Author Archives: Δράση

Μένουμε Ευρώπη Η χώρα πρέπει να μείνει στην Ευρώπη και στο ευρώ. Πρόκειται για δ…

Μένουμε Ευρώπη
Η χώρα πρέπει να μείνει στην Ευρώπη και στο ευρώ. Πρόκειται για διακύβευμα κυριολεκτικά ιστορικής σημασίας. Η επιτυχία της χθεσινής συγκέντρωσης, που εξέφρασε αυτό το αίτημα, δεν βρίσκεται μόνο στο γεγονός ότι ενώ οργανώθηκε εκ του μηδενός, είχε πολύ μεγαλύτερη συμμετοχή απ’ ό,τι προσδοκούσαν όσοι (όπως εμείς), αποφάσισαν να συμμετάσχουν. Το πιο θετικό μήνυμα που έστειλε, στο εσωτερικό της χώρας αλλά και στην Ευρώπη, ήταν η ήρεμη αποφασιστικότητα, με την οποία η πλειοψηφία του λαού που υποστηρίζει την συνέχιση της ευρωπαϊκής πορείας της χώρας, θα κινητοποιηθεί πολιτικά για να τη διασφαλίσει.
Ό,τι κι αν συμβεί στο αμέσως επόμενο διάστημα τα πράγματα θα είναι αντικειμενικά πολύ δύσκολα. Ο αγώνας για να μείνει η Ελλάδα στην Ευρώπη, μπορεί να πετύχει μόνο αν στηρίζεται στις αρχές που οικοδόμησαν τη σύγχρονη Ευρώπη. Διάλογος, σεβασμός στους θεσμούς, ανοχή στη διαφορετική άποψη, ειλικρινής επιδίωξη συναίνεσης και συνεννόησης με αποδοχή των αναγκαίων συμβιβασμών, χωρίς τους οποίους τίποτε θετικό δεν μπορεί να οικοδομηθεί. Με αυτά τα όπλα σας καλούμε να στηρίξετε στο αμέσως επόμενο διάστημα τον αγώνα για να παραμείνει η Ελλάδα στην Ευρώπη και το ευρώ. Αγώνα στον οποίο εμείς, ως Δράση ήμασταν από την πρώτη στιγμή ανιδιοτελώς στρατευμένοι και θα συνεχίσουμε να τον δίνουμε μέχρι την τελική επιτυχία.
Θόδωρος Σκυλακάκης
Πρόεδρος της Δράσης

Η αλήθεια για την «Επιτροπή της αλήθειας» Η κατ’ ευφημισμόν ονομαζόμενη «Επιτρο…

Η αλήθεια για την «Επιτροπή της αλήθειας»

Η κατ’ ευφημισμόν ονομαζόμενη «Επιτροπή Αλήθειας» για το δημόσιο χρέος έβγαλε χθες μια «Προκαταρκτική Έκθεση» για το δημόσιο χρέος, η σύνοψη της οποίας, που δημοσιοποιήθηκε, περιλαμβάνει 2545 λέξεις και ούτε έναν συγκεκριμένο αριθμό. Η Έκθεση αυτή επιχειρεί να παραπλανήσει χονδροειδώς τον ελληνικό λαό παραλείποντας το πλέον ουσιώδες στοιχείο για τη δημιουργία του χρέους. Ότι δηλαδή από το 2001 ως το 2009 το ελληνικό κράτος ξόδεψε 826 δις ευρώ και εισέπραξε 691 δις ευρώ (Δαπάνες και Έσοδα Γενικής Κυβέρνησης). Το κράτος ξόδεψε δηλαδή 135 δισεκατομμύρια περισσότερα από όσα εισέπραξε. Παραλείπει επίσης να αναφέρει ότι στα 9 αυτά χρόνια από την είσοδο μας στο ευρώ η Βουλή ψήφιζε κάθε χρόνο έλλειμμα κατά μέσο όρο 1,4% του ΑΕΠ και το τελικό απολογιστικό έλλειμμα που υλοποίησε το ελληνικό κράτος ήταν κατά μέσο όρο 7,4% του ΑΕΠ. Δηλαδή η υπέρβαση μόνο, που γινόταν χωρίς την έγκριση της Βουλής (6% του ΑΕΠ ή 4 ΕΝΦΙΑ ετησίως), ήταν διπλάσια κατά μέσο όρο από το μέγιστο επιτρεπτό όριο της συνθήκης του Μάαστριχτ.
Αντ’ αυτών στο σχετικό κεφάλαιο αναγράφονται αστείες δικαιολογίες όπως ότι οι δημόσιες δαπάνες δεν ήταν υπέρμετρες γιατί «παρέμεναν χαμηλότερες από τις δημόσιες δαπάνες άλλων χωρών της ευρωζώνης». Παραλείπει τέλος να αναφέρει ότι τα απολογιστικά στοιχεία για το έλλειμμα και το χρέος στα 9 αυτά χρόνια αναθεωρήθηκαν, μετά την επίσημη ετήσια ανακοίνωσή τους, 70 φορές, τις 68 από αυτές προς τα πάνω.
Η Επιτροπή της κ. Κωνσταντοπούλου δεν αποτελεί μοναχική περίπτωση. Είναι το τελικό δείγμα μια εποχής κατά την οποία το ψεύδος και η ελαφρότητα υποκαθιστούν την αλήθεια και τον ρεαλισμό. Γιατί όταν συνέβαιναν όλα αυτά οι ελεγκτικοί μηχανισμοί της ελληνικής κοινωνίας, είτε οι θεσμικά προβλεπόμενοι (Κοινοβούλιο, δικαιοσύνη), είτε οι βασιζόμενοι στις ευρύτερες συλλογικότητες (τέταρτη εξουσία, συνδικάτα, επιστημονική και ακαδημαϊκή κοινότητα), απέτυχαν να εμποδίσουν ή να αποκαλύψουν έστω αυτή την απίστευτη δημοσιονομική εκτροπή. Κι ακόμα και τώρα, που έχουν περάσει 5 χρόνια που πληρώνουμε την χρεοκοπία στην οποία οδήγησε η δημοσιονομική εκτροπή, ελάχιστοι είναι αυτοί που έχουν την τόλμη να μιλήσουν για το τι πράγματι συνέβη. Αντίθετα καταδιώκεται (και δικαστικά!) ο πρώτος άνθρωπος (ο επικεφαλής της ΕΛΣΤΑΤ), που καταγράφει αντικειμενικά την πραγματικότητα. Ο λόγος είναι απλός. Η τεράστια αυτή αποτυχία είναι τόσο επώδυνη που κανείς δεν θέλει να την αντικρίζει σε όλη της την ανατριχιαστική έκταση. Γιατί είναι ο καθρέπτης μιας τραγικής συλλογικής αυτοκαταστροφής. Η νέα Ελλάδα δεν μπορεί να χτιστεί όμως στηριζόμενη πάνω στο επονείδιστο ψεύδος και την επονείδιστη παραπλάνηση του ελληνικού λαού. Η ανάκαμψη, η ανάπτυξη και η ανάκτηση της αξιοπρέπειάς μας μπορεί να οικοδομηθούν μόνο με βάση την αλήθεια. (δήλωση του Προέδρου της Δράσης Θόδωρου Σκυλακάκη)
Τα στοιχεία που κρύβει η Επιτροπή Κωνσταντοπούλου
(στοιχεία από Eurostat & εισηγητικές εκθέσεις Προϋπολογισμού)

</a><br/>					</div><!-- .entry-content -->
		
		<footer class= This entry was posted in ΠΟΛΙΤΙΚΗ on by .

Αγαπητοί φίλοι, Σας καλούμε να συμμετέχετε στη σημερινή συγκέντρωση «Μένουμε Ευ…

Αγαπητοί φίλοι,

Σας καλούμε να συμμετέχετε στη σημερινή συγκέντρωση «Μένουμε Ευρώπη», στις 7.30 μ.μ. στο Σύνταγμα. Πολλά στελέχη και φίλοι της Δράσης θα είμαστε εκεί, για να εκφράσουμε την πεποίθησή μας ότι η θέση της Ελλάδας στην Ενωμένη Ευρώπη δεν πρέπει να αμφισβητείται. Για να εκφράσουμε την παραγωγική Ελλάδα, που ακόμα κρατάει τη χώρα όρθια, απέναντι σε μία κυβέρνηση που θεωρεί τη χρεοκοπία λογική επιλογή. Για να διαδηλώσουμε την προσήλωσή μας στη δημοκρατία, που διαβρώνεται από τον αχαλίνωτο λαϊκισμό, την προπαγάνδα και την αμφισβήτηση των θεσμών.

Η συγκέντρωση είναι μία πρωτοβουλία πολιτών στην οποία αξίζει να ανταποκριθούμε.

Θα βρεθεί κάποιος για να συγκρατήσει την κ. Κωνσταντοπούλου; Με απαράδεκτη συμπ…

Θα βρεθεί κάποιος για να συγκρατήσει την κ. Κωνσταντοπούλου;

Με απαράδεκτη συμπεριφορά, υποτιμώντας τον θεσμό που εκπροσωπεί και τον ρόλο της ως Προέδρου της Βουλής, η κ. Κωνσταντοπούλου «έστειλε πίσω» την Έκθεση του Διοικητή της Τράπεζας της Ελλάδος, εξαπολύοντας ταυτόχρονα επίθεση εναντίον του ηλεκτρονικού μέσου που την περιείχε! Πιο σοβαρή όμως από την λουδητικής[1] εμπνεύσεως αντίληψη κατά της ηλεκτρονικής εποχής, που χαρακτηρίζει την επίθεση της κ. Κωνσταντοπούλου στα στικάκια (σε συνέχεια της επίθεσης του υπουργού παιδείας στους προτζέκτορες), είναι η απροκάλυπτη πολιτική επίθεση στην ανεξαρτησία της Τράπεζας της Ελλάδος, που είναι θεσμικά και με διεθνείς συνθήκες κατοχυρωμένη. Το χειρότερο δε είναι ότι εξαπέλυσε αυτή την επίθεση, σε μια κρίσιμη στιγμή που η οικονομία βρίσκεται στο χείλος της αβύσσου, με κύριο κίνητρο –όπως η ίδια δήλωσε- ότι της «χαλούσε» το αμφιβόλου γούστου και στερούμενο σοβαρότητας σόου της «επιτροπής Αλήθειας». Είναι προφανές ότι όλο και συχνότερα η κ. Κωνσταντοπούλου εκθέτει με την συμπεριφορά της ολόκληρο το ελληνικό κοινοβούλιο. Θα βρεθεί κάποιος για να την συγκρατήσει;
________________________________________
[1] «Λουδήτες» ομάδες που στη διάρκεια της βιομηχανικής επανάστασης κατέστρεφαν τα μηχανήματα των εργοστασίων.

</a><br/><a href=Θα βρεθεί κάποιος για να συγκρατήσει την κ. Κωνσταντοπούλου;
www.drassi.gr
Θα βρεθεί κάποιος για να συγκρατήσει την κ. Κωνσταντοπούλου;

Προσοχή στις τζάμπα συμβουλές κ. Τσίπρα! Διαβάζοντας το άρθρο του κ. Wolfgang M…

Προσοχή στις τζάμπα συμβουλές κ. Τσίπρα!

Διαβάζοντας το άρθρο του κ. Wolfgang Münchau στους Financial Times, το οποίο αναπαράχθηκε ευρύτατα στην Ελλάδα, με τίτλο "Η Ελλάδα δεν έχει τίποτε να χάσει λέγοντας όχι στους πιστωτές της", αναρωτήθηκα και πάλι για την αξιοπιστία των όσων παρέχουν δωρεάν συμβουλές και θυμήθηκα την αθάνατη φράση (τίτλος βιβλίου) του Milton Freedman "There is no such thing as a free lunch". Μας δίνει λοιπόν τζάμπα την σοφή συμβουλή ο κ. Münchau να βγούμε από το ευρώ. Διαβάζοντας το ίδιο το άρθρο όμως είναι προφανές ότι ο συγκεκριμένος σοφός και αυτόκλητος σύμβουλός μας (που δεν ζει στην Ελλάδα ούτε έχει την περιουσία του εδώ), δεν ξέρει –ή δεν θέλει να ξέρει- μερικά από τα στοιχειώδη για την ελληνική υπόθεση.

Κατά τον κ. Münchau η Ελλάδα θα κηρύξει πτώχευση έναντι όλων των επίσημων πιστωτών ΔΝΤ, Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα, κράτη και ESM, αλλά θα εξυπηρετεί όλα τα ιδιωτικά δάνειά της με τον στρατηγικό στόχο να ξαναβγεί στις αγορές. Μόνο που δεν μας εξηγεί με τι θα εξυπηρετεί τα ιδιωτικά της δάνεια, που είναι σχεδόν όλα σε ευρώ; Με δραχμές; Και τι ισοτιμία θα έχουν αυτές οι δραχμές; Δεν μας εξηγεί επίσης τι θα κάνει με τον προϋπολογισμό της ο οποίος είναι ελλειμματικός σήμερα; Έχει πλέον πρωτογενές έλλειμμα. Οι τόκοι του χρέους προς τον ιδιωτικό τομέα με τι θα πληρώνονται (που είναι μεγάλοι γιατί στο μεγαλύτερο μέρος του χρέους προς τον επίσημο τομέα δεν πληρώνουμε για μερικά χρόνια τόκους); Με νέους φόρους ή με πληθωριστικές δραχμές;

Επίσης θεωρεί ότι οι Ευρωπαίοι και το ΔΝΤ θα κοιτούν αμήχανα την ώρα που θα χάνουν τα λεφτά που έχουν δανείσει και δεν θα κινηθούν με βάση τους μηχανισμούς που διαθέτουν στην ΕΕ. Ξεχνά, ή θέλει να αγνοεί, ότι με βάση τις συνθήκες θα έχουν τη δυνατότητα (και το πολιτικό κίνητρο να την αξιοποιήσουν), να βάλουν "χέρι" στις ελληνικές καθαρές εισπράξεις από την ΕΕ που φτάνουν τα 4-5 δισ. ετησίως και ως επίπτωση στο ΑΕΠ (με βάση τον γνωστό μας κεϋνσιανό πολλαπλασιαστή), θα μας κοστίσουν, αν κοπούν, τουλάχιστον 10 δις ευρώ. Πως θα το κάνουν; Μερικές εκατοντάδες εκατομμύρια μπορούν να τα βάλουν σε πρόστιμα για παραβίαση των συνθηκών, πολύ περισσότερα δισ. μπορούν να τα πάρουν με βάση τον κανονισμό του ταμείου συνοχής σταματώντας εντελώς όλες του τις χρηματοδοτήσεις, όπως έκαναν για μια περίοδο με την Ουγγαρία. Άλλα μπορούν να πάρουν ενεργοποιώντας τους διάφορους ελέγχους και πρόστιμα που αφορούν τη διαχείρισή μας (κανείς δεν έχει μιλήσει στον κ. Münchau για τον κ. Χατζηγάκη). Αυτά χωρίς να χρειαστεί να χρησιμοποιήσουν άλλα μέτρα πρωτόγνωρα εις βάρος της ελληνικής πλευράς, στα οποία δεν θα αναφερθώ εδώ.

Επίσης θεωρεί ότι η ΕΚΤ, αφού θα την φεσώσουμε μεγαλοπρεπώς, υπάρχει πιθανότητα να συνεχίσει να παρέχει ρευστότητα στο ελληνικό τραπεζικό σύστημα, το οποίο κρατά ακόμα αξιόλογο, σε σχέση με το ενεργητικό του, μέρος του ελληνικού χρέους; Ωσάν να πρόκειται για εναλλακτική ΜΚΟ που προεδρεύει ο σανδαλοφόρος σοφός Βέλγος που έχει φέρει η κ. Κωνταντοπούλου για να μας μιλήσει για το "επονείδιστο χρέος" και όχι μια πανευρωπαϊκή τράπεζα που διοικούν οι κεντρικοί τραπεζίτες των χωρών έναντι των οποίων θα έχουμε μονομερώς αθετήσει τις συμβατικές μας υποχρεώσεις!

Το ακόμα χειρότερο είναι η βεβαιότητα με την οποία ο κ. Münchau προβλέπει ότι μετά την έξοδο από το ευρώ "κανείς δεν θα φοβάται τον κίνδυνο υποτίμησης του νομίσματος". Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ (αν υπάρχει μετά το μπάχαλο του Grexit), ή η όποια ελληνική κυβέρνηση, θα πείθει δηλαδή τις αγορές ότι θα διαχειριστεί αξιόπιστα το εθνικό νόμισμα και δεν θα τυπώσει πληθωριστικό χρήμα; Που το στηρίζει αυτό; Στην παροιμιώδη πίστη της αριστεράς στη δημοσιονομική πειθαρχία ή στην ιστορική παράδοση μη υποτιμήσεων και μη διολίσθησης του ελληνικού νομίσματος όταν βρισκόταν υπό την εξουσία του όποιου ελληνικού πολιτικού συστήματος;

Δεν θα μπω σε περισσότερη ανάλυση, για το τι θα συμβεί στην οικονομία κατά τη μετάβαση από ένα σκληρό σε ένα μαλακό νόμισμα, τις συνέπειες της χρεοκοπίας για τις επιχειρήσεις και τους πολίτες που έχουν υποχρεώσεις σε ευρώ στο εξωτερικό κ.λπ.; Ο χώρος και ο χρόνος δεν είναι αρκετός σήμερα.

Αρκεί να επισημάνω ότι ο ελληνικός λαός επιθυμεί στην μεγάλη του πλειοψηφία παραμονή στο ευρώ όχι γιατί ξέρει με λεπτομέρεια τις οικονομικές συνέπειες των συμβουλών του κ. Münchau, αλλά γιατί έχει στοιχειώδες ένστικτο επιβίωσης.

Δεν γνωρίζω αν τα στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ και ο κ.Τσίπρας έχουν ανάλογα ένστικτα ώστε να αντιλαμβάνονται την αξία που έχουν οι "δωρεάν συμβουλές". Εμένα πάντως μου θυμίζουν μια σκηνή από ένα φίλμ με τον Χάρισον Φορντ ("Ο Ιντιάνα Τζόουνς και η τελευταία σταυροφορία"), όπου ο ήρωας καλείται να πηδήξει σε ένα βάραθρο και να έχει πίστη ότι θα πέσει σε ένα αόρατο μονοπάτι που θα του επιτρέψει να περάσει σώος απέναντι για να βρει τελικά το άγιο δισκοπότηρο. Όσοι πηδούν στο βάραθρο σπανίως πέφτουν στο αόρατο μονοπάτι. Για να συμβεί αυτό πρέπει να τους λένε Ιντιάνα Τζόουνς και να γυρίζουν ταινία. Συνηθέστερα πέφτουν και σπάζουν το σβέρκο τους (και το δικό μας στην προκειμένη περίπτωση). Αντίθετα το σβέρκο του αρθρογράφου, ό,τι κι αν συμβεί θα χαίρει άκρας υγείας και το πολύ-πολύ που μπορεί να πάθει είναι να αισθανθεί κάποια ένταση στους σχετικούς μυς καθώς θα παρακολουθεί τα βίαια σκαμπανεβάσματα του ευρώ για κάποιο διάστημα μετά το grexit. Με ένα καλό μασάζ θα του περάσει κι αυτό.

Σημερινό άρθρο του Προέδρου της Δράσης Θόδωρου Σκυλακάκη στο capital.gr.

</a><br/><a href=Προσοχή στις τζάμπα συμβουλές κ. Τσίπρα!
www.drassi.gr
Προσοχή στις τζάμπα συμβουλές κ. Τσίπρα!

Η χρεοκοπία και η άβυσσος δεν είναι επιλογή Η Κεντρική Επιτροπή της Δράσης που…

Η χρεοκοπία και η άβυσσος δεν είναι επιλογή

Η Κεντρική Επιτροπή της Δράσης που συνεδρίασε το Σάββατο 13/6, μετά από εισήγηση του προέδρου της Θόδωρου Σκυλακάκη, αποφάσισε ομόφωνα τα ακόλουθα:

- Στηρίζει πολιτικά οποιαδήποτε συμφωνία υπογράψει η σημερινή κυβέρνηση με την ΕΕ, που θα κρατήσει τη χώρα εντός του ευρώ και θα αποτρέψει την άτακτη χρεοκοπία. Η στήριξη αυτή δίδεται με πλήρη επίγνωση ότι θα πρόκειται για μια πολύ κακή συμφωνία που θα μεταφέρει πάλι τα βάρη στον ιδιωτικό τομέα, τον οποίο σταθερά και διαχρονικά υπερασπίζεται η Δράση. Η χειρότερη συμφωνία είναι όμως καλύτερη από την καταστροφή.

- Καλεί την κυβέρνηση να συνειδητοποιήσει επιτέλους ότι η μη υπογραφή συμφωνίας οδηγεί τη χώρα στην άβυσσο. Δεν είναι επιλογή.

- Καλεί τα κοινοβουλευτικά κόμματα που υποστηρίζουν την Ευρωπαϊκή πορεία της χώρας να δεσμευτούν τώρα ότι θα ψηφίσουν ανεπιφύλακτα την όποια συμφωνία στη Βουλή. Είναι η καλύτερη υπηρεσία που μπορούν να προσφέρουν σήμερα στην χώρα και στο λαό.

</a><br/><a href=Η χρεοκοπία και η άβυσσος δεν είναι επιλογή
www.drassi.gr
Η χρεοκοπία και η άβυσσος δεν είναι επιλογή

Σήμερα, Δευτέρα 15 Ιουνίου 18:00 – 20:00, θα γίνει στα γραφεία της Δράσης, Σούτσ…

Σήμερα, Δευτέρα 15 Ιουνίου 18:00 - 20:00, θα γίνει στα γραφεία της Δράσης, Σούτσου 10, ΑΝΟΙΚΤΗ ΣΥΝΑΝΤΗΣΗ ΜΕΛΩΝ, με ενημέρωση για τις πολιτικές εξελίξεις από τον πρόεδρο Θεόδωρο Σκυλακάκη και συζήτηση θεμάτων της επικαιρότητας.

Σας περιμένουμε!

Έβρασε ο βάτραχος κ. Τσίπρα ή ακόμα; Έχετε ακούσει την ιστορία για το πώς βράζ…

Έβρασε ο βάτραχος κ. Τσίπρα ή ακόμα;

Έχετε ακούσει την ιστορία για το πώς βράζεις έναν (ζωντανό) βάτραχο; Ποτέ δεν τον πετάς μες στο βραστό νερό γιατί θα πηδήξει έξω από την κατσαρόλα. Τον βράζεις ανεβάζοντας τη θερμοκρασία μισό βαθμό τη φορά για να συνηθίσει!
Ο αστικός αυτός μύθος ταιριάζει γάντι στην αέναη διαπραγμάτευση που επέλεξε ως τακτική ο κ. Τσίπρας. Μόνο που ο βάτραχος δεν είναι οι Ευρωπαίοι, όπως νομίζουν τα στελέχη και οι οπαδοί του ΣΥΡΙΖΑ. Ο βάτραχος είναι οι ίδιοι. Ξεκίνησαν από το πρόγραμμα της Θεσσαλονικής, την κατάργηση του μνημονίου και την περικοπή του χρέους και μέσα σε τέσσερεις μήνες έφτασαν (βαθμό-βαθμό) στο ζεματιστό νερό των 47 σελίδων, που ισοδυναμούν με ένα μνημόνιο φοροκαταιγίδα και πλήρη αποποίηση του 95% των προεκλογικών τους υποσχέσεων.
Αν τελικά από το πολύ μαγείρεμα θα τιναχτεί στον αέρα η κατσαρόλα ή θα φάμε στο επόμενο διάστημα «ΣΥΡΙΖΑ βραστό», θα φανεί στις επόμενες μέρες. Το βέβαιο είναι ότι στην κατσαρόλα μαζί με τον ΣΥΡΙΖΑ μαγειρεύεται (αδίκως αυτός) και ο ιδιωτικός τομέας της χώρας, ο οποίος καλείται να σηκώσει το βάρος της νέας παράτασης της ύφεσης και της απόλυτης έλλειψης ρευστότητας, που έχουν ως άμεση συνέπεια την συρρίκνωση των εσόδων και την καθυστέρηση των πληρωμών (μισθών ή άλλων υποχρεώσεων) σε ολόκληρο τον ιδιωτικό τομέα.
Όπως δε κι αν τελειώσει η διαπραγμάτευση, είτε με καταστροφική έκρηξη, είτε με φοροκαταιγίδα, τη νύφη θα την πληρώσει και πάλι πιο βαριά ο ιδιωτικός τομέας. Αυτοί που κατεξοχήν επιμένουν να παράγουν και να δημιουργούν σ' αυτή τη χώρα.
Η αιτία όλου αυτού του μαγειρέματος και του κόστους που συνεπάγεται για όλους μας, είναι τα ψέματα που ελέχθησαν για άλλη μια φορά προεκλογικά, που είχαν ως αποτέλεσμα να σπαταλήσει κι αυτή η κυβέρνηση πολύτιμο χρόνο, εις βάρος της οικονομίας και της κοινωνίας για να τα «βράσει» μέχρι να μαλακώσουν και να μπορούν να τα καταπιούν οι αφελείς που τα είχαν πιστέψει. Κι είναι διπλό κρίμα. Γιατί παρά τις «ηρωικές» προσπάθειες του πολιτικού συστήματος της χώρας και του χρεοκοπημένου κράτους να διαλύσουν την ελληνική ιδιωτική οικονομία και να την μετατρέψουν σε σωρό ερειπίων (το αποτέλεσμα από πλευράς μείωσης του ΑΕΠ και ανεργίας ισοδυναμεί με ήττα σε πόλεμο, που χάσαμε ενώ είχαμε ειρήνη), η οικονομία ακόμα αντιστέκεται.
Η πεποίθηση μου είναι -θα το αναλύσω αυτό σε επόμενο άρθρο- ότι η ελληνική οικονομία έχει τη δυνατότητα στα επόμενα χρόνια, αν μείνουμε τελεσίδικα στο ευρώ και η χώρα αποκτήσει μια στοιχειωδώς φιλοεπιχειρηματική κυβέρνηση, να αναπτυχθεί με ρυθμούς που κανείς δεν περιμένει. Πάνω από 5% ή και 6% του ΑΕΠ. Φτάνει στις επόμενες ημέρες να μην σκάσει η κατσαρόλα. Κι αν προϋπόθεση για να βγούμε προς το ξέφωτο που περιγράφω είναι να φάμε για λίγο «ΣΥΡΙΖΑ βραστό», τι να κάνουμε. Από το να μας έρθει η κατσαρόλα στο κεφάλι πάλι καλύτερα...
Άρθρο του Προέδρου της Δράσης Θόδωρου Σκυλακάκη στην Athens Voice

Εργαζόμενοι του ιδιωτικού τομέα: Δουλοπάροικοι μέχρι το 2040; Στο μνημόνιο Τσίπ…

Εργαζόμενοι του ιδιωτικού τομέα: Δουλοπάροικοι μέχρι το 2040;

Στο μνημόνιο Τσίπρα, το οποίο έστειλε η κυβέρνηση στην τρόικα («θεσμοί»), περιλαμβάνεται μεταξύ πολλών άλλων και η πρόβλεψη της κυβέρνησης για το ασφαλιστικό σύστημα. Σ’ αυτήν παρατίθενται οι προβλεπόμενες από τους ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ μέσες ηλικίες συνταξιοδότησης στο δημόσιο και στον ιδιωτικό τομέα ΙΚΑ). Αυτές ξεκινούν το 2016 από τα 56,3 (δημόσιο) και 60,4 (ιδιωτικό) χρόνια και καταλήγουν το 2040 στα 64,4 και 67 χρόνια αντιστοίχως.

Απορία. Γιατί οι απασχολούμενοι στον ιδιωτικό τομέα να μένουν τρία ή τέσσερα χρόνια περισσότερα στη δουλειά από αυτούς του δημοσίου;

Δίνουν λιγότερες εισφορές; Όχι. Ιστορικά οι εργαζόμενοι στο ΙΚΑ πλήρωναν πάντα τις μεγαλύτερες εισφορές (πάνω από 40%) και όσοι εξ αυτών λαμβάνουν μεγαλύτερους μισθούς πληρώνουν πολύ μεγάλες εισφορές, οι οποίες από ένα επίπεδο και πάνω απλώς δεν τους αποδίδουν ποτέ τίποτε πίσω. Πολύ υψηλότερες εισφορές από αυτές των δημοσίων υπαλλήλων, που πολλές φορές δεν αφορούν καν το σύνολο του μισθού, αφού πλείστα επιδόματα του δημοσίου απαλλάσσονται κάθε εισφοράς.

Οι δημόσιοι υπάλληλοι απολαμβάνουν επίσης μονιμότητας, σε αντίθεση με τους εργαζομένους του ιδιωτικού τομέα που οδηγήθηκαν -ως πρόβατα επί σφαγήν- κατά πολλές εκατοντάδες χιλιάδες στην ανεργία. Επίσης μεγάλος αριθμός εξ αυτών μπήκαν στο δημόσιο από το παράθυρο, χωρίς αξιοκρατικές διαδικασίες. Εξασφάλισαν δηλαδή διορισμό με ρουσφέτι και κομματική συναλλαγή. Αντίθετα κάθε ιδιωτικός υπάλληλος έχει απέναντί του έναν ιδιώτη εργοδότη που τον προσέλαβε γιατί κατά κανόνα πιστεύει ότι θα κερδίσει από τη δουλειά του και μπορεί ανά πάσα στιγμή να τον απολύσει.

Οι εργαζόμενοι στο δημόσιο έχουν επίσης το πλεονέκτημα της αναγνώρισης, ως πλασματικών ετών που εξασφαλίζουν πρόωρη συνταξιοδότηση, των ημερών απεργίας! (με πολλαπλάσιες ημέρες απεργίας από τον ιδιωτικό τομέα, όπου ούτε συνδικάτα υπάρχουν ούτε ανέξοδος συνδικαλισμός). Επίσης οι συνθήκες εργασίας είναι συνήθως πολύ καλύτερες στο δημόσιο και ο βαθμός εργασιακής απόδοσης –με τιμητικές αλλά υπαρκτές εξαιρέσεις π.χ. σε κάποια δημόσια νοσοκομεία, σε κάποιες αστυνομικές υπηρεσίες κ.λπ.)- κατά κανόνα χαμηλότερος. Για να μην αναφερθούμε και στην παρανοϊκή κατάσταση, στη φάση αυτή, της επί πολλούς μήνες καθυστέρησης των μισθών εκατοντάδων χιλιάδων υπαλλήλων του ιδιωτικού τομέα, που προκαλεί σε μεγάλο βαθμό το ίδιο το χρεοκοπημένο κράτος καθυστερώντας παράνομα τις πληρωμές του, την ώρα που προκλητικά δηλώνει ότι «οι μισθοί και οι συντάξεις πληρώνονται στην ώρα τους». Αγνοώντας τους μισθούς στον ιδιωτικό τομέα, σαν οι εργαζόμενοι εκεί να είναι δεύτερης κατηγορίας πολίτες και συνεπώς το τι τους συμβαίνει να μην αφορά το δημόσιο διάλογο.

Επαναλαμβάνω λοιπόν το ερώτημα; Γιατί οι εργαζόμενοι στον ιδιωτικό τομέα να βγαίνουν αργότερα στην σύνταξη; Γιατί ο ιδιωτικός τομέας να εξοντώνεται με ακραία φορολογία για να συνεχίσουν οι δημόσιοι υπάλληλοι να βγαίνουν (πρόταση ΣΥΡΙΖΑ) μέχρι το 2021 στη σύνταξη –κατά μέσο όρο- κάτω από τα 60, την ώρα που η μέση ηλικία συνταξιοδότησης στον ιδιωτικό τομέα θα ανεβαίνει στα 64, για να φτάσει στα 67 (προσοχή ο μέσος όρος! όχι η ηλικία για πλήρη σύνταξη), το 2031.

Η απάντηση είναι απλή. Τα κόμματα του κρατισμού (παραδοσιακά στο αριστερό του πολιτικού φάσματος), έχουν πλήρως επικρατήσει πολιτικά και μεταχειρίζονται τις κοινωνικές ομάδες που δεν τους ενδιαφέρει να εκπροσωπήσουν πολιτικά, ως δουλοπάροικους. Η επικράτησή τους μόλυνε θανάσιμα ακόμα και τα κόμματα που υποτίθεται ότι υπερασπίζονταν παραδοσιακά την ιδιωτική οικονομία και πρωτοβουλία, τα οποία κορόιδεψαν και πρόδωσαν τους ψηφοφόρους με προέλευση από τον ιδιωτικό τομέα. Όσοι δε στο πολιτικό φάσμα επέμεναν να μιλούν υπέρ του ιδιωτικού τομέα απομονώθηκαν από το σύστημα και έμειναν, ως φωνές «βοώντος εν τη ερήμω», να διασχίζουν τη δική τους -άνυδρη και ανεμοδαρμένη- πολίτική Σαχάρα.

Τι θα φέρει το μέλλον;

Το χρεοκοπημένο κράτος και τα κομματικά στρατεύματα που το διαφεντεύουν, συνεχίζουν ακόμα κι σήμερα να απομυζούν τον ιδιωτικό τομέα, εξαπολύοντας ένα νέο κύκλο ακραίας φορολογίας. Που στηρίζεται η ισχύς του; Στο γεγονός ότι τρέφει –μέσω συντάξεων και μισθών του δημοσίου- περισσότερους υπαλλήλους και συνταξιούχους από όσους απασχολούνται με οποιονδήποτε τρόπο στον ιδιωτικό τομέα, αλλά και στην αδυναμία του ιδιωτικού τομέα να ομονοήσει, να οργανωθεί πολιτικά και να υπερασπιστεί τα θεμιτά κοινωνικά του συμφέροντα, που ταυτίζονται στη φάση αυτή και με το ευρύτερο συμφέρον της χώρας.

Όμως το σύστημα αυτό έχει ήδη φτάσει στα όριά του. Γιατί χωρίς τα δανεικά (που ξεπούλησαν το μέλλον μας), το χρεοκοπημένο κράτος δεν έχει τίποτε να μοιράσει παρά φτώχεια και δυστυχία. Κι ο κόσμος –τώρα που το παραμύθι του αντιμνημονίου αποκαλύφθηκε- αρχίζει πλέον να το καταλαβαίνει. Η ισχύς του φαίνεται κραταιή, στην ουσία όμως καταρρέει υπό το βάρος της ανικανότητάς του. Κι αργά ή γρήγορα θα έρθει η επόμενη μέρα. Φτάνει η άλλη πλευρά να αποφασίσει επιτέλους να διεκδικήσει πολιτικά, τα αυτονόητα και δίκαια συμφέροντά της.

Άρθρο του Προέδρου της Δράσης Θόδωρου Σκυλακάκη σήμερα στο Capital.gr

</a><br/><a href=Εργαζόμενοι του ιδιωτικού τομέα: Δουλοπάροικοι μέχρι το 2040;
www.drassi.gr
Εργαζόμενοι του ιδιωτικού τομέα: Δουλοπάροικοι μέχρι το 2040;