αναρτήσεις, χαμηλότερη ζελατίνα, τιμόνι αντί για κλιπ-ονς και τρακτερωτά λάστιχα ήταν οι βασικές αλλαγές που έγιναν στο superbike. Ο Πορτογάλος δήλωσε συμμετοχή στην κατηγορία «Hobby» και εξέπληξε θεατές και αντιπάλους με τις επιδόσεις του, καθώς κατετάγη 24ος σε σύνολο 46 αναβατών που κατάφεραν να τερματίσουν. Και θα μπορούσε να τα πάει ακόμα καλύτερα αν 50 χιλιόμετρα πριν την ολοκλήρωση του αγώνα το πίσω αμορτισέρ δεν παρέδιδε πνεύμα υποχρεώνοντάς τον να «κόψει» ταχύτητα και να οδηγήσει πολύ προσεκτικά ώστε να μπορέσει να φτάσει μέχρι τον τερματισμό. Ακόμα κι έτσι πάντως το αποτέλεσμά του είναι εντυπωσιακό καθώς κατάφερε να καλύψει τα 221 χιλιόμετρα της κακοτράχαλης διαδρομής που περιελάμβανε χώμα, λάσπη, πέτρες και νεροφαγώματα, σε 3 ώρες και 23 δευτερόλεπτα με μέση ταχύτητα 61,62 χλμ/ώρα! «Ήταν δύσκολος αγώνας, αλλά το διασκέδασα αφάνταστα. Ήταν πολύ ωραίο να βλέπω την αγάπη του κοινού που έσπευδε στα σημεία που περνούσα για να με χειροκροτήσει, όπως επίσης και το γεγονός ότι στον τερματισμό οι άλλοι συμμετέχοντες ήρθαν να με συγχαρούν», δήλωσε μετά το τέλος του αγώνα ο Πορτογάλος αναβάτης. [embedded content] Let's block ads! (Why?)