Category Archives: ΔΙΑΣΚΕΔΑΣΗ

Στέκια για παραδοσιακά μεζεδάκια με μοντέρνες πινελιές

Γευστικές προτάσεις βασισμένες σε παραδοσιακές ελληνικές συνταγές που παραμένουν διαχρονικές αξίες και επιλογές, μιας κουζίνας από τις νοστιμότερες του κόσμου. Μια μοντέρνα πινελιά και ένα πιο σύγχρονο «πείραγμα» προσδίδουν ιδιαίτερη γεύση και νοστιμιά στα πιάτα των γευστικών στεκιών που ακολουθούν, κεντρίζοντας το ενδιαφέρον με τις τίμιες προτάσεις τους. Βόλτα Καθαρές γεύσεις συνδυασμένες υπέροχα και ισορροπημένες με τον ιδανικότερο τρόπο. Η Βόλτα είναι ένα από τα πιο τίμια μεζεδοπωλεία στα Πετράλωνα, με value for money φιλοσοφία που αξίζει κανείς να ανακαλύψει. Πιάτα με επιλεγμένες πρώτες ύλες από διάφορα σημεία της Ελλάδας, βασισμένα σε παραδοσιακές συνταγές και ιδωμένα στην πιο σύγχρονη εκδοχή τους γίνονται καθημερινά ανάρπαστα. Μύδια σαγανάκι με καυτερή πράσινη πιπεριά, φινόκιο και αρωματικά βότανα με σάλτσα μουστάρδας κρασιού και φέτα, καβουρμάς με πουρέ φασολάδας, συκώτι με πράσινο μήλο, χοιρινό μαγειρεμένο με κεδρόμηλο, καγιανάς (αυγά μελωμένα σε φρέσκια σάλτσα ντομάτας με απάκι και φέτα) στα όσα κεντρίζουν το ενδιαφέρον. Στα συν η πρόσχαρη και ευγενική εξυπηρέτηση, από τα σημεία αναφοράς του. Ονειρία Παρόλο που βρίσκεται στο κέντρο του Χαλανδρίου (Κολοκοτρώνη 8), σας μεταφέρει πίσω στο χρόνο με τη νοσταλγική ατμόσφαιρα που το διακρίνει. Στεγασμένο σε ένα παλιό δίπατο σπίτι, διαθέτει μια όμορφη σάλα διακοσμημένη με αντίκες, καθώς και μια υπέροχη αυλή για τους καλοκαιρινούς μήνες. Το τραπέζι γεμίζει με κλασικούς, ελληνικούς μεζέδες με μοντέρνες πινελιές, παρασκευασμένους με μεράκι και αγνά προϊόντα –λουκουμάδες γεμιστοί με τραχανά και φέτα, φάβα με κρεμμύδια στιφάδο, πουγκάκια με μοσχαρίσιο κιμά και πάστα μελιτζάνας. Το μεζεδοπωλείο Ονειρία αποτελεί ιδανικό προορισμό για μεζεδοκατάσταση υπό τους ήχους ελληνικής μουσικής. Σεϋχέλλες Μία από τις πιο δημοφιλείς επιλογές που έχει κανείς στο Μεταξουργείο (Κεραμεικού 49), με νόστιμους μεζέδες και μαγειρευτά, που παρασκευάζονται από τοπικά προϊόντα. Το μενού ανανεώνεται αρκετά συχνά, αναλόγως την εποχή και τις διαθέσιμες πρώτες ύλες. Ωστόσο, από τα πιάτα σημείο αναφοράς του οι περίφημες παπαρδέλες με τον καβουρμά. TranzistoRaki Σε έναν πεζόδρομο στο κέντρο του Αμαρουσίου (Αναβρύτων 6) μεταφέρει την φιλοσοφία των ισπανικών tapas bar στα ελληνικά δεδομένα. Στην ουσία πρόκειται για ένα μοντέρνο τσιπουράδικο όπου θα δοκιμάσετε ξεχασμένες, και μη, γεύσεις της ελληνικής κουζίνας παρασκευασμένες με εκλεκτές πρώτες ύλες από διάφορα σημεία της χώρας, αναδεικνύοντας με τον ιδανικότερο τρόπο τοπικά προϊόντα και παραδοσιακές συνταγές με ένα μοντέρνο twist. Λεμονόκηπος Σε ένα αρχοντικό της δεκαετίας του ’30 σας υποδέχεται ο Λεμονόκηπος (Αγίας Τριάδας 11), το πιο φημισμένο και καθιερωμένη γευστικό στέκι στη Νέα Φιλαδέλφεια. Ένας υπέροχος χώρος με μια ελαφρά country style αισθητική και μια σπιτίσια ζεστασιά που κερδίζει αμέσως τις εντυπώσεις γίνεται το «σκηνικό» για μια αξέχαστη γαστρονομική εμπειρία. Μεζεδάκια όλων των ειδών, δροσιστικά ορεκτικά, φρέσκες σαλάτες και κυρίως με βάση τους το κρέας γίνονται ανάρπαστα. Δοκιμάστε λουκάνικο με σουσάμι σε πικάντικο καραμελωμένο μέλι, εκμέκ καγιανάς σε φύλλο κανταΐφι με παστουρμά, φέτα και φιστίκι Αιγίνης, πατάτες σαγανάκι με λιωμένο κασέρι, σουτζούκι, πορτοκάλι και τυροκαυτερή. Το καλοκαίρι στρώνει τραπέζια στον πανέμορφο… λεμονόκηπό του! Ζωοδόχος Πηγή Οικογενειακό οινομαγειρείο στα Καμίνια (Ιωάννου Κατσούλη 77), που αν δεν το επισκεφτείς συστημένος σίγουρα δεν θα γνωρίζεις την ύπαρξή του. Παραδοσιακές γεύσεις που φέρνουν μνήμες από τα παλιά, με κάποιες μοντέρνες πινελιές ισορροπούν ιδανικά σε αναλογίες προσφέροντας στους θαμώνες του (πλέον) μοναδικές γευστικές εμπειρίες. Δοκιμάστε τους περιζήτητους λαχανοντολμάδες, τις τηγανητές φρεσκοκομμένες πατάτες με αβγά και το συκωτάκι στα κάρβουνα. Περιβολάκι Συνεργατικό καφενείο, σε μία από τις ωραιότερες κρυφές πλατείες στην Πλατεία Ηούς, στα Κάτω Πετράλωνα (Πλατεία Ηούς). Λιτός χώρος και ζεστό- φιλόξενο περιβάλλον, όπως θα περίμενε κανείς από το στέκι της γειτονιάς του. Ό,τι πρέπει δηλαδή για χαλαρές στιγμές. Ψαγμένα μεζεδάκια, γλυκόπιοτο κρασί, φρέσκια μπύρα και βιολογικός καφές –όλα σε άκρως οικονομικές τιμές. Στα συν το χαμογελαστό και εξυπηρετικό προσωπικό. Let's block ads! (Why?)

Ντοκιμαντέρ για τον Κρις Κορνέλ ετοιμάζει ο Μπραντ Πιτ

Ένα νέο ντοκιμαντέρ επικεντρωμένο στη ζωή του αρχηγού των Soundgarden και Audioslave, Κρις Κορνέλ σχεδιάζεται να γυριστεί με πρωτοβουλία τής χήρας του, Βίκι Κορνέλ σε συνεργασία με τον Μπραντ Πιτ. Ο Κρις Κορνέλ ήταν ο τραγουδιστής τού αμερικανικού ροκ supergroup Soundgarden από τη δημιουργία του, το 1984 έως τη διάλυσή του το 1997. Στη συνέχεια ίδρυσε τους Audioslave μαζί με μέλη των Rage Against the Machine έως την επανασύνδεση των Soundgarden το 2011. Το συγκρότημα ήταν σε περιοδεία στις 18 Μαΐου 2017, όταν ο Κρις Κορνέλ πέθανε μετά από συναυλία στο Ντιτρόιτ. Αιτία θανάτου του κρίθηκε η αυτοκτονία. Η φιλία των Μπραντ Πιτ και Κρις Κορνέλ μετρούσε περισσότερο από μία δεκαετία. Ο 55χρονος ηθοποιός ήταν παρών στο ‘I Am the Highway: A Tribute to Chris Cornell’ συναυλία αφιερωμένη στον τραγουδιστή της που διοργάνωσε η χήρα του Βίκυ Κρονέλ, καλώντας είδωλα της hard rock σκηνής. Στη συναυλία, στο Forum, στο Λος Άντζελες τραγούδησαν οι Στόουν Γκόσαρντ και Τζεφ Άμεντ των Pearl Jam, με προσκεκλημένους τους Metallica, Foo Fighters, Κρις Στέιπλετον, Μπράντι Καρλάιλ. Ο Μπραντ Πιτ εμφανίστηκε και παρουσίασε στη σκηνή την κόρη τού εκλιπόντος μουσικού, Τόνι. Παραγωγός του ντοκιμαντέρ θα είναι η χήρα του, η Ελληνίδα Βίκυ Καραγιάννη Κορνέλ μαζί με τον Μπραντ Πιτ και την εταιρεία παραγωγής Film 45 του Πίτερ Μπεργκ, ο οποίος θα είναι ο σκηνοθέτης του πρότζεκτ. Ο Κρις Κορνέλ έλαβε 16 υποψηφιότητες για Grammy καθ 'όλη τη διάρκεια της καριέρας του. Κέρδισε τρία βραβεία: καλύτερη metal ερμηνεία για το «Spoonman» και καλύτερη hard rock ερμηνεία για το «Black Hole Sun», με τους Soundgarden και μόλις το περασμένο Σαββατοκύριακο, μία μετά θάνατον διάκρισ, Grammy καλύτερης ροκ ερμηνείας για το «When Bad Does Good». Τον Οκτώβριο του περασμένου έτους έγιναν τα αποκαλυπτήρια αγάλματος του Κορνέλ, στη γενέτειρά του στο Σιάτλ, με πρωτοβουλία της Βίκυ Κορνέλ. Let's block ads! (Why?)

Οι Queen θα εμφανιστούν ζωντανά στην τελετή απονομής των Όσκαρ

Το βρετανικό ροκ συγκρότημα των Queen θα εμφανιστεί live στην τελετή απονομής των βραβείων Όσκαρ, την προσεχή Κυριακή (24 Φεβρουαρίου), ανακοίνωσαν σήμερα οι διοργανωτές, κι ενώ η ταινία «Bohemian Rhapsody», για τη ζωή του θρυλικού Φρέντι Μέρκιουρι, που διεκδικεί το βραβείο καλύτερης ταινίας, καταγράφει τεράστια επιτυχία στις κινηματογραφικές αίθουσες. «Πρόκειται για την πραγματική ζωή; Πρόκειται απλά για μια φαντασίωση; Καλωσορίζουμε τους @QueenWillRock και @adamlambert στα φετινά Όσκαρ!», ανέφερε η Αμερικανική Ακαδημία Κινηματογραφικών Τεχνών και Επιστημών στον επίσημο λογαριασμό της στο Twitter. Το συγκρότημα, του οποίου ο εκλιπών frontman Φρέντι Μέρκιουρι αποτέλεσε έμπνευση για τη δημιουργία της ταινίας «Bohemian Rhapsody», απαρτίζεται τώρα από τα εναπομείναντα μέλη Μπράιαν Μέι και Ρότζερ Τέιλορ με τον πρώην αστέρα του American Idol Άνταμ Λαμπέρτ στα φωνητικά, όπως μεταδίδει το Reuters και αναμεταδίδει το Αθηναϊκό Πρακτορείο Ειδήσεων. «Οι Queen και ο @adamlambert θα σας συνταράξουν» ήταν το tweet που έστειλε το συγκρότημα ως απάντηση. Το «Bohemian Rhapsody» είναι υποψήφιο σε πέντε κατηγορίες, μεταξύ αυτών α΄ ανδρικού ρόλου για τον Ράμι Μάλεκ, που ενσαρκώνει τον Μέρκιουρι στην ταινία. Η ταινία αναδείχθηκε σε blockbuster με εισπράξεις άνω των 854 εκατομμυρίων δολαρίων στο παγκόσμιο box office. Η Ακαδημία δεν διευκρίνισε ποια τραγούδια θα ερμηνεύσουν οι Queen ή πότε ακριβώς θα εμφανιστούν στη σκηνή, με την τελετή να πραγματοποιείται χωρίς οικοδεσπότη για πρώτη φορά εδώ και 30 χρόνια. Let's block ads! (Why?)

Πού θα φάτε νόστιμα αν βρεθείτε στην αγορά του Ρέντη

Η πιο δημοφιλής και ζωντανή αγορά της Αττικής –που δεν είναι άλλη από τη λαχαναγορά του Ρέντη– εκτός από τους γεμάτους πάγκους με ολόφρεσκα καλούδια που διαθέτει, σε όσους την επισκεφτούν προσφέρει δύο πολύ καλές επιλογές για να την επισκεφτούν ξανά. Μία καντίνα στην πιο μοντέρνα εκδοχή της όπου τα τηγανητά έχουν την τιμητική τους και ένα μαγειρείο- έκπληξη με σπιτικές γεύσεις και πρώτες ύλες απευθείας από τους πάγκους της αγοράς. Uberness Ο αγαπημένος τηλεοπτικός σεφ Βασίλης Καλλίδης και το επιτυχημένο concept του Uberness στη λαχαναγορά του Ρέντη κάνουν τη διαφορά στα μέχρι πρότινος δεδομένα στο χώρο του street food, εδώ και περίπου τρία χρόνια. Σε αυτή τη μοντέρνα εκδοχή της παραδοσιακής ελληνικής καντίνας θα απολαύσετε τις εμπνευσμένες δημιουργίες του ευρηματικού σεφ, που θα σας κάνουν στην κυριολεξία να γλείφετε τα δάχτυλά μας. Τηγανητά κεφτεδάκια, κρατσανιστή πανσέτα, ζουμερό burger και γευστικό hot dog με λιωμένο τυρί συνοδεύονται ιδανικά με φρεσκοκομμένες, τηγανητές πατάτες με επικάλυψη μαγιονέζας. Στα highlights το άκρως απολαυστικό και κολασμένο κρουασάν με πλούσια επικάλυψη σοκολάτας. Βόλακας Μια ευχάριστη έκπληξη στην πιο δημοφιλή αγορά της Αττικής, το μαγειρείο ο Βόλακας, όπου καθημερινά προετοιμάζεται μια μεγάλη ποικιλία σπιτικών φαγητών. Οι επιλεγμένες πρώτες ύλες και η φρεσκάδα τους αποτελούν αδιαπραγμάτευτο χαρακτηριστικό της κουζίνας του μαγειρείου, οι οποίες προέρχονται, φυσικά, απευθείας από τους πάγκους της αγοράς. Σε καθημερινή βάση διαφορετικές επιλογές γεμίζουν τη βιτρίνα του Βόλακα, το οποίο σερβίρει τόσο στο χώρο του, όσο και σε πακέτο. Στα συν και οι οικονομικές τιμές. Μοσχαράκι κοκκινιστό ή λεμονάτο, κόκορας κρασάτος και κοτόπουλο με χυλοπίτες, λαχανοντολμάδες και γιουβαρλάκια, χοιρινό με σέλινο και αρνάκι φρικασέ, παστίτσιο και κεφτεδάκια, τσιπούρα φούρνου και σουπιά με μάραθο ή χταπόδι με κοφτό μακαρονάκι στα όσα θα σας πείσουν να το επισκεφτείτε. Σε αυτά προσθέστε μια ενημερωμένη γκάμα σε πλούσιες και χορταστικές σαλάτες, νόστιμα ορεκτικά και ζεστές σούπες και το τραπέζι σας μόλις γέμισε… ασφυκτικά! Διαθέτει και υπηρεσία delivery. Let's block ads! (Why?)

Οι καλτ γευστικές εμπειρίες που πρέπει να ζήσετε έστω και μία φορά στην πόλη

Μαγειρεία, μπριζολάδικα, μπακαλοταβέρνες και ψαροταβέρνες βγαλμένες λες από άλλη εποχή, ταξιδεύουν πίσω στο χρόνο μυώντας τους λάτρεις του φαγητού στις λιτές, απέριττες και ταυτόχρονα αυθεντικές γεύσεις τους. Με εικόνα που σε κάνει να πιστεύεις ότι έχεις ταξιδέψει στο παρελθόν, λιγοστά τραπέζια και πιάτα, συνεχίζουν να τιμούν την ελληνική κουζίνα και να σερβίρουν γνήσιες γεύσεις, που παραμένουν διαχρονικές και κλασικές αξίες. Δίπορτο Από τα πιο χαρακτηριστικά σημεία στην πόλη που μεταφέρουν σε άλλες εποχές. Το Δίπορτο, σημείο αναφοράς για τη γωνία Θεάτρου και Σωκράτους, όπου συναντάται στο κέντρο της πόλης, αποτελεί πραγματική εμπειρία για τον επισκέπτη του. Υπόγειο και με πρωταγωνιστές τα μεγάλα κρασοβάρελα που κοσμούν το χώρο, σερβίρει όσπρια, φρέσκο ψαράκι (ό,τι διαθέτει η αγορά), σούπες και αυθεντική χωριάτικη. Η Ήπειρος Μια από τις πιο καλτ διευθύνσεις και ένα από τα θρυλικά ξενυχτάδικα της πόλης, μέσα στη Βαρβάκειο Αγορά. Ψυχή της Ηπείρου η Ράνια που συνεχίζει με αγάπη και μεράκι την παράδοση που ξεκίνησε ο πατέρας της Τζίμης, μυώντας στα μυστικά των αυθεντικών, ηπειρώτικων συνταγών, ελαφρώς πειραγμένων με μια γαλλική νότα. Σημείο αναφοράς του οινομαγειρείου –τι άλλο;– οι ζεστές και χορταστικές σούπες του, που γίνονται καθημερινά ανάρπαστες. Τα μπριζολάκια του Τέλη Από τις πιο οικονομικές και φημισμένες επιλογές για νόστιμα μπριζολάκια στο κέντρο της πόλης. Το μπριζολάκια του Τέλη, στην Ευριπίδου, σερβίρουν με απλότητα και χωρίς πολυτέλειες καλοψημένα χοιρινά μπριζολάκια που γίνονται στην κυριολεξία ανάρπαστα εδώ και αρκετές δεκαετίες. Σωστό ψήσιμο, εμμονή στο ποιοτικό κρέας και λογικές τιμές στους παράγοντες που το έχουν μετατρέψει σε καθιερωμένο στέκι στην πλατεία Κουμουνδούρου. Τα Κανάρια Σε μια παλιά μονοκατοικία στο Μοσχάτο (Κανάρη 119), η ταβέρνα τα Κανάρια λειτουργεί από το 1950 και αποτελεί αξιόλογο προορισμό για τους απαιτητικούς λάτρεις της ψαροφαγίας, ανάμεσα στους οποίους συγκαταλέγονταν οι Στέλιος Καζαντζίδης και Πόλυ Πάνου. Σε ένα περιβάλλον που φέρνει στο νου εικόνες από τα παλιά, τα φρέσκα ψάρια (μικρά και μεγάλα) έχουν την τιμητική τους. Φημισμένες και οι νόστιμες γαρίδες του. Ιδιαίτερη μαεστρία στο τηγάνι και το ψήσιμο στα κάρβουνα. Αυλή Μυστική αυλή στο κέντρο της πόλης, στην καλλιτεχνική γειτονιά του Ψυρρή (Αγίου Δημητρίου 12). Μία μικρή πόρτα μεταξύ μιας βιομηχανίας ρούχων και μιας αποθήκης οδηγεί σε αυτήν την κρυφή αυλή, που λειτουργεί ως καφενείο από την εποχή της Κατοχής. Το περιβάλλον φέρνει στο νου εικόνες από τη δεκαετία του '50 με τη μακρόστενη αυλή, τις ασβεστωμένες σκάλες, τα μπλε πορτοπαράθυρα και τα καρό τραπεζομάντιλα. Ο σημερινός ιδιοκτήτης έχει αναλάβει τα ηνία από το 1985, διατηρώντας, ωστόσο, τον παραδοσιακό χαρακτήρα του καφενείου. Τα τελευταία, χρόνια, μάλιστα έχει προσθέσει και λιγοστά, μερακλίδικα μεζεδάκια στο τηγάνι (τηγανητό συκώτι, χωριάτικο λουκάνικο, σαγανάκι με παστουρμά) για να συνοδεύσετε την παγωμένη μπύρα. Οι παραγγελίες προετοιμάζονται στην ανοιχτή κουζίνα μπροστά σας και οι τιμές θυμίζουν... περασμένες εποχές. Το Ειδικόν Η μοναδική αυθεντική μπακαλοταβέρνα που έχει απομείνει στον Πειραιά (Ψαρών 38) ακούει στο όνομα Το Ειδικόν και βρίσκεται πίσω από τα καπνεργοστάσια στο λιμάνι, στα σύνορα του Πειραιά με τα Ταμπούρια. Αγαπημένο στέκι των Καζαντζίδη, Παπαϊωάννου και Τσιτσάνη, έχει αποτελέσει σημείο αναφοράς για διάσημους και μη της πόλης, οι οποίοι δείχνουν λατρεία στην αυθεντική ελληνική γειτονιά και τις απλές σπιτικές γεύσεις. Μετρώντας έναν αιώνα λειτουργίας διαθέτει λιγοστά τραπέζια και πιάτα, όπως αρμόζει άλλωστε σε μια αυθεντική μπακαλοταβέρνα. Δοκιμάστε φάβα, λουκάνικο, συκώτι, τηγανητά κεφτεδάκια και οπωσδήποτε τηγανητές πατάτες κομμένες στο χέρι. Διαβάστε το αφιέρωμα του newsbeast.gr στην μπακαλοταβέρνα το Ειδικόν. Let's block ads! (Why?)

Ξεχασμένες ταινίες με βραβεία Οσκαρ που πρέπει να έχεις δει

Λίγα πράγματα συγκεντρώνουν κάθε χρόνο τέτοια κινηματογραφική μήνη όπως το Όσκαρ Καλύτερης Ταινίας, λες και είναι ο προνομιακός χώρος που διασταυρώνονται όλα τα ξίφη των σινεφίλ. Δίκαια βραβεία, διακρίσεις συμφέροντος, ακόμα και οφειλόμενα από το παρελθόν χρυσά αγαλματίδια έχουν δει κατά καιρούς πολλοί στις ταινίες που επιβραβεύει η αμερικανική Ακαδημία ως τις καλύτερες της χρονιάς. Ήδη από το 1929, όταν και ξεκίνησε ο θεσμός των Όσκαρ, οι επικρίσεις δεν έπαψαν ούτε στιγμή και κάποια φιλμ χαρακτηρίστηκαν αμφιλεγόμενα παρά τη βράβευσή τους. Ή, μάλλον, ακριβώς λόγω αυτής! Συνήθως βέβαια, παρά την κριτική, είναι καλές ταινίες που έχουν κάτι να κομίσουν στα κινηματογραφικά πράγματα. Κι ενώ τις περισσότερες πρόσφατες τις θυμόμαστε όλοι όσοι αγαπάμε την έβδομη τέχνη, κάποια από τα παλιά μεγάλα βραβεία του θεσμού έχουν ξεχαστεί ή περάσει στα «ψιλά» της κινηματογραφίας. Κρίμα μεγάλο φυσικά όταν μιλάμε για πραγματικά πολύ καλές ταινίες που κέρδισαν επάξια το λαμπρότερο βραβείο του Χόλιγουντ. Πάμε λοιπόν ένα ταξιδάκι στην κινηματογραφική ιστορία για να δούμε Όσκαρ Καλύτερης Ταινίας που ο χρόνος φαίνεται να έχει λησμονήσει… 2001: «Ένας υπέροχος άνθρωπος» Το υπέροχο φιλμ του Ρον Χάουαρντ είχε γερό ανταγωνισμό για το μεγάλο βραβείο της βραδιάς, κερδίζοντας στα σημεία το «Έγκλημα στο Γκόσφορντ Παρκ», το «Μουλέν Ρουζ», τον «Χορό των Τεράτων» και τον πρώτο «Άρχοντα των δαχτυλιδιών» φυσικά. Η αληθινή ιστορία του μεγαλοφυούς νομπελίστα μαθηματικού Τζον Νας συγκίνησε την κριτική επιτροπή και δικαίως. Το «Α Beautiful Mind» πραγματεύεται πώς παλεύει ένας άνθρωπος με την ψυχική νόσο για τρεις ολόκληρες δεκαετίες και καταφέρνει να δαμάσει τα συμπτώματά της με αποκλειστικούς αρωγούς τη δύναμη του μυαλού και την αγάπη της συζύγου του. Είναι μια βαθύτατα ανθρώπινη ταινία που χωρίς κραυγές και τυμπανοκρουσίες σε κερδίζει λεπτό το λεπτό με τη γαλήνια ηρεμία που επικρατεί στην επιφάνεια και το συναίσθημα που πάλλεται στην καρδιά της. Το μόνο κρίμα, το Όσκαρ Α’ Ανδρικού που δεν πήρε ο Ράσελ Κρόου (το είχε πάρει την προηγούμενη χρονιά για τον «Μονομάχο») για τη μοναδική ενσάρκωση των πολλαπλών προσωπικοτήτων του σχιζοφρενούς μαθηματικού. Το γεγονός ότι κατηγορήθηκε πως πατάει πάνω στη δοκιμασμένη οσκαρική συνταγή λίγη σχέση έχει με το ακραιφνώς υπαρξιακό περιεχόμενό της: την τρέλα και τη διάνοια πραγματεύεται, ποια εύκολα μονοπάτια; [embedded content] 1992: «Οι ασυγχώρητοι» Με το μεγάλο Όσκαρ της χρονιάς φλέρταραν περισσότερο ή λιγότερο διακριτικά υπέροχα φιλμ όπως «Το παιχνίδι των λυγμών», το «Άρωμα γυναίκας», η «Επιστροφή στο Χάουαρντς Εντ», ο «Τελευταίος των Μοϊκανών» και ο «Δράκουλας». Μόνο που το χρυσό αγαλματίδιο πήρε το σκοτεινό γουέστερν του Κλιντ Ίστγουντ «Unforgiven» με τους ηλικιωμένους πιστολέρο! Το καουμπόικο που ήρθε να τελειώσει τα καουμπόικα, όπως το προλόγισε δαιμόνια αμερικανός κριτικός, ήταν πολλά περισσότερα από καυτά εξάσφαιρα και πιστολίδι στο ηλιοβασίλεμα. Ο γέρος και ο μαύρος συνεργάτης του αντιμέτωποι με τη ρατσιστική βία ενός σερίφη ήταν ένα μοτίβο που δεν θα έκανε ποτέ ταινία ο Τζον Φορντ, κι αυτό ήταν το καινούριο που κόμιζε η σκηνοθετική ματιά του ανθρώπου που έγινε γνωστός από τους πρωταγωνιστικούς του ρόλους στα σπαγγέτι γουέστερν του Σέρτζιο Λεόνε. Ηθικά διλήμματα, βρομιά, εξαιρετική τεχνική, υποδειγματικό μοντάζ και άμεσος ρυθμός απεικονίζουν την Άγρια Δύση με τρόπο που δεν είχε ματαδεί το Χόλιγουντ. Ο νόμος είναι ο κακός στο συναρπαστικό νεο-γουέστερν που απέδειξε πως το είδος παραείναι σκληρό για να πεθάνει… [embedded content] 1989: «Ο σοφέρ της κυρίας Ντέιζι» Ο «Κύκλος των χαμένων ποιητών» έμοιαζε το αδιαφιλονίκητο φαβορί της τελετής, ενώ άλλοι μιλούσαν για το «Αριστερό μου πόδι» και το ιδιαίτερο «Cinema Paradiso», την ίδια στιγμή που υποψήφιοι ήταν τόσο ο «Μπάτμαν» του Τιμ Μπάρτον όσο και ο τρίτος «Ιντιάνα Τζόουνς». Ο «σοφέρ» Μόργκαν Φρίμαν έκλεψε όμως το αγαλματίδιο και τις εντυπώσεις ως μια ακραία τρυφερή ταινία που ξεχείλιζε ανόθευτο συναίσθημα. Η ταινία του Μπρους Μπέρεσφορντ περιστρέφεται γύρω από τις σχέσεις μιας ξιπασμένης ηλικιωμένης αριστοκράτισσας του αμερικανικού Νότου με τον μαύρο σοφέρ που της φέρνει ο γιος της για βοήθεια. Η γλυκόπικρη κομεντί ανάμεσα στη στριφνή χήρα και τον καλοσυνάτο σοφέρ της μπόλιασε ιδανικά χιούμορ και δράμα, απαθανατίζοντας στο πανί το πλήρες φάσμα της ανθρώπινης αλληλεπίδρασης ετερόκλητων χαρακτήρων. Οσκαρικές ήταν οι ερμηνείες και των δύο πρωταγωνιστών και η ιδιαίτερη χήρα Τζέσικα Τάντι έφυγε πράγματι με το Όσκαρ Α’ Γυναικείου, αφήνοντας στην 62η τελετή τον «σοφέρ» της Μόργκαν Φρίμαν να την καταχειροκροτεί με πάθος… [embedded content] 1980: «Συνηθισμένοι άνθρωποι» Ποιος θυμάται σήμερα το «Ordinary People»; Μια ταινία για συνηθισμένους ανθρώπους που δεν φαίνονται να έχουν τίποτα το αξιοσημείωτο; Στην επιφάνεια πάντα, καθώς κάτω από την ψευδεπίγραφη κανονικότητα η αγία οικογένεια μόνο συνηθισμένη δεν είναι. Το σκηνοθετικό ντεμπούτο του Ρόμπερτ Ρέντφορντ έκλεψε το Όσκαρ Καλύτερης Ταινίας από το «Οργισμένο είδωλο», την «Τες» του Πολάνσκι και το δεύτερο «Star Wars» γιατί μόνο συνηθισμένο δεν ήταν. Ένας έφηβος προσπαθεί να ξαναβρεί τον εαυτό του μετά την απόπειρα αυτοκτονίας του, όπως και οι γονείς του δηλαδή, να ισορροπήσουν εκ νέου στα καινούρια δεδομένα της ζωής τους. Η διεισδυτική αυτή ανατομία της μεσοαστικής οικογένειας ξεκινά από μια τραγωδία για να φέρει στον αφρό όλα αυτά που καλύτερα να έμεναν θαμμένα για πάντα. Έφυγε με 4 Όσκαρ, σάρωσε στις Χρυσές Σφαίρες και είπε μεγαλόστομα πως τίποτα το συνηθισμένο δεν υπάρχει σε μια συνηθισμένη οικογένεια. Και το είπε με οξυδερκή, άμεσο και εξαιρετικά τρυφερό τρόπο… [embedded content] 1971: «Ο άνθρωπος από τη Γαλλία» «Βιολιστής στη στέγη» και «Κουρδιστό πορτοκάλι» επικρατούσαν στα στοιχήματα για το Όσκαρ Καλύτερης Ταινίας, ήταν όμως το πολυεπίπεδο και βίαιο «The French Connection» του Γουίλιαμ Φρίντκιν αυτό που στέφθηκε νικητής, γεννώντας από μόνο του μια νέα σχολή στο αστυνομικό θρίλερ. Δύο νεοϋορκέζοι αστυνομικοί αναλαμβάνουν μια υπόθεση διακίνησης ηρωίνης με παρακλάδια στη Γαλλία. Αυτή είναι η υπόθεση του φιλμ που περιλαμβάνει μια σκηνή κινηματογραφικής ανθολογίας, ως η καλύτερη ίσως καταδίωξη (υπόγειου συρμού από αυτοκίνητο!) που είδαμε ποτέ στο πανί, συνταιριάζοντάς τη με εξαίσια δράση, ρεαλιστική πρόζα, αμοραλιστικούς χαρακτήρες και μεγάλες ερμηνείες που δεν συναντάς ακριβώς σε αστυνομικά. Τα 5 Όσκαρ φάνταζαν υπερβολικά, όπως ισχυρίστηκαν κάποιοι κριτικοί, τέτοια ήταν όμως η σαγήνη του «Ανθρώπου από τη Γαλλία» και του φρενιασμένου πρωταγωνιστή της Τζιν Χάκμαν που κανείς δεν μπορούσε να της αντισταθεί. Μια μουντή πόλη απέναντι σε έναν ιλιγγιώδη ρυθμό, ένας μηδενιστής και εθισμένος στην αδρεναλίνη αστυνομικός απέναντι στον νόμο τον ίδιο. Ένα εξαιρετικά σκληρό αστυνομικό θρίλερ που μετατρέπει το κυνηγητό σε σωστό υπαρξιακό εφιάλτη… [embedded content] 1967: «Ιστορία ενός εγκλήματος» Τα Όσκαρ φιλοξενούσαν εκείνη τη χρονιά παραγωγές-διαμάντια: «Μπόνι και Κλάιντ», «Ο πρωτάρης», «Και οι 12 ήταν καθάρματα», «Μάντεψε ποιος θα ’ρθει το βράδυ» και δεν συμμαζεύεται. Γιατί σάρωσε τότε αυτό το υποτονικό αστυνομικό «In the Heat of the Night» του Νόρμαν Τζούισον με τον μαύρο που καταφτάνει στον Νότο για να διαλευκάνει ένα έγκλημα και συλλαμβάνεται ως ύποπτος; Αν πρέπει να το πούμε, γιατί είναι μεγάλη ταινία, σταθμός στα αστυνομικά που δεν θέλουν να εξαντληθούν στο κυνηγητό! Το ρατσιστικό Μισισίπι της δεκαετίας του 1960 υποδέχεται τον καλοντυμένο και ελαφρώς αλαζόνα Αφρο-Αμερικανό από τη Φιλαδέλφεια (Σίντνεϊ Πουατιέ) για να βρεθεί αμέσως στη στενή ως βασικός ένοχος για τον φόνο ενός λευκού επιχειρηματία. Σωστή τιτανομαχία χαρακτήρων εδώ, Σίντνεϊ Πουατιέ εναντίον Ροντ Στάιγκερ, και σε πρωταγωνιστικό ρόλο οι προκαταλήψεις, οι δεισιδαιμονίες και ο ρατσισμός μιας εποχής που δεν φαίνεται να έχει υποχωρήσει ούτε σπιθαμή. Πέντε Όσκαρ και 3 Χρυσές Σφαίρες αργότερα, η λιτή και στιλιζαρισμένη «Ιστορία ενός εγκλήματος» παραμένει διαχρονικά επίκαιρη μιλώντας για τα σκοτάδια της ανθρώπινης ψυχής και τη μισαλλοδοξία με κοινωνικά ευαίσθητο και τολμηρό τρόπο. Όσο για την κινηματογραφική αλληλεπίδραση Πουατιέ και Στάιγκερ και την προοδευτική διαμόρφωση μιας φιλίας, παραμένει σταθερά απολαυστικότατη. Tο πρώτο καθαρόαιμo αστυνομικό που τιμήθηκε με Όσκαρ Καλύτερης Ταινίας… [embedded content] Let's block ads! (Why?)

Στο Synonyms του Ναντάβ Λαπίντ η Χρυσή Άρκτος στην Berlinale

Η ταινία του Ναντάβ Λαπίντ «Synonyms», μια συμπαραγωγή Γαλλίας-Ισραήλ-Γερμανίας σχετικά με έναν Ισραηλινό που προσπαθεί να καταπνίξει την καταγωγή του αφού μετακομίζει στο Παρίσι, κέρδισε το βραβείο της Χρυσής Άρκτου στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου του Βερολίνου. Παραλαμβάνοντας το βραβείο, ο σκηνοθέτης επισήμανε ότι η ταινία του θα μπορούσε να προκαλέσει «ένα σκάνδαλο στο Ισραήλ». Προσέθεσε, ωστόσο: «Ελπίζω ότι οι άνθρωποι θα μπορέσουν να καταλάβουν πως η οργή, ο θυμός, η εχθρότητα, το μίσος και η περιφρόνησή έρχονται μονάχα μεταξύ αδελφών, όταν υπάρχει ένα συμπαγές δέσιμο κι έντονα συναισθήματα». Το δράμα του Γάλλου σκηνοθέτη Φρανσουά Οζόν «By the Grace of God», που πραγματεύεται την ιστορία θυμάτων σεξουαλικής κακοποίησης στους κόλπους της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας και τον αγώνα τους για απόδοση δικαιοσύνης, τιμήθηκε με το Μεγάλο Βραβείο της Επιτροπής- Αργυρή Άρκτος, όπως μεταδίδουν το Reuters και το Γαλλικό Πρακτορείο Ειδήσεων και αναμεταδίδει το Αθηναϊκό Πρακτορείο Ειδήσεων. «Η ταινία προσπαθεί να σπάσει τη σιωπή που επικρατεί στους κόλπους πανίσχυρων θεσμών» στο θέμα της σεξουαλικής κακοποίησης παιδιών από μέλη του κλήρου, επισήμανε ο σκηνοθέτης, μόλις παρέλαβε το βραβείο του. «Θέλω να μοιραστώ αυτό το βραβείο με τα θύματα σεξουαλικής κακοποίησης», συμπλήρωσε ο δημιουργός, εμφανώς συγκινημένος. Επιπλέον, το Φεστιβάλ Κινηματογράφου του Βερολίνου απένειμε τα βραβεία καλύτερης ερμηνείας για άνδρα και γυναίκα ηθοποιό απόψε στους πρωταγωνιστές της κινεζικής ταινίας «So Long, my son» του Γουανγκ Τσιαοσουάι. Η Κινέζα Γιονγκ Μέι και ο Κινέζος Γουανγκ Σινγκτσούν ενσαρκώνουν ένα ζευγάρι, η ζωή του οποίου σημαδεύεται από την απώλεια ενός παιδιού. Η ταινία αφηγείται την τριαντάχρονη ιστορία μετά την Πολιτιστική Επανάσταση, από τη δεκαετία του 1980 στο 2010. Let's block ads! (Why?)

Οι νέες αφίξεις που αξίζει να γνωρίσετε στην πόλη

Αφίξεις που δίνουν έναν αέρα ανανέωσης στην πόλη, κεντρίζουν το ενδιαφέρον του κοινού για ακόμη μία φορά, αποδεικνύοντας ότι οι ωραίες ιδέες μπορούν να πάρουν σάρκα και οστά ακόμη και σε δύσκολες εποχές. Ένα φουαγιέ θεάτρου που μεταφέρει σε άλλες εποχές, ένα μπιστρό εμπνευσμένο από την εποχή της ποτοαπαγόρευσης, ένα εστιατόριο που συστήνει το αθηναϊκό κοινό στο γευστικό concept beef n’ reef και ένα all day αφιερωμένο στη σοκολάτα, στα όσα θα αποτελέσουν ιδανική αφορμή για μία έξοδο και αυτόν το μήνα. Foyer Cafe Bistrot Ένας χώρος βγαλμένος από άλλη εποχή, που συνάδει τέλεια με την αισθητική, τη φιλοσοφία και την αρχιτεκτονική του Δημοτικού Θεάτρου Πειραιά (Λεωφ. Ηρώων Πολυτεχνείου 32), όπου και φιλοξενείται. Το φουαγιέ του θεάτρου, λοιπόν, μεταμορφώθηκε σε αυτόν τον εξαιρετικό χώρο, ο οποίος αναμένεται να πρωταγωνιστήσει στις επιλογές του κοινού, για οποιαδήποτε στιγμή της ημέρας. Vintage έπιπλα, παλιές καρέκλες του θεάτρου, ένας εντυπωσιακός πολυέλαιος, φωτογραφίες παλαιότερων εποχών και το κλασικό πιάνο του θεάτρου δημιουργούν μια μοναδική ατμόσφαιρα που δεν έχει να ζηλέψει σε τίποτα αντίστοιχα, μεγαλοπρεπή φουαγιέ θεάτρων ευρωπαϊκών μητροπόλεων. Το μενού έχει δημιουργηθεί με τέτοιο τρόπο ώστε να συνδυάζεται ιδανικά με κάποιες από τις εκλεκτές ετικέτες της οινικής λίστας. Henhouse Αμερικάνικου τύπου bistro στο Χολαργό (Φανερωμένης 8), αδερφάκι του δημοφιλούς και αγαπημένου Bootleg. Εμπνευσμένο από την εποχή της Ποτοαπαγόρευσης στις ΗΠΑ (το όνομά του είναι αφιερωμένο σε μία από τις πιο «περιβόητες» γυναίκες διακινήτριες παράνομου αλκοόλ της εποχής), το Henhouse ξεχωρίζει για την τρομερή αισθητική και τις comfort food προτάσεις του καταλόγου. Στα συν τα εξαιρετικά κλασικά κοκτέιλ. Jazz και swing μουσικές, δένουν τέλεια με την αισθητική του χώρου. Beef n’ Reef Αρώματα και γεύσεις της στεριάς και της θάλασσας συνδυάζονται στο ίδιο πιάτο στο Beef n’ Reef, το νέο εστιατόριο στο Νέο Ηράκλειο (Ηρακλείου 364). Το νέο γευστικό concept ανταποκρίνεται στη νέα γαστρονομική τάση, συστήνοντας στο κοινό «έξυπνους» γευστικούς συνδυασμούς: καρπάτσιο κόκκινου τόνου και φιλέτου γάλακτος, ταλιάτα από μοσχαράκι γάλακτος με σάλτσα τόνου, μοσχαρίσιο φιλέτο με χτένια. Αυτό, βέβαια, δεν σημαίνει ότι δεν μπορείτε να τα βρείτε και ξεχωριστά σε διάφορες επιλογές ανάμεσα σε ζυμαρικά, burgers, ριζότο και κυρίως. Chocolate Bar Από την ονομασία του και  μόνο γίνεται άμεσα αντιληπτός ο λόγος της δημιουργίας του. Το Chocolate Bar, λίγα βήματα από την Πλατεία Βαρνάβα στο Παγκράτι (Μελίσσου 6), λοιπόν, δημιουργήθηκε αποκλειστικά για τους λάτρεις της σοκολάτας από τους λάτρεις της σοκολάτας. Μους σοκολάτας από βιολογικά προϊόντα, ζεστά ροφήματα σοκολάτας και λαχταριστά γλυκά στα όσα θα σας πείσουν να επισκεφτείτε το άρτι αφιχθέν all day. Tua Piazza Ολοκαίνουρια άφιξη στη συμβολή της Αγίας Ειρήνης με την Αθηνάς, εκεί που χτυπά η «καρδιά» της πόλης. Έφερε ιταλικό αέρα στο κέντρο, με την φιλοσοφία του να επικεντρώνεται στην πίτσα και τα ζυμαρικά. Στα σημεία αναφοράς τα πρωτότυπα pizza cones, που πραγματικά κάνουν τη διαφορά. Διαθέτει προτάσεις για να συνοδεύσετε τον καφέ σας όπως φρεσκοψημένα μάφιν και κουλούρι Θεσσαλονίκης Let's block ads! (Why?)

Οι προβλέψεις για τα Όσκαρ 2019 και τα στοιχήματα

Απομένουν μόλις λίγα εικοσιτετράωρα για τη μεγάλη βραδιά των Όσκαρ και το ενδιαφέρον των κινηματογραφόφιλων, αλλά και όσων γοητεύονται από το τηλεοπτικό υπερθέαμα της βράβευσης στο Χόλυγουντ, έχει φτάσει στο κατακόρυφο. Αυτή είναι η πρώτη φορά που τα Όσκαρ έχουν τεράστιο ελληνικό ενδιαφέρον, λόγω της παρουσίας του Γιώργου Λάνθιμου, που κυνηγά με την «Ευνοούμενη» δέκα χρυσά αγαλματίδια! Μέσα σε αυτό το ευχάριστο πανδαιμόνιο, οι εταιρίες στοιχήματος δίνουν τα δικά τους «προγνωστικά» επηρεάζοντας το κλίμα και πολλούς που θέλουν να τζογάρουν στο θέαμα. Ποια είναι λοιπόν τα προγνωστικά αυτών των εταιριών, μέσα από τις αποδόσεις που δίνουν, πόσο κοντά είναι στην πραγματικότητα και γιατί ο κινηματογράφος δεν είναι ένα σπορ που προσφέρεται για στοιχήματα. Η Αμφισβήτηση των Όσκαρ Ένα δίκιο το έχουν όλοι αυτοί που λένε ότι τα βραβεία Όσκαρ δεν είναι τίποτα παραπάνω από ένας προωθητικός μηχανισμός της αμερικανικής κινηματογραφικής βιομηχανίας, ένα παιχνίδι συμφερόντων, ένα τηλεοπτικό υπερθέαμα, αλλά και μία διαδικασία μακριά από τη διαφάνεια, με συγκεκριμένες στοχεύσεις και υποκειμενικές επιλογές, πολιτικά (και κατά κύριο λόγο μιας μεγάλης υπερσυντηρητικής ημερίδας) κριτήρια, προσωπικές σχέσεις ή ακόμη και κρυφές συναλλαγές. Ως ακλόνητο επιχείρημα φέρνουν τη βράβευση ταινιών και επαγγελματιών του χώρου, που ουσιαστικά δεν έχουν προσφέρει σχεδόν τίποτα στην ιστορία του σινεμά και αντιστοίχως αναδεικνύουν όσους έχουν μείνει μακριά από τα βραβεία, συγκλονιστικές μορφές της 7ης Τέχνης. Είναι ενδεικτικό ότι μόνο στην κατηγορία των σκηνοθετών (τη δεύτερη σημαντικότερη) δεν έχουν λάβει ποτέ το Όσκαρ για κάποια τους ταινία θρυλικοί δημιουργοί, στυλοβάτες του κινηματογράφου, όπως οι Τσάρλι Τσάπλιν, Όρσον Γουέλς, Στάνλεϊ Κιούμπρικ, Ντέιβιντ Λιντς, Άλφρεντ Χίτσκοκ.. Υπάρχουν και άλλοι πολλοί που δεν έχουν βραβευτεί με το Όσκαρ σκηνοθεσίας, αλλά και μόνο τα παραπάνω πέντε ονόματα αρκούν για να στείλουν αδιάβαστους αυτούς που συγκρίνουν τα Όσκαρ με τη Βίβλο (του σινεμά). Η τεράστια απήχησή τους Παρόλα αυτά, πρέπει να αναγνωρίσουμε τη δυναμική και τη παγκόσμια απήχηση των Όσκαρ και ειδικά φέτος και στην Ελλάδα, με την απίστευτη περίπτωση του Γιώργου Λάνθιμου και της πραγματικά ιδιαιτέρως εξαιρετικής προσπάθειάς του στην «Ευνοούμενη», με την οποία διεκδικεί δέκα Όσκαρ και μάλιστα είναι μέσα σε όλα τα σημαντικότερα βραβεία (καλύτερης ταινίας, σκηνοθεσίας, σεναρίου, ερμηνειών, μοντάζ κλπ). Έτσι, μία εβδομάδα πριν τη λαμπρή τελετή στο Θέατρο Ντόλμπι στο Λος Άντζελες, λίγα μόλις τετράγωνα μακριά από τα στούντιο της Paramamount, ο «πυρετός» για τα Όσκαρ έχει φτάσει σε επίπεδα εκείνου που είχαν οι χρυσοθήρες στα τέλη του 19ου αιώνα στις ΗΠΑ. Άλλωστε ο χρυσός και συγκεκριμένα τα χρυσά αγαλματίδια είναι το ζητούμενο. Μέσα σε αυτή την παραζάλη, έχουμε και το φρούτο, όχι το φρουτάκι, του στοιχήματος, για τα Όσκαρ. Βεβαίως, αυτό δεν είναι κάτι καινούργιο, αλλά δεν είναι λίγοι αυτοί που παρασύρονται και παίρνουν πολύ πιο σοβαρά απ' όσο πρέπει το τι δίνουν οι εταιρίες στοιχημάτων σε όλο τον κόσμο. Τα κριτήρια του στοιχήματος Σύμφωνα με αμερικανικά δημοσιεύματα, οι εν λόγω εταιρίες τοποθετούν το στοίχημα για τα Όσκαρ, βάσει των βραβείων που έχουν λάβει μέχρι να φτάσουν στις υποψηφιότητες, της περιρρέουσας ατμόσφαιρας, της αποδοχής τους στο κοινό, αλλά ενδεχομένως και της διαφημιστικής δαπάνης που έχουν κάνει. Και επειδή οι εταιρίες στοιχήματος δεν βασίζονται στους σινεφίλ, ούτε στους επαγγελματίες του χώρου, αλλά στο λεγόμενο ευρύ κοινό και για να μην κρυβόμαστε στους παθιασμένους τζογαδόρους, ανοίγουν μια παλέτα με επιλογές στοιχημάτων καθαρά τζογαδόρικης μανίας. Δεν είναι τυχαίο ότι ανάμεσα στα στοιχήματα για τα Όσκαρ υπάρχουν και αυτά για το νικητή στα οπτικά εφέ ή καλύτερου φιλμ μικρού μήκους κινουμένων σχεδίων ή ακόμη και αν η 70χρονη Μέριλ Στριπ θα καταφέρει να πάρει και το τέταρτο της Όσκαρ μέχρι το 2020! Ας ρίξουμε όμως μια ματιά στο τι δίνουν οι εταιρίες στοιχημάτων σε γενικές γραμμές και για να θυμόμαστε που πέσαν μέσα ή έξω μετά την τελετή, όταν θα σβήσουν τα φώτα και οι περισσότεροι απ' αυτούς που στοιχημάτισαν θα καταριόνται τον αμερικανικό καπιταλισμό ή ακόμη και τον φίλο τους που είχε «πληροφόρηση» από τον κουμπάρο του, που όπως του είπε ο μπατζανάκης του που ξέρει έναν μπάρμαν στο δυτικό Χόλυγουντ και στο οποίο συχνάζουν κάποιοι κομπάρσοι των στούντιο, που έχουν ακούσει κάποια στελέχη της παραγωγής να λένε τους νικητές.. Λοιπόν, έχουμε και λέμε: Βραβείο Καλύτερης Ταινίας Το μεγάλο φαβορί, σύμφωνα με τις εταιρίες στοιχημάτων, είναι το «Ρόμα» του Κουαρόν, που έχει λάβει και το Χρυσό Λέοντα, στο Φεστιβάλ Βενετίας, αλλά πριν λίγες ημέρες και τα δυο κορυφαία βραβεία BAFTA για την καλύτερη ταινία και σκηνοθεσία. Πάντως, φαβορί χρίζουν το «Ρόμα» και πολλά δημοσιεύματα από την Αμερική και γνώστες των βραβείων, αν και από κοντά ακολουθεί το «Πράσινο Βιβλίο» του Πίτερ Φαρέλι, με διπλάσια απόδοση, στο 4 και ακολουθεί «Η Ευνοούμενη» του δικού μας Γιώργου Λάνθιμου, με 9. Επίσης, σε απόσταση από τις τρεις ταινίες, υπάρχουν και το «Blackklansman» του Σπάικ Λι, «A Star Is Born» του Μπράντλεϊ Κούπερ, «Black Panther», του Ράιαν Κούγκλερ «Bohemian Rhapsody» του πολύ Μπράιαν Σίνγκερ και το «Vice» του Άνταμ ΜακΚέι. Η ταινία του Αλφόνσο Κουαρόν, τον οποίο το Χόλυγουντ μπορεί να θεωρεί και παιδί του με ταινίες όπως «Gravity», «Χάρι Πότερ», «Μεγάλες Προσδοκίες» κλπ, έχει προσόντα, αλλά υστερεί έναντι του «Πράσινου Βιβλίου», που είναι η πιο ολοκληρωμένη ταινία απ' όλες τις ταινίες, με σημαντική διεισδυτικότητα και στο ευρύ και στο απαιτητικό κοινό, ενώ «Η Ευνοούμενη» ξεχωρίζει εμφανώς σε επίπεδο οργάνωσης, καθώς ο Λάνθιμος, μπορεί να μην έχει ακόμη τη βιρτουοζιτέ του Κουαρόν, αλλά είναι ο ορισμός του διευθυντή ορχήστρας, παραδίδοντας μαθήματα στον τομέα αυτό. Να σημειωθεί ότι το «Hollywood Reporter» εκτιμά ότι και οι οκτώ υποψήφιες ταινίες μπορούν να κερδίσουν κάποιο βραβείο Όσκαρ στις υπόλοιπες κατηγορίες. Βραβείο Σκηνοθεσίας Εδώ, η απόδοση του Κουαρόν φτάνει στα επίπεδα Γιουβέντους για το πρωτάθλημα Ιταλίας! Με απόδοση που δίνει λίγο πάνω από τη μονάδα, δηλαδή βάζεις 10 ευρώ για να πάρεις 80 λεπτά, ο Κουαρόν μάλλον δύσκολα χάνει. Η απόσταση από τον δεύτερο Σπάικ Λι είναι μεγάλη και αν μπορεί να γίνει η έκπληξη αυτή θα έρθει από τον Λάνθιμο (και πάλι για τους παραπάνω λόγους) αλλά και από τον Πάβελ Παβλικόφσκι με τον «Ψυχρό Πόλεμο» που συμβαδίζει ελαφρώς και με τη νέα ψυχροπολεμική υστερία που αναπτύσσεται στην Αμερική… Βραβείο Α' Ανδρικού Ρόλου Κατηγορία που δεν παίζει ο Λάνθιμος, καθώς το πρωταγωνιστικό του τρίο είναι γυναικείο. Για το βραβείο μεγάλο φαβορί, σύμφωνα με τις εταιρίες, σε επίπεδο Ναδάλ, μια και τώρα μάθαμε και από τένις, είναι ο Ράμι Μάλεκ, υποδυόμενος τον Φρέντι Μέρκιουρι στην ταινία «Bohemian Rhapsody» και τον ακολουθεί σε σχετικά μεγάλη απόσταση ο Κρίστιαν Μπέιλ, ως Ντικ Τσέινι στην ταινία «Vice». Ο πολύ καλός Βίγκο Μόρτενσεν, στο «Πράσινο Βιβλίο» και ο βετεράνος Γουίλεμ Νταφόε ως Βαν Γκονγκ στην «Πύλη της Αιωνιότητας» δείχνουν να μένουν μακριά. Επιπλέον, το κλίμα από το Χόλυγουντ δείχνει ότι ο Μάλεκ, με τον αβανταδόρικο, για τους Αμερικάνους, ρόλο του, δύσκολα χάνει, αν και δεν μπορεί να αποκλειστεί μια έκπληξη, ειδικά από τον επίσης αβανταδόρικο ρόλο του Νταφόε, αλλά και την εξαιρετική ερμηνεία του Μόρτενσεν. Βραβείο Α' Γυναικείου Ρόλου Υπάρχει κι εδώ μεγάλο φαβορί από τις εταιρίες και αυτό ακούει στο όνομα της Γκλεν Γκλόουζ, στην απλώς ενδιαφέρουσα ταινία «Η Σύζυγος». Από κοντά και η πρωταγωνίστρια του Λάνθιμου Ολίβια Κόλμαν, που κάνει το ρόλο της ζωής της και σε μεγάλη απόσταση οι υπόλοιπες. Πάντως, μην πετάτε στο καλάθι των αχρήστων την ερμηνεία της Μελίσα ΜακΚάρθι, για το «Θα μπορούσες ποτέ να με συγχωρέσεις;», της οποίας θα αποτελούσε τεράστια έκπληξη η βράβευση, αλλά όχι και τόσο για τα δεδομένα της Ακαδημίας. Βραβείο Β' Ανδρικού Ρόλου Ίσως εδώ να έχουμε το αδιαμφισβήτητο φαβορί, που ακούει στο όνομα Μαχερσάλα Άλι, ο συμπρωταγωνιστής του Βίγκο Μόρτενσεν στο «Πράσινο Βιβλίο». Ο εντυπωσιακός Άλι, κερδίζει με άνεση το βραβείο, καθώς εκτός από την ερμηνευτική του δεινότητα, πρέπει να ανέβει τουλάχιστον κι ένας μαύρος στη σκηνή των βραβεύσεων. Ρίτσαρντ Γκραντ και Σαμ Έλιοτ θα έδιναν μάχη για το Όσκαρ αν έλειπε ο.. υποψήφιος και για νέος Σίντνεϊ Πουατιέ. Βραβείο Β' Γυναικείου Ρόλου Μεγάλο ντέρμπι καθώς υπάρχουν αξιόλογες ερμηνείες και από τις πέντε υποψήφιες. «Η Ευνοούμενη» του Λάνθιμου έχει διπλή εκπροσώπηση, με τις Ρέιτσελ Βάις και Έμα Στόουν, κάτι που ίσως μετρήσει. Φαβορί θεωρείται η, επίσης, μαύρη ηθοποιός Ρετζίνα Κινγκ, ενώ το αουτσάιντερ είναι η άσημη, μέχρι πριν λίγο καιρό, Μεξικάνα Μαρίνα Ντε Ταβίρα, πρωταγωνίστρια στο «Ρόμα». Τα υπόλοιπα βραβεία Για το Βραβείο Καλύτερης Ξενόγλωσσης Ταινίας, το «Ρόμα» του Κουαρόν δείχνει ανίκητο, πληρώνει μια δεκάρα και σίγουρα δεν είναι ελκυστικό ποντάρισμα. Αφήστε που σε σχετικά κοντινή απόσταση βρίσκεται και ο «Ψυχρός Πόλεμος» του Παβλικόφσκι. Για το Βραβείο Πρωτότυπου Σεναρίου «Η Ευνοούμενη» δείχνει να είναι το απόλυτο φαβορί, αν και δεν είναι μακριά της το «Πράσινο Βιβλίο». Για το Καλύτερο Διασκευασμένο Σενάριο έρχεται η ώρα του «BlacKkKlansman» του Σπάικ Λι, ενώ αυτό της Καλύτερης Φωτογραφία δικαίως θα πάει στο «Ρόμα». Για το Καλύτερο Τραγούδι η Λέιντι Γκάγκα το παίρνει για το «Shallow» στο «Ένα αστέρι γεννιέται», ενώ ο δικός μας Γιώργος Μαυροψαρίδης είναι το ακλόνητο στάνταρ για το Βραβείο Μοντάζ, στην ταινία του Λάνθιμου. Το Βραβείο Μουσικής Επένδυσης φαίνεται ότι θα πάει στο «If Beale Street Could Talk» αν και κοντά του βρίσκεται το «Black Panther». Τέλος, μεγάλο φαβορί για τα βραβεία Καλλιτεχνικής Διεύθυνσης και Κοστουμιών είναι η «Ευνοούμενη», καθώς απ' κει και πέρα όσον αφορά το στοίχημα, για τις υπόλοιπες κατηγορίες, πάμε σε επίπεδα ισλανδικού πρωταθλήματος... Εν κατακλείδι, αφήστε τον τζόγο, ειδικά στον κινηματογράφο δεν κολλάει ούτε αισθητικά ούτε έχει επαφή με την αξία των ταινιών και τις χάρες και χαρές του καλού σινεμά και απολαύστε -όσοι αντέχετε το ξενύχτι- το θέαμα της εκδήλωσης ή ακόμη καλύτερα διαλέξτε και δείτε τις καλύτερες ταινίες, όχι απαραίτητα σύμφωνα με την Αμερικανική Ακαδημία, για να βγείτε σίγουρα κερδισμένοι. Βεβαίως και ευχόμαστε στον πατριώτη μας Γιώργο Λάνθιμο να κερδίσει τα Όσκαρ Καλύτερης Ταινίας και Σκηνοθεσίας, αλλά και τα υπόλοιπα που διεκδικεί με την «Ευνοούμενη» και για να θυμηθούμε και την αξέχαστη Γεωργία Βασιλειάδου «Άνω σχώμεν… βουρ και τους φάγαμε... » Let's block ads! (Why?)

Μπείτε στο παλάτι που γυρίστηκε η «Ευνοούμενη» του Λάνθιμου

ΦωτογραφίεςDawn West, Anna Volpicelli (Κεντρική φωτογραφία)Η «Ευνούμενη» του καταξιωμένου Γιώργου Λάνθιμου σάρωσε στις υποψηφιότητες για τα Όσκαρ 2019, διεκδικώντας συνολικά 10 βραβεία. Πριν λίγες ημέρες, μάλιστα, δικαίωσε τα προγνωστικά και για την 72η διοργάνωση των βρετανικών βραβείων κινηματογράφου BAFTA, στα οποία ήταν υποψήφια για 12 βραβεία και κατάφερε να κερδίσει την πρωτιά σε επτά κατηγορίες. Έτσι άνοιξε με τον πιο ευοίωνο τρόπο τον δρόμο για την μεγάλη βραδιά των Όσκαρ, η τελετή απονομής των οποίων θα πραγματοποιηθεί στις 24 Φεβρουαρίου. Η πρώτη ταινία εποχής, λοιπόν, του ταλαντούχου Γιώργου Λάνθιμου, όπως επισημαίνεται και από την ομάδα παραγωγής «δίνει μια καινούρια οπτική στο είδος “ταινίες εποχής”», ενώ ο σεναριογράφος Τόνι ΜακΝαμάρα δηλώνει ότι γοητεύτηκε από την επιθυμία του Λάνθιμου να κάνει κάτι που δεν θα θυμίζει ταινία εποχής –με τον τρόπο που τις είχαμε μέχρι πρότινος στο μυαλό μας. Το βασίλειο και οι κάτοικοι είναι μέρος ενός κόσμου όπου η έντονη χρήση του χρώματος, οι εκφράσεις του προσώπου, οι γωνίες της κάμερας και οι αντιθέσεις είναι εξίσου σημαντικές με τον διάλογο. «Ο τρόπος με τον οποίο θα ήταν οργανωμένο το παλάτι οπτικά ήταν πολύ σημαντικός για τον Λάνθιμο. Του άρεσε η ιδέα να συνδέονται όλα τα δωμάτια μεταξύ τους και η ιδέα ότι η Άμπιγκεϊλ (Έμμα Στόουν) ξεκινάει από κάτω και αρχίζει και ανεβαίνει ορόφους», σχολιάζει ο σεναριογράφος της ταινίας. Το παλάτι που αποτέλεσε το βασικό σκηνικό της ταινίας Το παλάτι, λοιπόν, όπου πραγματοποιήθηκε το μεγαλύτερο μέρος των γυρισμάτων της ταινίας -περίπου το 85%- είναι χτισμένο το 1611 και πρόκειται για έναν τεράστιο χώρο με μεγάλες σκάλες στον οποίο ο άνθρωπος νιώθει ασήμαντος ή ακόμα και χαμένος. «Είχα από την αρχή την εικόνα μοναχικών ανθρώπων σε τεράστιους χώρους», αναφέρει συγκεκριμένα ο Λάνθιμος. Αυτό δεν είναι άλλο από το μαγικό κάστρο Hatfield House στο Hertfordshire, 34 χλμ. βόρεια του Λονδίνου, στην Αγγλία. Χτισμένο από τον Robert Cecil, τον πρώτο Κόμη του Salisbury, γιο του Λόρδου Burghley- επικεφαλής υπουργού της Βασίλισσας Ελισάβετ Α’, αποτελεί ένα από τα χαρακτηριστικά παραδείγματα χειροτεχνίας από την εποχή των Ιακωβίνων και ανήκει στην οικογένεια Cecil για 400 χρόνια. Αυτό το πανέμορφο σπίτι χτίστηκε στο χώρο δίπλα από το Παλαιό Παλάτι του Hatfield, ενώ διακοσμήθηκε με εντυπωσιακούς πίνακες, ταπετσαρίες και φίνα έπιπλα προκειμένου να αποτελέσει χώρο ψυχαγωγίας. Το Hatfield House αποτέλεσε το μέρος όπου η Βασίλισσα Ελισάβετ πέρασε αρκετά χρόνια από την παιδική της ηλικία, ενώ εδώ ήταν όταν πληροφορήθηκε ότι στα χέρια της περνάει η βασιλεία της Αγγλίας. Εκτός της Ευνοούμενης έχει πρωταγωνιστήσει και παλαιότερα σε επιτυχημένες κινηματογραφικές ταινίες όπως οι Wonder Woman (2017), Ο λόγος του Βασιλιά (2010), Harry Potter and the Deathly Hallows – Part 2 (2011), Batman Begins (2005), Ο Τσάρλι και το εργοστάσιο σοκολάτας (2004) κ.α. Οι χώροι του παλατιού που πρωταγωνίστησαν στην ταινία Τα σημεία του κάστρου που «πρωταγωνιστούν» περισσότερο στην «Ευνοούμενη» του Λάνθιμου είναι αδιαμφισβήτητα οι εσωτερικοί του χώροι. Πιο συγκεκριμένα το δωμάτιο της Βασίλισσας Άννας (Ολίβια Κόλμαν) «φιλοξενείται» στο The King James Drawing Room, το χώρο που αποτελούσε πάντα την κύρια αίθουσα υποδοχής. Τα περισσότερα έπιπλα χρονολογούνται από τα τέλη του 18ου αιώνα, ενώ αυτό που εντυπωσιάζει τον επισκέπτη είναι οι υπέροχες ταπετσαρίες που ντύνουν τους τοίχους. Από τα σημεία αναφοράς του δωματίου οι ιστορικοί και εμβληματικοί πίνακες του αγγλικού θρόνου, ανάμεσα στους οποίους ξεχωρίζει το πορτρέτο της Βασίλισσας Ελισάβετ Α’ στο οποίο κρατά ένα κλαδί ελιάς –σύμβολο της Ειρήνης–, το οποίο κατά την διάρκεια των γυρισμάτων αφαιρέθηκε. Η λεπτομέρεια για τα κοσμήματα και τις δαντέλες είναι ιδιαίτερα μαγευτική, ενώ το κρεμαστό κόσμημα στο λαιμό της αποτελείται από τρία τεράστια ρουμπίνια που κάποτε ανήκαν στους Δούκες της Βουργουνδίας, οι οποίοι ήταν γνωστοί ως οι Τρεις Αδελφοί. Το μνημείο της Βασίλισσας στο Αβαείο του Γουέστμινστερ δείχνει ότι φορούσε αυτό το κόσμημα. Η Βόρεια Βιβλιοθήκη χρησιμοποιήθηκε ως το δωμάτιο της Λαίδης Σάρα, που υποδύεται η Ρέιτσελ Βάις, της στενής φίλης της βασίλισσας, η οποία κυβερνά τη χώρα στη θέση της λόγω της κατάστασης της υγείας της. Το μικρό δωμάτιο που οδηγεί στην Long Gallery και διαθέτει θέα στο Marble Hall, ξεχωρίζει για το υπέροχο τραπέζι καλυμμένο από μικρά μαργαριταράκια που χρονολογείται από τον 17ο αιώνα. Η πολυθρόνα και το υποπόδιο που βρίσκονται στο χώρο κατασκευάστηκαν από τον Thomas Roberts για τη στέψη της Βασίλισσας Άννας το 1702. Στην ταινία υπάρχουν πλάνα που εκτυλίσσονται μπροστά από την περίτεχνα σκαλιστή σκάλα «Αδάμ και Εύα», ένα από τα ομορφότερα παραδείγματα του είδους της. Η οροφή της διακοσμήθηκε για την επίσκεψη της Βασίλισσας Βικτωρίας κατά την επίσκεψή της στο Hatfield το 1846, ενώ πρόσφατα έχει αποκατασταθεί προκειμένου οι επισκέπτες να την απολαμβάνουν στο μεγαλείο της. Οι μεγάλες αίθουσες του παλατιού, επίσης, αποτέλεσαν το σκηνικό για αρκετά γυρίσματα, ανάμεσα στις οποίες και το Marble Hall, με το όνομά του να οφείλεται στο μαρμάρινο, ασπρόμαυρο πάτωμά του. Τα περισσότερα στοιχεία στο συγκεκριμένο χώρο παραμένουν ίδια με το 1611 όποτε και δημιουργήθηκε το παλάτι. Πρόκειται για το μέρος όπου η οικογένεια των Salisbury φιλοξενεί τους επισκέπτες της με πλούσιες δεξιώσεις και χορούς. Το εντυπωσιακά λαξευμένο ξυλόγλυπτο αποτελεί το πρωτότυπο έργο του John Bucke, ενώ απέναντι από την είσοδο της αίθουσας στέκει το περίφημο πορτρέτο της Βασίλισσας Ελισάβετ με το όνομα Rainbow. Πλούσιο σε συμβολισμό η ρήση «κανένα ουράνιο τόξο χωρίς τον ήλιο» αναφέρεται στην Ελισάβετ ως παρακινητή της ειρήνης μετά από μια περίοδο καταιγίδας. Τέλος, οι εντυπωσιακοί εξωτερικοί χώροι, με τους πύργους και τις αυλές να κερδίζουν τις εντυπώσεις, χάρισαν όμορφα πλάνα με το φυσικός φως της ημέρας στην ταινία. Άλλωστε όπως συμβαίνει και με όλες τις ταινίες του Λάνθιμου, όλα τα γυρίσματα έγιναν με φυσικό φως, με εξαίρεση κάποιες εξωτερικές νυχτερινές λήψεις που χρειάστηκαν τεχνητό φως. «Αυτό που βλέπετε είναι αυτό που υπήρχε εκείνη τη μέρα και ήθελα να το κάνω μέρος της ταινίας. Όταν είχε ήλιο, έχουμε μια ηλιόλουστη σκηνή, όταν είχε συννεφιά είναι πιο σκοτεινά. Για τις νυχτερινές λήψεις χρησιμοποιήσαμε αποκλειστικά το φως τον κεριών», αναφέρει χαρακτηριστικά ο Λάνθιμος. Let's block ads! (Why?)