Category Archives: ΔΙΑΣΚΕΔΑΣΗ

Δουλειές με Φούντες, από 23 Νοεμβρίου στη θεατρική σκηνή Ζωή Λάσκαρη

Από τις 23 Νοεμβρίου η παράσταση που είναι αφιερωμένη στη μνήμη της πολυαγαπημένης Ζωής Λάσκαρη, ανεβαίνει στην ομώνυμη θεατρική σκηνή στον πολυχώρο Αθηναΐς στο Βοτανικό σε σκηνοθεσία Αντώνη Λουδάρου.Η Λούση είναι χήρα και ζει αποκομμένη από τον έξω κόσμο σε μια μονοκατοικία, την οποία κινδυνεύει να χάσει. Ο θυμός της δεν την αφήνει να βρει πια καμία χαρά στη ζωή της.Αρνείται κάθε επαφή ακόμα και με την κόρη της. Μοναδική συντροφιά της μια βουκαμβίλια και μια καταθλιπτική γειτόνισσα.Ένα παράξενο δέμα που βρίσκει κρυμμένο στη βουκαμβίλια της θα γίνει το βασικό συστατικό σε μια περιπέτεια, στην οποία ανακατεύονται ένας άνεργος ηθοποιός, μια βασίλισσα της νύχτας, ένας ατάλαντος κακοποιός και μια ατζαμού μυστική αστυνομικός σαν τα υλικά ενός κέικ, που θα φέρει και πάλι τη χαρά στη ζωή της Λούση.Πρωταγωνιστούν αλφαβητικά:Βίβιαν ΚοντομάρηΜαρία-Ελένη ΛυκουρέζουΦωτεινή ΝτεμίρηΟρφέας ΠαπαδόπουλοςΕλευθερία ΡήγουΔημήτρης ΤσέλιοςΦιλική συμμετοχη: Κατερίνα ΖαρίφηΣυντελεστές:Κείμενο: Χάρης ΜπόσιναςΣκηνοθεσία: Αντώνης ΛουδάροςΣκηνικά - Κοστούμια: Μαρία ΦιλίππουΦωτισμοί: Χριστίνα ΘανάσουλαΜουσική: Μάκης ΣούληςΒοηθός Σκηνοθέτη: Γωγώ ΜαρινάκουΦωτογραφίες: Πάνος Γιαννακόπουλος (StudioΑmynta 13)Δημόσιες Σχέσεις - Προβολή: Μαργαρίτα Δρούτσα6942-065888 [email protected]Οργάνωση παραγωγής : Αλεξάνδρα ΜήνουΠαραγωγή: Μαρία-Ελένη Λυκουρέζου – Θεατρική Σκηνή Ζωή ΛάσκαρηΠληροφορίεςΜέρες και ώρες παραστάσεων: Παρασκευή- Σάββατο στις 21:00, Σάββατο λαϊκή απογευματινή και Κυριακή στις 18:00Τιμές εισιτηρίων: Γενική Είσοδος: 16 ευρώ / Αμέα- ανέργων- φοιτητικό- παιδικό- συνταξιούχων 12 ευρώ/ Σάββατο λαϊκή απογευματινή: Γενική είσοδος: 12 ευρώΘεατρική Σκηνή Ζωή Λάσκαρη, Πολυχώρος Αθηναΐς, Καστοριάς 34-36 & Ιερά Οδός, ΒοτανικόςΤηλέφωνο κρατήσεων: 210 3477878Προπώληση: www.zoelaskari-theatre.grΚΑΝΤΕ LIKE ΣΤΟ NEWSBEAST.GRLet's block ads! (Why?)

Διήμερος heavy metal «σεισμός» το καλοκαίρι στην Αθήνα

Φαίνεται πως το καλοκαίρι του 2018 θα είναι η εποχή των…metalheads και αυτό γιατί μετά την ανακοίνωση πως οι βρετανοί θρύλοι, Iron Maiden, επιστρέφουν στην Ελλάδα, χθες ήρθε ακόμα μια ανακοίνωση για να ανεβάσει στα ύψη το θερμόμετρο εν μέσω χειμώνα.Οι Judas Priest επιστρέφουν και αυτοί στην Ελλάδα, αυτή τη φορά σαν headliners. Οι Judas Priest θα εμφανιστούν και αυτοί στη Μαλακάσα στο πλαίσιο του RockWave Festival. Η δική τους συναυλία προγραμματίστηκε για την Πέμπτη 19 Ιουλίου. Μία ημέρα πριν, δηλαδή, από την εμφάνιση των Iron Maiden στον ίδιο χώρο.Και αν Maiden και Priest θα είναι οι headliners του διήμερου «σεισμού», η όρεξη των χεβιμεταλάδων έχει ανοίξει καθώς ακόμα δεν έχουν ανακοινωθεί τα υπόλοιπα γκρουπ που θα πλαισιώσουν τα δυο μεγάλα συγκροτήματα. Ήδη ακούγονται πολλά ονόματα, με ένα από αυτά να προκαλεί… «τρέλα» και «παράνοια» στους οπαδούς της σκληρής μουσικής.[embedded content]ΚΑΝΤΕ LIKE ΣΤΟ NEWSBEAST.GRLet's block ads! (Why?)

Η Beyonce βασίλισσα και πιο ακριβοπληρωμένη της μουσικής βιομηχανίας

Το άκρως δημοφιλές άλμπουμ της Beyonce «Lemonade» και η επιτυχημένη παγκόσμια περιοδεία της οδήγησαν τη διάσημη τραγουδίστρια στην κορυφή της ετήσιας λίστας του περιοδικού Forbes με τις υψηλότερα αμειβόμενες καλλιτέχνιδες της μουσικής βιομηχανίας για το 2017 υπερισχύοντας της Αντέλ και της Τέιλορ Σουίφτ.Η «βασίλισσα» του R&B κέρδισε 105 εκατομμύρια δολάρια από τις πωλήσεις του δίσκου και από την περιοδεία της «Formation», σύμφωνα με το Forbes. Οι απολαβές της ενισχύθηκαν και από τη συλλογή μόδας της, την Ivy Park, αλλά και άλλες επιχειρηματικές της δραστηριότητες.[embedded content]Η Αντέλ κατέλαβε τη δεύτερη θέση στον κατάλογο που δημοσιεύτηκε σήμερα με απολαβές στα 69 εκατομμύρια δολάρια.Η Τέιλορ Σουίφτ, που πέρυσι είχε κατακτήσει την κορυφή της περίφημης λίστας με απολαβές ύψους 170 εκατομμυρίων δολαρίων, συγκέντρωσε αυτήν τη φορά 44 εκατομμύρια δολάρια σε κέρδη παρά το γεγονός ότι ολοκλήρωσε την παγκόσμια περιοδεία της "1989". Η Αμερικανίδα τραγουδίστρια αναμένεται να δει τα έσοδά της να αυξάνονται σημαντικά τους επόμενους 12 μήνες χάρη στο νέο της άλμπουμ με τίτλο «Reputation»— ο δίσκος με τις υψηλότερες πωλήσεις το 2017— αλλά και την επερχόμενη περιοδεία της.Στην τέταρτη θέση του καταλόγου φιγουράρει η Σελίν Ντιόν, με απολαβές ύψους 42 εκατομμυρίων δολαρίων, αφού έκανε ένα διάλειμμα από τις εμφανίσεις της στο Λας Βέγκας μετά τον θάνατο του συζύγου της Ρενέ Ανζελίλ τον Ιανουάριο του 2016.[embedded content]Το Forbes κατήρτισε αυτόν τον κατάλογο αφού υπολόγισε τα έσοδα προ φόρων για ένα διάστημα 12 μηνών, που ξεκινά από τον Ιούνιο του 2016 και φθάνει στο καλοκαίρι του 2017 βασιζόμενο σε συνεντεύξεις με ατζέντηδες, μάνατζερ, δικηγόρους και ορισμένες από τις διάσημες εκπροσώπους του πενταγράμμου. Επιπλέον, έλαβε υπόψη του τα στοιχεία που περισυνέλλεξε από το Pollstar, τη Recording Industry Association of America και τη Nielsen SoundScan.1.Beyonce: 105 εκ. δολάρια2.Adele: 69εκ. δολάρια3.Τaylor Swift: 44εκ. δολάρια4.Celine Dion: 42εκ. δολάρια5.Jennifer Lopez: 38εκ. δολάρια6.Dolly Parton: 37εκ.δολάρια7.Rihanna: 36εκ. δολάρια8.Βritney Spears: 34εκ. δολάρια9.Κaty Perry: 33εκ. δολάρια10.Βarbara Streisand: 30εκ. δολάριαLet's block ads! (Why?)

Ο ηθοποιός που έχει παίξει σε 150 ταινίες και δεν έχετε δει ποτέ

Τι κοινό έχουν μια σειρά από τις γνωστότερες ταινίες επιστημονικής φαντασίας ή τρόμου;Φιλμ δηλαδή σαν τα «Batman Returns», «Hellboy» και «Λαβύρινθος του Πάνα»;Η απάντηση δεν είναι εύκολη μεν, περιστρέφεται ωστόσο γύρω από τον Νταγκ Τζόουνς, έναν χολιγουντιανό ηθοποιό που μετρά 30 χρόνια καριέρας και 150 τίτλους στο βιογραφικό του χωρίς να έχει δει ποτέ κανένας το πρόσωπό του.Γιατί σε όλους μα όλους αυτούς τους ρόλους του τον βλέπουμε μέσα σε μάσκες και κοστούμια ή με τόσο βαρύ μέικ απ που δεν είναι εύκολο να αναγνωρίσεις τον άνθρωπο. Παίζει όμως μονίμως εξωγήινους, δαίμονες και τέρατα, κι έτσι το μασκάρεμά του είναι το λιγότερο επιβεβλημένο.Ο παραγωγικότατος ηθοποιός είναι σήμερα 57 ετών και μίλησε στο «Buzzfeed» για την ομολογουμένως ιδιοσυγκρασιακή του καριέρα: «Με προσλαμβάνουν γιατί είμαι ψηλός και αδύνατος τύπος. Και με άλλα ταλέντα, ελπίζω!», λέει ο ίδιος, «οι άνθρωποι που φτιάχνουν τα πλάσματα αρέσκονται να ξεκινούν με μια ψιλόλιγνη φιγούρα, γιατί μπορούν να χτίσουν πάνω της και να μη γίνει πολύ ογκώδης».Ο Νταγκ βρίσκει όπως λέει δουλειά γιατί δεν έχει κανένα πρόβλημα να μη φαίνεται το πρόσωπό του, όπως τόσοι και τόσοι ηθοποιοί. Ξεκίνησε μάλιστα την καριέρα του ως ένα από τα πρωτοπαλίκαρα του «Πιγκουίνου» Ντάνι ΝτεΒίτο στο «Batman Returns», πριν παίξει τέρατα, ζόμπι, βρικόλακες και άλλα απόκοσμα πλάσματα της φαντασίας. Και κατόπιν δεν προλάβαινε να ερμηνεύει χαρακτήρες σε σινεμά και τηλεόραση!Ο Γκιγιέρμο Ντελ Τόρο τον έχει πάρει σε έξι ταινίες του. Στον «Λαβύρινθο του Πάνα» ενσαρκώνει μάλιστα διπλό ρόλο, καθώς είναι πίσω από κοστούμια. «Για μένα είναι άλλο ένα σημάδι τι είδους ηθοποιός είναι ο Νταγκ», είχε πει ο Ντελ Τόρο, «ένας τύπος που δεσμεύεται και μετά δεσμεύεται ακόμα περισσότερο. Είναι κομμάτι του ρόλου».Την επόμενη φορά που θα δείτε φιλμ φαντασίας ή τρόμου προσέξτε καλά τους τίτλους τέλους, καθώς δεν αποκλείεται καθόλου να ήταν εκεί και να μην τον πήρατε μυρωδιά…[embedded content]Let's block ads! (Why?)

«Heisenberg» του Simon Stephens, στο Θέατρο του Νέου Κόσμου

Το 1927 ο Werner Heisenberg διατύπωσε την αρχή της απροσδιοριστίας, κατά την οποία είναι αδύνατο κάποια δεδομένη χρονική στιγμή να προσδιοριστεί ταυτόχρονα η θέση και η ορμή ενός ηλεκτρονίου, τόσο πρακτικά όσο και θεωρητικά.Γράφει η Χαρά ΚιούσηΟ Simon Stephens, γνωστός στο Ελληνικό κοινό με το «Motortown», μ’ ένα πολύ πιασάρικο τίτλο και σύγχρονη γλώσσα επιχειρεί να μεταφέρει την κβαντική φυσική στην ανθρώπινη συμπεριφορά. Όπου η αβεβαιότητα, η αοριστία, το απρόβλεπτο των καταστάσεων και η ανεξέλεκτη τροπή τους ανατρέπει κάθε υποτιθέμενη σταθερά. Έτσι χάνοντας τον έλεγχο  κι’ εκτιθέμενοι στο φόβο του άγνωστου επιζητούμε την ασφάλεια της συντροφικότητας, με όλες τις ασάφειες και την αβεβαιότητα που την διατρέχει. Ο φυσικός κόσμος και η ανθρώπινη φύση έχουν «εγγενή χαρακτηριστικά», γεγονός που κατά κάποιο τρόπο μπορεί να συσχετιστεί με το τυχαίο, με τις πιθανότητες μιας αναπάντεχης στιγμής και την αρχή της αβεβαιότητας.Στο σταθμό του St. Pancras του Λονδίνου ο 75άρης Άλεξ περιμένοντας τον συρμό, ξαφνιάζεται από μια κίνηση. Η σαραντάχρονη Αμερικανίδα Τζόρτζι τον πλησιάζει και τον φιλάει  στο λαιμό. Εκείνος προσπαθώντας να καταλάβει  τι συμβαίνει, αφήνεται να παρασυρθεί  από την ορμή και την εξωστρέφειά της και να αποδεχθεί τελικά το ευμετάβλητο και την αβεβαιότητα  που επηρεάζει τη ζωή του.Πόσο έτοιμοι είμαστε να αναμετρηθούμε με  το αμετακίνητο των προθέσεών μας, με τις εξωτερικές συμπτώσεις και τις δυνάμεις που μας περιβάλουν; Να δώσουμε στην αγωνία της καθημερινότητας την ψευδαίσθηση του ελέγχου, της ασφάλειας, μια πνοή θάρρους και αισιοδοξίας στη ζωή;Ο Βαγγέλης Θεοδωρόπουλος σκηνοθετεί με σαφήνεια την ασάφεια του μικρόκοσμου των ηρώων. «Ένα παιχνίδι επιθυμίας και νοσταλγίας που καθορίζει τι σημαίνει να είσαι άνθρωπος» και προσδιορίζεται από την τυχαιότητα των γεγονότων. Δύο άνθρωποι που απέχουν παρασάγγες και καταφέρνουν τελικά να ελευθερώσουν  με το ένστικτο την ανάγκη της επικοινωνίας, της φιλίας, του έρωτα και της απόλαυσης της ζωής. Παρά το ότι καθένας έχει τη δική του κατεύθυνση και κλίμακες αξιώσεων,  η συνεχιζόμενη αλληλοεπίδραση – Κβάντωση των πιθανοτήτων  θα δώσει τη δημιουργία  ενός ζεύγους, ένα «ποσό από κάτι», βολικός τρόπος που περικλείει την δυνατότητα διαφυγής.Το έργο, με αδυναμίες στη γραφή, δεν αφήνει περιθώρια περιθώρια για συγκινήσεις αλλά μόνο για διαπιστώσεις. Πάει βήματα παραπάνω με τις δυναμικές ερμηνείες των πρωταγωνιστών.Η Νόρα Καρβούνη-Τζόρτζι χτίζει τον σταθερό της ρόλο με την αθυροστομία της ηρωίδας, την παρόρμηση, την τρέλα, τη φλυαρία, το άστατο, το ανακριβές και το αυτοαναιρούμενο της φύσης της. Εκπέμπει ταυτόχρονα το πάθος, την ορμή, την αμεσότητα της γυναικείας φύσης που βρίσκεται εγγύτερα απ’ ότι ο άντρας στην αναπαραγωγή της ζωής.Ο Περικλής Μουστάκης-Άλεξ ξεγελά τον θεατή  με τη γειωμένη θέση του, τη σοβαρότητα, την παιδεία και την αγάπη του για τη μουσική ως προς την απλότητα του επαγγέλματος του χασάπη, την οποία ασκεί. Παίζει με εσωτερικότητα και στιγμές-στιγμές καταφεύγει σε προσβολές και υποτιμήσεις, που ωστόσο κρύβουν τη δική του μοναξιά και απόσυρση από τη ζωή.Το πολύ λιτό σκηνικό που επιτρέπει τον φωτισμό να απλώνεται  με κύματα φωτός και η μουσική του Σ. Γασπαράτου που προσδίδει στην παράσταση στοιχεία μιας κοσμικής ενέργειας,  συνέβαλαν στη δημιουργία ενός παρόντος με άγνωστο μέλλον. Ο δυισμός της ανθρώπινης φύσης - Παλαιός και ο  Νέος Κόσμος  με τις αξίες και την ορμή τους - υπερπηδά και ενώνεται  ο ένας με τον άλλο σε μια πιο αισιόδοξη  παράταση ζωής,  μέσα στη γενικότερη  απελπισία! Αυτό που μετρά εν κατακλείδι είναι ο επαναπροσδιορισμός μας μέσα από την υπαρξιακή μας απροσδιοριστία.ΣυντελεστέςΜετάφραση: Μενέλαος ΚαραντζάςΣκηνοθεσία: Βαγγέλης ΘεοδωρόπουλοςΣκηνικά-Κοστούμια: Μαγδαληνή ΑυγερινούEπιμέλεια κίνησης: Σεσίλ ΜικρούτσικουΜουσική: Σταύρος ΓασπαράτοςΣχεδιασμός φωτισμών: Σάκης ΜπιρμπίληςΒοηθός σκηνοθέτη: Άννα ΤσαπάραΦωτογραφία: Έφη ΓούσηΦωτογραφίες παράστασης: Δομνίκη ΜητροπούλουΠαίζουν οι ηθοποιοί: Κόρα Καρβούνη, Περικλής ΜουστάκηςΤοποθεσία: Θέατρο του Νέου ΚόσμουΔιεύθυνση: Αντισθένους 7 & Θαρύπου, 117 43 ΑθήναΠληροφορίες – Κρατήσεις: 210 9212900Ημέρες & Ώρες Παραστάσεων: Τετάρτη, Πέμπτη & Σάββατο 21.15, Κυριακή 19.00Εισιτήρια: 10-17 ευρώΔιάρκεια: 85 λεπτάLet's block ads! (Why?)

Το καινούριο τραγούδι του Pharrell Williams θα το ακούσουμε σε… 100 χρόνια

Ο Pharrell Williams εντυπωσιάζει ξανά καθώς ετοίμασε ένα πολύ ξεχωριστό τραγούδι. Μπορεί να μας έδωσε μία μικρή ιδέα περί τίνος πρόκειται, ωστόσο θα κυκλοφορήσει σε… 100 χρόνια από τώρα.Όπως είναι λογικό το κομμάτι θα έχει τίτλο «100 χρόνια» και θα διατηρηθεί κλειδωμένο σε έναν υπόγειο θάλαμο μέχρι τότε.Ο Pharrell  όμως έβαλε έναν όρο. Ο όρος για να ακουστεί είναι να προστατέψουμε τον πλανήτη μας. Αυτό, γιατί ο δίσκος έχει φτιαχτεί από πηλό κι αν ανέβει η στάθμη των θαλασσών θα καταστραφεί.Just locked my latest song away for 100 years with @CognacLouisXIII ⚜️💯 pic.twitter.com/3FBOSD5ATD— Pharrell Williams (@Pharrell) November 13, 2017Το τραγούδι θάφτηκε στη Σαγκάη, αφού πρώτα το άκουσαν 100 άνθρωποι και με αυτό τον τρόπο ο διάσημος τραγουδιστής ελπίζει να ταρακουνήσει αρκετούς ανθρώπους και να «ξυπνήσει» όσους δεν πιστεύουν στην κλιματική αλλαγή. Think a century ahead with @CognacLouisXIII. New song out in 2117 #ifwecare about the 🌎🙏🏾 pic.twitter.com/R0zyTc9fjb— Pharrell Williams (@Pharrell) November 14, 2017ΚΑΝΤΕ LIKE ΣΤΟ NEWSBEAST.GRLet's block ads! (Why?)

Πού βγαίνουμε στην Αθήνα για χορό

Υπάρχουν μέρες που θέλεις να βγεις για να πιεις το ποτό σου χαλαρά και να τα πεις με την παρέα σου. Υπάρχουν όμως κι εκείνες οι νύχτες που ψήνεσαι να μπεις σε party mood και να ξεβιδωθείς στο χορό. Για αυτές τις νύχτες, έχουμε να σου προτείνουμε τα κατάλληλα στέκια.Αν αναρωτιέσαι αν υπάρχουν ακόμα μέρη στην Αθήνα όπου ο κόσμος χορεύει και ξεφαντώνει με την ψυχή του, τότε αξίζει να συμπεριλάβεις τα ακόλουθα μπαρ και clubs στις επιλογές σου.Ντισκοτέκ για... πυρετό το ΣαββατόβραδοCinderellaΜια ντισκοτέκ στο Κολωνάκι βγαλμένη από τα παλιά, φέρνει στους 35άρηδες και πάνω μνήμες από το παρελθόν, ενώ συστήνει στους νεότερους έναν διαφορετικό τρόπο διασκέδασης. Με εξωτικό «σκηνικό» και πολύχρωμο dance floor, η Cinderella μας βάζει σε dance mood μέχρι πρωίας με 80's και 90's disco μουσικές επιλογές, επιτυχίες της σύγχρονης disco σκηνής καθώς και house disco ακούσματα.ΠληροφορίεςΛεβέντη 3, Κολωνάκι, τηλ. 210 7222977, fb page: Cinderełla DiscothequeDiscotheque Boom BoomΗ πρώτη έδρα αυτής της αυθεντικής και πραγματικά cult ντισκοτέκ ήταν στην Καστέλλα. Σήμερα λειτουργεί στις Τζιτζιφιές, με το ίδιο ύφος και το ίδιο, αμείωτο κέφι. Μία από τις μεγαλύτερες πίστες της πόλης για όσους θέλουν να θυμηθούν αλλά και για αυτούς που τους αρέσει να λιώνουν στο χορό με τα αείμνηστα hits των '70s και των '80s.ΠληροφορίεςΝαρκίσσου 9, Καλλιθέα, www.discoboomboom.gr, fb page: Discotheque boom boomΜπαράκια που μας βάζουν στο χορόBlue FoxΤο Blue Fox άνοιξε το 2007 με σκοπό να φιλοξενήσει και- γιατί όχι- να επαναφέρει τις χορευτικές μουσικές από τις δεκαετίες του ‘40 και του ‘50. Είναι το πρώτο και μοναδικό μαγαζί -μέχρι τώρα- στην Ελλάδα που παίζει αποκλειστικά αυτά τα είδη από την ημέρα που άνοιξε. Το όνομα του είναι επηρεασμένο από το κέντρο διασκέδασης της Αθήνας του ‘50, Μπλε Αλεπού. Στο Blue Fox θα ακούσετε rock n roll, swing, boogie woogie, jive και όλες τις μουσικές που ξεσήκωναν τον κόσμο εκείνες τις εποχές. Δεν είναι απαραίτητο να γνωρίζετε χορό... Αρκεί η διάθεση για διασκέδαση και όλα τα άλλα θα έρθουν!ΠληροφορίεςΑσκληπιού 91, Εξάρχεια, τηλ. 694 2487225, fb page: Blue Fox- 40s & 50s BarΠλυντήριοΈνα από τα πιο περίεργα και πρωτότυπα concept μαγαζιών στην πόλη, που δημιουργήθηκε για να μας βοηθήσει να «ξεπλύνουμε» από πάνω μας κάθε ίχνος καθημερινότητας και να ξεχαστούμε με ωραίες μουσικές 80s-90s-00s. Ο χώρος αποτελεί έμπνευση αλλά και δημιουργία του ιδιοκτήτη του, ο οποίος σκηνοθέτησε μια άκρως καινοτόμα φιλοσοφία.Το ποτό σας (σε άκρως οικονομικές τιμές) τοποθετείται πάνω σε ξύλινα παντζούρια ή σε τάβλες που ακουμπάνε πάνω σε πλυντήρια, την ώρα που τα προσωπικά σας αντικείμενα μπορούν να αποθηκευτούν μέσα στους κάδους τους, όση ώρα απλωμένα ρούχα μπουγάδας κρέμονται από πάνω σας. Η party διάθεση στα βασικά χαρακτηριστικά της ατμόσφαιράς του.ΠληροφορίεςΟρφέως 33 & Δεκελέων 36, Αθήνα, fb page: Πλυντήριο BarThe Dude BarΤο The Dude είναι από εκείνα τα μπαράκια που έχουν χαρακτήρα και ένταση, ξενυχτάνε πολύ (και αυτό είναι που μας αρέσει περισσότερο) και καθιερώνονται ως στέκια από την πρώτη κιόλας στιγμή. Αυτό το καθαρόαιμο μπαρ στον πεζόδρομο της Καλαμιώτου, βρίσκεται στην κορυφή των επιλογών όσων αγαπούν να απολαμβάνουν το ποτό ή το cocktail τους σε μέρη με χαλαρή και φιλική ατμόσφαιρα. Αν και λειτουργεί από το μεσημέρι σερβίροντας καφέ, δείχνει ιδιαίτερη «αδυναμία» στα βράδια που θα το προτιμήσετε για ποτό και χορό με τους φίλους μέχρι πρωίας.ΠληροφορίεςΚαλαμιώτου 14, Αθήνα, τηλ. 210 3227130, fb page: The DUDE BarΓια clubbing μέχρι πρωίαςEnzzo De CubaΤο Enzzo de Cuba αποτελεί σταθερή αξία των clubbers της πόλης. Στον πεζόδρομο του Μπουρναζίου, στο Περιστέρι, και στο πίσω μέρος του cafe Enzzo δημιουργήθηκε ένας χώρος εμπνευσμένος από το ιστορικό κέντρο της Κούβας. Εδώ, εκτός του ότι θα ταξιδέψετε στην εξωτική Κούβα με το όλο σκηνικό που έχει δημιουργηθεί, θα χορέψετε με την ψυχή σας συνοδεία latin μουσικών ακουσμάτων και, αν είστε τυχεροί, μπορεί να παρακολουθήσετε κάποια από τα δωρεάν μαθήματα χορού.ΠληροφορίεςΑγίας Παρασκευής 70, Περιστέρι, www.enzzodecuba.gr, fb page: Enzzo De CubaAkanthus WinterΓια τρίτο συνεχόμενο χειμώνα τo Akanthus, o απόλυτος καλοκαιρινός προορισμός «μετακομίζει» στο κέντρο της πόλης και μας υποδέχεται στον γνώριμο πια αλλά άκρως ανανεωμένο χώρο του Gazoo. Εκεί που χτυπά η καρδιά της νυχτερινής χειμωνιάτικης Αθήνας, στο Γκάζι, το Akanthus στοχεύει στο να δημιουργήσει την απόλυτη clubbing ατμόσφαιρα και σε συνδυασμό με τα απόλυτα πάρτι της πόλης, τα βράδια του χειμώνα θα είναι γεμάτα από λάμψη και χρώματα.ΠληροφορίεςΠειραιώς 102-104, Γκάζι, τηλ. 210 9680800, www.akanthus.gr, fb page: AkanthusLet's block ads! (Why?)

Όταν το ελληνικό «Μπουζούκι» έκανε χιλιάδες ανθρώπους να χορεύουν στη ΕΣΣΔ

Εν έτει 1967, στην πρωτεύουσα του Ουζμπεκιστάν στην Τασκένδη, ιδρύθηκε ένα μουσικό συγκρότημα που έμελλε να χαράξει μνήμες και να εμπνεύσει φιλελληνικά αισθήματα σε εκατομμύρια πολίτες της Σοβιετικής Ένωσης. Πρόκειται για το ελληνικό συγκρότημα «Μπουζούκι», που ιδρύθηκε από παιδιά Ελλήνων πολιτικών προσφύγων. Μετά από 50 χρόνια, μέλη του συγκροτήματος, που επαναπατρίστηκαν, μένουν πλέον στην Ελλάδα και κάνουν νέα σχέδια για την καλλιτεχνική πορεία τους, μίλησαν στο «Πρακτορείο 104,9 FM» για το πώς ο αθάνατος ελληνικός πολιτισμός μπορεί να κλείσει πληγές της μεταπολεμικής ιστορίας...Δύο φορές πολιτικοί πρόσφυγες«Γεννήθηκα στο Κιλκίς το 1949, στην οικογένεια Ελλήνων προσφύγων από το Πόντο. Οι παππούδες μου ήταν διωγμένοι από την Τουρκία με απειλή θανάτου. Μετά από 25 χρόνια ξανά προσφυγιά. Βρέφος ακόμα, έγινα πολιτικός πρόσφυγας στην αγκαλιά της μητέρας μου. Αρχικά εγκατασταθήκαμε στην Τσεχοσλοβακία, από κει, το 1952, φύγαμε στην Τασκένδη» αφηγείται στην εκπομπή «Με σπαστά ελληνικά» του ραδιοφωνικού σταθμού του Αθηναϊκού-Μακεδονικού Πρακτορείου Ειδήσεων, «Πρακτορείο 104,9», ο Παναγιώτης Μιχαηλίδης, μουσικοσυνθέτης, ιδρυτής και καλλιτεχνικός διευθυντής του συγκρότημα «Μπουζούκι», διακεκριμένος καλλιτέχνης του Ουζμπεκιστάν.Η προσφυγιά των Ελλήνων ανταρτών του Δημοκρατικού Στρατού Ελλάδος, μετά την ήττα στον εμφύλιο πόλεμο (1946-1949), είναι μία ματωμένη σελίδα της ελληνικής ιστορίας. Αλλά παρόλα αυτά, έδωσε νέα, ελπιδοφόρα ζωή σε χιλιάδες οικογένειες, που πήραν τον δρόμο της προσφυγιάς και εγκαταστάθηκαν στη Σοβιετική Ένωση, προκειμένου να σωθούν από εκτελέσεις, φυλακές και εξορίες.Οι πρώτοι Έλληνες πολιτικοί πρόσφυγες έφτασαν στην Τασκένδη το 1949. Ήταν γύρω στα 12.000 άτομα. Αργότερα, ο αριθμός των Ελλήνων αυξήθηκε και στα μέσα της δεκαετίας του 1960 η ελληνική κοινότητα της Τασκένδης αριθμούσε ήδη περίπου 35.000 άτομα.«Όταν φτάσαμε εκεί μας υποσχέθηκαν πολλά, και όμως, όλα πραγματοποιήθηκαν, εκτός από το ότι δεν "φάγαμε με χρυσά κουταλιά", όπως έλεγαν στους γονείς μας...» λέει με χαμόγελο ο Παναγιώτης Μιχαηλίδης.«Πράγματι, επί τέσσερις δεκαετίες, μέχρι που επαναπατριστήκαμε, είχαμε μία αξιοπρεπή ζωή, με εξασφαλισμένα από το σοβιετικό κράτος τη στέγη, την εργασία, τη δωρεάν ιατροφαρμακευτική περίθαλψη αλλά και εκπαίδευση, μόρφωση και όλες τις άλλες δραστηριότητες (σπορ, μουσική, θέατρο, ζωγραφική κ.ά). Όλοι οι νέοι αποκτήσαμε εφόδια να κάνουμε τα όνειρά μας πράξη» αναφέρει ο κ. Μιχαηλίδης και προσθέτει: Εκεί, στο μακρινό Ουζμπεκιστάν, κτίστηκαν από τους ίδιους τους γονείς μας -οικοδόμους- 14 ελληνικές πολιτείες. Εκεί ιδρύθηκε και το δικό μας μουσικό συγκρότημα "Μπουζούκι", που άφησε εποχή στη ζωή του σοβιετικού λαού!».Ο Μίκης Θεοδωράκης μάς είχε «βαφτίσει» με τον Ζορμπά του«Μια μέρα ήρθε στη Λέσχη μας, στην Τασκένδη, ο Μίκης Θεοδωράκης. Ήταν το 1966, ήμασταν ακόμα ερασιτέχνες, όπως και τα αλλά συγκροτήματα των ελληνικών πολιτειών (σ.σ η κάθε ελληνική πολιτεία είχε από ένα μουσικό συγκρότημα). Εγώ, νεαρός τότε, έπαιζα ακορντεόν. Τη στιγμή που μπήκε ο μεγάλος Έλληνας μουσικοσυνθέτης κάναμε την πρόβα του Ζορμπά του. "Παναγωτάκη, άσε λίγο το ακορντεόν, κάθισε στο πιάνο και να συνοδεύεις με αυτόν τον τρόπο…"» μου είπε ο Μίκης, με τόση αγάπη και ευγένεια! Από τότε δεν πήρα ξανά το ακορντεόν, παίζω μόνο πιάνο, που συνόδευε πολύ όμορφα την ορχήστρα μας» αφηγείται με νοσταλγία ο μαέστρος Μιχαηλίδης.Με «νονό»-εμπνευστή τον ίδιο τον Μίκη Θεοδωράκη, και με πρώτο στο πρόγραμμα τον Ζορμπά του, το συγκρότημα «Μπουζούκι» ξεκίνησε τη λάμπρη πορεία στη Σοβιετικής Ένωση την εποχή του '70-'80.Στην Τασκένδη αποκτήσαμε εκπαιδευτικά και επαγγελματικά θεμέλιαΗ πρώτη γενιά Ελλήνων πολιτικών προσφύγων εκπαιδεύτηκε και μορφώθηκε με σοβιετικά ιδανικά. Τον νόστο για την πατρίδα, την Ελλάδα, μετέτρεψαν σε μουσική και τραγούδια, που άγγιζε καρδιές εκατομμυρίων. «Το μουσικό ταλέντο μου το ανακάλυψαν οι δάσκαλοι στο σχολειό στο Ουζμπεκιστάν. Πήγα πρώτα στο Μουσικό Σχολείο, με κύκλο σπουδών επτά χρόνων, ενώ εγώ αποφοίτησα σε δύο χρόνια. Μετά Ωδείο. Μόλις αποφοίτησα, αποφάσισα να κάνω συγκρότημα, μια που άρχισα να γράφω τις δικές μου συνθέσεις με ελληνικό χαρακτήρα» σημειώνει ο Παναγιώτης Μιχαηλίδης. Ο ίδιος, ο οποίος μένει με την οικογένειά του στη Θεσσαλονίκη, συνέχισε τη δουλειά τού μουσικού, αλλά και του καθηγητή μουσικής στο Ελληνικό Κολλέγιο, ενώ έχει οργανώσει και σχήματα με παιδιά, που ταξίδεψαν στο εξωτερικό σε διάφορα φεστιβάλ.Ο κιθαρίστας στο «Μπουζούκι», Ανδρέας Παπαδόπουλος, τονίζει: «Δεν καταθέσαμε ποτέ τα όπλα μας, συνεχίζουμε τη δημιουργική καλλιτεχνική πορεία ως σύνολο, ως "Μπουζούκι". Η πρόσφατη συναυλία του συγκροτήματος στη Μόσχα, στην εκδήλωση την Ημέρα του ΟΧΙ, απέδειξε, ότι στη Ρωσία, αν και πέρασαν 40 χρόνια, το "Μπουζούκι" παραμένει θρύλος».Οι συναυλίες του «Μπουζούκι» μάς έδιναν τη δύναμη να ξανανιώσουμε άνθρωποιΟ πρόεδρος του Ελληνικού Συλλόγου Μόσχας, Χρίστος Τσαχτσίδης, διακεκριμένος γιατρός της Ρωσίας, καθηγητής της Οφθαλμιατρικής, μιλώντας στο Αθηναϊκό Πρακτορείο Ειδήσεων μετά τη συναυλία, επισημαίνει: «Οι πολιτικοί πρόσφυγες ήρθαν στην Ασία από την Ελλάδα για καλύτερη ζωή, ενώ οι γονείς μου, οι Πόντιοι, εκτοπίστηκαν στην Ασία από το Σουχούμι και το Βατούμ, την ίδια χρονιά, το 1949, για μία νέα ζωή-κάτεργα. Θυμάμαι, το συγκρότημα "Μπουζούκι" ερχόταν με συναυλίες στο μέρος που ζούσαμε εξόριστοι, εμείς οι Πόντιοι, στο Καζακστάν. Στην περιοχή Παχταράλ, το μεγάλο χωριό Ιλίτς. Στην περιοχή μας έμειναν περίπου 10.000 εξόριστοι από τη Μαύρη Θάλασσα, Έλληνες, που έφτασαν στα μέρη με δύο αμαξοστοιχίες σε εμπορικά βαγόνια. Οι συναυλίες του "Μπουζούκι" μάς έδιναν τη δύναμη να ξανανιώσουμε άνθρωποι, Έλληνες. Ο ιδρυτής του "Μπουζούκι", Γιάννης Τσελεπίδης, και ο αδελφός του, Λάκης, καθώς και ο Παναγιώτης Μιχαηλίδης, δημιούργησαν μία όαση για μας, καμένους από τον σκληρό ήλιο στις αχανές στέπες της Ασίας».Διακόσιες συναυλίες τον χρόνοΑπό ερασιτεχνικό, το «Μπουζούκι» έγινε επαγγελματικό και σήμερα αριθμεί 15 μέλη: Μουσικούς, σολίστ και χορευτές. «Κάναμε 200 συναυλίες τον χρόνο και ήμασταν πέμπτοι στη λίστα με τα περιζήτητα εμπορικά μουσικά συγκροτήματα στη Σοβιετική Ένωση την εποχή του '80», λέει ο «άλλος» Ανδρέας Παπαδόπουλος, ο οποίος παίζει μπουζούκι (στο συγκρότημα υπάρχουν δύο μουσικοί με το ίδιο όνομα και επώνυμο).«Ήμασταν εικοσάχρονα… Θυμάμαι, με το μπουζούκι στο χέρι, ένα όργανο μουσικής άγνωστο στους Ρώσους, βγαίνω στη σκηνή, χτισμένη στη μέση του γήπεδο σε μία πόλη στη Νότια Ρωσία… Βλέπω όρθιους πάνω από 40.000 ανθρώπους να χειροκροτούν ασταμάτητα. Αλλά δεν αισθανόμαστε "σταρ", "φίρμες", απλά χαιρόμαστε πολύ που μεταφέρουμε σε εκατομμύρια κόσμο την περηφάνια και την ομορφιά του ελληνικού τραγουδιού!» υπογραμμίζει.«Στο συγκρότημα τραγουδούσα περίπου δύο χρόνια, γιατί επαναπατρίστηκα νωρίς. Με ανοκάλυψε ο ένας από τους ιδρυτές του "Μπουζούκι", ο Γιάννης Τσελεπίδης. Ήμουν νεαρή, οι αυστηροί γονείς μου δεν με αφήναν να πηγαίνω στις περιοδείες μακριά, μόνο σε κοντινές συναυλίες, ημερήσιες» λέει, με χαμόγελο και το βλέμμα στραμμένο στα χρόνια της ανεμελιάς της Τασκένδης, η σολίστ του συγκροτήματος, Άνθη Τατσιούλη.Στην Ελλάδα, η Άνθη έκανε τη δική της πορεία, συνεργάστηκε με πολλούς άλλους αξιόλογους μουσικοσυνθέτες και τραγουδιστές, όπως ο Γιάννης Σπανός και ο Βασίλης Λέκκας.Μία άλλη γυναίκα με υπέροχη φωνή, η σολίστ Τζούλια Παπαδόπουλου, ήρθε στο συγκρότημα το 1977. Δούλεψε πέντε χρόνια. Μετά επαναπατρίστηκε, αλλά, όπως αναφέρει, από το 1982 «ξεκινήσαμε από την Ελλάδα ήδη τις περιοδείες στην ΕΣΣΔ. Ενώ είχαμε φύγει πίσω στην πατρίδα, παραμείναμε περιζήτητοι. Ο κόσμος δεν ήθελε να μας χάσει… Στις ημέρες της πρόσφατης συναυλίας μας στη Μόσχα, μετά από 35 χρόνια απουσίας, ένιωσα σαν να μην πέρασε ούτε μια μέρα! Από την άλλη, βλέπουμε πως άλλαξαν πολλά… Η Ρωσία είναι πλέον μία καπιταλιστική χώρα».Μία αίθουσα γεμάτη με ελληνικές σημαίεςΤο συγκρότημα «Μπουζούκι», με αποκλειστικά ελληνικό ρεπερτόριο, είχε κερδίσει καρδιές εκατομμυρίων ξένων θεατών σε μία μεγάλη χώρα. Υπήρχε, όμως, και μία άλλη κατηγορία θεατών, ήταν οι Πόντιοι, που με την παρουσία τους στις συναυλίες δήλωναν μαζί με τον θαυμασμό και τον πατριωτισμό τους.«Σε μία συναυλία στην πόλη της περιοχής Σεβαστούπολης, Νότιας Ρωσίας, όταν βγήκαμε στη σκηνή, τρομάξαμε από χαρά και φόβο, όταν είδαμε μία αίθουσα γεμάτη με ελληνικές σημαίες. Ήταν εποχή του '80. Η εκδήλωση του ελληνικού πατριωτισμού των σοβιετικών θεατών θα μπορούσε να μας στοιχίσει με την απαγόρευση τις περιοδείας. Ευτυχώς δεν μας πείραξαν, ποτέ δεν μας έγινε λογοκρισία ή παρατήρηση από τα όργανα ασφάλειας, το KGB», θυμάται ο Ανδρέας Παπαδόπουλος.Τέλος, ο Παναγιώτης Μιχαηλίδης σημειώνει: «Είχαμε τη δόξα και την αγάπη του κόσμου, αλλά ο πλούτος που αποκτήσαμε ήταν τα πτυχία των ανώτερων σπουδών. Οι γονείς μας φύγανε από την Ελλάδα πρόσφυγες σε απόγνωση, ενώ εμείς επαναπατριστήκαμε στην Ελλάδα με σπουδές και ανοιχτά χαμόγελα, γεμάτοι θέληση να συνεχίζουμε στην πατρίδα τη ζωή με δημιουργική διάθεση».Το συγκρότημα πολιτικών προσφύγων Ελλήνων «Μπουζούκι», μαζί με σύνολα του Σύγχρονου Ωδείου, θα εμφανιστεί την Παρασκευή 1 Δεκεμβρίου, στην Αίθουσα Τελετών του ΑΠΘ, σε συναυλία- αφιέρωμα στο Μάνο Λοΐζο.Στη συναυλία συμμετέχουν: Παναγιώτης Μιχαηλίδης (πιάνο), Ανδρέας Παπαδόπουλος (μπουζούκι), Βασίλης Τσιούσιος (συνθεσάιζερ), Ανδρέας Παπαδόπουλος (κιθάρα) , Θεόδωρος Παππιδης (μπάσο-κιθάρα), Ηλίας Γουλέτσας (κρούστα), Ιουλιετα Παπαδοπούλου ( σολίστ), Άνθη Τατσιούλη (σολίστ), Ελένη Παναγιώτου (σολίστ), Κώστας Τριανταφυλλίδης (σολίστ) και ο Γιάννης Αγραφιώτης (ηχολήπτης)Let's block ads! (Why?)

Ψ…art, για απολαυστική ψαροφαγία στο Γκάζι

Δίπλα στις γραμμές του τρένου, στην οδό Κωνσταντινουπόλεως, το Ψ...art είναι ένα μαγαζί που όμοιό του δεν θα βρεις στο Γκάζι.Το μοναδικό ψαρο-εστιατόριο στην περιοχή έχει γίνει προορισμός για όσους αναζητούν σωστά ψημένο ψάρι και νόστιμες θαλασσινές σπεσιαλιτέ με έξυπνα συνδυασμένες πρώτες ύλες. Από το Ψ...art  θα φύγεις ευχαριστημένος είτε πας για μεσημεριανό ουζάκι και ψαρομεζέδες είτε για ένα βραδινό γεύμα.Ο κομψός και ατμοσφαιρικός χώρος που αποπνέει μια αστική αύρα παλιάς Αθήνας, θα σας κερδίσει από την πρώτη κιόλας στιγμή. Vintage πλακάκι στο δάπεδο, καρέκλες καφενείου, μπάρα με σκαμπό και παλιές ασπρόμαυρες φωτογραφίες της Σαντορίνης στους τοίχους. Η ατμόσφαιρα είναι ιδιαίτερη ζεστή και το σέρβις ευγενικό και περιποιητικό.Στο Ψ...art μπορεί να απολαύσει κανείς ό,τι βγαίνει από τη θάλασσα. Η κουζίνα δίνει ιδιαίτερη έμφαση στην ποιότητα των πρώτων υλών, γι' αυτό όποιο πιάτο κι αν επιλέξετε είναι άκρως γευστικό και προσεγμένο. Τα φρέσκα ψάρια (κυρίως μπαρμπούνια και κουτσομούρες) ο ιδιοκτήτης Αρτέμης Δαρζέντας τα φέρνει από την Ικαρία και την Αντίπαρο, ενώ όλα τα προϊόντα που χρησιμοποιεί στις συνταγές του είναι προσεκτικά επιλεγμένα.Από τις προτάσεις του καταλόγου ξεχωρίζουν η σπιτική φάβα Σαντορίνης, το κριθαρότο με γάμπαρη Αμβρακικού και όστρακα (πετροσωλήνες, κυδώνια, μύδια και στρείδια), ο χειροποίητος θαλασσινός παστουρμάς (από μπακαλιάρο), η αχινομακαρονάδα, αλλά και τα μπαρμπούνια που σερβίρονται με ή χωρίς κόκαλα. Σας προτείνουμε σίγουρα να βάλετε στην παραγγελία σας την περίφημη μπαρμπουνομακαρονάδα- είναι η σπεσιαλιτέ του μαγαζιού.Στα δυνατά σημεία του Ψ...art, η μεγάλη ποικιλία σε αποστάγματα για να συνοδεύσετε ιδανικά τα θαλασσινά σας και η ενημερωμένη wine list με επιλεγμένες ετικέτες από τον ελληνικό αμπελώνα.ΠληροφορίεςΩράριο λειτουργίας: Δευτέρα-Παρασκευή: 13.30-01.00, Σάββατο-Κυριακή: 13.00-01.00Κωνσταντινουπόλεως 68, ΓκάζιΤηλ. 210 3466896Fb page: Ψ..artLet's block ads! (Why?)

Ο Nick Cave σαγήνευσε την Αθήνα

Δεν είναι η πρώτη φορά που ο Nick Cave επισκέπτεται την Αθήνα, αλλά κάθε φορά είναι μια νέα εμπειρία για το ελληνικό κοινό, καθώς ο Αυστραλός καλλιτέχνης, μαζί με το συγκρότημά του, τους The Bad Seeds, έχει μια ιδιαίτερη ικανότητα να… μαγεύει τα πλήθη. Κάτι τέτοιο συνέβη και χθες, στο κατάμεστο από κόσμο Κλειστό Παλαιού Φαλήρου (Tae Kwon Do).Και αυτή η συναυλία του Nick Cave θα μείνει αξέχαστη στους φαν του, παρόλο που το σκηνικό ήταν κάτι παραπάνω από γνώριμο, καθώς ήταν σαν να μην είχε περάσει ούτε μέρα από τότε που αυτή η ευκίνητη φιγούρα, η βαθιά και γεμάτη πάθος φωνή, η ίδια εκρηκτικότητα είχαν σαγηνεύσει το ελληνικό κοινό. Μοναδική διαφορά, ίσως, ότι αυτή η συναυλία βασίστηκε λίγο παραπάνω στο συναίσθημα, όπως αποτυπώθηκε από κάποιες πιο ήσυχες μουσικές στιγμές.Τραγούδια γεμάτα ένταση, πάθος, αλλά και μπαλάντες εναλλάσσονταν από έναν Nick Cave ορεξάτο, ευαίσθητο και ευγενικό. «Ευχαριστώ Αθήνα», εξάλλου, ήταν οι δυο λέξεις που επαναλάμβανε συχνά τόσο στα αγγλικά όσο και στα ελληνικά.Η συναυλία ξεκίνησε γύρω στις 21:45, με τραγούδια από το τελευταίο του άλμπουμ «Skeleton Tree», όπως τα «Antrocene», «Jesus Alone» και το υπέροχο «Magneto». Σύμφωνα με το Αθηναϊκό πρακτορείο Ειδήσεων, που μεταφέρει το setlist, η συνέχεια αφιερώθηκε σε παλαιότερα άλμπουμ, όπως το «Push the sky away», από το οποίο ακούστηκαν, μεταξύ άλλων, το «Higgs Boson Blues» και το «Jubilee Street», με το οποίο η θερμοκρασία ανέβηκε στα ύψη.Ανάλογες ήταν οι αντιδράσεις και στο «From Her to Eternity», στο «Into my Arms», στο «Mercy Seat» σε… πειραγμένη εκτέλεση και στο «Tupelo». Άλλωστε, οι αφορμές για να ξεσηκωθεί ο κόσμος ήταν πολλές… Κάποια στιγμή ακούστηκε το όνομά του στα ελληνικά, «Νίκος», και ζήτησε από το κοινό να το επαναλάβει. Δεν χρειάστηκε να το πει δεύτερη φορά. Χιλιάδες θεατές άρχισαν να το φωνάζουν και ο Κέιβ φάνηκε να το ευχαριστιέται: «Είναι πολύ ωραίο», είπε στη γλώσσα του και χαμογέλασε.[embedded content]Με τα «Girl in Amber» και «I need you», καθώς και με άλλα, το τελευταίο άλμπουμ του «επέστρεψε» στη σκηνή. Μια σκηνή η οποία εκτυλίχθηκε από τη μια άκρη στην άλλη, έχοντας συνεχώς για «συντροφιά» τα απλωμένα χέρια των θεατών. Στο μεταξύ, καθ' όλη τη διάρκεια της συναυλίας, μεγάλες οθόνες δεξιά και αριστερά «έφερναν» τον ίδιο και τους μουσικούς του πιο κοντά, ειδικά προς τους απομακρυσμένους θεατές, ενώ μαυρόασπρες προβολές πλαισίωναν το πίσω μέρος της σκηνής, δίνοντας μια όμορφη ατμόσφαιρα.[embedded content]Αν και οι εκρηκτικές στιγμές δεν ήταν λίγες κατά τη διάρκεια της συναυλίας, που κράτησε συνολικά δυόμιση ώρες, αυτό που πραγματικά απογείωσε τη βραδιά ήταν το τέλος. Δηλαδή, στο ανκόρ όταν ο Nick Cave τραγούδησε το «The Wheeping Song», κατέβηκε στην αρένα και περπάτησε ανάμεσα στον κόσμο που τον αποθέωνε, ειδικά όταν στάθηκε στη μια πλευρά και «καθοδήγησε» το χειροκρότημα. Αλλά και όταν η σκηνή γέμισε από κόσμο, κυρίως νέα παιδιά, που προσκάλεσε ο ίδιος, συμμετέχοντας στα δυο τελευταία τραγούδια: Το «σκληρό» «Stagger Lee» και το αιθέριο «Keep the sky away», που έκλεισαν μια βραδιά όπου όλα τα συναισθήματα ήταν παρόντα.[embedded content]Let's block ads! (Why?)