Author Archives:

Κίνημα Αλλαγής: Να αποδοκιμάσει η ΝΔ τον δήμαρχο Αργους για το σχόλιο σε βάρος Μπουτάρη

Να αποδοκιμαστεί από τη ΝΔ, της οποίας είναι στέλεχος, ζητά με ανακοίνωσή του το Κίνημα Αλλαγής, με αφορμή ανάρτηση του δημάρχου Άργους Δ. Καμπόσου σε κοινωνικό δίκτυο, με την οποία «επιδοκιμάζει την επίθεση» κατά του Γιάννη Μπουτάρη.Το σχόλιο μίσους υπέρ της φασιστικής επίθεσης στον δήμαρχο Θεσσαλονικέων, «Αυτή είναι η μοίρα των προδοτών», δεν ανήκει σε στέλεχος της Χρυσής Αυγής αλλά στον Δήμαρχο Άργους Δ. Καμπόσο. 'Ένας εκπρόσωπος της Τοπικής Αυτοδιοίκησης όχι μόνο εμφανίζεται να επιδοκιμάζει την επίθεση αλλά υπερθεματίζει κιόλας χαρακτηρίζοντας προδότη τον δήμαρχο Θεσσαλονίκης αναφέρει στην ανακοίνωσή του το Κίνημα Αλλαγής και τονίζει: «Η τοποθέτηση αυτή προσβάλει τους δημοκρατικούς πολίτες του Άργους. Πρέπει να αποδοκιμαστεί από όλους και πρώτα απ' όλα από το κόμμα του τη ΝΔ της οποίας είναι στέλεχος».Let's block ads! (Why?)

Μητσοτάκης: Επικίνδυνος ο κ. Τσίπρας για τα εθνικά συμφέροντα

Την επίθεση που δέχθηκε ο δήμαρχος Θεσσαλονίκης Γιάννης Μπουτάρης καταδίκασε από την Κέρκυρα, ο πρόεδρος της ΝΔ Κυριάκος Μητσοτάκης που βρίσκεται στο νησί, με αφορμή την ημερίδα - συνέδριο που διοργάνωσε η ΝΔ με τίτλο «ΙΟΝΙΕΣ ΗΜΕΡΕΣ ΑΝΑΠΤΥΞΗΣ».«Θέλω να καταδικάσω με τον πιο απερίφραστο τρόπο την άνανδρη επίθεση την οποία δέχθηκε ο δήμαρχος Θεσσαλονίκης ο κ. Μπουτάρης, από διάφορα ακραία στοιχεία τα οποία τον προπηλάκισαν με τρόπο απαράδεκτο. Στις Δημοκρατίες τα προβλήματα δεν λύνονται με γροθιές και με κλωτσιές, λύνονται με δημοκρατικό διάλογο. Οι ακραίες εκφράσεις από όπου και αν προέρχονται, τα φαινόμενα βίας από όπου και αν προέρχονται είναι εξίσου κατακριτέα από τη ΝΔ» ανέφερε ο Πρόεδρος της ΝΔ κατά τον χαιρετισμό του, το απόγευμα στο συνέδριο που διοργάνωσε η ΝΔ για την ανάπτυξη στο Ιόνιο. Στην ομιλία του ο κ. Μητσοτάκης αναφέρθηκε στους στόχους του συνεδρίου της ΝΔ στα νησιά του Ιονίου, ενώ δεν παρέλειψε να αναφερθεί και στην εξωτερική πολιτική που ασκεί η κυβέρνηση ιδίως στο θέμα των Σκοπίων, επαναλαμβάνοντας για ακόμη μία φορά την αντίθεσή του για το όνομα «Δημοκρατία της Ίλιντεν Μακεδονίας». «Ο κ. Τσίπρας τις τελευταίες μέρες, ακούσαμε και με ενημέρωσε και μένα προσωπικά ότι συζητά ως ονομασία για τα Σκόπια το όνομα της «Μακεδονίας του Ίλιντεν». Το όνομα αυτό δεν θα έπρεπε καν να μπει σε συζήτηση» είπε μεταξύ άλλων ο κ. Μητσοτάκης, λέγοντας χαρακτηριστικά «την ώρα που ο κ. Τσίπρας διαπραγματεύεται, ειδικά όταν διαπραγματεύεται νύχτα και μόνος του είναι επικίνδυνος για τα εθνικά συμφέροντα». Όσον αφορά τις εξελίξεις στα οικονομικά θέματα της χώρας ο Πρόεδρος της ΝΔ τόνισε ότι «η έξοδος από τα μνημόνια αποτελεί ένα νέο ψέμα από την κυβέρνηση» ενώ επέρριψε όλες τις ευθύνες στην πολιτική που ασκήθηκε από την κυβέρνηση. «Καλλιεργείται από τους κυβερνώντες ένα νέο ψέμα. Αυτό είναι το ψέμα της δήθεν καθαρής εξόδου από τα μνημόνια. Καθαρή έξοδος από τα μνημόνια δεν υπάρχει, για έναν απλό λόγο. Ο κ. Τσίπρας έχει ήδη νομοθετήσει, μαζί με το κ. Καμμένο, έχει ήδη και συνυπογράψει και νομοθετήσει, πρόσθετα μέτρα ύψους 5,2 δισεκατομμυρίων ευρώ για το 2019 και το 2020. Οι συντάξεις θα κοπούν από τις 01.01.2019 με υπογραφή του κ. Τσίπρα και του κ. Καμμένου και το αφορολόγητο θα μειωθεί από το 2020 με υπογραφή του κ. Τσίπρα και του κ. Καμμένου. Και αυτά είναι τα απόνερα και τα αποτελέσματα από την τραγική διαπραγμάτευση του κ. Τσίπρα και του κ. Βαρουφάκη το πρώτο εξάμηνο του 2015» επεσήμανε μεταξύ άλλων ο κ. Μητσοτάκης και πρόσθεσε «η χώρα χρειάζεται μία μεγάλη πολιτική αλλαγή που μόνο η ΝΔ μπορεί να προσφέρει. Μπορούμε να το πετύχουμε γιατί έχουμε σχέδιο. Ξέρουμε πώς να δημιουργήσουμε επενδύσεις και να βάλουμε τάξη στο δημόσιο. Έχουμε συγκροτημένο σχέδιο για την επόμενη μέρα της Ελλάδας μετά το τέλος του 3ου προγράμματος. Κλείνοντας την ημίωρη περίπου ομιλία του ο κ. Μητσοτάκης, αναφέρθηκε και στο θέμα των απορριμμάτων της Κέρκυρας, επιρρίπτοντας τις ευθύνες στην κυβέρνηση, την τοπική του ΣΥΡΙΖΑ, την Περιφερειακή Αρχή των Ιονίων Νήσων και το δήμο Κέρκυρας, ενώ μένοντας στο θέμα της Τοπικής Αυτοδιοίκησης, για ακόμη μία φορά υποστήριξε ότι στο πρόγραμμα της η ΝΔ θα δημιουργήσει 13 Περιφέρειες και αντίστοιχες υγειονομικές Περιφέρειες σε όλες τις περιφέρειες της χώρας. Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕLet's block ads! (Why?)

Μια χαμένη ευκαιρία

Η υπόθεση των Σκοπίων θα ήταν πράγματι μια καλή ευ- καιρία για να υπάρξει εθνική συνεννόηση, αν όχι συναίνεση, μεταξύ των πολιτικών δυνά- μεων της χώρας. Η κυβέρνηση, όμως, έχει κάνει ό,τι μπορεί για να κόψει τις γέφυρες με την αντιπολίτευση και να δυ- ναμιτίσει τις μεταξύ τους σχέ- σεις. Επιχείρησε να αξιοποιήσει το ζήτημα ώστε να διασπάσει την κεντροδεξιά παράταξη. Οσο για τα «χτυπήματα κάτω από τη μέση», έχουν ξεπεράσει κάθε όριο και είναι πρωτοφανή για τα πολιτικά ήθη τη χώρας. Παρ’ όλα αυτά η αξιωματική αντιπολίτευση, ως υπεύθυνη πολιτική δύναμη που έχει απο- δείξει ότι είναι, οφείλει να με- λετήσει τα δεδομένα και να καταλήξει στη στάση που θε- ωρεί πως είναι εθνικά ορθή. Σε κάθε περίπτωση, πάντως, είναι καλό να αποφευχθεί ο δι- χασμός για ένα εθνικό ζήτημα. Οι σειρήνες της εξαλλοσύνης είναι πάντοτε σαγηνευτικές, αλλά και καταστροφικές, όπως θα έπρεπε να έχει αντιληφθεί η ίδια η κυβέρνηση.Let's block ads! (Why?)

Σκοπιανό: Στο μικροσκόπιο η ερμηνεία της Ιστορίας του «Ιλιντεν»

Η «Republica Ilindenska Makedonija» είναι, αν μη τι άλλο, μια νέα ονομασία που τέθηκε στο τραπέζι και, ως εκ τούτου, ευλόγως κατέλαβε εξ απήνης όλους όσοι παρακολουθούν την επίπονη διαπραγμάτευση των τελευταίων μηνών. Παρά το γεγονός ότι πλέον και από τις δύο πλευρές η ονομασία παρουσιάζεται ως εξέλιξη των τελευταίων 24ώρων, παρεμφερείς εκδοχές είχαν συζητηθεί και κατά τη διάρκεια των πολλών, διαδοχικών συναντήσεων ανάμεσα στους δύο υπουργούς Εξωτερικών Ελλάδας και ΠΓΔΜ Νίκο Κοτζιά και Νίκολα Ντιμιτρόφ και τα επιτελεία τους.Σύμφωνα με καλά πληροφορημένες πηγές, σκοπός ήταν ήδη από την πρώτη συνάντηση της Βιέννης και σε γνώση του προσωπικού απεσταλμένου του γ.γ. του ΟΗΕ Μάθιου Νίμιτς, να βρεθεί ένας προσδιορισμός για τη νέα εκδοχή της ΠΓΔΜ, ο οποίος θα αποσπά την ΠΓΔΜ από τον αρχαϊσμό και θα τη συνδέει με την νεότερη, σλαβική ιστορία της χώρας. Στο τραπέζι κάποια στιγμή έπεσε και η ιδέα της «Μακεδονίας του Κρουσόβου», παραπέμποντας στη βασική πόλη όπου εκδηλώθηκε η εξέγερση του Αη Λια (Προφήτη Ηλία) το καλοκαίρι του 1903. Πρόκειται, φυσικά, για την εξέγερση του Ιλιντεν, το οποίο, πλέον, αμετάφραστο, συζητείται ως προσδιορισμός στη νέα ονομασία της ΠΓΔΜ. Το πολιτικό πρόβλημα Το πρόβλημα και σε αυτή την ονομασία αφορά την Ιστορία. Αλλωστε, το στοιχείο της ερμηνευτικής της ιστορίας είναι αυτό που έχει καθορίσει τις διαπραγματεύσεις για το συγκεκριμένο ζήτημα, τα τελευταία 25 χρόνια. Η εξέγερση του Ιλιντεν το 1903 (20 Ιουλίου με το Ιουλιανό, 2 Αυγούστου με το Γρηγοριανό ημερολόγιο – σημειώνεται ότι οι Σλαβομακεδόνες εορτάζουν την εξέγερση με το παλιό ημερολόγιο) περιγράφεται στην κύρια αφήγηση της ελληνικής Ιστορίας ως μια εξέγερση που υποκίνησε η Εσωτερική Μακεδονική Επαναστατική Οργάνωση, με σκοπό να οδηγήσει την ευρισκόμενη υπό οθωμανική κυριαρχία Μακεδονία στα χέρια των Βουλγάρων. Οι Σλαβομακεδόνες, από τη δική τους πλευρά, θεωρούν ότι η Εξέγερση του Ιλιντεν είναι χρονικό σημείο γένεσης της νεότερης ιστορίας τους. Αν και η εξέγερση πνίγηκε στο αίμα από τους Οθωμανούς (εξέλιξη την οποία το τότε ελληνικό κράτος αντιμετώπισε με κάποια ανακούφιση, καθώς ανέσχεσε τον βουλγαρικό επεκτατισμό), είναι σαφές ότι εντάσσεται στις συγκρούσεις που προηγήθηκαν των Βαλκανικών Πολέμων με σκοπό την ενσωμάτωση της Μακεδονίας στα εθνικά κράτη της περιοχής, στην Ελλάδα, στη Βουλγαρία και στη Σερβία (η οποία μετεξελίχθηκε σε Γιουγκοσλαβία). Το βασικό πολιτικό πρόβλημα που δημιουργεί στην κυβέρνηση η «Ilindenska Makedonija» είναι η δράση των κομιτατζήδων, εκείνων τουλάχιστον που δρούσαν με σκοπό να σπρώξουν τους ελληνικούς πληθυσμούς προς τη Βουλγαρία. Για τους Σλαβομακεδόνες είναι πιο ευκρινής η παραπομπή στο αμιγώς «δικό τους», «δεύτερο Ιλιντεν» που είναι η δράση της αντιναζιστικής οργάνωσης του 1944, με φορέα την «Αντιφασιστική Συνέλευση της Λαϊκής Απελευθέρωσης της Μακεδονίας», η οποία είναι γνωστή με το ακρωνύμιο ASNOM και προηγήθηκε για λίγο της ίδρυσης της «Λαϊκής Δημοκρατίας της Μακεδονίας» από τον Τίτο. Το αρνητικό με τη συγκεκριμένη ιστορική αναφορά (η οποία περιλαμβάνεται ήδη στο προοίμιο του συντάγματος της ΠΓΔΜ) είναι ότι στόχος της ASNOΜ ήταν, μεταξύ άλλων, η δημιουργία μιας ενιαίας «Μακεδονίας» η οποία θα περιελάμβανε το σύνολο της γεωγραφικής περιοχής με αυτή την ονομασία, δηλαδή την ελληνική, τη βουλγαρική και την αλβανική. Είναι απολύτως σαφές ότι αυτές οι πτυχές είναι προβληματικές, γι’ αυτό και η Αθήνα ζητεί διακριτή και ουσιαστική διασφάλιση για την αποκήρυξη οποιασδήποτε εδαφικής διεκδίκησης εκ μέρους της ΠΓΔΜ. Σύμφωνα με τις εκτιμήσεις έμπειρων παρατηρητών και διπλωματών με μακροχρόνια αντίληψη για την υπόθεση του Μακεδονικού, στο κείμενο της τελικής συμφωνίας η Εξέγερση του Ιλιντεν θα μπορούσε να περιγραφεί ως μια στιγμή ξεσηκωμού των υπόδουλων λαών της περιοχής ενάντια στην οθωμανική κυριαρχία. Να περιγραφεί δηλαδή το Ιλιντεν ως μέρος μιας γενικότερης εξέγερσης Σλαβομακεδόνων, Βουλγάρων, Βλάχων αλλά και Ελλήνων εναντίον της οθωμανικής κατοχής της Μακεδονίας, όχι μόνο με τα εθνικά αλλά και τα κοινωνικά χαρακτηριστικά που είχε. Σε κάθε περίπτωση, τέτοιου είδους συζητήσεις κρύβουν ήδη αρκετές παγίδες και η κυβέρνηση θα αντιμετωπίσει πολλές δυσκολίες να εξηγήσει ακόμα και στο εσωτερικό του ΣΥΡΙΖΑ, ιδιαίτερα στους βουλευτές της Βόρειας Ελλάδας, τη νέα κατάσταση.Let's block ads! (Why?)

Ο δρόμος προς την κάλπη

Ο ​πρωθυπουργός κάποια στιγμή μέσα στο καλοκαίρι θα πάρει τη μεγάλη απόφαση, αν θα πάει σε εκλογές το φθινόπωρο ή τον Μάιο του 2019. Κανείς δεν αμφιβάλλει ότι θα ήθελε πραγματικά να φτάσει έως το τέλος της θητείας του. Ποιος θέλει να αφήσει εύκολα την καρέκλα του πρωθυπουργικού γραφείου, εκτός αν είναι πολύ χορτασμένος από εξουσία ή αν βλέπει τι έρχεται... Ο κ. Τσίπρας διατηρεί ανέπαφη την όρεξή του για την εξουσία, έστω και αν έχει χάσει επαφή με το κοινό αίσθημα. Οι στενοί συνεργάτες του αστειεύονται μεταξύ τους παρομοιάζοντας τον εαυτό τους με «μαχητές του ISIS», υπονοώντας ότι θα τα δώσουν όλα στη μάχη για τις εκλογές. Και επειδή έχουν δείξει ότι δεν έχουν κανέναν περιορισμό στα μέσα που χρησιμοποιούν, καλά θα κάνει η αντίπαλη πλευρά να τα περιμένει όλα. Ισως, μάλιστα, να υπολογίζουν οι κυβερνώντες πως κάποια στελέχη της Ν.Δ. θα δείξουν ότι έχουν αυτό που ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης αποκαλούσε «ψυχή καρδερίνας».Ο κ. Τσίπρας ενδέχεται να κάνει, επίσης, μία τελευταία μικρή κωλοτούμπα πριν από τις επόμενες εκλογές. Να εξαγγείλει δηλαδή μονομερώς 13η σύνταξη, αυξήσεις σε δικαστές και ενστόλους, κατάργηση του μνημονιακού «ζουρλομανδύα» στη διοίκηση των τραπεζών και άλλα παρόμοια. Οι επιτελείς του θεωρούν ότι αυτές οι κινήσεις, σε συνδυασμό με τους άφθονους έμμεσους και άμεσους διορισμούς, θα μειώσουν πολύ τη διαφορά ή και θα ανατρέψουν τις προσδοκίες. Οι περισσότεροι πρωθυπουργοί διακατέχονται από ανάλογες ψευδαισθήσεις τους τελευταίους μήνες της παραμονής τους στην εξουσία. Ο ΣΥΡΙΖΑ έχει φτιάξει μία ισχυρή βάση και πελατεία, που όμως δεν έχουν σε τίποτα να κάνουν από πλευράς πάθους, μεγέθους και αφοσίωσης με το παλαιό ΠΑΣΟΚ. Θα έχουμε βεβαίως και πολλά σκάνδαλα κάθε είδους. Σε αυτόν τον τομέα θα επαναλαμβάνεται το τροπάριο περί παλαιού σάπιου συστήματος, που απειλεί να επανέλθει στα πράγματα. Οι χειρισμοί στην υπόθεση της Novartis και οι πολλές διαρροές χωρίς αντίκρισμα έχουν προκαλέσει την αδιαφορία της κοινής γνώμης. Πρέπει να αποκαλυφθεί κάτι πολύ απτό και πολύ μεγάλο για να κάνει τη διαφορά. Αυτή την ώρα, πάντως, έχει αρχίσει να δουλεύει ο νόμος του Μέρφι. Στην κυβέρνηση δεν βγαίνει τίποτα όπως το σχεδιάζει. Η ατζέντα είναι πέρα από τον έλεγχό της, σε αντίθεση με παλιότερες εποχές, όταν μπορούσε και την επέβαλλε. Οπως έχει συμβεί στις τελευταίες μεγάλες εκλογικές αναμετρήσεις, οι πολίτες φτάνουν σε ένα σημείο που ψηφίζουν για να φύγει κάποιος. Κανείς δεν ξέρει πότε και πώς η κοινή γνώμη κάνει αυτό το περίφημο κλικ, όταν χάνεται η όποια μαγεία στη σχέση του ψηφοφόρου με έναν πολιτικό ηγέτη και αρχίζουν η απέχθεια και ο θυμός. Το πιάνεις, όμως, σιγά σιγά στις συζητήσεις των ώριμων ψηφοφόρων, που δεν φανατίζονται και δεν είναι γενετικώς τροποποιημένοι υπέρ κάποιου κόμματος. Κανείς δεν ξέρει αν ο απόηχος αυτών των συζητήσεων θα φτάσει και πότε στο Μαξίμου. Ηδη πάντως βασικοί σύμβουλοι στοιχίζονται στις δύο όχθες της σχετικής συζήτησης. Η ώρα της απόφασης δεν αργεί.Let's block ads! (Why?)

Η παγίδα του «τέλους των μνημονίων»

Ό​​,τι και αν σημαίνει η λήξη του τρίτου προγράμματος στήριξης –«απελευθέρωση», όπως θέλει να μας πείσει η κυβέρνηση, ή συνέχιση της επιτήρησης σε ακόμη πιο επικίνδυνο περιβάλλον, όπως λέει η αντιπολίτευση–, γεγονός είναι ότι οι Ελληνες είναι κουρασμένοι και απαισιόδοξοι. Επειτα από οκτώ χρόνια κρίσης, με ύφεση μεγαλύτερης διάρκειας απ’ αυτήν της Μεγάλης Υφεσης της δεκαετίας του ’30. Δύο πρόσφατες δημοσκοπήσεις δείχνουν ότι οι περισσότεροι Ελληνες πιστεύουν ότι η χώρα οδεύει σε λάθος κατεύθυνση και χρειάζεται πρόωρες εκλογές· αλλά, ενώ η Νέα Δημοκρατία έχει μεγάλο προβάδισμα, λίγοι φαίνονται να ελπίζουν σε πολλά στο άμεσο μέλλον.Σύμφωνα με δημοσκόπηση της εταιρείας Pulse, που διεξήχθη μεταξύ 13-15 Μαΐου για λογαριασμό του ΣΚΑΪ, το 63% των ερωτηθέντων πιστεύει ότι η χώρα οδεύει (σίγουρα ή μάλλον) σε λάθος κατεύθυνση, ενώ το 27% πιστεύει ότι πηγαίνει σε σωστή κατεύθυνση. Οπως θα αναμενόταν, το 51% των ψηφοφόρων του ΣΥΡΙΖΑ πιστεύει ότι η πορεία της χώρας βαίνει σε σωστή κατεύθυνση, ενώ το 84% των ψηφοφόρων της Ν.Δ. πιστεύει το αντίθετο. Σύμφωνα με την Pulse, εάν οι εκλογές γίνονταν σήμερα, η πρόθεση ψήφου είναι 28,5% για τη Ν.Δ., 19% για τον ΣΥΡΙΖΑ, 7% για το Κίνημα Αλλαγής, 7% για τη Χρυσή Αυγή και 5,5% για το ΚΚΕ. Ο ίδιος πίνακας παρουσιάζει ένα σύνολο 23% όσων δήλωσαν ότι ήταν αναποφάσιστοι, ότι θα απείχαν, θα έριχναν λευκό ή άκυρο ή δεν απάντησαν. Απ’ αυτούς, η Pulse εκτιμά ότι το 33% προέρχεται από τον ΣΥΡΙΖΑ και 6% από τη Ν.Δ. Εάν οι εκτιμήσεις είναι σωστές, ο ΣΥΡΙΖΑ δεν μπορεί να ελπίζει στη σωτηρία από τον «επαναπατρισμό» ψήφων. Επίσης, το Πολιτικό Βαρόμετρο της Public Issue, που διεξήχθη μεταξύ 23 Απριλίου και 7 Μαΐου, έδειχνε ότι το 77% των ερωτηθέντων πιστεύει ότι η χώρα πορεύεται σε λάθος κατεύθυνση. Το 51% πιστεύει ότι στους επόμενους 12 μήνες η οικονομική κατάσταση της χώρας θα επιδεινωθεί, ενώ το 55% πιστεύει ότι η προσωπική τους οικονομική κατάσταση θα χειροτερέψει. Το 56% εκτιμά ότι πρέπει να γίνουν βουλευτικές εκλογές σήμερα, σημειώνοντας αύξηση 10% σε σύγκριση με τρεις μήνες πριν, φθάνοντας στο υψηλότερο σημείο μετά τον Ιούνιο του 2012, σύμφωνα με την Public Issue. Ασχέτως πολιτικών προτιμήσεων, το 34% πιστεύει ότι μια κυβέρνηση της Ν.Δ. μπορεί να αντιμετωπίσει με καλύτερο τρόπο τα προβλήματα της χώρας, ενώ το 16% προτιμάει κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ. Αξίζει να σημειώσουμε ότι το 45% δεν πιστεύει σε ένα από τα δύο σχήματα. Στην προτίμηση για καταλληλότερο πρωθυπουργό, 42% επιλέγουν τον Κυριάκο Μητσοτάκη, 26% τον Αλέξη Τσίπρα και 31% «κανέναν από τους δύο». Η Public Issue, όμως, σημειώνει μεγάλη άνοδο του «αντικομματισμού» από το 2015 έως σήμερα, με την εντύπωση ότι «όλα είναι εξαρτημένα από οικονομικά συμφέροντα» να φθάνει στο 35% των ερωτηθέντων, από 15% το 2015. Η δυσπιστία στον ΣΥΡΙΖΑ αυξήθηκε από 7% στο 18%, ενώ για τη Ν.Δ. κατέβηκε από 45% στο 25%· η εμπιστοσύνη στον ΣΥΡΙΖΑ ότι είναι πιο κοντά στα συμφέροντα των περισσότερο αδύναμων κοινωνικών στρωμάτων έπεσε από 54% στο 15%, ενώ για τη Ν.Δ. ανέβηκε από 5% στο 15%. Οι αριθμοί αυτοί δείχνουν ανθρώπους που θέλουν να δουν τέλος στη σημερινή κατάσταση, αλλά δεν γνωρίζουν πώς τα πράγματα θα βελτιωθούν. Ομως είναι σαφής η προτίμηση για τη Ν.Δ. και τον αρχηγό της, και είναι σημαντικό ότι ο ΣΥΡΙΖΑ χάνει και στο προνομιακό του πεδίο – τις αδύναμες κοινωνικές ομάδες. Πιθανώς η κόπωση των πολιτών δεν προέρχεται μόνο από τα οικονομικά προβλήματα που συσσωρεύονται, αλλά και από την επιδείνωση της καθημερινότητας. Θα είχε ενδιαφέρον να βλέπαμε πόσο οι πολίτες (των «αδύναμων στρωμάτων» και όχι μόνο της μεσαίας τάξης) δυσφορούν με την ανοχή που η κυβέρνηση δείχνει σε αντικοινωνικές και βίαιες συμπεριφορές, όπως είναι η κατάληψη περιοχών, η πυρπόληση λεωφορείων και τρόλεϊ και άλλες μορφές ανομίας. Γι’ αυτό η «αφήγηση» του τέλους των μνημονίων είναι μια παγίδα που η κυβέρνηση έστησε στον εαυτό της. Τα προβλήματα της επόμενης μέρας θα μεγαλώνουν και δεν θα είναι μόνο οικονομικά. Let's block ads! (Why?)

Σε νέα περιδίνηση

Ο ​​πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας πορεύεται προς την «αψίδα του θριάμβου» του, ολοκληρώνοντας την τελευταία αξιολόγηση, με την Ελλάδα να επιστέφει στις αγορές –ασχέτως τι σημαίνει αυτό– και έχοντας στο ενεργητικό του ίσως μια κάποια συμφωνία με τα Σκόπια.Τα «επιτεύγματά» του δεν θα είναι ασφαλώς τα προδοκώμενα ούτε από τους ψηφοφόρους του ούτε από την πλειονότητα των Ελλήνων πολιτών – κάτι που θα καταγραφεί στις εκλογές οψέποτε διεξαχθούν. Θα είναι ωστόσο πλήρως εναρμονισμένα με τις επιδιώξεις των εταίρων μας, πρωτίστως στην Ε.Ε., αλλά και στο ΝΑΤΟ. Εξ ου και η στήριξη που του παρέχουν πλέον αφειδώς. Ο κ. Τσίπρας και η κυβέρνησή του θα καθορίσουν εν ολίγοις την πορεία της Ελλάδος για τις επόμενες δεκαετίες. Το θέμα ήταν να μην είχε προκύψει στην πολιτική σκηνή. Αλλά αυτό συνετελέσθη, με ευθύνη πρωτίστως του ΠΑΣΟΚ και της Ν.Δ., που αρχικώς τον υποτίμησαν ως πολιτικό αντίπαλο και στη συνέχεια ήσαν ανίκανα ως κόμματα να διαγνώσουν τη δυνατότητα ακραίας προσαρμοστικότητος του κ. Τσίπρα κατά την εναρμόνισή του με το ευρωπαϊκό κατεστημένο. Θα ήταν όμως σφάλμα να προεξοφλήσει κάποιος ότι –έστω και με τους πρώτους ολέθριους ερασιτεχνισμούς της κυβερνήσεως του ΣΥΡΙΖΑ και των ΑΝΕΛ, αλλά και με τις τραγικές αστοχίες των κυβερνήσεων που προηγήθηκαν– εγγίζουμε το τέλος μιας μακράς δοκιμασίας που άρχισε το 2010. Η Ευρωπαϊκή Ενωση που υφίστατο προ οκταετίας, η ομονοούσα στο επίπεδο της ηγεσίας, σε αγαστή συνεργασία με τις ΗΠΑ, υπό την προεδρία του Μπαράκ Ομπάμα τότε, έπαυσε να υφίσταται από καιρού. Και το περίφημο εκείνο πρόγραμμα διασώσεως της Ελλάδος είχε διαμορφωθεί με βάση κάποια πολιτικά και οικονομικά δεδομένα που πλέον δεν υφίστανται. Η Βρετανία βρίσκεται σε πορεία εξόδου και ένας από τους βασικούς χρηματοδότες της Ε.Ε. θα παύσει πια να συνεισφέρει. Στην Ιταλία αναμένεται σχηματισμός κυβερνήσεως ακραίας, αντισυμβατικής και ευρωσκεπτικιστικής και οι ανησυχίες των αγορών έχουν επηρεάσει δυσμενώς και τα ελληνικά ομόλογα. Η τιμωρητική –άφρων από μιαν άποψη– πολιτική των Bρυξελλών έναντι της Πολωνίας ενδέχεται να οδηγήσει σε αντιπαραγωγική συσπείρωση τις χώρες του Βίσεγκραντ, που αντιτάσσουν τη χριστιανική Ευρώπη στα πολυπολιτισμικά και πολυεθνικά ιδεολογήματα της Γερμανίας. Αγωνίζονται οι εταίροι μας –και ο κ. Τσίπρας συμβάλλει με όλες του τις δυνάμεις– προκειμένου να κλείσουν τη «μαύρη τρύπα» των Δυτικών Βαλκανίων, εξ ου και η εργώδης προσπάθεια των Αθηνών να «ρυθμίσει» τα εκκρεμούντα θέματα με την ΠΓΔΜ και με την Αλβανία. Αλλά η πραγματική αστάθεια βρίσκεται ανατολικώς, όπου η απόφαση του Αμερικανού προέδρου Ντόναλντ Τραμπ να επιβάλει κυρώσεις στο Ιράν και η μεταφορά της πρεσβείας των ΗΠΑ στη Ιερουσαλήμ ενδέχεται να οδηγήσουν σε ακραίες καταστάσεις, με επιπτώσεις σοβαρότατες στην περιοχή και στην Ε.Ε. Δεν είναι ώρα για θριάμβους, συνεπώς, ούτε να προεξοφλεί κανείς επιστροφή σε μια «κανονικότητα». Η Ευρώπη και ο χώρος περί την Ελλάδα ευρίσκονται σε περιδίνηση. Πλήρη ρευστότητα θα πρέπει να αναμένουμε, ενδεχομένως, διότι τα δεδομένα που υφίσταντο έχουν ανατραπεί, ακόμη και εάν δεν προσμετρεί κανείς δυσάρεστες εκπλήξεις από την Τουρκία.Let's block ads! (Why?)

Δικαίωμα αντίστασης στον εκπεσμό

Ό​​,τι ονομάζουμε «ατομικό δικαίωμα» αφορά στο πεδίο της συμπεριφοράς: των πράξεων και των σχέσεων. Δεν έχει να κάνει με το πεδίο της ύπαρξης, τα δεδομένα φυσικά όρια του υπαρκτού. Εχω δικαίωμα να επιλέγω το κόμμα που ψηφίζω, την ιδεολογία που ασπάζομαι, το επάγγελμα που με ελκύει. Είναι α-νοησία να διεκδικήσω σαν «δικαίωμα» άλλο χρώμα ματιών ή ψηλότερο ανάστημα ή κοφτερότερο μυαλό. Ενα δικαίωμα που μπορώ να απαιτήσω, είναι να μην αλλάζουν οι συμπεριφορές απέναντί μου, επειδή είμαι κοντός, μαυρομάτης ή κάπως βραδύνους.Δεν υπάρχει «δικαίωμα» χωρίς θεσμοποιημένο Δίκαιο. Δηλαδή, δίχως μια κοινή σύμβαση-συμφωνία που να ορίζει τι ακριβώς δικαιούμαστε όσοι αποδεχόμαστε τη σύμβαση. Για να λειτουργήσει η προστασία-κατασφάλιση ατομικού δικαιώματος, προϋποτίθεται κοινή δέσμευση όλων στις αρχές κοινού συστήματος Δικαίου. Παρενθετικά να σημειωθεί (επειδή η αγραμματοσύνη πλεονάζει): Το «ατομικό δικαίωμα», όπως σήμερα το εννοούμε, ήταν άγνωστο (και αδιανόητο) στην Αρχαία Ελλάδα. Τα όσα προσπαθεί να κατασφαλίσει σήμερα η πληθώρα των «συστημάτων Δικαίου», απέρρεαν εκεί αυτονοήτως από την ιδιότητα (λειτούργημα) του «πολίτη». Ηταν τιμή και είχε «ιερότητα» η μετοχή στο «κοινόν άθλημα αληθείας» που ήταν η «πολιτική». Η πολιτική πραγμάτωνε την «πόλιν», δηλαδή τον «κατ’ αλήθειαν βίον» – η οργάνωση και λειτουργία της συμβίωσης απηχούσε τη λογική αρμονία, τάξη και κάλλος της συμπαντικής κοσμιότητας, δηλαδή το «αληθινό» στοιχείο της πραγματικότητας. Φανέρωνε τον τρόπο του αθανατίζειν, την «όντως αλήθεια». Ομως, ιστορικά θριάμβευσε (και σήμερα κυριαρχεί παγκόσμια) η αντιστροφή των όρων εκείνου του πολιτισμού: η προτεραιότητα της χρησιμότητας και όχι της αλήθειας, η θωράκιση του ατόμου, όχι η χαρά της κοινωνίας. Σίγουρα, με τη νομική κατασφάλιση των ατομικών δικαιωμάτων του κάθε ανθρώπου αναχαιτίστηκε ο εφιαλτικός πρωτογονισμός των μεσαιωνικών στη Δύση κοινωνιών. Απλώς, για την ελληνική συνείδηση, το ιστορικό αυτό επίτευγμα καθολίκευσης των «ατομικών δικαιωμάτων» δεν παύει να είναι προ-πολιτικό, στους αντίποδες του «πολιτικού αθλήματος αληθείας»: της δημοκρατίας. Η συνείδηση της ελληνικής διαφοράς γίνεται απρόσιτη, από τη στιγμή που η «ελευθερία» ταυτίζεται με το «δικαίωμα» ανεμπόδιστων ατομικών επιλογών – επιλέγω αυτό που εγώ θέλω, εγώ κρίνω, εγώ αποφασίζω, εγώ εκτιμώ, προτιμώ, ορέγομαι. Για να συλλάβουμε το χαώδες εύρος της διαφοράς, ας θυμηθούμε τον «ελληνικότατο» ορισμό του Ντοστογιέβσκι: «Υπάρχει μία και μόνο ελευθερία: να ελευθερωθεί ο άνθρωπος από τον εαυτό του», δηλαδή από την ιδιοτέλεια, τις φυσικές αναγκαιότητες (ή ενστικτώδεις ενορμήσεις) που ο Φρόυντ τις ονομάτισε: ορμή της αυτοσυντήρησης, ορμή της κυριαρχίας-επιβολής, ορμή της ηδονής. Ευτυχώς η φύση βάζει ανυπέρθετους φραγμούς στην ψευδαίσθηση παντοδυναμίας, που οικοδομεί στον άνθρωπο η μέθη των ακαταμάχητων «ατομικών δικαιωμάτων» του. Υπάρχουν πάμπολλα φυσικά δεδομένα, δηλαδή παράγοντες που ο άνθρωπος δεν τους επιλέγει, τους υφίσταται, πρέπει να τους δεχθεί συνειδητοποιώντας τη σχετικότητα των υπαρκτικών του δυνατοτήτων: Δεν διαλέγει το φύλο του, δεν διαλέγει τη μάνα και τον πατέρα του, τα θεμελιώδη για τη συγκρότηση του ψυχισμού του αρχέτυπα (anima - animus) που θα τον καθορίζουν ισοβίως. Δεν διαλέγει τη γλώσσα (μητρική) που θα δομήσει - αρθρώσει (structurer, λέει ο Lacan) τις συνειδητές και ασυνείδητες επιγνώσεις του. Ούτε την κοινωνία διαλέγει στην οποία θα πρωτοενταχθεί ούτε τη χρονική - ιστορική περίοδο όπου θα μετάσχει. Είναι δεδομένοι και ανυπέρβλητοι οι προκαθορισμοί και οι δεσμεύσεις της φυσικής μας ύπαρξης, αλλά και αδίστακτος ο εγωτικός πρωτογονισμός του ανθρώπου, το γάντζωμά του σε απαιτήσεις φαντασιωσικής παντοδυναμίας: Το φυσικά ανέφικτο θέλει να το κάνει κατά σύμβαση εφικτό, για να ικανοποιηθεί το «γούστο» του, να γίνει «δικαίωμα» η ετσιθελική του οίηση. Ψηφίζει νόμους για να επιβάλει και κατοχυρώσει σαν «φυσικό» το κραυγαλέα αφύσικο, να αποφασίζει η εξουσία (η πλειοψηφία της Βουλής) ότι μπορεί ένας άντρας να λειτουργήσει σαν μάνα και μια γυναίκα να ασκήσει πατρότητα – ωσάν η μητρότητα και η πατρότητα να είναι απλώς ρόλοι ή «συμπεριφορές», όχι λειτουργίες. Παρακμή του ανθρώπινου είδους, που ακκίζεται σαν μασκαράτα ντυμένη την αναίδεια του «εκσυγχρονισμού» και της «προόδου». Κι όποιος τολμήσει αντίσταση στην απανθρωπία, εξοντώνεται σαν «συντηρητικός», «ακροδεξιός», «φασίστας». Αλλά, κυρίως, άβυσσος μωρίας, επαρχιώτικη μικρόνοια που ξιπάζεται, ότι έτσι «θα κερδίσει τις εντυπώσεις» ή και την ψήφο του κοινωνικού περιθωρίου. Δεν αποκλείεται, αφού η λογική του πάτου οδηγεί νομοτελειακά στον απόπατο, να δούμε, σε επόμενη συγκυβέρνηση των γαλαζοπράσινων «προοδευτικών δυνάμεων» νομοσχέδιο, που θα αναγνωρίζει στους άνδρες «δικαίωμα» στην περίοδο ή στον θηλασμό και στις γυναίκες «δικαίωμα» στη μυστακοφορία! Οταν τους θεσμούς και τις λειτουργίες της δημοκρατίας τούς ελέγχει ολοκληρωτικά η κομματοκρατία, τότε η ελπίδα για απελευθέρωση και παλιγγενεσία είναι μόνο ερώτημα: Ποιος θα πείσει την πλειονότητα των βουλευτών, να πειθαρχήσουν σε μια διετούς διάρκειας «υπηρεσιακή» κυβέρνηση ακομμάτιστων τεχνοκρατών, που θα έχει εντολή να «επανιδρύσει» το κράτος. Θα ελέγχει το κοινοβούλιο, την κυβέρνηση, αλλά δεν θα την έχει εκλέξει. Πικρή αλήθεια, πικρό το φάρμακο. Αλλά μόνο για κάποιες εκατοντάδες ανάλγητων βασανιστών μας. Βολεμένων θαυμάσια χάρη στην αδράνεια των πολλών.Let's block ads! (Why?)

Φοροδοξιες: Γνωρίζετε ότι…

• Εταίρος ΙΚΕ που έχει διοριστεί και διαχειριστής στην ίδια εταιρεία αποκτά ασφαλιστέα ιδιότητα για σκοπούς ΕΦΚΑ. Διευκρινίστηκε, ωστόσο, ότι στην περίπτωση αυτή καταβάλλονται ασφαλιστικές εισφορές «ελεύθερου επαγγελματία» με ποσοστό 26,95% μόνο επί των τυχόν αμοιβών διαχείρισης, και ελλείψει αυτών το ελάχιστο που προβλέπει ο νόμος (168 ευρώ μηνιαίως), και όχι επί των διανεμόμενων κερδών που απορρέουν από την ιδιότητα του εταίρου. Επισημαίνεται ότι κατά γενικό κανόνα, άνευ της ιδιότητας του διαχειριστή, οι εταίροι ΙΚΕ δεν υποχρεούνται σε ασφάλιση.• Αντιθέτως, εταίρος μονοπρόσωπης ΙΚΕ που έχει διοριστεί και διαχειριστής υποχρεούται σε καταβολή ασφαλιστικών εισφορών με ποσοστό 26,95% τόσο επί των διανεμόμενων κερδών όσο και επί των τυχόν αμοιβών διαχείρισης. Το ασφαλιστέο εισόδημα επί του οποίου θα υπολογίζονται οι εισφορές δεν μπορεί να υπερβαίνει το όριο των 5.860 ευρώ μηνιαίως, που υπολογίζεται στο άθροισμα από διανεμόμενα κέρδη και τυχόν αμοιβές διαχείρισης. • Από 1.6.2018, εάν οι εταίροι των προσωπικών εταιρειών και εταιρειών περιορισμένης ευθύνης (ΕΠΕ) ασκούν συγχρόνως έναντι αμοιβής καθήκοντα διαχείρισης στην ίδια εταιρεία, τότε επί της αμοιβής αυτής καταβάλλονται εισφορές «μισθωτού» (παράλληλη ασφάλιση). Εισφορές «μισθωτού» δεν καταβάλλονται, εάν τα καθήκοντα διαχείρισης ασκούνται χωρίς αμοιβή. • Δεν υφίστανται, όπως φαίνεται, κατά 60% περικοπή στη σύνταξή τους, όσοι έχουν συνταξιοδοτηθεί πριν από τις 13/5/2016 και ξεκίνησαν να απασχολούνται ως αμειβόμενα μέλη Δ.Σ. Α.Ε. πριν από την παραπάνω ημερομηνία. Για την εφαρμογή της παραπάνω περικοπής εξετάζεται ο χρόνος κατά τον οποίο έγινε η εκλογή και ξεκίνησε η θητεία στο Δ.Σ. και όχι ο χρόνος κατά τον οποίο αρχίζει η υποχρέωση καταβολής ασφαλιστικών εισφορών (1.1.2017). Δεν είναι σαφές τι ισχύει σε περίπτωση επανεκλογής στο Δ.Σ., ιδίως εάν μεσολαβεί κενό χρονικό διάστημα μεταξύ λήξης και ανανέωσης της θητείας. • Νέοι συνταξιούχοι  (μετά τις 13/5/2016) υφίστανται περικοπή κατά 60% στη σύνταξή τους, ακόμη και εάν ξεκίνησαν να απασχολούνται ως αμειβόμενα μέλη Δ.Σ. Α.Ε. σε χρόνο πριν από τις 13/5/2016. • Περικόπτεται κατά 60% το ποσό της σύνταξης που αντιστοιχεί σε κάθε ημέρα για την οποία απασχολήθηκε και ασφαλίστηκε ο συνταξιούχος. Δηλαδή, πρακτικά η περικοπή υπολογίζεται με βάση τις καταχωρισμένες ημέρες ασφάλισης. Ως ημέρες ασφάλισης θα λογίζονται οι πραγματικές ημέρες απασχόλησης – συμμετοχής στο Δ.Σ., όπως αυτές προκύπτουν από τα πρακτικά των συνεδριάσεων ή τα σχετικά παραστατικά που πρέπει να προσκομίζονται στο αρμόδιο για τον έλεγχο υποκατάστημα του ΕΦΚΑ. Συνεπώς, φαίνεται ότι τελικά η επιβάρυνση του συνταξιούχου μέλους Δ.Σ. Α.Ε. θα είναι μάλλον μικρή, εφόσον οι συνεδριάσεις Δ.Σ. δεν είναι συχνές και άρα οι ημέρες ασφάλισης που θα καταχωρεί ο ΕΦΚΑ θα είναι λιγότερες από 25 ανά μήνα. • Η απαλλαγή από τον ειδικό φόρο ακινήτων καταλαμβάνει υπό προϋποθέσεις και νομικά πρόσωπα με έδρα σε χώρα του ΕΟΧ (Ισλανδία, Λιχτενστάιν και Νορβηγία). Για την εφαρμογή της απαλλαγής, η χώρα της έδρας πρέπει να χαρακτηρίζεται ως «συνεργάσιμη» κατά την 1η Ιανουαρίου κάθε έτους, για το οποίο χορηγείται απαλλαγή. Παράλληλα, πρέπει να υφίσταται δυνατότητα παροχής πληροφοριών και στοιχείων για τα φυσικά πρόσωπα, που είναι πραγματικοί μέτοχοι ή εταίροι, σύμφωνα με τις ειδικότερες προϋποθέσεις που ορίζει ο νόμος (π.χ. ύπαρξη αριθμού φορολογικού μητρώου στην Ελλάδα). Επισημαίνεται, ότι από τις χώρες του ΕΟΧ, το Λιχτενστάιν χαρακτηρίστηκε ως «συνεργάσιμο» κράτος για πρώτη φορά το 2017 (ΠΟΛ 1086/2018 με την οποία έγινε αποδεκτή από τον διοικητή της ΑΑΔΕ υπ’ αρ. 207/2017 η γνωμοδότηση του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους). • Από 1.4.2018 μειώθηκε σε 5% (πριν 20%) ο συντελεστής του ειδικού φόρου για διαφημίσεις που προβάλλονται στην τηλεόραση. Η ρύθμιση αυτή προωθήθηκε ενόψει της τότε επικείμενης αδειοδότησης των τηλεοπτικών μέσων ενημέρωσης και προς τον σκοπό διευκόλυνσης νέων επενδύσεων. Καταλαμβάνει τους τηλεοπτικούς σταθμούς που κατέχουν άδεια λειτουργίας από το Εθνικό Συμβούλιο Ραδιοτηλεόρασης, όσους έχουν υπογράψει σύμβαση παραχώρησης με το ελληνικό Δημόσιο, και τους κρατικούς σταθμούς (ΠΟΛ 1089/2018). • Είναι δυνατόν σε περίπτωση εισφοράς κλάδου σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 52 του ν. 4172/2013 να φορολογηθεί η προκύπτουσα υπεραξία τόσο στο επίπεδο της εισφέρουσας τον κλάδο εταιρείας όσο και στο επίπεδο της λήπτριας εταιρείας. Αυτό θα συμβεί, εάν η λήπτρια εταιρεία μεταβιβάσει τα στοιχεία του κλάδου ή διαλυθεί και η εισφέρουσα εταιρεία μεταβιβάσει τις μετοχές που απέκτησε από τη λήπτρια εντός τριετίας από την ημερομηνία απόκτησης αυτών. Πηγή: Grant ThorntonLet's block ads! (Why?)

«Απαράδεκτη» η συζήτηση για Ιλιντεν, λέει η Ν.Δ.

Επιθετικά επανέλαβε ο πρόεδρος της Νέας Δημοκρατίας Κυριάκος Μητσοτάκης το αίτημά του για εκλογές στην Ολομέλεια της Βουλής. Δεν ήχησε ευχάριστα στην Πειραιώς το όνομα «Ilindenska Makedonija» (Μακεδονία του Iλιντεν). Παρότι η Ν.Δ. αρνείτο να τοποθετηθεί και επέβαλε σιγήν ασυρμάτου μέχρι το βράδυ της Παρασκευής και την επίσημη ενημέρωση του Κυριάκου Μητσοτάκη από τον πρωθυπουργό –φαίνεται να έγινε νωρίτερα– ήταν σαφές ότι η αναφορά στο ιστορικό ορόσημο του Iλιντεν και στην ένοπλη εξέγερση του «μακεδονικού έθνους», σύμφωνα με την ΠΓΔΜ, παραβίαζε πλήρως τις κόκκινες γραμμές που έχει θέσει ο πρόεδρος της Ν.Δ. Αυτό επιβεβαιώθηκε με την επίσημη τοποθέτηση της Ν.Δ. ότι οποιαδήποτε αναφορά του Iλιντεν στο όνομα της γειτονικής χώρας όχι μόνο δεν βάζει τέλος, αλλά επιβεβαιώνει και ενισχύει τον αλυτρωτισμό των Σκοπίων και είναι «απαράδεκτο» ακόμη και να τίθεται προς συζήτηση. Στην τηλεφωνική επικοινωνία που είχε ο κ. Μητσοτάκης με τον Αλέξη Τσίπρα, ο πρωθυπουργός επιβεβαίωσε ότι με τον Σκοπιανό ομόλογό του συζητά το επίμαχο όνομα. Ονομα, που, όπως ανέφερε η Πειραιώς στη σχετική ανακοίνωση, «συνδέεται ιστορικά και ευθέως με την επιδίωξη δημιουργίας “μακεδονικού” έθνους και κράτους που περιλαμβάνει τη Θεσσαλονίκη και εκτείνεται ώς το Αιγαίο». Τούτων δοθέντων, σημείωσε η Ν.Δ., «οποιαδήποτε αναφορά του Ιλιντεν στο όνομα της γειτονικής χώρας όχι μόνον δεν θέτει τέλος στον αλυτρωτισμό των Σκοπίων, αλλά αντιθέτως τον επιβεβαιώνει και τον ενισχύει», γι’ αυτό και χαρακτήρισε «απαράδεκτο» ακόμη και το να τίθεται προς συζήτηση. Οι συνειρμοί στην Πειραιώς, ήδη, από νωρίς την Παρασκευή παρέπεμπαν στην παραβίαση των κόκκινων γραμμών που έχει περιγράψει η Ν.Δ. και αφορούν και τα ζητήματα της εθνότητας και της γλώσσας. Τυχαία δεν ήταν ούτε η υπενθύμιση από τα χείλη του κ. Μητσοτάκη από βουλγαρικό έδαφος, την Τετάρτη, ότι προϋπόθεση για λύση είναι η συνταγματική αλλαγή που θα εξασφαλίζει το erga omnes. Και αυτό, όχι κατόπιν παραχωρήσεων στα Σκόπια, αλλά πριν από την όποια συμφωνία και την κύρωσή της από τη Βουλή. Η επιμονή του κ. Μητσοτάκη στη συνταγματική αναθεώρηση στη γειτονική χώρα, μάλιστα, δεν αφορά μόνο την υιοθέτηση της νέας ονομασίας για όλες τις χρήσεις, αλλά και την απάλειψη του αλυτρωτισμού. Ακόμη κι αν η συνθήκη για συνταγματική αλλαγή και το erga omnes ικανοποιούνταν, ο κ. Μητσοτάκης έχει θέσει και άλλες κόκκινες γραμμές που υπερβαίνουν κατά πολύ τη σύνθετη ονομασία και αφορούν τα ζητήματα αλυτρωτισμού και δη το έθνος και την ταυτότητα. Με απλά λόγια, αν δεν πληρούνται όλες οι αυτές οι προϋποθέσεις, για τη Ν.Δ. η λύση δεν είναι λύση. Το σημείο περί αλυτρωτισμού είναι κομβικό, δεδομένου ότι και μεταξύ στελεχών της Ν.Δ. ήδη από την Παρασκευή ήταν διάχυτη αίσθηση ότι η «Δημοκρατία του Ιλιντεν» όχι μόνο δεν κινείτο στην κατεύθυνση αντιμετώπισης του αλυτρωτισμού, αλλά αντιθέτως παρέπεμπε απευθείας σε αλυτρωτισμό, ενώ στην παραφθορά της θα μείνει μόνο το «Μακεντόνια», κάτι που παραπέμπει απευθείας σε «μακεδονικό» έθνος. Περί συναίνεσης Σε κάθε περίπτωση, το κλίμα στην Πειραιώς, ούτως ή άλλως, δεν διακρίνεται από ιδιαίτερη σπουδή ώστε να μπει «πλάτη» στο Σκοπιανό. Για όλους τους λόγους που έχει ήδη εξηγήσει και δημοσίως ο πρόεδρος της Ν.Δ. με κυρίαρχο επιχείρημα εδώ και μήνες –και πριν ακόμα εξειδικευθούν στην πληρότητά τους οι προϋποθέσεις που θέτει η Ν.Δ. για συναίνεση στην όποια λύση– ότι ο ίδιος ο πρωθυπουργός ευθύνεται για την απουσία συναίνεσης, καθώς διαπραγματεύθηκε μυστικά εξαρχής και χειρίστηκε το θέμα με βασική επιδίωξη να προκαλέσει ρήγματα στη Ν.Δ. Aπό την Πειραιώς επαναλαμβάνουν ότι ο κ. Τσίπρας «θυμήθηκε αργά τη συναίνεση» και όχι μόνο διαπραγματεύθηκε εν κρυπτώ, αλλά «χλεύασε τις ευαισθησίες του ελληνικού λαού». Υπό αυτό το πρίσμα, όπως το έθετε στέλεχος της Ν.Δ., ήταν εξαρχής απίθανο ο κ. Μητσοτάκης «να πέσει στην παγίδα». Πολλώ δε μάλλον, την ώρα που οι τελευταίες δημοσκοπήσεις καταγράφουν τόσο άνοιγμα της ψαλίδας υπέρ της Ν.Δ., ύστερα από μια περίοδο δημοσκοπικής στασιμότητας, κάτι που μεταφράζεται από την Πειραιώς ως συνειδητή πλέον επιλογή των πολιτών που ήταν αναποφάσιστοι να στραφούν στη Ν.Δ., όσο και το γεγονός ότι πλέον η Ν.Δ. κινείται σε τροχιά αυτοδυναμίας. Τυχαία δεν ήταν, εξάλλου, ούτε η επισήμανση προ ημερών του συντονιστή στρατηγικού σχεδιασμού και επικοινωνίας της Ν.Δ. Τάκη Θεοδωρικάκου ότι στο Σκοπιανό «ασφαλώς και θα τεθεί ζήτημα κομματικής πειθαρχίας», καθώς πρόκειται για ζήτημα μείζονος σημασίας. Επιμένει στην ψήφο των Ελλήνων εξωτερικού «Δώστε ψήφο στους Ελληνες του εξωτερικού». Το αίτημα που διατυπώνεται επιτακτικά από τον Κυριάκο Μητσοτάκη εδώ και ημέρες και το οποίο έγινε ακόμα επιτακτικότερο με την απαίτησή του από το βήμα της Ολομέλειας την Παρασκευή να διεξαχθεί ειδική προ ημερησίας συζήτηση για την ψήφο των Ελλήνων του εξωτερικού, μαζί με το διαρκές και μόνιμο αίτημα για εκλογές, δεν είναι τυχαία. Αμφότερα εξυπηρετούν μια επιθετική στρατηγική που επιδιώκει να φέρει την κυβέρνηση σε δύσκολη θέση και να την εκθέσει, καθώς είναι εδραία πεποίθηση στην Πειραιώς ότι η κυβέρνηση «παίζει» με τον χρόνο των εκλογών προκειμένου ο κ. Τσίπρας να διαχειριστεί την ήττα του. Στην Πειραιώς παραδέχονται ότι η επιμονή της Ν.Δ. να αποδεχθεί η κυβέρνηση ως πακέτο την πρόταση νόμου που είχε καταθέσει η Ν.Δ. το 2016 για την ψήφο των Ελλήνων του εξωτερικού μαζί με την κατάτμηση των μεγάλων περιφερειών δεν είναι μόνο αυτονόητη επειδή τα δύο ζητήματα πρέπει να ρυθμιστούν μαζί. Είναι και ένα ζήτημα που εκθέτει την κυβέρνηση, καθώς η επίμονη άρνησή της, επικαλούμενη τεχνικά και συνταγματικά κωλύματα, την ώρα που θα ήταν απλό να ψηφίζουν οι Ελληνες που είναι εγγεγραμμένοι στους εκλογικούς καταλόγους, είναι προφανές ότι γίνεται με πολιτικά κριτήρια, ενώ δείχνει τον φόβο της απέναντι σε μια ομάδα ψηφοφόρων που δεν αποτελεί εκλογική της «πελατεία». «Η κυβέρνηση φοβάται την ψήφο τους», λένε στην Πειραιώς. Πιστεύει η Ν.Δ. ότι η κυβέρνηση θα αποδεχθεί τελικά το επίμονο αίτημά της; Μάλλον όχι. Αυτό δεν σημαίνει, ωστόσο, ότι δεν θα επιμένει εκθέτοντας την κυβέρνηση, δεδομένου ότι από τις μετρήσεις της κοινής γνώμης που έχει η Πειραιώς στα χέρια της προκύπτει ότι το ζήτημα της ψήφου των Ελλήνων του εξωτερικού «περνάει» στην κοινωνία, σε αντίθεση με την υπόθεση της κατάτμησης της Β΄ Αθήνας που φαίνεται να αφορά μόνο τους βουλευτές. Εξίσου επιθετικά επανέλαβε ο πρόεδρος της Ν.Δ. το αίτημά του για εκλογές, όπως το είχε θέσει στην τελευταία συνεδρίαση των «γαλάζιων» τομεαρχών. Αν ο πρωθυπουργός είναι τόσο σίγουρος για το αφήγημα του success story, το οποίο έχει ως κορωνίδα του την υποτιθέμενη καθαρή έξοδο από το μνημόνιο, τότε γιατί δεν το θέτει στην κρίση του ελληνικού λαού κάνοντας εκλογές τον Σεπτέμβριο; To αίτημα της Πειραιώς για εκλογές είναι διαρκές. Αυτή τη φορά, πάντως, φαίνεται να υποστηρίζεται και από τις τάσεις της κοινής γνώμης που καταγράφουν οι δημοσκοπήσεις και οι οποίες, μετά την κάποια ανάταξη του κλίματος που σημείωναν, δείχνουν πλέον ότι έχει επιστρέψει η απαισιοδοξία, ενώ την ίδια ώρα από τις τελευταίες μετρήσεις (Pulse και Public Issue) προκύπτει ότι η πλειονότητα των πολιτών θεωρεί προεξοφλημένη τη νίκη της Ν.Δ.Let's block ads! (Why?)