Category Archives: ΔΙΑΦΟΡΑ

Συμφωνία για το Brexit που θα μπορούσε να υπερασπιστεί στη Βρετανία ζήτησε η Μέι από την Ε.Ε.

Συμφωνία για το Brexit την οποία θα μπορούσε να υπερασπιστεί γυρνώντας πίσω στη χώρα της, ζήτησε η πρωθυπουργός του Ηνωμένου Βασιλείου Τερέζα Μέι από τους ηγέτες των κρατών - μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης.Το Brexit τέθηκε επί τάπητος -μεταξύ άλλων θεμάτων- κατά τη διάρκεια του δείπνου εργασίας των αρχηγών κρατών και κυβερνήσεων της Ε.Ε. στις Βρυξέλλες, το βράδυ της Πέμπτης.Η κ. Μέι παρουσίασε τη θέση του Ηνωμένου Βασιλείου, η οποία δεν είναι άλλη από την ανάγκη να προχωρήσουν οι διαπραγματεύσεις στη δεύτερη φάση που αφορά τις μελλοντικές εμπορικές σχέσεις με την Ε.Ε.Νωρίτερα, προσερχόμενη στη Σύνοδο Κορυφής, η κ. Μέι δήλωσε ότι επιθυμεί να δώσει προτεραιότητα στη συμφωνία για τα δικαιώματα των Ευρωπαίων πολιτών που ζουν στο Ηνωμένο Βασίλειο και των Βρετανών που διαμένουν στις υπόλοιπες 27 χώρες της Ε.Ε.Let's block ads! (Why?)

Το εισιτήριο

Κανείς δεν έχει αντίρρηση στην απαραίτητη αναβάθμιση των F-16, αφού η απειλή της Τουρκίας αποτελεί μία συνεχή πραγματικότητα και το ευρύτερο περιβάλλον είναι τόσο ασταθές, όσο σήμερα. Οταν όμως γίνεται φανερό ότι η ακριβή αναβάθμιση των συγκεκριμένων αεροσκαφών χρησιμοποιήθηκε ως εισιτήριο για τον Λευκό Οίκο –άρα περιττοί οι υπερβολικοί ύμνοι στο πρόσωπo του Αμερικανού προέδρου– και με αποκλειστικό στόχο την εσωτερική κατανάλωση, τότε δημιουργούνται εύλογα ερωτήματα. Μέχρι να απαντηθούν, το απτό αποτέλεσμα της επίσκεψης του πρωθυπουργού στις ΗΠΑ είναι η δημιουργία θέσεων εργασίας εκεί και όχι οι επενδύσεις εδώ.Let's block ads! (Why?)

Η Μέση Ευρώπη

Οι βουλευτικές εκλογές στην Αυστρία, την περασμένη Κυριακή, επιβεβαίωσαν την τάση ενισχύσεως της εθνικιστικής Δεξιάς στην Ευρώπη – κυρίως διότι ο ηγέτης του αυστριακού συντηρητικού κόμματος Σεμπάστιαν Κουρτς μετακινήθηκε ως προς το μεταναστευτικό τόσο πολύ προς τα δεξιά, ώστε στο επίπεδο της ρητορικής να επέλθει επί του θέματος αυτού περίπου ταύτιση με τις θέσεις του Κόμματος Ελευθερίας του κ. Χάιντς Κρίστιαν Στράχε.Κάτι ανάλογο είχε συμβεί, προ ολίγων μόνο μηνών, και στις τελευταίες εκλογές στην Ολλανδία και δεν προέκυψε πολιτικώς το ανεπανόρθωτο, θα υποστηρίξουν κάποιοι. Πρόκειται για απλουστεύσεις και γενικεύσεις, εργαλεία διά των οποίων η Αριστερά και ο Φιλελευθερισμός συνθέτουν διαχρονικώς ένα «αφήγημα», που αναιρεί η πραγματικότητα.Οι άκρως ενδιαφέρουσες πολιτικές διεργασίες στην Αυστρία θα ήταν σκόπιμο να εξεταστούν σε συνδυασμό με ό,τι «ιδιόρρυθμο» ή εκτός πλαισίου «πολιτικής ορθότητος» συμβαίνει στην Ουγγαρία και στην Πολωνία και πιθανόν στην Τσεχία, στις εκλογές που θα διεξαχθούν στο τέλος της εβδομάδος.Η κρατούσα ευρωπαϊκή λογική αντιμετωπίζει τα φαινόμενα αυτά ως επικίνδυνες διολισθήσεις προς τον ναζισμό, ως αναβίωση των «φαντασμάτων» του παρελθόντος. Μόνον που σε αυτή την περιοχή τα «φαντάσματα» έχουν ιστορικό βάθος πολύ μεγαλύτερο από ό,τι θεωρούν διάφοροι αναλυτές.Η περιοχή της Μέσης Ευρώπης προέκυψε από τη διάλυση της Αυτοκρατορίας των Αψβούργων μετά τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο και ανέδειξε κράτη ανομοιογενή εθνικά, με σύνορα εν πολλοίς αυθαίρετα και τεχνικά, και έπειτα από κάποια χρόνια ανεξαρτησίας κατέστησαν λεία του Αδόλφου Χίτλερ και στη συνέχεια του σοβιετικού δικτάτορα Ιωσήφ Στάλιν – με εξαίρεση την Αυστρία.Με την κατάρρευση του κομμουνιστικού συστήματος, ανέκυψε η ανάγκη διαμορφώσεως μιας εθνικής ταυτότητος. Η σύντομη περίοδος της ανεξαρτησίας τους δεν επέτρεψε την ανάδειξη εθνικής αστικής τάξεως – διότι το σύστημα των Αψβούργων ήταν πολυεθνές και οι κομμουνιστές ισοπεδωτικοί με τρόπο ανηλεή και άτεγκτο.Η ένταξη των χωρών αυτών στο ευρωπαϊκό σύστημα ανέστειλε την εθνική τους χειραφέτηση. Πέραν τούτου, το οικτρό πολιτικό έλλειμμα της Ενώσεως ανέδειξε την οικονομία σε αποκλειστικό ρυθμιστή των πάντων, με κάποια επιφανειακή επίστρωση αρχών του Διαφωτισμού. Αλλά αυτά στην πλέον ακραία τους μορφή αποτελούσαν τον πυρήνα του κομμουνιστικού συστήματος. Διόλου παράδοξο ότι η Μέση Ευρώπη αναδεικνύει, πλέον, με τρόπο μάλλον μετριοπαθή την ιδιαιτερότητά της.Let's block ads! (Why?)

Βρήκε πελάτη και τον τύλιξε

Ο οδηγητής. (Ο Αλέξης ξεκίνησε, θυμίζω, πουλώντας την ομώνυμη εφημερίδα της ΚΝΕ...) ​Δεν χρειάζονται ακροβασίες με υποθέσεις και επικίνδυνους χαρακτηρισμούς. Μια λεπτομέρεια φτάνει για να αντιληφθούμε πόσο σημαντική ένιωθε ο Τσίπρας την προχθεσινή συνάντησή του με τον πρόεδρο Τραμπ στον Λευκό Οίκο: είχε βάλει τα καλά του! Σε ορισμένες φωτογραφίες, όπου οι δύο ηγέτες εικονίζονται να βαδίζουν, φωτογραφημένοι από χαμηλά, διακρίνονται οι γυαλιστερές, δερμάτινες σόλες των παπουτσιών του Ελληνα πρωθυπουργού. Είχε φορέσει για την περίσταση τα καινούργια του. Ισως να τα αγόρασε από εκεί – αυτό δεν κάνει κάθε Ελληνας που σέβεται τις παραδόσεις μόλις πατήσει το πόδι του στις ΗΠΑ; Για τα ψώνια, η αγορά των ΗΠΑ είναι ο παράδεισος – κι ας το εκλάβει ο καθένας όπως θέλει. Πάντως, καλά έκανε, αφού αυτό τον έκανε να νιώθει καλύτερα. Η προχθεσινή ήταν η δεύτερη τεράστια, ιστορική κωλοτούμπα (ο όρος είναι πια διεθνής) του Τσίπρα και, αυτή τη φορά, ήταν προετοιμασμένος για να το ευχαριστηθεί.Τη δυσαρέσκεια της αντιπολίτευσης και του Τύπου ομολογώ ότι δεν τη συμμερίζομαι – εκτός αν προέρχεται από τον «Ριζοσπάστη», που έχει κάθε λόγο να φρίττει. Ναι, προφανώς, δεν πήραμε τίποτα· δώσαμε, μάλλον, δουλειές στους εργάτες της αμυντικής βιομηχανίας των ΗΠΑ. Αλλά πότε υπήρχε περίπτωση να πάρουμε κάτι, όπως τουλάχιστον το φανταζόμαστε; Παρόμοιες προσδοκίες ήσαν πάντα ανεδαφικές και οφείλονται στο ότι πρώτοι εμείς (και μόνον εμείς) έχουμε χάψει τις υπερβολές για την ισχύ και τη θέση της χώρας μας, αυτές που προσπαθούμε να πουλήσουμε στους έξω. Ναι, ανανεώσαμε το άγος των εξοπλισμών με την παραγγελία των 2,4 δισ. δολ. και εξασφαλίσαμε την παράταση του φαύλου κύκλου των ελληνικών χρεοκοπιών. Να τα δεχθώ όλα αυτά.Ομως, από την άλλη πλευρά, ποιος υποστηρικτής της γραμμής «ανήκωμεν εις την Δύσιν» διαφωνεί με την αναβάθμιση της αμερικανικής βάσης της Σούδας και μάλιστα σε περίοδο τόσο έκρυθμη και αβέβαιη για τη Δύση; Και τι απόλαυση, τι χαρά, να εξαγγέλλει την αναβάθμιση ένας ριζοσπάστης της Αριστεράς, ένας θαυμαστής της σοφίας του Μάο, που θρήνησε αυτοπροσώπως τον Κάστρο· και μάλιστα να την εξαγγέλλει, επειδή, όπως είπε στην πασοκική την οποία μαθαίνει ολοταχώς, η αναβάθμιση «μπορεί και πρέπει να γίνει»! Προσπαθήστε να φαντασθείτε τι θα άκουγε ένας δεξιός πρωθυπουργός, εάν έκανε και έλεγε τα ίδια με τον Τσίπρα, και καταλαβαίνετε τι σπάνια απόλαυση μας προσέφερε προχθές ο πρωθυπουργός.Ξέρω. Μας τσάκισαν στους φόρους, χάσαμε χρόνια ολόκληρα από την ανάκαμψη και φορτωθήκαμε με νέα δάνεια. Αλλά πόσο υπέροχο να ακούς τον Τσίπρα να θυμάται τους κοινούς αγώνες Ελλάδος και ΗΠΑ για τις κοινές δημοκρατικές αξίες τους! (Περιλαμβάνεται, υποθέτω, και η περίοδος 1946-1949...) Να τον ακούς, επίσης, να υμνεί τις ΗΠΑ ως την αγαθή υπερδύναμη με τις μεγάλες δυνατότητες να υπηρετήσει το καλό και να διαπιστώνει ότι οι ελληνοαμερικανικές σχέσεις βρίσκονται στο καλύτερο σημείο που υπήρξαν ποτέ! Τι μπορεί να επισκιάσει τη χαρά να τον ακούς να βρίσκει τον Τραμπ καλό, παρότι στην αρχή έδειχνε δαιμονικός; Σωστά έγραψε κάποιος στο Facebook ότι η επόμενη πορεία της 17ης Νοεμβρίου θα ξεκινήσει με κατάθεση στεφάνων στην αμερικανική πρεσβεία και πορεία διαμαρτυρίας προς το Πολυτεχνείο...Ως προς το καλλιτεχνικό μέρος της υπόθεσης, ο Τσίπρας ήταν εμφανώς προετοιμασμένος, με όλες τις κωμικές συνέπειες που συνεπάγεται η καλή προετοιμασία εκ μέρους του. Είχε προβάρει, π.χ., τη δήλωση που έκανε στα αγγλικά μέσα από το Οβάλ Γραφείο, προσπαθώντας να μιμηθεί την προφορά, με αποτέλεσμα, αφενός, να μιλάει σαν να μασούσε βότσαλα (όπως ο Γκιωνάκης στις ταινίες που κάνει τον Αμερικανό) και, αφετέρου, να του κολλήσει μετά το «r» όταν μιλούσε ελληνικά. Ηταν πολύ σφιγμένος στο πρόσωπο και η γλώσσα του σώματος έδειχνε νευρικότητα. Λογικά –αν και η λογική δεν είναι πάντα καλός σύμβουλος για να ερμηνεύσεις τον Τσίπρα– πρέπει να υπήρξαν στιγμές όπου υπέφερε. Ισως ήταν οι στιγμές που περνούσαν από τον νου του απρόσκλητες εικόνες, π.χ., η γυναίκα του, η κηδεία του Κάστρο κ.λπ.Η ομιλία του στη συνέντευξη Τύπου ήταν μεγαλύτερη σε διάρκεια από όσο είθισται και κουραστική – ένδειξη της αγωνίας του να δείξει ότι κάτι έκανε. Το περιεχόμενο, ωστόσο, διέψευσε τις προθέσεις του, διότι τα όσα είπε ήταν μια επανάληψη όσων είχε πει κατ’ ιδίαν στον Τραμπ και εκείνος τα έγραψε: πόσο χρήσιμοι είμαστε, πόσο σπουδαία θέση έχουμε κ.λπ. Αν είχε κάτι απτό να δείξει ως κέρδος, εκεί θα το έδειχνε, δεν θα είχε λόγο να επαναλάβει το διαφημιστικό φυλλάδιο για την Ελλάδα που είχε αποστηθίσει.Για τον Τραμπ, αντιθέτως, η υπόθεση ήταν μια ξεπέτα. Τα διάφορα κολακευτικά για την Ελλάδα τα διάβαζε σε ρυθμό τροχάδην και όλη η έμφαση της ομιλίας του ήταν στις δουλειές που εξασφάλισε για την αμερικανική βιομηχανία. Εδινε την εντύπωση ότι βρήκε κορόιδο και το τύλιξε. Αλλωστε, έχει σημασία ότι ο πρόεδρος ξεκίνησε τη σύντομη ομιλία του προς τους δημοσιογράφους, μετά τη συνάντηση με τον Ελληνα πρωθυπουργό, με μια αναφορά στην πορεία του Dow Jones...Τιμή και δόξαΤο Αλεξάνδρειο ΤΕΙ Θεσσαλονίκης (αφού το πανεπιστήμιο είναι Αριστοτέλειο, γιατί να υπολείπεται το ΤΕΙ;) πρόκειται να τιμήσει –με κάποιο αναμνηστικό δίπλωμα, φαντάζομαι– τον υπουργό Πάνο Καμμένο. Ακούω ότι ο απερχόμενος πρύτανης ψάχνει εναγωνίως πολιτική κάλυψη. Θέλω να πιστεύω, όμως, ότι τον τιμούν για τα υπέροχα αγγλικά του αποχαιρετιστήριου τιτιβίσματος προς την απελθούσα ομόλογό του της Ολλανδίας: «You was the best Minister of Defence. Jeanine your country need you, all European and NATO MOD knows your hard work and we wait you back». Οχι μόνο δίπλωμα, πρέπει να του δώσουν και κονκάρδα γι’ αυτό!Let's block ads! (Why?)