Category Archives: ΔΙΑΣΚΕΔΑΣΗ

Πέντε ωραία cafe παντός καιρού

Με τον καιρό να παίζει παιχνιδάκια και να μην έχει αποφασίσει ακόμα αν θα είναι ανοιξιάτικος ή χειμωνιάτικος, επιλέγουμε στέκια στην πόλη που ενδείκνυται ως επιλογές παντός καιρού. Ζεστοί και cozy οι εσωτερικοί τους χώροι σε περίπτωση βροχής, αυλές και τραπεζάκια έξω για τις υπέροχες ημέρες με ηλιοφάνεια. Σε κάθε περίπτωση, δεν μένουμε στο σπίτι! Γιασεμί Αν ένα στέκι βγάζει την αύρα της παλιάς γειτονιάς και ξυπνά μνήμες από τα παλιά, αυτό δεν είναι άλλο από το πολυφωτογραφημένο (πλέον) Γιασεμί, στα σκαλάκια της Μνησικλέους στην Πλάκα. Με έπιπλα και διακόσμηση που φέρνει στο νου εικόνες από παλιά αθηναϊκά σπίτια, σερβίρει σπιτικά γλυκά (κορυφαία η πορτοκαλόπιτα), αχνιστό καφέ και αρωματικό ρακόμελο. Ένα από τα πιο νοσταλγικά και ρομαντικά στέκια στην πόλη, που κάθε Αθηναίος αξίζει να επισκεφτεί. Προτιμήστε μέρες και ώρες που δεν είναι αιχμής, για να βρείτε να καθίσετε ευκολότερα. Tazza Το μαγαζί- έκπληξη στον πεζόδρομο της Πετράκη, μεταξύ Ερμού και Μητροπόλεως, στο κέντρο της Αθήνας. Ισορροπώντας αρμονικά μεταξύ της ρετρό αισθητικής και της μοντέρνας διάθεσης που χαρακτηρίζει την εκπληκτική διακόσμησή του, πρόκειται για μια all day επιλογή, γεμάτη σχεδόν για πάντα, για καφέ, lunch break ή ένα ποτήρι κρασί το βραδάκι. Lotte Με τη γουστόζικη αισθητική και την vintage ατμόσφαιρα που το χαρακτηρίζουν μεταφέρει αυτόματα στη γραφική γειτονιά του Marais, στο Παρίσι. Κουκλίστικο και μικροσκοπικό το Lotte, επί της Τσάμη Καρατάσου πολύ κοντά στο Μουσείο Ακρόπολης, σερβίρει σπιτικά γλυκά ημέρας, αλμυρές τάρτες και κάποιες κρύες επιλογές. Ρετρό μουσικές προτάσεις δένουν αρμονικά με το παλιακό σκηνικό του αγαπημένου bistro. Quartier d'Athenes Kλασικά και μοντέρνα στοιχεία συνδυάζονται αρμονικά, μεταφέροντας ταυτόχρονα σε άλλες εποχές. Το Quartier d'Athenes, στην Πλατεία Αγίων Θεοδώρων, ακριβώς απέναντι από το ομώνυμο εκκλησάκι που έχει δώσει και την ονομασία του στην πλατεία, είναι ένα μοντέρνο bistro που καθηλώνει με τον επιβλητικό εσωτερικό του χώρο. Έντονο το στοιχείο του ξύλου, δερμάτινοι καναπέδες, πράσινα μαρμάρινα τραπέζια, όμορφες ταπετσαρίες, ατμοσφαιρικός φωτισμός, μεγάλες τζαμαρίες και μια επιβλητική μαρμάρινη μπάρα με δερμάτινα τελειώματα, ταξιδεύουν στο χρόνο, σε παλιά, κλασικά και διαχρονικά στέκια της πόλης. Black Duck Garden Στον κήπο του Μουσείου της Πόλεως των Αθηνών στην πλατεία Κλαυθμώνος, μια ανάσα από το σταθμό του μετρό Πανεπιστήμιο, το Black Duck Garden-Athens City Museum Bistrot είναι ο ιδανικός χώρος για να περάσετε την ώρα σας στο κέντρο της Αθήνας, αλλά ταυτόχρονα μακριά από τη βουή του. Εκεί όπου ο βασιλιάς Όθωνας παντρεύτηκε τη 18χρονη Αμαλία και απολάμβανε το χρόνο του μαζί της στον κήπο της έπαυλης –ο πρώτος δημόσιος κήπος στην Αθήνα– εσείς θα απολαύσετε καφέ, φαγητό ή κρασί με την παρέα σας και θα περάσετε ευχάριστες στιγμές σε ένα άκρως χαλαρωτικό περιβάλλον στην καρδιά της πόλης. Let's block ads! (Why?)

Μύθοι και αλήθειες για τον άνθρωπο που σφράγισε την εικόνα του Ιησού

Αυτό εξομολογήθηκε ο ηθοποιός Γιώργος Βογιατζής, που υποδύθηκε τον Ιωσήφ στην εμβληματική τηλεοπτική σειρά «Ο Ιησούς από τη Ναζαρέτ» (1977), όταν πρωτοαντίκρισε τον Ρόμπερτ Πάουελ ντυμένο Χριστό. Και δεν ήταν ο μόνος που το ένιωσε, καθώς κάθε φορά που εμφανιζόταν στο πλατό για τα γυρίσματα όλοι σταυροκοπιόνταν! Και σταματούσαν κάθε βωμολοχία μπροστά του, εννοείται. Αυτός ο σχεδόν καχεκτικός Βρετανός με τα κατσαρά μαλλιά και τα χοντροκομμένα γυαλιά έμελλε να γίνει το οικουμενικό πρόσωπο του Θεανθρώπου, η εικόνα που έχει σφραγίσει τις σύγχρονες συνειδήσεις μας για τη μορφή του Ιησού από τη Ναζαρέτ. Η σειρά-ορόσημο που έχει μεγαλώσει γενιές και γενιές τηλεθεατών συνεχίζει να προβάλλεται εξάλλου κάθε Πάσχα ανελλιπώς, ως η κορυφαία θρησκευτική παραγωγή που έγινε ποτέ για το γυαλί, συμβάλλοντας στη διαιώνιση της μορφής του. Επιβλητική κινηματογραφικά και μεγαλειώδης δραματουργικά, η μίνι σειρά καθηλώνει με τις συγκλονιστικές ερμηνείες και την αναπαράσταση του Θείου Δράματος ακόμα και τους μη πιστούς, συνθέτοντας μια κατανυκτική ατμόσφαιρα που σε ακολουθεί για πάντα. Λες και δεν πέρασε μέρα δηλαδή από κείνη την 27η Μαρτίου 1977, όταν η ιταλική τηλεόραση χάρισε στην ανθρωπότητα σκηνές χριστιανικής ανθολογίας. Μέχρι να γίνει το δημοφιλέστερο τηλεοπτικό πρόγραμμα της Μεγάλης Εβδομάδας και τίποτα να μην μπορεί να σταθεί απέναντί του, ο «Ιησούς από τη Ναζαρέτ» είχε ήδη προλάβει να σημειώσει αρκετά ρεκόρ τηλεθέασης στις τέσσερις γωνιές της οικουμένης και να φέρει πίσω τα 16-18 εκατ. δολάρια της παραγωγής του, ως η ακριβότερη τηλεοπτική σειρά της εποχής της αλλά και αρκετά χρόνια μετά. Μόλις 371 λεπτά χρειάστηκαν για να ενθρονιστεί ο Ρόμπερτ Πάουελ στη θέση του πιο αναγνωρίσιμου Χριστού, αλλά και για να δώσει τροφή σε αστικούς μύθους με τον σωρό για το τι απέγινε μετά τη θρυλική σειρά του Φράνκο Τζεφιρέλι. Τον χτύπησε άραγε η «κατάρα του Χριστού» που θέλει τους ηθοποιούς που τον ενσαρκώνουν να εξαφανίζονται υποκριτικά; Πώς ξεκίνησαν όλα Ήταν λίγο πριν από τα Χριστούγεννα του 1973 όταν ανέλαβε ο Τζεφιρέλι το πλέον μεγαλόπνοο έργο της καριέρας του, τη μεταφορά της ζωής του Ιησού του Ναζωραίου για λογαριασμό της κρατικής ιταλικής τηλεόρασης. Ακόμα και ο Πάπας Παύλος ΣΤ’ είχε ευλογήσει την τηλεοπτική μεταφορά των Θείων Παθών, ίσως και να ήταν δική του ιδέα, κι έτσι όλοι είχαν πέσει πάνω από την παραγωγή. Ο Τζεφιρέλι αποκάλυψε αργότερα ότι η προσωπική εμπλοκή του Ποντίφικα ήταν ιδιαίτερα κρίσιμη για να υπερπηδούνται εμπόδια και να εξομαλύνεται η γνώριμη έλλειψη κονδυλίων! Ο ιταλός παραγωγός Lew Grade ήθελε τον περίφημο σουηδό σκηνοθέτη Ίνγκμαρ Μπέργκμαν να γυρίσει τη σειρά, επέλεξε τελικά τον πιο συμβατικό κινηματογραφικά Τζεφιρέλι, ο οποίος είχε ήδη αναγνωριστεί καλλιτεχνικά με τις διασκευές στα σεξπιρικά «Το ημέρωμα της στρίγγλας» (1966) και «Ρωμαίος και Ιουλιέτα» (1968). Όλα εξελισσόταν «σαν να είχαν ούριο άνεμο στα πανιά», όπως δήλωσε σε συνέντευξή του το 2007 ο Τζεφιρέλι, που δεσμεύτηκε να γυρίσει τη συνολικής διάρκειας 371 λεπτών βιογραφία του Ιησού με έμφαση στην ιστορική ακρίβεια. Το κόστος ήταν όμως υπέρογκο, αστρονομικό για τηλεοπτικό προϊόν. Ποτέ άλλοτε δεν είχαν επενδυθεί τέτοια ποσά στην αναβίωση της Μέσης Ανατολής του 1ου αιώνα, ούτε βέβαια και είχε ξαναγίνει τέτοιας έκτασης ιστορική έρευνα για τηλεοπτική τηλεταινία: βιβλικοί μελετητές, ιστορικοί και ακαδημαϊκοί επιστρατεύτηκαν από τις τέσσερις γωνιές της Γης, καθώς ο Τζεφιρέλι ονειρευόταν να φτιάξει μια αναπαράσταση που θα ήταν «αποδεκτή από όλα τα χριστιανικά δόγματα, τις θρησκείες, ακόμα και τους μη πιστούς». Στη σειρά συνεργάστηκαν από το Βατικανό μέχρι και τη Ραβινική Σχολή του Λονδίνου αλλά και το Σχολείο Κορανίου του Μαρόκου. Και τα κατάφερε και με το παραπάνω, παραδίδοντας μια σειρά αριστουργηματικών προδιαγραφών! Όσο για το σενάριο, στο οποίο συνεργάστηκε στενά ο σκηνοθέτης, δεν δίστασε να επιστρατεύσει τον ίδιο τον Άντονι Μπέρτζες, τον αντισυμβατικό σεναριογράφο της δυστοπικής σάτιρας «Κουρδιστό Πορτοκάλι». Για το soundtrack προσέλαβε τον γίγαντα της μουσικής του 20ού αιώνα Μορίς Ζαρ, που είχε ήδη στο ενεργητικό του τα οσκαρικά scores τόσο του «Λόρενς της Αραβίας» όσο και του «Δρος Ζιβάγκο». Η σύγχρονη Ναζαρέτ στήθηκε στα βουνά του Μαρόκου, μέσα σε βερβέρικο οικισμό, ενώ γυρίσματα έγιναν και στην Τυνησία, όπου διάφορες τοποθεσίες επιστρατεύτηκαν για την Ιερουσαλήμ του 1ου αιώνα μ.Χ. Το πλέον φιλόδοξο και δαπανηρό τηλεοπτικό προϊόν όλων των εποχών μαγνήτισε μάλιστα το παγκόσμιο υποκριτικό ενδιαφέρον και αρκετοί μεγάλοι ηθοποιοί χτύπησαν την πόρτα του Τζεφιρέλι για κάποιο ρόλο. Ακόμα και ο σερ Λόρενς Ολίβιε του ζήτησε συμμετοχή: «Παραείμαι μεγάλος για ιππασία, άρα δεν μπορώ να είμαι ο Πιλάτος. Δεν είμαι αρκετά εβραίος για Καϊάφας. Δώσε μου απλά αυτές τις δύο μικρές σκηνές του Νικόδημου», είπε στον Τζεφιρέλι. Το διεθνές all-star cast περιλάμβανε από τον Πίτερ Ουστίνοφ και τον Κρίστοφερ Πλάμερ μέχρι και τον Άντονι Κουίν, τον Έρνεστ Μπόργκναϊν, την Κλαούντια Καρντινάλε και τον Λόρενς Ολίβιε. Ο Τζεφιρέλι έδωσε τον ρόλο της Μαρίας της Μαγδαληνής στην Ελίζαμπεθ Τέιλορ, η άρνησή της όμως να δεσμευτεί για τα χρονοβόρα γυρίσματα τον έκανε να τον προσφέρει τελικά στην Αν Μπάνκροφτ. Απέμενε τώρα ο πρωταγωνιστικός ρόλος του Ιησού και ο εκτελεστής παραγωγός Lew Grade σκέφτοταν τον Ντάστιν Χόφμαν ή τον Αλ Πατσίνο. Και ήταν η σύζυγός του αυτή που του πρότεινε έναν βρετανό ηθοποιό που είχε δει μόλις σε μια σειρά του BBC, κάποιον Ρόμπερτ Πάουελ. Ο Τζεφιρέλι συμφώνησε να τον περάσει από οντισιόν για τον ρόλο του Ιούδα, τελευταία στιγμή σκέφτηκε όμως να τον δοκιμάσει ως Ιησού, καθώς κάτι είχαν τα μάτια του… Τα «μικρά παραλειπόμενα» της σειράς Η μυσταγωγική, σχεδόν υπεράνθρωπη μορφή που ήθελε να δώσει ο Τζεφιρέλι στον Ιησού του εξασφαλίστηκε με ένα οπτικό τέχνασμα. Σχεδόν ποτέ στη σειρά οι ηθοποιοί που ενσαρκώνουν τον Ιησού δεν ανοιγοκλείνουν τα μάτια τους! Το παιδί Ιησούς ανοιγοκλείνει μόλις δύο φορές τα μάτια του στον Ναό και ο ενήλικος Χριστός μόλις μία σε όλη τη σειρά. Έτσι επέλεξε να διαφοροποιήσει ο Τζεφιρέλι τον Ιησού του από τους άλλους χαρακτήρες, δίνοντάς του υπερβατική οντότητα. Στον «Ιησού από τη Ναζαρέτ» παίρνουν μέρος εφτά οσκαρικοί ηθοποιοί: οι Κρίστοφερ Πλάμερ (το πήρε μεταγενέστερα), Λόρενς Ολίβιε, Πίτερ Ουστίνοφ, Αν Μπάνκροφτ, Άντονι Κουίν, Ροντ Στάιγκερ και Έρνεστ Μποργκνάιν. Αλλά και έξι οσκαρικοί φιναλίστ, οι Τζέιμς Μέισον, Ίαν Χολμ, Ίαν Μπάνεν, Τζέιμς Ερλ Τζόουνς, Βαλεντίνα Κορτέζε και Ραλφ Ρίτσαρντσον. Ο Πίτερ Ο’Τουλ είχε εξασφαλίσει τον ρόλο του Ιούδα, αναγκάστηκε ωστόσο να εγκαταλείψει την παραγωγή λόγω ασθένειας. Όσο για τον δικό μας Γιώργο Βογιατζή που υποδύεται τον Ιωσήφ, μπορείς να τον δεις να μιλά αγγλικά, η φωνή του ντουμπλαρίστηκε ωστόσο από έναν άσημο βρετανό ηθοποιό. Ο Τζεφιρέλι ήθελε διακαώς τον Μαρτσέλο Μαστρογιάννι για τον ρόλο του Πιλάτου, οι δυο πλευρές δεν τα έβρισκαν όμως στο οικονομικό. Στο τέλος δικαιώθηκε με την επιλογή του Ροντ Στάιγκερ, λέγοντας πως ήταν ένας «υπέροχος Πιλάτος». Ο σεναριογράφος βασίστηκε κυρίως στο Ευαγγέλιο του Ιωάννη και κράτησε όσο το δυνατόν περισσότερους διαλόγους πιστούς στην πρωτότυπη γραφή της Καινής Διαθήκης, αφήνοντας ακόμα και ατάκες στα αραμαϊκά. Ακόμα και εβραϊκά ήθελε να βάλει ο Τζεφιρέλι τον μικρό Ιησού να διαβάζει από την Πεντάτευχο στη γιορτή της θρησκευτικής του ενηλικίωσης, ο μικρός Lorenzo Monet δεν τα πήγε ωστόσο καλά στην εκμάθηση και διαβάζει τελικά στα αγγλικά. Παρά την παγκόσμια απήχησή της και τα εγκωμιαστικά σχόλια από εκκλησίες και χριστιανικούς φορείς, η σειρά απαγορεύτηκε στην Αίγυπτο, καθώς οι θρησκευτικοί ηγέτες δεν εκτίμησαν το περιεχόμενό της! Ο Ρόμπερτ Πάουελ ως Ιησούς από τη Ναζαρέτ Ο Τζεφιρέλι ήθελε όπως είπαμε για τον ρόλο του Ιησού ή τον Ντάστιν Χόφμαν ή τον Αλ Πατσίνο. Τον Ρόμπερτ Πάουελ τον προόριζε για Ιούδα. Και ήταν ένα σαρκαστικό αστείο του παραγωγού αυτό που κόλλησε στον σκηνοθέτη και αποφάσισε να τον δοκιμάσει για τον πρωταγωνιστικό ρόλο. Ο βρετανός ηθοποιός ντύθηκε λοιπόν στα γρήγορα με τον μανδύα και του φόρεσαν και μια ψεύτικη γενειάδα για να παρουσιαστεί μπροστά στην κάμερα του μεγάλου Αρμάντο Νανούτσι. Ο Τζεφιρέλι τον αντίκρισε μέσα από το βιζέρ της κινηματογραφικής μηχανής και όλοι έμειναν άναυδοι. Η βοηθός ενδυματολόγου έκανε αμέσως τον σταυρό της λέγοντας «Ω, Θεέ μου!», αναγκάζοντας τον Τζεφιρέλι να παρατηρήσει: «Ποιος είμαι εγώ να διαφωνήσω;». Το αποτέλεσμα ήταν άμεσο και πασιφανές: ο Πάουελ ήταν ο Ιησούς των αγιογραφιών. Τα καταγάλανα μάτια και το διεισδυτικό του βλέμμα έκαναν όλους να δώσουν συγχαρητήρια στη γυναίκα του Grade, Kathie Moody, που είχε δει τον Πάουελ να πρωταγωνιστεί σε μίνι σειρά της βρετανικής τηλεόρασης το 1971 («Jude the Obscure») και της είχε μείνει ακόμα η εντύπωση των «υπέροχων μπλε ματιών του». Ειδική μέριμνα δόθηκε και στο μακιγιάζ του Πάουελ, άλλο ένα κινηματογραφικό τρικ: του έβαλαν σκούρο μπλε eyeliner στο πάνω βλέφαρο και λευκό eyeliner στο κάτω, κάνοντας ακόμα διαπεραστικότερο το βλέμμα του. Μύθος είναι ωστόσο πως έκλεψε τον ρόλο από τον Χόφμαν ή τον Πατσίνο, ηθοποιοί που δεν δοκιμάστηκαν ποτέ, καθώς σκηνοθέτης και παραγωγός ανησυχούσαν πως οι ήδη γνωστές μορφές τους δεν θα «κάθονταν» καλά στον ρόλο. Φοβήθηκαν να πάρουν τόσο γνωστό ηθοποιό να υποδυθεί τον Ιησού, αναζητώντας κάποιον με λιγότερη κινηματογραφική έκθεση. Αλήθεια είναι πως ο Πάουελ έμοιαζε τόσο πολύ με την αναπαράσταση του Ιησού που κάθε φορά που έβγαινε από το δοκιμαστήριο όλοι σταυροκοπιόνταν. Το συνεργείο έκοβε μάλιστα βρισιές και βλαστήμιες σε ένδειξη σεβασμού στο πρόσωπό του. Ο ίδιος ο ηθοποιός έχει ομολογήσει ότι πριν παίξει στη σειρά δεν είχε ιδιαίτερη σχέση με τη θρησκεία. Μετά βέβαια όλο αυτό άλλαξε, αφού ο Πάουελ «στοιχειώθηκε» κατά κάποιον τρόπο από τον ρόλο: «Το φιλμ αντιπροσωπεύει ένα πολύ σημαντικό σημείο καμπής στη ζωή μου, γιατί μου έδωσε τη δυνατότητα να έρθω κοντύτερα στα μυστήρια του Ιησού. Αναγκάστηκα να μελετήσω ενδελεχώς τις Γραφές και ο καθολικισμός μου … γνώρισε ένα νέο ξεκίνημα που πήγε πολύ βαθύτερα από την παιδική μου εμπειρία … Κατά τη διάρκεια των γυρισμάτων του ‘‘Ιησού από τη Ναζαρέτ’’, ένιωσα ότι ο Κύριος οδηγούσε τα βήματά μας και πως ο αέρας ήταν πάντα πίσω μας. Όλοι όσοι συμμετείχαν στο φιλμ είχαν την ίδια αίσθηση, κι αυτή ήταν μια ιδιαιτέρως χαρούμενη και εύκολη στιγμή στις ζωές μας. Υπήρχε μια συγκεκριμένη ενέργεια γύρω μας». Αλήθεια είναι επίσης ότι υποβλήθηκε σε εξοντωτική δίαιτα 12 ημερών για τις ανάγκες των σκηνών της Σταύρωσης, ώστε να φαίνεται σκελετωμένος. Τις μέρες που γυριζόταν μάλιστα η Σταύρωση έκανε τσουχτερό κρύο και στα διαλείμματα των πλάνων αντί να τον ανεβοκατεβάζουν από τον σταυρό, τον είχαν τυλίξει με μια κουβέρτα και τον προμήθευαν τσιγάρα και κονιάκ. Από όπου προέρχεται άλλωστε και η χαρακτηριστική φωτογραφία με το τσιγάρο στο χέρι και το κονιάκ που του κρατάει ο Τζεφιρέλι! Ο τηλεοπτικός Χριστός έζησε βέβαια την κατακραυγή από χριστιανικές ομάδες επειδή ζούσε «βουτηγμένος στην αμαρτία» με τη σύντροφό του, τη χορεύτρια Barbara Lord. Για να γλιτώσει από την κριτική του έκλυτου βίου, ο Ρόμπερτ παντρεύτηκε στα γρήγορα την Babs του πριν ξεκινήσουν τα γυρίσματα της σειράς το 1975! Παραμένουν μαζί στη ζωή, 44 χρόνια αργότερα. Παρά την εξαιρετική ερμηνεία του, ο Πάουελ δεν έγινε ποτέ μεγάλος αστέρας. Η «εξαφάνισή» του από τη showbiz έκανε πολλούς να διαδώσουν διάφορες φήμες περί ασθενειών, κατάθλιψης, ακόμη και αυτοκτονίας του ηθοποιού! Τον είχε χτυπήσει η «κατάρα του Χριστού» έγραφαν διάφορες φυλλάδες που τον ήθελαν ακόμα και άστεγο. Στην πραγματικότητα ο Πάουελ δεν έπαθε τίποτα από όλα αυτά. Ο βρετανός ηθοποιός εξακολούθησε να παίζει σε τηλεοπτικές σειρές, στο θέατρο και σε αρκετές ευρωπαϊκές ταινίες, κάνοντας μια καλή καριέρα με προσεκτικά διαλεγμένα βήματα. Αστέρας του Χόλιγουντ δεν έγινε ποτέ, κάτι που δεν γνωρίζουμε αν τον ενδιέφερε καν. Ή αν δίσταζαν να τον χρησιμοποιήσουν οι αμερικανοί σκηνοθέτες σε πιο «γήινους» ρόλους. Οι Ευρωπαίοι πάντως δεν είχαν ποτέ τέτοιο πρόβλημα. Έπαιξε πολύ στη βρετανική τηλεόραση, έκανε αρκετό σινεμά, τιμήθηκε για τους ρόλους του στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου του Παρισιού και το Φεστιβάλ Βενετίας το 1982, δάνεισε τη φωνή του σε αμέτρητα ντοκιμαντέρ και διαφημίσεις, έπαιξε ακόμα και στο ραδιόφωνο, μη σταματώντας ποτέ να κάνει θέατρο όλα αυτά τα χρόνια. Το 1984 έκανε και το ντεμπούτο του στο Χόλιγουντ, σε μια ταινία επιστημονικής φαντασίας. Η τελευταία του δουλειά προβλήθηκε την Κυριακή του Πάσχα του 2018 και τον έφερε ξανά στα χνάρια του «Ιησού από τη Ναζαρέτ», παίρνοντας μέρος στο ντοκιμαντέρ «The Real Jesus of Nazareth» του Smithsonian Channel για τη σειρά-φαινόμενο που τόσο σφράγισε με την ερμηνεία του. Ο 72χρονος Πάουελ συνεχίζει να ζει στην Αγγλία με τη σύζυγο και τα δυο του παιδιά, έχοντας βρει την πίστη του στη θρησκεία από τη μνημειώδη ενσάρκωση του Θεανθρώπου, αυτό είναι αλήθεια. Το έχει πει εξάλλου και ο ίδιος: «Όταν κλήθηκα να υποδυθώ τον Ιησού, ήμουν 31 ετών και ομολογώ ότι μέχρι τότε δεν είχα κανένα ιδιαίτερο ενδιαφέρον για τη θρησκεία και καμία απολύτως γνώμη για τον Χριστό. Τώρα … μπορώ να πω ότι πραγματικά πιστεύω στον Ιησού, ακόμη κι αν δεν πηγαίνω τακτικά στην εκκλησία». Κι έτσι θέλει μάλιστα να τον θυμάται ο κόσμος: «Πραγματικά ελπίζω στο μνημόσυνό μου να με θυμούνται και να με αποκαλούν όλοι ως ‘‘τον άνθρωπο που υποδύθηκε τον Ιησού’’». Κι αυτό θα συμβεί αναγκαστικά, θέλει δεν θέλει… [embedded content] Let's block ads! (Why?)

Τραπεζάκια έξω για καφέ στα βόρεια

Τέσσερα all day στα βόρεια που βγάζουν τραπεζάκια έξω για έναν καφέ με την παρέα, κάποιο από τα ανοιξιάτικα πρωινά ή απογεύματα που έρχονται. Στέκια με «προσωπικότητα» που ξεχωρίζουν στις επιλογές του κοινού για τον αρωματικό καφέ, τις νόστιμες γευστικές casual προτάσεις αλλά και τα εξαιρετικά cocktails που κερδίζουν τις εντυπώσεις. Different Beast Ο εκπληκτικός χώρος του Different Beast (Κασσαβέτη 19), στο εμπορικό κέντρο της Κηφισιάς επί της Κασσαβέτη, με βιομηχανικά στοιχεία και vintage, χειροποίητα έπιπλα ταξιδεύει στις γειτονιές της Νέας Υόρκης, και προδιαθέτει για απολαυστικό κους κους και χαλάρωση με την παρέα στα τραπεζάκια στη μικρή αυλίτσα του. Από τα λίγα στέκια με προσωπικότητα και άποψη που διαθέτει επιλογές για brunch, λαχταριστά γλυκά, δροσερές σαλάτες και ενδιαφέρονται διεθνή πιάτα. Μέντα Στεγασμένο σε ένα υπέροχο αρχοντικό –εκεί όπου περνούσε τα καλοκαίρια του ο μεγάλος Έλληνας ποιητής Άγγελος Σικελιανός– στον πεζόδρομο των Αγίων Θεοδώρων στην καρδιά της Κηφισιάς, το Μέντα είναι ένα cafe, που ξυπνά σε όλους την γλυκιά ανάμνηση της παλιάς Αθήνας. Επιλεγμένοι καφέδες, ροφήματα και τσάι αλλά και εκλεκτές προτάσεις σε κρασί, σε έναν χώρο με οικεία ατμόσφαιρα που σε κάνει να νιώθεις ότι βρίσκεσαι στο σπίτι σου. Hide & Seek Εάν αναζητάτε μία εξωτική απόδραση από την καθημερινότητα, τότε θα βρείτε το καταφύγιο σας στο Hide & Seek (Λεωφόρος Κηφισίας 254). Στο βάθος ενός διαδρόμου στην Κηφισίας, στο ύψος του Χαλανδρίου, θα ανακαλύψετε μια ατμοσφαιρική, δενδρόφυτη αυλή που θα σας κάνει να ξεχάσετε ότι βρίσκεστε σε απόσταση αναπνοής από την πολύβουη λεωφόρο και θα σας βάλει σε mood διακοπών. Με σημείο αναφοράς τον υπέροχο, καταπράσινο κήπο του, το Hide & Seek έχει καταφέρει να εδραιωθεί στις επιλογές μας, τόσο για φαγητό όσο και για τα φημισμένα cocktails και τον ποιοτικό καφέ του. Faltso Ένα από τα πιο αξιόλογα μπαρ στα βόρεια προάστια βρίσκεται στο Μαρούσι και εντοπίζεται σε έναν κάθετο πεζόδρομο, της Ερμού (Ηλία Διάμεση 5-7). Το Faltso είναι cool και φιλικό, διαθέτει έναν υπέροχο χώρο, ενώ από την άνοιξη και μετά η φανταστική αυλή του αποτελεί σημείο αναφοράς για τους κατοίκους της περιοχής. Άψογη ατμόσφαιρα, που ενισχύεται από τις ωραίες μουσικές. Στα συν η ενημερωμένη κάβα, με πρωταγωνιστή το τζιν, αλλά και τα εξαιρετικά cocktails. Let's block ads! (Why?)

Πέντε στέκια που θα σας φέρουν στη Νέα Σμύρνη

Η πιο διάσημη πλατεία της Αττικής, μετά από το Σύνταγμα, αδιαμφισβήτητα είναι αυτή της Νέας Σμύρνης. Οι κάτοικοι της περιοχής δίνουν ραντεβού σε διαχρονικά στέκια στην πλατεία για καφέ και ποτό, ενώ δεν λείπουν και οι φορές που τρωγοπίνουν με την παρέα τους σε γευστικά σημεία σταθμούς για την Νέα Σμύρνη, και όχι μόνο. Ακολουθούν πέντε στέκια που θα σας φέρουν στην περιοχή και θα σας κάνουν να τα επιλέξετε ξανά και ξανά όταν ο δρόμος σας φέρει και πάλι εδώ. Άρωμα Πλατείας Βρίσκεται στην κεντρική πλατεία της Νέας Σμύρνης και είναι ένα από τα πιο καθιερωμένα και δημοφιλή στέκια της περιοχής. Αποτελεί καθημερινό σημείο συνάντησης, τόσο για καφέ όσο και για ποτό. Χωρίζεται σε δύο χώρους, μπαρ και καφέ, οι οποίοι καθημερινά είναι γεμάτοι με κόσμο. Μυρτιά Μία από τις πιο δημοφιλείς και αγαπημένες στάσεις των κατοίκων της Νέας Σμύρνης (και όχι μόνο) για οικονομική και ποιοτική κρεατοφαγία. Η Μυρτιά (Αϊδινίου 55) είναι γνωστή κυρίως για τις γενναίες μερίδες, τα ζουμερά και σωστά ψημένα κρέατα και την οικογενειακή ατμόσφαιρα. Στο τέλος θα σας κεράσουν γενναίες μερίδες με μικρούς λουκουμάδες σε μπουκίτσες πραγματική κόλαση! Με μέλι ή σοκολάτα, ή και τα δύο αν είστε μεγάλη παρέα! New Habits Ο μοντέρνας αισθητικής χώρος του (25ης Μαρτίου 25), με την cozy ατμόσφαιρα και το φιλικό περιβάλλον, αποτελεί ιδανική επιλογή για fun στιγμές με την παρέα και τους φίλους σας, αφού δεν έχει τίποτα να ζηλέψει από αντίστοιχα μαγαζιά μεγάλων ευρωπαϊκών πόλεων. Το νεανικό κοινό της περιοχής, και όχι μόνο, το επιλέγει για πρωινό καφέ –καιρού επιτρέποντος, προτιμήστε κάποιο από τα τραπέζια στον πεζόδρομο της πλατείας– αλλά και για βραδινό ποτό. Δίνοντας ιδιαίτερη έμφαση στην κάβα και την μπάρα του, το New Habits αποτελεί, πλέον, σταθερή αξία για cocktails στη Νέα Σμύρνη. Λευτέρης Με περισσότερα από 60 χρόνια λειτουργίας ο Λευτέρης στη Νέα Σμύρνη (Ομήρου 66) αποτελεί σταθερή αξία για τους λάτρεις του τυλιχτού και του καλού κρέατος. Η αλάδωτη πίτα του κάνει θραύση, ενώ σταθερά στις προτιμήσεις του κοινού το σουβλάκι και το κεμπάπ του (με ανάμεικτο αρνί, μοσχάρι και χοιρινό). Gaston Πάνω στην κεντρική πλατεία της Νέας Σμύρνης, το Gaston είναι ένας all day χώρος, ιδανική επιλογή για οποιαδήποτε στιγμή της ημέρας. Οι εκλεκτότερες ποικιλίες καφέ έχουν επιλεγεί έτσι ώστε να σας σερβίρεται καθημερινά, ποιοτικός αρωματικός καφές για το πιο δυνατό ξεκίνημα της ημέρας. Η κουζίνα του Gaston διαθέτει μεσογειακές γεύσεις, παρασκευασμένες με επιλεγμένες πρώτες ύλες καθημερινά στην κουζίνα του. Όσον αφορά στο κομμάτι της μπάρας και του cocktail, εδώ διακρίνουμε μία αξιοζήλευτη εξειδίκευση, με μια κάβα πλήρως ενημερωμένη που συμπεριλαμβάνει εκλεκτές ετικέτες από όλο τον κόσμο. Let's block ads! (Why?)

Game of Thrones: Χρυσές εποχές για τον τουρισμό της Βόρειας Ιρλανδίας

«Μαγνήτης» είναι για τους φανατικούς του Game of Thrones η Βόρεια Ιρλανδία, όπου διαδραματίζεται η σειρά. Η προβολή της άρχισε το 2011 και ο όγδοος και τελευταίος κύκλος έχει αρχίσει να μεταδίδεται από τις 14 Απριλίου σε 186 χώρες. Στη Βόρεια Ιρλανδία έχει προσελκύσει από το 2016 120.000 τουρίστες, οι οποίοι συνεισέφεραν 30 εκατ. λίρες στα έσοδά της, σύμφωνα με το Γραφείο Τουρισμού της Βορείου Ιρλανδίας. Ένας στους έξι τουρίστες που μεταβαίνει στην περιοχή το κάνει με σκοπό να επισκεφθεί τις τοποθεσίες των γυρισμάτων της σειράς, σύμφωνα με τους υπολογισμούς του. Αλλά και άλλες περιοχές, στις οποίες έχουν πραγματοποιηθεί γυρίσματα του Game of Thrones, όπως ο γκρεμός στο Αλμανάγκια, μία έρημο από παγετώνες και βράχων στα νότια της Ισλανδίας, ή άλλα φυσικά τοπία στην Κροατία, την Ισπανία, ή ακόμη και στη Μάλτα, έχουν κατακλυσθεί τα τελευταία χρόνια από φανατικούς θαυμαστές της σειράς. Σήμερα, στην τουριστική διαδρομή που πραγματοποιεί τις ξεναγήσεις στους τόπους των γυρισμάτων κυκλοφορούν τουλάχιστον δύο γραμμές λεωφορείων που είναι ασφυκτικά γεμάτα. Το Game of Thrones έχει γίνει για τη Βόρειο Ιρλανδία ότι το «Άρχοντας των Δακτυλιδιών» για τη Νέα Ζηλανδία, όπως σημειώνει το Αθηναϊκό Πρακτορείο Ειδήσεων. Η νέα τούτη εισβολή των τουριστών είναι λίαν ευπρόσδεκτη για τους κατοίκους της καθημαγμένης αυτής περιοχής, που για 30 και πλέον χρόνια σπαρασσόταν από τις συγκρούσεις μεταξύ Καθολικών αυτονομιστών και Προτεσταντών, που υποστηρίζουν την ένωση με τη Βρετανία, στις οποίες 3.500 άνθρωποι έχουν χάσει τη ζωήτους. «Αυτό μας βοηθά να βγαίνουμε έξω από τα σκοτεινά σημεία της Ιστορίας μας», υποστηρίζει ο Ιρλανδός ηθοποιός Λίαμ Κάνιγχαμ, που υποδύεται τον Σερ Ντάβος. «Η ύπαρξη αυτής της σειράς αποτελεί τμήμα αυτής της μετάβασης, που είναι διασκεδαστική». Μάλιστα, κατά μήκος της διαδρομής έχουν αναρτηθεί επιγραφές που αναφέρονται στα χαρακτηριστικά γνωρίσματα της σειράς, όπως «Ήλιος, Θάλασσα και Αγριότητα». Το Γραφείο Τουρισμού κάνει τα πάντα για να συνδέσει τον παραθερισμό στην περιοχή με την επιτυχία της σειράς: «ο συσχετισμός με μία παγκόσμια επιτυχημένη σειρά βοηθά να αλλάξουμε την εικόνα της Βορείου Ιρλανδίας σε ολόκληρο τον κόσμο. Είναι μία διαφήμιση που ποτέ δεν θα μπορούσαμε να πληρώσουμε!», τονίζει ο υπεύθυνος του Γραφείου Τζον ΜακΓκρίλεν. Μολαταύτα, ο τελευταίος κύκλος ενδέχεται να σημάνει και το τέλος της ‘τουριστικής άνοιξης’ για την περιοχή. Για να ανταπεξέλθει αυτού του κινδύνου, η βρετανική επαρχία σχεδιάζει ορισμένα εναλλακτικά σχέδια, που θα αρχίσουν να εφαρμόζονται από την επόμενη περίοδο και θα περιλαμβάνουν επισκέψεις στα στούντιο της σειράς, ευελπιστώντας πως τα έσοδα από τον θεματικό τούτο τουρισμό θα συνεχισθούν. «Πιστεύουμε στη μακροβιότητά της», υπογραμμίζει ο ΜακΓκρίλεν. Ο 8ος κύκλος θα μεταδοθεί ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΑ από τη Nova. Let's block ads! (Why?)

Πέντε στάσεις για τέλεια ζυμαρικά στα νότια

Για μια έξοδο με άρωμα… Ιταλίας στα νότια και ένα τραπέζι γεμάτο με πλούσιες και λαχταριστές μακαρονάδες που βάζουν σε πειρασμό οι προτάσεις που ακολουθούν σίγουρα θα σας… ξελογιάσουν. Χειροποίητα ζυμαρικά, πεντανόστιμες σάλτσες, ιταλικά τυριά και κρασιά σας μυούν στα γαστρονομικά μυστικά της κουζίνας της γείτονος χώρας με τον πιο γευστικό, ποιοτικό και απολαυστικό τρόπο. Da Bruno Γνήσιες ιταλικές γεύσεις στη καλύτερη εκδοχή τους, βασισμένες σε αυθεντικές συνταγές από διάφορες περιοχές της Ιταλίας, σε αυτό το ιταλικό εστιατόριο στο Παλαιό Φάληρο (Αγίου Αλεξάνδρου 46). Για την παραγωγή των πιάτων του χρησιμοποιούνται πρώτες ύλες που καταφθάνουν από την γείτονα χώρα. Το Da Bruno, μάλιστα, έχει πιστοποιηθεί ως «αυθνετικό» ιταλικό εστιατόριο από την ιταλική πρεσβεία στην Ελλάδα. Ο χώρος προσιδιάζει σε τρατορία, ενώ το service είναι φιλικό και εξυπηρετικό. Χειροποίητα ζυμαρικά και πίτσα στα must. Διαθέτει προτάσεις και για χορτοφάγους. Η κράτηση θεωρείται σχεδόν απαραίτητη για να βρείτε τραπέζι. Ramino Ο χώρος του Ramino στη Γλυφάδα (Αγγέλου Μεταξά 34) εκπέμπει ζεστασιά με βασικά χαρακτηριστικά τις αποχρώσεις της σκουριάς και των καφεκόκκινων τούβλων, καθώς και τις αντανακλάσεις του φυσικού χαλκού, να αποπνέουν ταυτόχρονα νεοϋορκέζικο και βιεννέζικο αέρα. Η φιλοσοφία του μενού είναι βασισμένη αποκλειστικά σε ιταλικές, παραδοσιακές αλλά και πιο μοντέρνες συνταγές, οι οποίες παρασκευάζονται με αυθεντικά ιταλικά προϊόντα με σκοπό να σας ταξιδέψουν στα γαστριμαργικά μονοπάτια της γείτονος χώρας με τον πιο γευστικό, ποιοτικό και απολαυστικό τρόπο. Ακάκιος Αυθεντικό μακαρονάδικο για τους λάτρεις των ζυμαρικών στο Παλαιό Φάληρο (Αγίας Τριάδας 1). Στον Ακάκιο μαγειρεύονται με μαεστρία και ελληνικές πρώτες ύλες (κυρίως ΠΟΠ) μακαρονάδες που θα σας κάνουν να γλείφετε και τα δάχτυλά σας. Γι αυτό να είστε σίγουροι. Για μια αυθεντική εμπειρία ζυμαρικών, λοιπόν, την περίφημη πεκορινάδα (μια επιλογή για τους πολύ ψαγμένους) με φρεσκοβρασμένο μακαρόνι σε ζωμό μοσχαριού που βουτυρώνεται μέσα σε λαξεμένο κεφάλι πεκορίνο Αμφιλοχίας αρωματισμένο με ρίγανη και πιπέρι στην τυροκόμηση. Εναλλακτική επιλογή η χορταστική μακαρονάδα με κιμά αλλά και τα Tripoline με σολομό. Bella Vespa Το εστιατόριο Bella Vespa δεν χρειάζεται ιδιαίτερες συστάσεις. Οι πραγματικοί γευσιγνώστες της πόλης το γνωρίζουν, καθώς έχει «σταθμεύσει» εδώ και τέσσερα περίπου χρόνια επί της κεντρικής οδού Κύπρου (11) στη Γλυφάδα. Σίγουρα θα σας μαγέψει ο εντυπωσιακός και διαμορφωμένος σε δύο επίπεδα κήπος, πραγματικά θαυμάσιος και μεγάλος. Σε αυτό το ιδανικό σκηνικό θα έχετε τη δυνατότητα να απολαύσετε τις εκλεπτυσμένες προτάσεις της κουζίνας του που «περπατάει» σε fusion γαστρονομικά μονοπάτια της ιταλικής κουζίνας, με προτάσεις που στην κυριολεξία… ξελογιάζουν! Στα συν και η άκρως ενδιαφέρουσα cocktail list. Vitttoria Gati Στην καρδιά της Γλυφάδας, στην πλατεία Νυμφών, λειτουργεί από τον Νοέμβριο του 2018 το νέο all day ιταλικό εστιατόριο του γνωστού σεφ και ιδιοκτήτη του Burger Joint Γιώργου Παπακώστα. Το μενού μας συστήνει ξανά σε μια φρέσκια και δημιουργική εκδοχή της ιταλικής κουζίνας, συνδυάζοντας παραδοσιακές συνταγές με σύγχρονες τεχνικές. Χειροποίητα κι ολόφρεσκα ζυμαρικά, κρεατικά δικής τους εισαγωγής (Black Angus, Wagyu) και λαχταριστές πίτσες που ψήνονται στον ξυλόφουρνο με ζύμη ωρίμανσης και εντυπωσιάζουν με τους συνδυασμούς τους, θα σας αφήσουν τις καλύτερες εντυπώσεις. Let's block ads! (Why?)

Η Ελληνική Επανάσταση επιστρέφει στη μεγάλη οθόνη

Η ταινία «Οι Βράχοι της Ελευθερίας», που θα προβληθεί στις μεγάλες οθόνες από τις 2 Μαίου, εξελίσσεται στις αρχές του 18ου αιώνα, όταν κορυφώθηκε ο αγώνας των Ελλήνων για ανεξαρτησία ενάντια στην Οθωμανική Αυτοκρατορία μετά από αιώνες καταπίεσης. Ως ιστορικό δράμα στο οποίο συμμετέχουν κυρίως φανταστικοί χαρακτήρες, όπως σημειώνεται σε σχετική ανακοίνωση του ομίλου εταιρειών Odeon, η ταινία επιδιώκει να παρουσιάσει και να τιμήσει τον ελληνικό πολιτισμό και τους Έλληνες με την αναφορά σε αξιόλογα ελληνικά και τουρκικά ιστορικά πρόσωπα και γεγονότα που έπαιξαν καθοριστικό ρόλο στην ιστορία. «Ο στρατηγός Θεόδωρος Κολοκοτρώνης, εθνικός ήρωας της Ελλάδας, ο οποίος οργάνωσε τον απλό λαό σε εξέγερση εναντίον των Οθωμανών, αναδύεται ως μια αχτίδα ελπίδας για τους Έλληνες, ενώ ο Σουλτάνος Μαχμούντ II και ο Τούρκος περιφερειακός διοικητής Μουσταφά Μπέης, συμβολίζουν μια πλούσια Αυτοκρατορία στη δύση της. Αληθινά γεγονότα, όπως το μαρτύριο των γυναικών του Σουλίου, αποτέλεσαν έμπνευση κατά την έναρξη της ταινίας, ενώ η κορύφωση της ιστορίας πραγματοποιείται στην κρίσιμη μάχη του Βαλτετσίου, μία από τις πρώτες μεγάλες συγκρούσεις κατά την Ελληνική Επανάσταση» επισημαίνεται. Σε ό,τι αφορά την υπόθεση της ταινίας, αυτή προβάλει την ιστορία ενός άτυχου έρωτα μεταξύ μιας νεαρής Ελληνίδας και ενός Τούρκου αξιωματικού, κατά την αυγή του πολέμου για την ανεξαρτησία της Ελλάδας ενάντια στην Οθωμανική Αυτοκρατορία, το 1821. Η εικοσάχρονη Άννα-Χριστίνα ερωτεύεται τον συνταγματάρχη Ταρίκ, ένα ανερχόμενο αστέρι του τουρκικού στρατού, που έχει μεγάλες αμφιβολίες για τις βάρβαρες μεθόδους διακυβέρνησης των συμπατριωτών του και που της είχε χαρίσει τη ζωή όταν ήταν παιδί και βρέθηκε στο χείλος του γκρεμού… αλλά το εκκολαπτόμενο ειδύλλιό τους φέρνει τραγωδία στην οικογένεια και στο χωριό της. Ορκισμένη να εκδικηθεί τους Τούρκους, η Χριστίνα λαμβάνει μέρος στην ελληνική επανάσταση και αναπόφευκτα γίνεται τοπικό σύμβολο του ελληνικού κινήματος αντίστασης, εμπνέοντας τους συμπατριώτες της και προκαλώντας την οργή των Τούρκων, που προσφέρουν αμοιβή για το κεφάλι της. Έχοντας πιστέψει ότι θα μπορούσε να αφήσει πίσω τα συναισθήματά της, η Χριστίνα πρέπει να έρθει αντιμέτωπη με τον άνδρα, που την αγαπά ακόμη και θέλει να την κρατήσει ασφαλή αλλά που τώρα του έχουν αναθέσει την αιχμαλωσία της. Οι συναντήσεις και οι αψιμαχίες τους οδηγούν αναπόφευκτα σε μια τραγική αντιπαράθεση κατά τη διάρκεια μιας κρίσιμης μάχης μεταξύ των Ελλήνων και των Τούρκων που θα αλλάξει την πορεία της ιστορίας. Όπως σημειώνεται στην ίδια ανακοίνωση, η ταινία αποτελεί μια μοναδική αμερικανική παραγωγή. Γυρισμένη λίγο έξω από την πολιτεία του Νέου Μεξικού, διαθέτει ένα διεθνές καστ και συνεργείο που ανέλαβαν το δύσκολο έργο να μεταφέρουν μια ιστορία αγάπης και δύναμης μιας σπάνια προβαλλόμενης περιόδου της ιστορίας στο ευρύ κοινό. «Οι Βράχοι της Ελευθερίας» αποτελούν ένα έργο αληθινού πάθους για την παραγωγό και συν-συγγραφέα Μαριάννα Μητροπούλου που αφιέρωσε πολλά χρόνια για τη συγγραφή μιας ιστορίας που θα μετέφερε την ελληνική επανάσταση ζωντανά στο σύγχρονο κοινό. Μετά από μια μακρά περίοδο συγγραφής σεναρίου, η κα Μητροπούλου συγκέντρωσε μια έμπειρη ομάδα ταλέντων της βιομηχανίας ψυχαγωγίας για να υλοποιήσει αυτή την ανατρεπτική ιστορία ως κινηματογραφική ταινία στην κλασική παράδοση του Χόλιγουντ, σημειώνεται στην ανακοίνωση. [embedded content] Let's block ads! (Why?)

Η παγκόσμια επιτυχία που παραλίγο να μην κυκλοφορήσει ποτέ

Είναι πιθανώς το πιο αναγνωρίσιμο τραγούδι ενός πολυαγαπημένου διάσημου συγκροτήματος. Οι λάτρεις των U2- και όχι μόνο αυτοί- μπορούν να καταλάβουν ήδη από τις πρώτες νότες το «With or without you», κι ας ήταν κάποιοι ακόμα και αγέννητοι το 1987, που κυκλοφόρησε στον εμβληματικό δίσκο «The Joshua Tree». Κι ας έχουν περάσει πάνω από τρεις δεκαετίες από τότε που πρωτοακούστηκε ο ατμοσφαιρικός ήχος του the Edge για να αφήσει ανεξίτηλο το αποτύπωμά του στο μουσικό σκηνικό. Ήταν 16 Μαρτίου του 1987 και το εν λόγω ήταν το πιο επιτυχημένο single της εποχής. Έγινε το πρώτο Νο1 του συγκροτήματος τόσο στις ΗΠΑ όσο και στον Καναδά, παραμένοντας για τρεις εβδομάδες στην κορυφή του Billboard Hot 100 και για μία εβδομάδα στο RPM, το chart των singles. Όταν έπεσε στη δεύτερη θέση, έμεινε εκεί για ακόμα τρεις εβδομάδες. Το τραγούδι «γεννήθηκε» από ένα demo, που είχε ηχογραφηθεί στα τέλη του 1985. Πάνω στο υλικό αυτό η μπάντα εξακολουθούσε να εργάζεται, σε όλη τη διάρκεια των προετοιμασιών για το «The Joshua Tree». Παρότι παραπέμπει χωρίς αμφιβολία σε ερωτικό περιεχόμενο, οι στίχοι προέκυψαν από τα αντικρουόμενα συναισθήματα του Bono για τη «διπλή» ζωή που ζούσε, τη «μουσική» και την ιδιωτική. Φτάνοντας στο 5ο άλμπουμ τους, και μετρώντας ήδη δέκα «γεμάτα» χρόνια ζωής, οι U2 γνώρισαν με το «The Joshua Tree» διεθνή φήμη και ο δίσκος αυτός έγινε η μεγαλύτερη επιτυχία τους. Από το άλμπουμ ξεχώρισαν τα δύο single, το «I still haven’t found what I’m looking for» και το With or without you». Αυτό το τελευταίο οι κριτικοί το αποθέωσαν από την πρώτη στιγμή της κυκλοφορίας του. Το συγκρότημα το παίζει συχνά στις περιοδείες του ενώ έχει συμπεριληφθεί σε πολλά compilation albums. Το 2010 το περιοδικό Rolling Stone το κατέταξε στην 132η θέση της λίστας με τα «500 σημαντικότερα τραγούδια όλων των εποχών». Αν και, αναμφίβολα η μεγαλύτερη «επιβράβευση» είναι το ότι εξακολουθεί να ακούγεται και να συγκινεί, τριάντα χρόνια μετά τη «γέννησή» του. Κι όμως, το κομμάτι αυτό παραλίγο να μην το ακούσουμε ποτέ. Οι αναζητήσεις του 1985 και η κιθάρα Infinite Βρισκόμαστε στο μακρινό 1985. Ο Bono έχει επιστρέψει από την Αιθιοπία όπου έζησε, όπως περιγράφει, μία περιπέτεια ζωής με τη σύζυγό του Ali, και φεύγει για Νέα Υόρκη. Το υλικό για το The Joshua Tree αρχίζει να γεννιέται. Είναι, όπως λέει ο ίδιος, «τα συναισθηματικά σπέρματα μιας κατά κάποιο τρόπο λυρικής προσέγγισης, μεγάλες ιδέες και μεγάλα ερωτήματα». Ο Edge ζει στιγμές ευτυχίας με τη γέννηση της κόρης του ενώ η μπάντα έχει ήδη αρχίσει να δουλεύει τα πρώτα στάδια του καινούριου της δίσκου. Προς επεξεργασία ήταν μερικές ιδέες που είχαν γεννηθεί κατά τη διάρκεια δημιουργίας του προηγούμενου δίσκου τους και της ομώνυμης περιοδείας «The unforgettable fire». [embedded content] Μέσα σε αυτές ήταν και μία πολύ ακατέργαστη εκδοχή του «With or without you». «Ήταν μία δύσκολη περίοδος, όπως συνήθως συμβαίνει στην αρχή, και αισθανόμασταν ότι δεν πηγαίναμε πουθενά με τη μουσική μας» περιγράφει ο The Edge στο βιβλίο «U2 by U2». «Ο Bono τουλάχιστον είχε μία ισχυρή αίσθηση για το χρώμα και το ύφος των στίχων. Ήθελε να περάσει στην Αμερική». Έτσι το συγκρότημα φτάνει στο στούντιο STS με το «With or without you» να είναι απλώς ένα μοτίβο συγχορδιών. Δεν είχε ούτε μελωδίες ούτε κιθαριστικά μέρη. «Δοκιμάσαμε όλα τα είδη των συνδυασμών αλλά ποτέ δεν φάνηκε να πλησιάζει τον ήχο ενός πραγματικού δίσκου. (…) Ακόμα ακουγόταν απαίσια» συνεχίζει ο Edge. Έχει προηγηθεί η ενασχόλησή του με τη μουσική της μικρής αγγλικής ταινίας «Captive». Ο Edge ζητά από τον Καναδό Michael Brook να συνεργαστούν και περνούν δύο εβδομάδες μαζί ηχογραφώντας και μιξάροντας μουσική. Ανακαλύπτει καινούρια πράγματα, όπως την εφεύρεση του Brook, την κιθάρα Infinite, που θα γινόταν βασικό στοιχείο του επόμενου δίσκου των U2. Ο Brook είχε ουσιαστικά εφεύρει έναν τρόπο, μέσω ειδικού ηλεκτρονικού κυκλώματος, να διατηρήσει κανείς τον ήχο μιας νότας που παράγεται από μία κιθάρα για όσο χρόνο θέλει. Εκτός από τη δική του κιθάρα κατασκεύασε άλλες δύο, τη μία για τον Edge. Αυτή χρησιμοποιήθηκε υποδειγματικά στο «With or without you». Η περιοδεία της Διεθνούς Αμνηστίας Την εποχή που το συγκρότημα προσπαθεί να βρει τον βηματισμό του για το άλμπουμ αυτό, εγκρίνει και απορρίπτει υλικό και νιώθει κάπως αμήχανο και στάσιμο- με κάποιες φωτεινές εξαιρέσεις, στις οποίες πάντως δεν συγκαταλέγεται το συγκεκριμένο κομμάτι- φτάνει η πληροφορία για την περιοδεία της Διεθνούς Αμνηστίας, στην οποία οι U2 είχαν δεσμευτεί πως θα συμμετάσχουν. «Δεν μπορούσε να υπάρξει χειρότερη χρονική στιγμή. Ετοιμαζόμασταν να μπούμε στο στούντιο και ανησυχούσα ότι η συγκέντρωσή μας θα χανόταν» θυμάται ο Edge. Όταν όμως γύρισαν στο Δουβλίνο, οι ηχογραφήσεις για τον δίσκο είχαν επιπλέον ένταση και δύναμη. «Νομίζω ότι η περιοδεία, αντί να αφαιρέσει από τον δίσκο, μάλλον μας βοήθησε κυρίως στο να κατανοήσουμε τι ακριβώς θέλαμε να πούμε και τι μετρούσε για μας» συνεχίζει. Σε μία από τις πρώτες συζητήσεις του συγκροτήματος με τον Brian Eno, αναπτύσσεται η ιδέα να κάνουν έναν «κινηματογραφικό δίσκο», στον οποίο κάθε τραγούδι θα θύμιζε κάποια τοποθεσία. «Είχαμε κάποιες αμυδρές ιδέες για τη γενική αίσθηση και το ύφος της μουσικής, κάποιες σκόρπιες εισαγωγές και την αποφασιστικότητα να φτάσουμε σε έναν μοναδικό τόπο, κανένα όμως ολοκληρωμένο τραγούδι» λέει ο Edge. Τον Ιούλιο ένα τραγικό δυστύχημα συγκλονίζει τους U2. Σε τροχαίο με μηχανή σκοτώνεται ο μηχανικός σκηνής Γκρεγκ Κάρολ, ένας Νεοζηλανδός Μαορί με τον οποίο το συγκρότημα ήταν πολύ δεμένο. Όλοι ταξίδεψαν στη Νέα Ζηλανδία για να τον αποχαιρετήσουν σε μία παραδοσιακή κηδεία Μαορί. Το γεγονός αυτό βάρυνε κατά την ηχογράφηση του The Joshua Tree. «Έπρεπε να γεμίσουμε το κενό στην καρδιά μας  με κάτι πάρα πολύ μεγάλο, τόσο πολύ τον αγαπούσαμε» αφηγείται ο Bono. Η επιστροφή στην Ιρλανδία και η τυχαία στιγμή που έσωσε το κομμάτι Οι ηχογραφήσεις για το άλμπουμ συνεχίζονται και οι U2 βρίσκονται στο Danesmoate, ένα σπίτι στους πρόποδες του Γουίκλοου, για να ηχογραφήσουν εκεί τα backing tracks, τα κομμάτια της μουσικής σύνθεσης που δεν μπορούν να αναπαραχθούν στις ζωντανές εμφανίσεις και γι’ αυτό ηχογραφούνται εκ των προτέρων. Δημιουργικά έχουν «κολλήσει». Στο «With or without you» ο Bono έχει σκεφτεί την ακολουθία των συγχορδιών αλλά αυτό είναι όλο. Στους άλλους φαίνεται πολύ παραδοσιακό και προσπαθούν να του δώσουν μία άλλη κατεύθυνση, παρά την απροθυμία του Bono. Υπό την καθοδήγηση των παραγωγών Brian Eno και Daniel Lanois, ο Edge επιδιώκει πιο ατμοσφαιρικό παίξιμο, ο Κλέιτον ανεβάζει την ένταση στο μπάσο του και ο Λάρι Μιούλεν πειραματίζεται με τα ντραμς του. Παρότι εξακολουθούν να μοχθούν για το τραγούδι αυτό, δεν βρίσκουν μια κατεύθυνση που να τους αρέσει και να τους ικανοποιεί και σκέφτονται να το παρατήσουν και να μην το συμπεριλάβουν στο άλμπουμ. «Ήταν δύσκολο να βρεις μια διαφορετική εκδοχή ή έναν νέο δρόμο. Ήταν απλά μία υπόσχεση τραγουδιού. Αρχίσαμε να παίζουμε με μια μηχανή ντραμ και να το χτίζουμε με ένα μεγάλο παχύ μπάσο» περιγράφει ο Άνταμ. Την ίδια ώρα, ο Edge παίζει με την κιθάρα Infinite, που του έχει στείλει ο Michael Brook «μαζί με λεπτομερείς περίπλοκες οδηγίες για τη συναρμολόγησή της», όπως ο ίδιος αφηγείται. «Ένα λάθος τοποθετημένο καλώδιο και θα μπορούσες να πάθεις ηλεκτροπληξία. Αυτό το μηχάνημα δεν θα περνούσε ούτε τους πιο βασικούς κανόνες ασφαλείας. Όταν την πήραμε μαζί μας στην περιοδεία, ο τεχνικός μας για τις κιθάρες πάθαινε ηλεκτροπληξία διαρκώς. Ήταν χειροποίητη τεχνολογία, αλλά πολύ αποτελεσματική. Μου έδωσε απέραντη διάρκεια, σαν να ήταν βιολί. Μόλις την είχα βγάλει από το κουτί της και έπαιζα σε ένα δωμάτιο, ενώ ο Gavin Friday και ο Bono ήταν στην αίθουσα ελέγχου ακούγοντας το backing track του ‘With or without you’. Η αναζήτηση της σωστής ενορχήστρωσής μας βρισκόταν πραγματικά σε αδιέξοδο και ήμαστε έτοιμοι να βάλουμε το τραγούδι στην άκρη. Τότε, μέσα από μια ανοιχτή πόρτα, άκουσαν την κιθάρα Infinite σε συνδυασμό με το μπάσο και τα ντραμς και βγήκαν έξω φωνάζοντας: ‘Αυτό είναι, αλλά τι διάολο είναι;!’». Ο Bono πιστώνει στον Gavin τη «διάσωση», όπως χαρακτηριστικά λέει, του κομματιού. «Το έβγαλε από το καλάθι των αχρήστων, το οργάνωσε, το διαμόρφωσε και ήταν εκείνος που πίστεψε πως θα μπορούσε να γίνει μεγάλη επιτυχία, όταν ο Brian και ο Danny το είχαν απορρίψει. Η ακολουθία των συγχορδιών είναι δική μου, όμως αυτό που το κάνει μοναδικό είναι το sequencer του Eno. (…) Φωνάξαμε τον Edge μέσα κι αρχίσαμε αμέσως την ηχογράφηση». Οι στίχοι ήταν για τον Bono «σκέτο μαρτύριο». Εκείνη την εποχή συγκρούονταν στο μυαλό του η πίστη του στην τέχνη του και η πίστη του στην ιδιωτική του ζωή, στην Ali. «Τι γίνεται αν αυτά τα δύο βρίσκονται σε ασυμφωνία; Το χάρισμά σου εναντίον της προσωπικής σου ευθύνης;» διερωτάται στην αυτοβιογραφία των U2. «Είναι αυτή η ζωή ενός καλλιτέχνη; Θα κάνω παιδιά και θα τακτοποιηθώ και θα προδώσω το χάρισμά μου ή θα προδώσω τον γάμο μου;» σκεφτόταν. «Ήμουν τουλάχιστον δύο άνθρωποι» θυμάται. «Το πρόσωπο που είναι τόσο υπεύθυνο, προστατευτικό και πιστό και ο περιπλανώμενος και αργόσχολος μέσα μου, που απλώς θέλει να φύγει μακριά από κάθε υπευθυνότητα. Σκέφτηκα ότι αυτές οι εντάσεις θα με κατέστρεφαν αλλά πραγματικά, στ’ αλήθεια, αυτό είμαι. Αυτή η ένταση, όπως αποδεικνύεται, είναι που με κάνει καλλιτέχνη. Ακριβώς στο κέντρο μιας αντίφασης, εκεί είναι η θέση μου». Αυτή η εσωτερική σύγκρουση αποτυπώθηκε πλήρως στο αναγεννημένο μουσικά «With or without you». «Το τραγούδι αυτό είναι για την οδύνη, τη σεξουαλική αλλά και την ψυχολογική, για το πώς η καταστολή των επιθυμιών τις καθιστά ισχυρότερες. Ο πιο σημαντικός στίχος είναι πιθανώς το ‘and you give yourself away’. Έφερε μία ανατροπή και απελευθέρωσε όλη τη διανοητική ένταση. Όταν έρχεται το Aah-aah. Αυτό είναι το να δίνεις τον εαυτό σου, μουσικά...» καταλήγει ο ίδιος. Let's block ads! (Why?)

Στις 23 Απριλίου ξεκινάει η προπώληση για το Φεστιβάλ Αθηνών και Επιδαύρου

Τη Μεγάλη Τρίτη, 23 Απριλίου ξεκινά η προπώληση του Φεστιβάλ Αθηνών και Επιδαύρου 2019. Από τις 12.00 το μεσημέρι θα είναι διαθέσιμα προς αγορά τα εισιτήρια για Ηρώδειο, Επίδαυρο, Πειραιώς 260 και για τους άλλους χώρους των φετινών παραγωγών του Φεστιβάλ. Μπορείτε να αγοράσετε τα εισιτήριά σας τηλεφωνικά, ηλεκτρονικά και από τα καταστήματα Public. Συγκεκριμένα: Τηλεφωνικό κέντρο: 210 8938112 (Δευτέρα έως Κυριακή 09:00-21:00. Στις 23 Απριλίου θα λειτουργήσει 12:00-21:00) Ηλεκτρονική αγορά: greekfestival.gr και www.ticketmaster.gr Καταστήματα Public - δείτε το δίκτυο καταστημάτων εδώ https://www.public.gr/templates/publicStorelocator.jsp Για ομαδικές αγορές (20+ άτομα): 2103222720 και [email protected] Εισιτήρια ΑμεΑ στο email: [email protected] Θα ακολουθήσουν ανακοινώσεις για τις λίγες παραστάσεις για τις οποίες δεν θα ανοίξει προπώληση, όπως επίσης και για την ακριβή ημερομηνία λειτουργίας των ταμείων του Φεστιβάλ (Πανεπιστημίου 39). ΚΑΝΤΕ LIKE ΣΤΟ NEWSBEAST.GR Let's block ads! (Why?)

Τρεις ωραίοι περίπατοι στην πόλη για το Σαββατοκύριακο

Η Αθήνα κρύβει την δική της μαγεία, την οποία μπορείτε να ανακαλύψετε μέσα από τους τρεις περιπάτους που ακολουθούν στο κέντρο της πόλης. Η γραφική και κουκλίστικη Πλάκα, ο πανέμορφος πεζόδρομος της Διονυσίου Αρεοπαγίτου και η μικρή όαση πρασίνου στον Εθνικό Κήπο ενδείκνυνται για βόλτες στον ελεύθερο χρόνο του Σαββατοκύριακου, και όχι μόνο. Πλάκα Μια βόλτα μέχρι τη γραφική Πλάκα είναι αρκετή για να πραγματοποιήσει κανείς ένα ταξίδι στο χρόνο. Ένα ταξίδι αρκετούς αιώνες πίσω, με άρωμα εποχής και εικόνες που ξυπνούν μνήμες από τα παλιά. Τα μικρά λαβυρινθώδη στενάκια της είναι γεμάτα τουριστικά μαγαζιά με σουβενίρ, καφενεία και ταβέρνες και επιφυλάσσουν σε κάθε γωνία μια διαφορετική έκπληξη στον επισκέπτη. Παραδοθείτε στη μαγεία των στενών δρόμων της και μην διστάσετε να εξερευνήστε τα πολυφωτογραφημένα Αναφιώτικα. Ανθοστολισμένες αυλές και πανέμορφα σοκάκια, συνθέτουν μία από τις πιο αυθεντικές γωνιές της. Με πυξίδα σας την Αδριανού και την Κυδαθηναίων, τους βασικότερους και πιο δημοφιλείς δρόμους της Πλάκας, θαυμάστε τα υπέροχα νεοκλασικά, τα περισσότερα από τα οποία είναι διατηρητέα, πραγματοποιήστε στάσεις στα σκαλάκια της Μνησικλέους και στο Αρχοντικό των Μπενιζέλων –το πιο παλιό σπίτι της Αθήνας. Διονυσίου Αρεοπαγίτου Ένα ζωντανό υπαίθριο μουσείο, έτσι θα μπορούσε να χαρακτηριστεί πολύ εύκολα ο πεζόδρομος Διονυσίου Αρεοπαγίτου, ένας από τους πιο όμορφους της πόλης. Με σημείο αναφοράς του τα ιστορικά μνημεία που τον περιβάλλουν, αποτελεί τον μεγαλύτερο περίπατο της Αθήνας αλλά και ιδανική αφορμή για μια ανοιξιάτικη βόλτα στην καρδιά της πόλης, με άρωμα και αύρα από τα παλιά. Η βόλτα εδώ, λοιπόν, ξεκινάει από το ύψος του Ναού του Ολυμπίου Διός, ενώ 20 μέτρα από την αφετηρία και στο ύψος της οδού Βύρωνος αρχίζει να ξεδιπλώνεται το υπαίθριο μουσείο. Ανηφορίζοντας τη Διονυσίου Αρεοπαγίτου θα αισθανθείτε πως διασχίζετε έναν αρχαίο κόσμο σε σύγχρονο πλαίσιο, με την Ακρόπολη και τον Παρθενώνα να στέκονται υπερήφανα στα δεξιά σας, αλλά και υπέροχα κτίσματα του 19ου και 20ου αιώνα να τραβούν μονίμως την προσοχή σας. Εθνικός Κήπος Λίγα μόλις βήματα από την πιο πολυσύχναστη πλατεία στο κέντρο της Αθήνας, το Σύνταγμα, μια πραγματική όαση πρασίνου αποκαλύπτεται στα μάτια του κάθε επισκέπτη στον Εθνικό Κήπο. Σε μια έκταση, λοιπόν, 150 στρεμμάτων περίπου μαζί με τον κήπο του Ζαππείου, σας δίνεται η δυνατότητα να περπατήσετε ανάμεσα σε σπάνια είδη φυτών, να παίξετε με πάπιες, να ξαποστάσετε σε ξύλινα παγκάκια στα διάφορα επιμέρους πάρκα του, να φωτογραφηθείτε κάτω από πανέμορφες πέργκολες, ακόμη και να παρατηρήσετε αρχαία ευρήματα και προτομές. Τέλος, ένα μεγάλο πάρκο με χλοοτάπητα σας περιμένει πίσω ακριβώς από τις πανύψηλες Ουασινγτόνιες με ύψος περίπου 25 μέτρων, μπαίνοντας από την κεντρική είσοδο του Εθνικού Κήπου επί της Λεωφόρου Αμαλίας. Let's block ads! (Why?)