Category Archives: ΜΟΤΟ

Οι Αμερικανοί κρεοπώλες θέλουν εκδίκηση

Στην αρχή είναι για γέλια. Διαβάζοντας όμως περισσότερα σχετικά, γίνεται αντιληπτό πού βρίσκεται το πρόβλημα. «Where the beef is», όπως λένε και οι γελαδάρηδες δυτικά του Ατλαντικού. Η πανίσχυρη βιομηχανία κρέατος των ΗΠΑ πιέζει μέσω των κατάλληλων «καναλιών» την κυβέρνηση της υπερδύναμης να επιβάλλει -μεταξύ άλλων- και στις ευρωπαϊκές μοτοσυκλέτες δασμούς που φτάνουν στο 100% της αξίας τους. Αυτό σημαίνει ότι μία Vespa GTS 300 Super Sport ABS που σήμερα πωλείται αντί 6.899 δολαρίων, θα κοστίζει μετά τους δασμούς 13.798 δολάρια, όταν για παράδειγμα η Yamaha R6 2017 κοστίζει μόλις 12.199 δολάρια! Επιτυχημένες και σημαντικές για τους Ευρωπαίους μοτοσυκλέτες σαν το KTM RC390 (σήμερα το βρίσκεις ακόμα και με 5.500 δολάρια σε κάποιους εμπόρους) ή την Ducati Scrambler Sixty2 (προτεινόμενη τιμή 7.995 δολάρια) θα δουν τις τιμές τους να εκτοξεύονται απαγορευτικά και φυσικά τις πωλήσεις τους να βυθίζονται ανάλογα. Η απαίτηση των χασάπηδων έρχεται σαν αντίποινο στην συνεχιζόμενη από δεκαετιών άρνηση της Ευρωπαϊκής Ένωσης να επιτρέψει την πώληση αμερικάνικου βόειου κρέατος, επειδή δεν καλύπτει τις εδώ νόρμες ποιότητας. Στην «διατροφή» των ζώων στις ΗΠΑ προστίθενται κατά κόρον αντιβιοτικά, ορμόνες (οιστρογόνα, τεστοστερόνη, προγεστερόνη, αυξητική ορμόνη και άλλες). Οι ορμόνες αυτές είναι απαγορευμένες στην Ευρώπη σαν επιβλαβείς για την υγεία μας. Έτσι το αμερικάνικο κρέας δεν έχει πρόσβαση στην ευρωπαϊκή αγορά των  500 εκατομμυρίων καταναλωτών και στα πιθανά κέρδη που θα απέφερε η πρόσβαση αυτή. Τριάντα χρόνια κρατάει η προσπάθεια απόβασης των αμερικάνικων κρεάτων στην Ευρώπη. Ο Παγκόσμιος Οργανισμός Εμπορίου έχει αποφανθεί ότι η απαγόρευση «παραβιάζει τις διεθνείς εμπορικές υποχρεώσεις» της ΕΕ και επιτρέπει στην αμερικάνικη κυβέρνηση να λάβει αντίμετρα, επιβάλλοντας δασμούς σε συγκεκριμένα προϊόντα από την Ευρώπη. Πράγματι αυτό έχει συμβεί πολλές φορές. Μέχρι τώρα στα «τιμωρημένα» ευρωπαϊκά προϊόντα περιλαμβάνονταν κυρίως τρόφιμα. Όμως στην πρόσφατα ανανεωμένη λίστα των προς δασμολόγηση προϊόντων περιλαμβάνονται οι μοτοσυκλέτες 50-500 κυβικών αλλά και... οι κουρευτικές μηχανές! Γιατί ως 500 κυβικά; Δεν γνωρίζουμε, ίσως έχει να κάνει πως από εκεί και πάνω υπάρχουν μοντέλα της Harley που θα μπορούσαν να στοχοποιηθούν από την ΕΕ. Η πρόταση έρχεται από το Γραφείο του Εμπορικού Αντιπροσώπου των ΗΠΑ (Office of United States Trade Representative) όπου αναφέρεται: «Μοτοσυκλέτες [περιλαμβανομένων των αυτόματων πενηνταριών] και ποδήλατα φέροντα παλινδρομικούς κινητήρες εσωτερικής καύσης με χωρητικότητα μεγαλύτερη των 50 κυβικών αλλά όχι μεγαλύτερη των 250 κυβικών» και «μοτοσυκλέτες [περιλαμβανομένων των αυτόματων πενηνταριών] και ποδήλατα φέροντα παλινδρομικούς κινητήρες εσωτερικής καύσης με χωρητικότητα μεγαλύτερη των 250 κυβικών αλλά όχι μεγαλύτερη των 500 κυβικών». Μια τόσο βαριά δασμολόγηση θα επηρεάσει όμως άμεσα τη λειτουργία και τα κέρδη των αντιπροσώπων και των εμπόρων που διαθέτουν ευρωπαϊκές μοτοσυκλέτες στις ΗΠΑ. Για τον λόγο αυτό η πρόταση έχει ήδη καταδικαστεί ρητά από την Αμερικάνικη Ένωση Μοτοσυκλέτας (ΑΜΑ), η οποία μάλιστα ζητά από τους μοτοσυκλετιστές να εκφράσουν τις αντιρρήσεις τους με κάθε τρόπο. Στη δεκαετία του '80 ο ρεπουμπλικάνος πρόεδρος Ρήγκαν είχε επιβάλλει δασμούς 100% στις ιαπωνικές μοτοσυκλέτες, όμως το είχε κάνει για να προστατεύσει την αμερικάνικη βιομηχανία μοτοσυκλετών, δηλαδή τη Harley Davidson. Οι Ιάπωνες ακολουθούσαν πολύ επιθετική πολιτική μοντέλων και τιμών και είχαν πνίξει τον κόσμο με τις μοτοσυκλέτες τους (βλέπε μονομαχία Yamaha - Honda για την παγκόσμια ηγεμονία). Τώρα οι δασμοί δεν είναι προστατευτικού χαρακτήρα. Και βασικά είναι κάτι που συμβαίνει διαρκώς, καθώς ΗΠΑ και Ευρώπη διαγκωνίζονται στο παγκόσμιο εμπόριο. Συχνά επιβάλλονται δασμοί σε τυπικά ευρωπαϊκά προϊόντα όπως το ιταλικό λάδι, το γαλλικό τυρί, η ελβετική σοκολάτα κ.λπ. Και ούτε είναι πρωτάκουστο να επιβληθούν «τιμωρητικοί» δασμοί σε άσχετα με την εκάστοτε κόντρα προϊόντα. Απλά τώρα είναι η πρώτη φορά που προτείνεται η δασμολόγηση μοτοσυκλετών στα πλαίσια της διαμάχης για το κρέας. Στα πλαίσια της νεκρής πλέον συμφωνίας TTIP λέγεται πως θα επιτρεπόταν στο αμερικάνικο κρέας να αποβιβαστεί στην Ευρώπη. Όμως ο Τραμπ εμφανίζεται τόσο αρνητικός σε μια τέτοια συμφωνία, όσο και οι Ευρωπαίοι πολίτες και πολιτικοί. Χάνοντας λοιπόν την ευκαιρία αυτή οι κρεατέμποροι, ψάχνουν άλλους μοχλούς πίεσης... Θανάσης Χούντρας Let's block ads! (Why?)

Ιταλικό ρετρό κομψοτέχνημα

Η Black Douglas Motorcycle Company «κατασκευάζει σύγχρονες μοτοσυκλέτες με κλασική ψυχή». Αυτό είναι το σλόγκαν της ιταλικής εταιρείας που εδρεύει στον οικισμό Brugarolo με 22 κατοίκους, λίγα χιλιόμετρα βόρεια του Μπέργκαμο. Πρόκειται για μια ασυνήθιστη εταιρεία, καθώς φτιάχνει σημερινές μοτοσυκλέτες με άρωμα εποχής και έντονη αισθητική επιρροή από τις αγγλικές μοτοσυκλέτες των αρχών του 20ού αιώνα! Οι κατασκευές της Black Douglas Motorcycle Company δεν διαθέτουν ούτε ηλεκτρονικά ρυθμιζόμενες αναρτήσεις, ούτε πολλαπλές διαμορφώσεις απόδοσης κινητήρα. Κι ωστόσο το σεξαπίλ τους είναι αναμφισβήτητο. Η εταιρεία είναι «παιδί» του Fabio Cardoni. Την ίδρυσε πριν από μόλις δύο χρόνια. «Καβαλάω μοτοσυκλέτες από 11 χρονών», εξομολογείται ο Fabio, «αλλά τα τελευταία 5 με 6 χρόνια δεν ευχαριστιόμουν την οδήγηση καμιάς από τις μοτοσυκλέτες μου. Τελικά κατάλαβα ότι  δεν μου αρέσουν πια οι μοτοσυκλέτες παραγωγής». Η σχεδίαση των Black Douglas είναι αναμφίβολα πολύ ελκυστική, μιμούμενη με επιτυχία τις γραμμές που χαρακτήριζαν τα δίκυκλα των αρχών του περασμένου αιώνα! «Θέλαμε να φτιάξουμε μοτοσυκλέτες που να είναι όμορφες και να τραβούν την προσοχή. Γιατί μπορεί να έχω πια πατήσει τα 42, αλλά μου αρέσει να θαυμάζει ο κόσμος τη μοτοσυκλέτα μου!» λέει γελώντας. Μια ιδέα ναρκισσισμός δεν βλάπτει, λέμε εμείς. «Πάνω από όλα όμως», συνεχίζει αμέσως ο Fabio, «θέλαμε η οδήγησή της να είναι μια απόλαυση, χωρίς τα βάσανα των παλιών κινητήρων». Για έναν ολόκληρο χρόνο δοκίμαζαν εκεί στην πανέμορφη ιταλική επαρχία πλαίσια, τροχούς και κινητήρες. Στο 4ο πρωτότυπο Sterling είχαν πια καταλήξει στον σωστό συνδυασμό περιφερειακών –μάλιστα ο Fabio το οδηγάει ακόμα κάθε μέρα για να πάει στη δουλειά του. Η μοτοσυκλέτα που βλέπετε στις φωτογραφίες είναι η πρώτη Sterling που βγαίνει στην παραγωγή και είναι ήδη πουλημένη. Ο πελάτης την παράγγειλε μαζί με όλα τα αξεσουάρ που υπάρχουν στον κατάλογο της Black Douglas, άρα πρόκειται για ένα μοντέλο Countryman Deluxe. Τι σημαίνει αυτό; Ότι φορά έναν βελτιωμένο κινητήρα 230 κυβικών, έναν προβολέα Bosch που αντιγράφει -στην εμφάνιση τουλάχιστον- τους φανούς εποχής τύπου Herring Can (αρχικά χρησιμοποιούνταν για το ψάρεμα της ρέγγας!), μια κόρνα-κλώνο των παλιών «Κλάξον», πίσω σχάρα αποσκευών, δύο διαφορετικά τιμόνια, ένα ψάθινο καλάθι, μέχρι και εργαλειοθήκη κομπλέ με κιτ εργαλείων συν μια… ομπρέλα! Μιλάμε για πολύ στιλάτο σύνολο. Ο κινητήρας είναι αερόψυκτος τετράχρονος μονοκύλινδρος με 230 κ.εκ., εκκεντροφόρο επικεφαλής και απόδοση 17hp. Κατασκευάζεται από την Zongshen και δεν είναι παρά ένας κλώνος του κινητήρα Ηonda CG που κατασκευάζεται με την άδεια της Honda στην Κίνα. «Για να πω την αλήθεια, αρχικά ήμουν επιφυλακτικός. Όμως μετά από διεξοδικές δοκιμές έμεινα κατάπληκτος από την ποιότητα κατασκευής του», λέει ο Fabio. «Κατασκευάζεται σύμφωνα με τα ιαπωνικά στάνταρ ποιότητας, είναι στιβαρός, αξιόπιστος, καταναλώνει 3,6 λίτρα στα 100 χιλιόμετρα και απαιτεί ελάχιστη συντήρηση». Παρότι δεν είναι ιδιαίτερα αποδοτικός καταφέρνει να ωθήσει την Sterling ως τα 110χαω τελικής, καθότι η μοτοσυκλέτα ζυγίζει μόλις 100 κιλά. Το πλαίσιο δείχνει ρωμαλέο και είναι βαμμένο ηλεκτροστατικά με μια τεχνική που δίνει στο φινίρισμα μιαν εντυπωσιακά βαθιά γυαλάδα. Η ίδια βαφή έχει χρησιμοποιηθεί σε ρόδες και τιμόνι, όμως τα χειριστήρια, η τάπα του ρεζερβουάρ, τα ελατήρια της σέλας, η ντίζα του πίσω φρένου και το καπάκι των βαλβίδων είναι όλα επινικελωμένα. Η εξάτμιση είναι από γυαλισμένο ανοξείδωτο ατσάλι και η σέλα από «παλαιωμένο δέρμα» πρώτης διαλογής. Η εταιρεία θα έχει τον επόμενο μήνα τέσσερις ακόμη μοτοσυκλέτες για πούλημα. Από αυτές οι τρεις θα είναι το βασικό μοντέλο και η τέταρτη μια ειδική «αγωνιστική» έκδοση που θα λέγεται Sterling Brooklands. Η Sterling θα πωλείται στην Ευρώπη και την Αγγλία αλλά όχι στις ΗΠΑ, επειδή η τροφοδοσία είναι με καρμπιρατέρ και δεν καλύπτει τις προδιαγραφές ρύπων της Καλιφόρνιας. Οι τιμές ξεκινούν από τις 7.900 ευρώ συν τους φόρους. Μάλιστα συζητείται η δημιουργία ενός Ενιαίου Κυπέλλου με τρεις αγώνες για Black Douglas σε συνεννόηση με την Ιταλική Ομοσπονδία Μοτοσυκλετιστών. Στη συνέχεια η Black Douglas θα προσφέρει ένα κιτ τύπου «Φτιάξτο μόνος σου» που θα πουλιέται χωρίς κινητήρα με ειδική τιμή για τα πρώτα 20 κιτ τις 4.900 ευρώ. Μετά θα έρθει μια έκδοση με καλάθι, φτιαγμένο εν μέρει από μπαμπού. Ψήνεται κανείς; Θανάσης Χούντρας Let's block ads! (Why?)

Πώς θα έμοιαζε ένα Ducati Hypermotard στα Eighties

Προφανώς «χρονομετρημένη» για να συμπέσει με το Ραλλύ Dakar 2017 παρουσιάστηκε αυτή η Ducati Hypermotard της Walt Siegl Motorcycles –μια ιδιοκατασκευή εμπνευσμένη από τον σκληρότερο μηχανοκίνητο αγώνα του κόσμου. Οι μοτοσυκλέτες του Dakar διαθέτουν μια ιδιαίτερη γοητεία που οφείλεται στην ιδιαίτερη σχεδίασή τους. Μιλάμε για την ξεχωριστή εκείνη ομορφιά που έχουν όσα αντικείμενα είναι φτιαγμένα με αποκλειστικό γνώμονα τη βέλτιστη αποτελεσματικότητα και λειτουργικότητα. Ο Αυστριακός «Οδυσσέας» (αναζητήστε και διαβάστε το βιογραφικό του, πολύ ενδιαφέρον: αγωνιζόμενος, καλλιτέχνης, μάστορας, υπάλληλος Πρεσβείας και πολλά άλλα...) Walter Siegl, ο οποίος δημιουργεί πλέον με βάση στην πολιτεία New Hampshire των ΗΠΑ, είναι φανατικός θαυμαστής του ιστορικού Rally Raid. «Ανέκαθεν με συγκλόνιζε η θηριώδης σχεδίαση των μοτοσυκλετών Dakar», εξομολογείται. Και πρόσφατα απέδειξε τη λατρεία του, παραδίδοντας στον κόσμο τη δική του εκδοχή αυτής της ιδιαίτερης σχεδίασης. Αφορμή αποτέλεσε η παραγγελία ενός Ευρωπαίου φίλου του, με τον οποίον βρέθηκαν στο Λος Άντζελες για καφέ. Η συνάντηση κατέληξε σε μία τρίωρη συζήτηση γύρω από την προοπτική να μετασκευάσει ένα Ducati Hypermotard προσδίδοντάς του έναν κάποιον «αέρα παλιότερης εποχής». Κανονικά οι δύο αυτές λέξεις, «Hypermotard» και «εποχής» αποτελούν αντιφατικές έννοιες. Βλέπετε το Hyper ήταν μια από τις πιο ριζοσπαστικά σχεδιασμένες μοτοσυκλέτες της Ducati εκεί στα μέσα του 2000, όταν ο τότε CEO Federico Minoli προσπαθούσε να επεκτείνει την γκάμα της ιταλικής εταιρείας σε νέες κατευθύνσεις. Η πρόκληση της αντίφασης ήταν πολύ ελκυστική για τον Stiegl για να την αρνηθεί. Η πραγματική δυσκολία έγκειτο στην εμφάνιση –και σε αυτήν εστίασε την προσοχή του ο Stiegl. Όλα τα πλαστικά παραγωγής είναι αιχμηρά, γωνιώδη, σχεδιασμένα μέσω υπολογιστικών προγραμμάτων, αποτελώντας το ακριβώς αντίθετο των όσων απαιτούσε η παραγγελία. «Παρά τον χαμηλό προϋπολογισμό, δέχτηκα να αναλάβω το εγχείρημα θεωρώντας το μια πρόκληση», αναφέρει. «Ήξερα ότι έπρεπε να διατηρήσω πολλά από τα εργοστασιακά στοιχεία όπως τις αναρτήσεις, το πλαίσιο, το ψαλίδι και τους αλουμινένιους τροχούς». «Όχι βέβαια ότι κάτι τέτοιο ήταν απαραίτητα κακό. Το Hypermotard είναι από κατασκευής μια μοτοσυκλέτα φτιαγμένη για να ξεσηκώνει τον αναβάτη του και όλα τα περιφερειακά του είναι εξαιρετικά. Χάρη στο χαμηλό του βάρος, οι σχεδόν 100 ίπποι που κατεβαίνουν ως τον πίσω τροχό επαρκούν για ακραίες επιδόσεις και συγκινήσεις». Γρήγορα ο Stiegl αντιλήφθηκε πως έπρεπε να αντλήσει έμπνευση από τη δεκαετία του '80 αν και «όπως είναι γνωστό, η δεκαετία εκείνη ήταν πολύ δύσκολη για τους σχεδιαστές», όπως λέει. Πράγματι ήταν πολλές οι ατσούμπαλες, άγαρμπες και αδέξιες μοτοσυκλέτες της εποχής εκείνης. Οι σχεδιαστές μοτοσυκλετών ψάχνονταν, προσπαθώντας να βρουν νέες εκφραστικές φόρμες. «Ύστερα όμως άρχισαν να χρησιμοποιούν τη σύγχρονη τεχνολογία για την επίτευξη αριστοτεχνικών κομματιών και εξεζητημένων λύσεων, όπως ήταν τα μονόμπρατσα ψαλίδια, η αντικατάσταση των πλαισίων από τους κινητήρες, τα ηλεκτρονικά συστήματα ψεκασμού, τα σφυρήλατα ελαφρά κράματα...» «Αντιλήφθηκα πως υιοθετώντας σχεδιαστικά στοιχεία από τη δεκαετία του '80 μπορούσα να πετύχω το αποτέλεσμα που ήθελα. Το καλό είναι πως με τις μεγάλες διαδρομές των αναρτήσεων και τη μικρή γωνία κάστερ, το Hyper διαθέτει ακριβώς τα στοιχεία που χαρακτηρίζουν μια μοτοσυκλέτα Dakar». Το νέο κοστούμι κατασκευασμένο από ένα «σάντουιτς» συνθετικών υλικών δείχνει υπέροχο και είναι πολύ ελαφρύτερο από ό,τι προσφέρει το εργοστάσιο της Bologna. Για τη δημιουργία του ο Stiegl πήρε ένα δίμετρο μπλοκ φελιζόλ και με ένα hot-knife (ένα μαχαίρι με θερμαινόμενη λεπίδα), έκοψε τα σχήματα που ήθελε. Έπειτα χρησιμοποίησε διάφορες ράσπες και λίμες για να πετύχει τις ακμές που ήθελε. Στη συνέχεια έντυσε το μπλοκ με υαλόνημα (φάιμπεργκλας) ώστε να αποκτήσει δομική συνοχή και τέλος πρόσθεσε τις λεπτομέρειες, χρησιμοποιώντας αυτοκινητικό στόκο. Το τελικό σχήμα αποτέλεσε το καλούπι για την κατασκευή των πλαστικών μερών που έντυσαν τη μοτοσυκλέτα. Ακόμη και η παραδοσιακή ζελατίνα έχει αντικατασταθεί από ένα φύλλο υαλονήματος. Το νέο κοστούμι αποτελείται από τρία μέρη και στερεώνεται στο πλαίσιο με αλουμινένιους αποστάτες / μπουλόνια με τρόπο που μπορεί να αφαιρεθεί όλο σε τρία μόλις λεπτά. Την κατασκευή τους ανέλαβε η Gustafsson Plastics, μια εταιρεία που φτιάχνει ζελατίνες και πλαστικά μέρη για χειροποίητες μοτοσυκλέτες από το 1968! Όπως όλες οι μοτοσυκλέτες του Walt Siegl, το Dakar Hypermotard διαθέτει πανέμορφο φινίρισμα. Προσεγμένο στην τελευταία λεπτομέρεια από το χέρι ενός πραγματικού μάστορα, σε βαθμό που δεν μπορεί να αναπαραχθεί από ένα εργοστάσιο. Το κοιτάζεις και λες, αν οι μοτοσυκλέτες του '80 έδειχναν έτσι, τότε ας γυρίσουμε το ρολόι 30 χρόνια πίσω... Θανάσης Χούντρας Let's block ads! (Why?)

Το νέο Triumph Street Triple είναι στην πραγματικότητα τρία: τα S, R και RS

Στις 11 Ιανουαρίου η Triumph παρουσίασε την ανανεωμένη σειρά Street Triple με βασικό στοιχείο έναν νέο, μεγαλύτερο κινητήρα. Αφότου πρωτοπαρουσιάστηκε η Street Triple ήταν μία από τις πιο διασκεδαστικές μοτοσυκλέτες της αγοράς. Ένα αθλητικό streetfighter που σμίλεψε τη κατηγορία και δεν είχε τίποτα να ζηλέψει από τα μεγαλύτερα αδέρφια του ή μοντέλα του ανταγωνισμού, όταν παράγοντας σύγκρισης ήταν η οδηγική απόλαυση. Ο ερχομός του νέου μοντέλου ήταν βέβαιος από τις φωτογραφίες που κατά τακτά διαστήματα «διέρρεαν» προς το Ιντερνέτ και όλα τα νεοδιψή websites, εδώ και πάνω από έναν χρόνο. Πλέον το Street Triple θα παράγεται ως S, ως R και ως RS. Οι τρεις αυτές εκδόσεις έχουν πολύ ουσιαστικές διαφορές στα τεχνικά χαρακτηριστικά, τα ηλεκτρονικά βοηθήματα και τα περιφερειακά. Με τη δημιουργία τους η Triumph ανέβασε πολύ τον πήχη της modular παραγωγής. Μπορεί ο νέος κινητήρας να είναι κοινός, όμως κάθε έκδοση φορά τη δική της εκδοχή. Αυτό που προσέχει κανείς πρίμα-βίστα είναι ότι διατηρούνται οι αριθμοί που εκφράζουν τον κυβισμό του κινητήρα, αλλά σε νέο συνδυασμό. Προηγουμένως ο τρικύλινδρος είχε 675 κυβικά, τώρα έχει 765. Είναι κάποια πρόληψη; Είναι σύμπτωση; Άγνωστο. Πάντως και οι τρεις εκδόσεις έχουν περισσότερα άλογα στη διάθεσή τους. Αντί των 105 του υπάρχοντος μοντέλου το νέο S διαθέτει 113 ίππους, το R 118 ίππους και το RS 123 ίππους. Ο μεγαλύτερος κυβισμός ήρθε από αύξηση τόσο της διαμέτρου όσο και της διαδρομής του κινητήρα (78 X 53,4 χιλ.), ο οποίος φορά 80 νέα μέρη, συμπεριλαμβανομένων της μπιέλας, των εμβόλων και των αλουμινένιων χιτωνίων με επικάλυψη Nikasil. Οι επεμβάσεις αυτές, με κυρίαρχη βέβαια την αύξηση του κυβισμού, έχουν συμβάλλει στη σημαντική βελτίωση της ροπής στις χαμηλές και μεσαίες στροφές. Έτσι, εκεί που το προηγούμενο μοντέλο απέδιδε 6,91 χλγμ. το νέο σπρώχνει την άσφαλτο με 7,33χλγμ. (S) και 7,74χλγμ. (R και RS) ροπής αντίστοιχα. Όλα τα νέα Street Triple ζυγίζουν 166 κιλά, δηλαδή είναι κατά 2 κιλά ελαφρύτερα από το σημερινό κορυφαίο μοντέλο της σειράς, το Street Triple R. Εκτός δε από ελαφρύτερα είναι και πιο ευκίνητα λέει η Triumph, κάτι που δεν μπορεί παρά να εντυπωσιάσει, αφού το μοντέλο ήταν εξαρχής ιδιαίτερα ευκίνητο και ευέλικτο. Παρά την ευκινησία του πάντως, οι Άγγλοι δηλώνουν πως είναι και πιο σταθερό χάρη στο νέο ψαλίδι τύπου gullwing. Όλα τα νέα Street Triple διαθέτουν νέο ηλεκτρονικό γκάζι (ride-by-wire) και πολλαπλές διαμορφώσεις λειτουργίας κινητήρα. Επιπλέον τα R και RS διαθέτουν υποβοηθούμενο μονόδρομο συμπλέκτη και στα όργανα μια έγχρωμη οθόνη TFT εξαιρετικής ευκρίνειας. Ο αναβάτης πλοηγείται στα διάφορα επίπεδα πληροφοριών και ρυθμίσεων των προηγμένων ηλεκτρονικών της μοτοσυκλέτας  μέσω ενός χειριστηρίου τύπου joystick. Το RS είναι το εργαλείο του «πολεμιστή της πίστας». Διαθέτει -πέρα από τα παραπάνω- και quick-shifter για ανεβάσματα χωρίς συμπλέκτη / κλείσιμο του γκαζιού. Και χρονομέτρηση γυρολογίου. Είναι το πιο εκρηκτικό από τα τρία και προσφέρει 5 επιλογές διαμόρφωσης κινητήρα: Road, Rain, Sport, Track και μία προγραμματιζόμενη από τον αναβάτη. Φορά τις καλύτερες αναρτήσεις, αποτελούμενες από ένα πιρούνι Showa Big Piston με διάμετρο 41 χιλ. το οποίο ρυθμίζεται πλήρως. Πίσω βρίσκουμε το συγκλονιστικό Öhlins STX40 με εξωτερικό δοχείο αερίου, φυσικά κι αυτό ρυθμιζόμενο. Το RS είναι προικισμένο με τα καλύτερα φρένα: 2 δίσκους 310χιλ. μπροστά στους οποίους επενεργούν οι ακτινικές τετραέμβολες δαγκάνες Μ50 της Brembo. Πίσω τα πράγματα είναι πιο απλά, αφού συναντάμε μόνον έναν μικρό δίσκο 220χιλ. με δαγκάνα  Brembo μονού εμβόλου. Το νέο R είναι το εργαλείο του «πολεμιστή των δρόμων». Αυτό προικίζεται με τέσσερις διαμορφώσεις λειτουργίας, τις Road, Rain, Sport και μία προγραμματιζόμενη από τον αναβάτη. Στις αναρτήσεις συναντάμε μπροστά το πιρούνι Showa Big Piston 41 χιλ. με διαχωρισμό των λειτουργιών στις μπότες και ρυθμιζόμενο αμορτισέρ της Showa με ξεχωριστό δοχείο λαδιού. Αυτό φρενάρει με μονομπλόκ ακτινικές τετραπίστονες δαγκάνες Μ4.32 της Brembo μπροστά και πίσω έναν δίσκο με δαγκάνα μονού εμβόλου. Τέλος το Street Triple S είναι το εργαλείο του «παθιασμένου αναβάτη». Προσφέρεται με δύο διαμορφώσεις, τις Road και Rain και με αναρτήσεις της Showa. Μπροστά το πιρούνι έχει μεν διάμετρο 41χιλ. αλλά δεν είναι Big Piston, αν και προσφέρει όπως και στο R διαχωρισμό των λειτουργιών σε κάθε μπότα. Πίσω υπάρχει ένα αμορτισέρ με ξεχωριστό ρεζερβουάρ που ρυθμίζεται μόνον ως προς την προφόρτιση ελατηρίου. Στα φρένα βρίσκουμε μπροστά διπίστονη δαγκάνα με γλίστρα και πίσω τη γνωστή Brembo μονού εμβόλου. Εκτός του νέου κινητήρα και των αναβαθμισμένων ηλεκτρονικών, ριζικά ανανεωμένη είναι και η εμφάνιση, με όλα τα πλαστικά καινούργια. Το δίσελο δείχνει πολύ πιο σπορ και γενικά η μοτοσυκλέτα δείχνει να έχει μια πολύ πιο άγρια στάση με χαμηλωμένη τη «μούρη» της. Θυμίζει κάπως έναν δρομέα έτοιμο να εκραγεί στην εκκίνηση των 100 μέτρων. Η ζελατίνα κατηγορίας «μύγας» και τα καλύμματα του ψυγείου με τις ενσωματωμένες εισαγωγές αέρα είναι κι αυτά νέα. Το ύψος σέλας είναι 810χιλ. στο S και 825χιλ. στα R και RS. To R θα διατίθεται σε ειδική έκδοση με χαμηλότερη σέλα και διαφορετικό σετάρισμα αναρτήσεων. Όλες οι εκδόσεις φορούν ABS που στις εκδόσεις R και RS απενεργοποιείται και επιδέχεται ρύθμισης για την πίστα. Όλες οι εκδόσεις φορούν κοντύτερες 1η και 2η σχέση στο κιβώτιο. Τα S και R φορούν τα λάστιχα Pirelli Diablo Rosso Corsa, ενώ το RS διατίθεται με Pirelli Diablo Supercorsa SP. Τα R και RS φορούν φώτα ημέρας LED. Τα χρώματα στα οποία θα βάφονται οι 3 εκδόσεις έχουν ως εξής: Street Triple S: Diablo Red ή Phantom Black (Μεταλλικό) Street Triple R: Jet Black (Gloss), Ματ Aluminium Silver ή Crystal White Street Triple RS: Ματ Silver Ice ή Phantom Black (Μεταλλικό) Θανάσης Χούντρας Let's block ads! (Why?)

Στα χέρια του Marc Marquez η Honda RC213V-S έμαθε να κάνει σκι

Το Δεκέμβρη όλοι οι αναβάτες GP ονειρεύονται ξεκούραση και διακοπές σε τροπικές παραλίες. Ο καημός όμως κρατάει λίγο και τον Γενάρη αρχίζουν οι πρώτες φαγούρες, πρώτα στο δεξί χέρι (του γκαζιού) και μετά σιγά-σιγά σε ολόκληρο το σώμα. Μόνο που υπάρχει ρητή απαγόρευση οδήγησης σε πίστες. Εννοείται στις ασφάλτινες. Γιατί οι άλλες, οι χιονισμένες, είναι ανοιχτές. Τις οποίες, με κάποιες στοχευμένες επεμβάσεις των μηχανικών, μπορεί να απολαύσει ακόμη και μία Honda RC213V-S με τον πρωταθλητή MotoGP 2016 στη σέλα. Διευκρίνηση: τα λάστιχα δεν προέρχονται από τη Michelin. Για τις ανάγκες του δρώμενου επιστρατεύτηκε ο Αυστριακός παγκόσμιος πρωταθλητής «Speedway επί Πάγου»  Franz Zorn, ο οποίος εξόπλισε τα λάστιχα της Honda με καρφιά 3cm! Απολαύστε λοιπόν τον 23χρονο ΜΜ93 να επιδίδεται στο άθλημα του MotoGSki πάνω στις χιονοσκεπείς αλπικές πλαγιές. Φυσικά πρόκειται για ένα προωθητικό δρώμενο της Red Bull στη φημισμένη πίστα Hahnenkamm του Kitzbühel, κοντά στο Salzburg (Βόρεια Αυστρία) με άτι την «παραλίγο» καθαρόαιμη MotoGP RC213V-S. Παρότι δεν επρόκειτο για αγώνα, αυτό που βλέπουμε δείχνει την τρέλα του νεαρού με τους 5 τίτλους που αρνείται να οδηγήσει συμβατικά, ελέγχοντας τις ορμές του και το γκάζι. Αποτέλεσμα; Απίστευτα ακροβατικά. Δείτε και απολαύστε [embedded content] Θανάσης Χούντρας Κάντε Like το newsbeast.gr Let's block ads! (Why?)

Ο εκπρόσωπος Τύπου της Kawasaki ΗΠΑ είναι ίσως το πρώτο θύμα του Τραμπ

Πριν μόλις μία μέρα η είδηση έκανε τον γύρο του κόσμου, με πηγή τους New York Times ή κατ' άλλους το Πρακτορείο Reuters: η Kawasaki λέει, θα απέσυρε τις διαφημίσεις της από το ριάλιτι «The New Celebrity Apprentice», εάν ο 45ος πρόεδρος της υπερδύναμης παρέμενε ανάμεσα στους συντελεστές του. Σύμφωνα με τα ρεπορτάζ, ο Τραμπ εμφανίζεται ως executive producer του σόου, παρότι έχει παραχωρήσει από πέρυσι τον ρόλο του παρουσιαστή στον αυστριακό μέτοικο Άρνολντ Σβαρτσενέγκερ, μποντυμπιλντερά, ηθοποιό και πρώην κυβερνήτη της Καλιφόρνια. Η θέση του executive producer είναι σχεδόν πάντα αμειβόμενη. Ο εκπρόσωπος της Kawasaki (Public Relations Manager) ονόματι Kevin Allen έκανε δηλώσεις στους NY Times για το ριάλιτι. Η απολογία του προέκυψε όταν μαθεύτηκε η συμμετοχή Τραμπ στο σόου, πιθανότατα από δημοσιεύματα στον ιστότοπο #grabyourwallet, οπότε πολλοί πελάτες και συνεργάτες της Kawasaki προέβησαν σε δυσμενή σχόλια. Δήλωσε λοιπόν ο κύριος Allen: «Οι αντιδράσεις των πελατών μας αλλά και της καμπάνιας #grabyourwallet υπέπεσαν στην προσοχή των διευθυντικών στελεχών μας. Και εμείς όπως και πολλοί άλλοι Αμερικανοί πιστεύουμε πως θα πρέπει να υπάρχει διαχωρισμός ανάμεσα στον πρόεδρο και τα μίντια». Τι το 'θελε; Ούτε 24 ώρες μετά ο κύριος Allen βρέθηκε χωρίς δουλειά. Αυτό γνωστοποιήθηκε με ανακοίνωση της Kawasaki, ποσταρισμένη στο Facebook: «Καθ' όλη της διάρκεια της 50ετούς παρουσίας της στις Ηνωμένες Πολιτείες, η Kawasaki Motors Corp. U.S.A., οι θυγατρικές της και οι συνδεδεμένες με αυτήν εταιρείες παρέμειναν ουδέτερες σε σχέση με τα αμερικανικά πολιτικά πράγματα». «Τα πρόσφατα δημοσιευθέντα σχόλια σχετιζόμενα με το "the New Celebrity Apprentice" και τον προσεχή πρόεδρο Ντόναλντ Τραμπ αποδιδόμενα σε υπάλληλο της Kawasaki, αποτελούν παραποίηση των θέσεων της εταιρείας και ο εν λόγω υπάλληλος δεν εργάζεται πλέον στην εταιρείας μας». Η ανακοίνωση δεν αναφέρει τίποτα για την αξιοπιστία των ρεπορτάζ, δηλαδή για το αν αποσύρθηκαν οι διαφημίσεις από το σόου ή όχι. Όμως αποκαλύπτει πολλά για την πίεση που νιώθουν οι εταιρείες οι οποίες συνεργάζονται με «οντότητες» όπως ο Ντόναλντ Τραμπ. Σύμφωνα με το Variety, ένα χολιγουντιανό έντυπο που ειδικεύεται στη βιομηχανία του θεάματος, ίσως το όλο ζήτημα να είναι μια έξυπνη διαφημιστική κίνηση της Kawasaki για να κερδίσει επιπλέον χρόνο δημοσιότητας. Το Variety γράφει πως πιθανότατα η συνεργασία της Kawasaki με το σόου είχε λήξει πριν προκύψει το όλο επεισόδιο. Υπονοώντας πως ίσως το ζήτημα μεγαλοποιήθηκε από κάποιους που ξέρουν πολύ καλά της δουλειά τους, είτε αυτή είναι να δημιουργούν προβολή για την εταιρεία, είτε είναι να την προστατεύουν από τέτοιες δημόσιες «πατάτες». Μην ξεχνάμε ότι ο Τραμπ έχει απειλήσει σειρά βιομηχανιών με πρόσθετους δασμούς εισαγωγής αν δεν κατασκευάζουν στις ΗΠΑ τα προϊόντα που πουλούν. Κι ακόμα ότι πάνω από τις ευρωπαϊκές μοτοσυκλέτες 50 - 500 κυβικών επικρέμαται η δαμόκλειος σπάθη δασμών 100%, ως αντίποινα για τις ευρωπαϊκές απαγορεύσεις εισαγωγής αμερικάνικων «σαβουροκρεάτων» στην ΕΕ. Αναμένεται το θέμα να έχει και συνέχεια... Θανάσης Χούντρας Let's block ads! (Why?)

Αμφισβητείται η ασφάλεια του «αυτόματου πιλότου» μετά από έρευνες και ατυχήματα

Ομοσπονδίες Μοτοσυκλετιστών ανά την Ευρώπη, αλλά και το κεντρικό τους όργανο, η Ευρωπαϊκή Ομοσπονδία Μοτοσυκλετιστικών Ενώσεων (FEMA), εκφράζουν εδώ και καιρό έντονη ανησυχία για τη χρήση των αυτόνομων συστημάτων οδήγησης από κάποιους κατασκευαστές αυτοκινήτων. Αφορμή ήταν ένα καλοκαιρινό ατύχημα στη Νορβηγία όταν μία μοτοσυκλετίστρια εμβολίστηκε από πίσω από ένα όχημα Tesla S στο οποίο λειτουργούσε ο «αυτόματος πιλότος». Η Οργάνωση Νορβηγών Μοτοσυκλετιστών NMCU απέστειλε επιστολή στον υπουργό Μεταφορών της Νορβηγίας, Ketil Solvik Olsen, και στον Elon Musk, αφεντικό της Tesla. Με αυτήν εκφράζουν ανησυχία και αμφιβολίες για τις ικανότητες του συστήματος «αυτόνομης οδήγησης» των αμερικάνικων ηλεκτρικών υπεραυτοκινήτων. Σε συνέχεια αυτής της δράσης, δύο ολλανδικές μοτοσυκλετιστικές ενώσεις, οι Motorrijders Actie Groep Nederland (MAG NL) και Koninklijke Nederlandse Motorrijders Vereniging (KNMV) ένωσαν τις δυνάμεις τους με την FEMA, αποστέλλοντας σχετική επιστολή με ερωτήματα στην Ολλανδική Υπηρεσία Οχημάτων RDW. Γιατί κινητοποιήθηκαν οι Ολλανδοί; Διότι η Ευρωπαϊκή Έγκριση Τύπου για τα Οχήματα Tesla εκδίδεται στην Ολλανδία. Εκεί λοιπόν πρέπει να παλέψουν οι μοτοσυκλετιστές, προκειμένου να εξασφαλίσουν το ότι οι δικυκλιστές μπορούν να χρησιμοποιούν τους δρόμους της χώρας και της Ευρώπης χωρίς να κινδυνεύουν από κάποιο εκτός ελέγχου «αυτόνομα κινούμενο» τετράτροχο. Την ανησυχία έχουν δημιουργήσει τρεις παράγοντες: τα ατυχήματα στον δρόμο, οι διάφορες δοκιμές/μελέτες ειδικών και η τάση των κατασκευαστών να απαντούν με υπεκφυγές στα σχετικά ερωτήματα που τους υποβάλλονται. Δεν είναι όμως μόνον αυτό. Το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο Ασφάλειας Μεταφορών (ETSC) δημοσιοποίησε τον Απρίλιο το 2016 μια έκθεση στην οποία κατονομάζονται διάφοροι κίνδυνοι από την ανεπαρκή διαδικασία ελέγχου των συστημάτων αυτόνομης οδήγησης και της ασύρματης ενημέρωσης του λογισμικού τους. «Είναι επείγον να επιβληθούν συγκεκριμένες προϋποθέσεις, πριν εξαπλωθεί η χρήση των αυτόματων οχημάτων στην Ευρώπη». Την ανησυχία επιτείνουν τα συμπεράσματα ειδικών του γερμανικού ομοσπονδιακού Οργανισμού BASt, μετά από δοκιμές στην Γερμανία: το σύστημα της Tesla, κατέληξαν, είναι ανεπαρκές και εγκυμονεί κινδύνους στην κυκλοφορία. Τέλος σε πρόσφατη επιστολή της Ομοσπονδιακής Υπηρεσίας Οδικής Κυκλοφορίας της Γερμανίας (KBA), ζητείται από την Tesla να πάψει να χρησιμοποιεί την έκφραση «autopilot» προκειμένου να περιγράψει το σύστημά της, διότι είναι παραπλανητική. Το ίδιο απαιτεί και η Υπηρεσία Μηχανοκινήτων Οχημάτων της Καλιφόρνια (DMV) σε προσχέδιο κανονισμού, με το οποίο καλείται η Tesla να απέχει στο εξής από τη χρήση των όρων «self-driving», «automated» και «autopilot» για το σύστημά της, εκτός αν αυτό είναι πράγματι σε θέση να οδηγεί απόλυτα αυτόνομα το όχημα, χωρίς την παραμικρή ανθρώπινη συμμετοχή και υποβοήθηση. Σχολίασε ο Dolf Willigers, γενικός γραμματέας της FEMA: «Δεν είναι δυνατόν οι μοτοσυκλετιστές να φοβούνται για τη ζωή τους, επειδή οι κατασκευαστές αυτοκινήτων (μπορούν να) αποφεύγουν μέρος των ελεγκτικών δοκιμών προκειμένου να αποκτήσουν πλεονέκτημα έναντι του ανταγωνισμού ή -ότι εξαιτίας πολιτικών σκοπιμοτήτων- τα παιδιά μας δεν θα μπορούν να πηγαίνουν στο σχολείο, επειδή στους δημόσιους δρόμους θα επιτρέπεται να κυκλοφορούν αναξιόπιστα συστήματα αυτόνομης οδήγησης. Αυτό πρέπει να σταματήσει». Σαν αποτέλεσμα των οργανωμένων επεμβάσεων, η ολλανδική RDW αποφάσισε να συνεργαστεί με τις μοτοσυκλετιστικές οργανώσεις προκειμένου να εξελίξει και διεξάγει ειδικές δοκιμές με διάφορους τύπους οχημάτων τα οποία μπορούν να κινηθούν ημιαυτόνομα. Ώστε να εκτιμηθεί αντικειμενικά η ικανότητά τους να αντιδρούν σωστά σε σχέση με τις μοτοσυκλέτες στο δρόμο. Στα πλαίσια αυτής της νέας πολιτικής, η Υπηρεσία RDW ανέφερε επίσης ότι ο ειδικός αυτός έλεγχος των συστημάτων ως προς την αντιμετώπιση των μοτοσυκλετιστών θα πρέπει να υιοθετηθεί πανευρωπαϊκά. Για τον σκοπό αυτό πρέπει να δημιουργηθεί ένα νέο πρωτόκολλο δοκιμών για τη χορήγηση Έγκρισης Τύπου στα ημιαυτόνομα οχήματα. Το νέο σύστημα δοκιμών θα καθοριστεί μέσα στους πρώτους μήνες του 2017. Οι πρώτες δοκιμές αυτοκινήτων στα πλαίσιά του αναμένεται να διεξαχθούν πριν το τέλος της χρονιάς. Θανάσης Χούντρας Let's block ads! (Why?)

Έκπληξη μεγατόνων στη Moto2

Με τα GP να πηγαίνουν από το καλό στο καλύτερο, είναι λίγα τα ζητήματα που είχαν μείνει προς ρύθμιση, προκειμένου να διατηρηθεί η εύρυθμη λειτουργία του συστήματος. Ένα από αυτά ήταν και το ποιος θα αντικαταστήσει την Honda σαν χορηγός του ενιαίου κινητήρα για την κατηγορία Moto2 από το 2019 και μετά. Το τρέχον συμβόλαιο λήγει -μετά την πρόσφατη ανανέωση από την Honda- στο τέλος του 2018. Και καθώς η ιαπωνική εταιρεία έχει διαγράψει το CBR 600RR από το line-up της και έπαψε να το πουλάει στην Ευρώπη, ήταν φανερό ότι δεν θα εξέλισσε νέο 600άρη κινητήρα. Οι διαπραγματεύσεις για τον νέο προμηθευτή κράτησαν όλο το 2016. Βασικοί υποψήφιοι ήταν η Triumph, η Kawasaki με το ZX-6R και η MV Agusta. Σύμφωνα δε με όσα διαβάζουμε σε αγγλικά και ελβετικά website, τελικά το συμβόλαιο κέρδισε η Triumph. Έτσι, από το 2019 και μετά η αγγλική εταιρεία θα παρέχει σε όλες τις ομάδες έναν νέο, πιθανότατα τρικύλινδρο κινητήρα, βασισμένο κατά πως λέγεται στο νέο μοτέρ μεσαίου κυβισμού που θα παρουσιαστεί τον Φεβρουάριο στα πλαίσια της Έκθεσης MCN London Motorcycle Show. Ο κινητήρας θα πρέπει παραδοθεί για δοκιμές μέσα στο 2018, ώστε όλες οι ομάδες να είναι έτοιμες για τη σαιζόν 2019. Σύμφωνα με πληροφορίες, οι ομάδες θεωρούν τον τρικύλινδρο ιδανικό, διότι είναι πιο στενός από τον τετρακύλινδρο της Honda. Ένα συχνό «παράπονο» ήταν εκείνος παραήταν φαρδύς για να χωρέσει σε ένα αεροδυναμικό φέρινγκ. Ο κινητήρας της Triumph είναι πιο στενός και ο αυξημένος κυβισμός θα εξισορροπήσει τη πιθανή απώλεια ισχύος σε σχέση με τον τετρακύλινδρο. Σύμφωνα με πηγές που συνήθως είναι καλά πληροφορημένες, η Triumph θα πρέπει να αντιμετωπίσει δύο ζητήματα, εάν θέλει να έχει επιτυχημένη παρουσία στην Moto2. Το πρώτο είναι η αξιοπιστία του κινητήρα της. Ο τρικύλινδρος της Daytona 675 R συμμετέχει σε διάφορα εθνικά πρωταθλήματα Supersport και παρότι είναι δυνατός και εύχρηστος, έχει παρουσιάσει αρκετά μηχανικά ζητήματα. Ευτυχώς στο ζήτημα αυτό η Triumph έχει κάποια πλεονεκτήματα. Πρώτον θα ελέγχει η ίδια πολύ πιο άμεσα τη χρήση των κινητήρων της από τις ομάδες, θα κοντρολάρει τη συντήρησή τους και θα μπορεί -εφόσον απαιτείται- να ανανεώνει συχνότερα τους κινητήρες απ' ό,τι σύμφωνα με το ισχύον καθεστώς. Σήμερα, θυμίζουμε, ένας κινητήρας θα πρέπει να αντέχει τουλάχιστον 3 πλήρεις αγώνες πριν αποσυρθεί για συντήρηση. Το δεύτερο ζήτημα έχει να κάνει με τις βάσεις του τρέχοντος κινητήρα 675. Αυτές βρίσκονται στην κυλινδροκεφαλή, δηλαδή πολύ ψηλά. Η θέση αυτή περιορίζει πολύ τις επιλογές των τεχνικών, όταν προσπαθούν να «παίξουν» με την ευκαμψία του συνόλου «κινητήρας-πλαίσιο», συνήθως μέσω διαφόρων βραχιόνων ή αντηρίδων. Οι πιο σύγχρονοι σε σχεδίαση κινητήρες φέρουν τις μπροστινές βάσεις πολύ χαμηλότερα, κοντά στα κάρτερ. Τον Φεβρουάριο θα μάθουμε το πώς αντιμετωπίζει η Triumph αυτό το ζήτημα και τότε ίσως επιβεβαιωθεί και το ποιος ακριβώς κινητήρας θα χρησιμοποιηθεί. Θανάσης Χούντρας Let's block ads! (Why?)

Μια Honda που σε ακολουθεί από πίσω σαν πιστό σκυλάκι

Είναι πια γνωστό πως μέσα στα τόσα τρελά και ενδιαφέροντα με τα οποία ασχολούνται εκεί στην Honda, περιλαμβάνεται και η δημιουργία ανθρωποειδών ρομπότ. Το σχετικό τμήμα απέκτησε παγκόσμια φήμη όταν κατασκεύασε το ASIMO, ένα ρομπότ που κινείται μιμούμενο με ανατριχιαστική ακρίβεια το ανθρώπινο βάδισμα. Αυτό το ρομποτικό τμήμα έχει όμως δημιουργήσει και άλλα αυτοκινούμενα και αυτό-ισορροπούμενα «πράματα», όπως το εποχούμενο κάθισμα Uni-Cub, αλλά και το μονότροχο U3-X. Στις εξωτικές αυτές δημιουργίες ήρθε τώρα να προστεθεί και μια μοτοσυκλέτα που ισορροπεί από μόνη της. Η μοτοσυκλέτα παρουσιάστηκε στην τεχνολογική έκθεση CES 2017 του Λας Βέγκας που φέτος έκλεισε 50 χρόνια λειτουργίας. Ως βάση έχει χρησιμοποιηθεί μία δικύλινδρη NC750S, την οποία μπορούμε να απολαύσουμε στο βίντεο να ακολουθεί πιστά την ιδιοκτήτριά της, μένοντας πάντα δύο βήματα πίσω, ένδειξη σεβασμού προς τη διάνοια που τη δημιούργησε; Μπορεί. Όπως και να 'χει, δεν μπορείς παρά να χαμογελάσεις με την ιαπωνική φιλοσοφία που καταφέρνει να προσδίδει στοιχεία ανθρώπινης ή «έμβιας» συμπεριφοράς σε άψυχα αντικείμενα. Δείτε το βίντεο και θα καταλάβετε τι εννοούμε. Το σημείο που η κοπέλα καλεί τη μοτοσυκλέτα να την ακολουθήσει αγγίζοντας απαλά το μπροστινό της φτερό ή πιο μετά όταν η μοτοσυκλέτα μοιάζει να ελέγχει κοιτάζοντας δεξιά-αριστερά πριν βγει από την πόρτα, είναι αριστουργηματικά. Για να πετύχει την αυτόνομη ισορρόπηση η Honda δεν χρησιμοποίησε τη συνηθέστερη τεχνολογία των γυροσκοπίων -όπως τη συναντάμε στα Segway ή στην BMW Vision Next 100- αλλά τρία ηλεκτρικά μοτέρ που ελέγχουν την ισορροπία μέσω κυρίως του τιμονιού, αλλά και της γεωμετρίας του πιρουνιού και της ταχύτητας κίνησης. Τα γυροσκόπια θεωρήθηκαν πολύ ογκώδη για να χωρέσουν αρμονικά στις διαστάσεις μιας μοτοσυκλέτας. Τα δίτροχα όπως ξέρουμε, ισορροπούν εύκολα όταν κινούνται γρήγορα, όχι όμως κι όταν η ταχύτητά τους είναι χαμηλή. Το σύστημα που η Honda ονομάζει Ride Assist, διατηρεί την ισορροπία της NC τόσο σε στάση, όσο και σε ταχύτητες μικρότερες των 5 χλμ/ώρα, κυρίως «παίζοντας» το τιμόνι δεξιά-αριστερά. Το παίξιμο πάντως του τιμονιού δεν αρκεί από μόνο του. Γι' αυτό υπάρχουν τα τρία μοτέρ. Το πρώτο παίζει το τιμόνι, το δεύτερο αυξάνει τη γωνία κάστερ, ξεσκαλώνοντας το πιρούνι από τη σταθερή άρθρωση του λαιμού. Έτσι οι μικρο-στροφές στο τιμόνι δημιουργούν μεγαλύτερη μετατόπιση του ίχνους του εμπρός τροχού, άρα πιο αποτελεσματική διόρθωση ώστε να ισορροπήσει. Το τρίτο μοτέρ κρύβεται στην πλήμνη του εμπρός τροχού και επαρκεί για να κινεί αυτόνομα τη μοτοσυκλέτα σε χαμηλές ταχύτητες. Η ακαριαία απόκριση του ηλεκτροκινητήρα στις απαιτούμενες μεταβολές ταχύτητας, συμβάλλει και αυτή στην ισορροπία. Οι συνδυασμένες μικρο-κινήσεις των τριών μοτέρ που επιτελούνται κατά τη Honda «δεκάδες φορές το δευτερόλεπτο», επιτυγχάνουν έναν άψογο συνδυασμό ροπών που συγκρατούν τη μοτοσυκλέτα όρθια. Το όλο σύστημα, εφόσον είναι τοποθετημένο στον εμπρός τροχό, θα μπορούσε θεωρητικά να προσαρμοστεί εκ των υστέρων και σε άλλες σύγχρονες μοτοσυκλέτες. Μάλιστα μπορούμε να υποθέσουμε πως ο αναβάτης θα μπορούσε με ένα... τηλεκοντρόλ να καλέσει τη μοτοσυκλέτα του από εκεί που είναι παρκαρισμένη, να ανέβει και να φύγει οδηγώντας ο ίδιος. Εφαρμογές; Από την υποβοήθηση στην πόλη των νέων αναβατών που νιώθουν άβολα στις χαμηλές ταχύτητες των μποτιλιαρισμάτων, ως την άψογη εκτέλεση παρελάσεων με μοτοσυκλέτες και την υποβοήθηση εκτέλεσης νέων και πιο απίστευτων σταντ. Όμως το σημαντικότερο επίτευγμα του Ride Assist είναι... δύο: πρώτον βολιδοσκοπεί τις αντιδράσεις του κόσμου και βάζει την ιδέα της αυτόνομης μοτοσυκλέτα στο τραπέζι του μοτοσυκλετιστή, ενός όντος που φημίζεται για τον... συντηρητισμό του. Και δεύτερον, βοηθά να συγκεντρωθούν δεδομένα και να εξελιχθούν νέοι αλγόριθμοι ισορροπίας που θα επιτρέψουν την πραγμάτωση του τελικού στόχου: δηλαδή τη δημιουργία μιας μοτοσυκλέτας που δεν θα πέφτει, όποια ανοησία κι αν κάνει ο/η αναβάτης της... Δείτε στο βίντεο την... πιστή μοτοσυκλέτα... [embedded content] Θανάσης Χούντρας Let's block ads! (Why?)

Η Yamaha Motor κατασκεύασε το εκατομμυριοστό της δίκυκλο

Η σύγχρονη παρουσία της Yamaha Motor Co., Ltd. στις Φιλιππίνες ξεκίνησε πριν 10 χρόνια, με την ίδρυση του τοπικού ομίλου Yamaha Motor Philippines (YMPH), τον Μάιο του 2007. Τον Σεπτέμβριο της ίδιας χρονιάς ξεκίνησε να λειτουργεί ένα προσωρινό εργοστάσιο κατασκευής στην Επαρχία Lagunaμε ετήσια δυναμικότητα 70.000 μονάδων, όπου παράγονταν δίτροχα 105 - 125 κυβικών. Λίγο αργότερα στη βιομηχανική περιοχή Lima της επαρχίας Batangas άρχισε να κατασκευάζεται ένα νέο εργοστάσιο κατασκευής. Τον Σεπτέμβριο του 2008 το νέο εργοστάσιο τέθηκε σε πλήρη λειτουργία, αναλαμβάνοντας και το έργο του προσωρινού εργοστασίου της Laguna. Την 1η Δεκεμβρίου 2016 η παραγωγή έφτασε το ορόσημο του ενός εκατομμυρίου μονάδων! Γιορτάζοντας την κατασκευή του εκατομμυριοστού οχήματος, η Yamaha Φιλιππίνων διοργάνωσε μια αναμνηστική εορτή στην οποία συμμετείχαν μεγαλοστελέχη από τη μητρική από Ιαπωνία, της διοίκησης του εργοστασίου, φυσικά οι 800 εργαζόμενοι στην εταιρεία και πολλοί καλεσμένοι επισκέπτες. Το «κλου» της εκδήλωσης ήταν η συναρμολόγηση του εκατομμυριοστού δικύκλου, ενός Mio 125 i από τα διοικητικά στελέχη της εταιρείας που δεν δίστασαν να λερώσουν τα χέρια τους μπροστά στο πλήθος επευφημούντων καλεσμένων και υπαλλήλων. Η αγορά μοτοσυκλετών στις Φιλιππίνες διευρύνεται διαρκώς τα τελευταία χρόνια. Για το 2016 η πρόβλεψη ήταν πως θα ξεπεράσει τις 1.030.000 μονάδες, που σημαίνει αύξηση 21% σε σχέση με την προηγούμενη χρονιά. Η Yamaha σημείωσε πωλήσεις 260.000 μονάδων ή 37% περισσότερες από το 2015. Το μερίδιο της εταιρείας στις Φιλιππίνες μεγαλώνει, αφού οι πωλήσεις των διτρόχων της αυξάνονται ταχύτερα από ό,τι το σύνολο της αγοράς. Η YMPH σκοπεύει να παρουσιάσει στην αγορά πολλά νέα μοντέλα για την αύξηση του μεριδίου της, σύμφωνα με όσα προβλέπει ο νέος Μεσοπρόθεσμος Διοικητικός Σχεδιασμός. Η παρουσία της Yamaha Motor στη χώρα είχε ξεκινήσει το 1962 με την υπογραφή συμβολαίου διανομής με την Norkis Trading Co., Inc. Μέχρι την ίδρυση της Yamaha Φιλιππίνων, η συναρμολόγηση και οι πωλήσεις όλων των Yamaha στις Φιλιππίνες γίνονταν μέσω της Norkis. Πριν 4 μήνες, τον Σεπτέμβριο του 2016, το αντίστοιχο εργοστάσιο της Honda στις Φιλιππίνες είχε εορτάσει την κατασκευή 5 εκατομμυρίων δίτροχων. Η ετήσια παραγωγή δικύκλων στις Φιλιππίνες αυξάνεται ταχύτερα από ό,τι στις ανταγωνιστικές της χώρες της ASEAN, αλλά σε όγκο παραμένει αισθητά μικρότερη από τον πρώτο της Νοτιοανατολικής Ασίας, την Ινδονησία. Ο σχετικός πίνακας με τα στοιχεία του 2013 δείχνει τη διαφορά.  Θανάσης Χούντρας Let's block ads! (Why?)