Author Archives: Nickolas Fountoulakis

Σε όλους τούς συναδέλφους π…

Nickolas Fountoulakis 8:12am Dec 6
Σε όλους τούς συναδέλφους που ταξιδέυουν στά πέρατα της οικουμένης χρόνια πολλά....Άγιε Νικόλα φύλαγε και Αγιά Θαλασσινή....πάντα στν πλώρη μας....
Μεγάλη μέρα και για τον μέντορα μας,τον μεγάλο μας θαλασσινό ποιητή τον Νίκο Καββαδία...

Maria Totsi 7:55pm Dec 6
Χρονια σας πολλα,Nickolas Fountoulakis.

Δημητρης Παπαδημητριου 1:59am Dec 7
Χρονια πολλα και σε σενα,καπετανιε.Παντα ο Ποσειδωνας στην πλωρη σου...

Nickolas Fountoulakis 12:39pm Dec 7
Ευχαριστώ Δημήτρη....να σου πω την αλήθεια ο Ποσειδώνας είναι αρχαιότερος ίσως η θάλασσα να του ανήκει....

Καλημέρα και καλές γιορτές …

Nickolas Fountoulakis 9:37am Dec 5
Καλημέρα και καλές γιορτές σε όλα τα μέλη.
Θα ήθελα να ευχαριστήσω όλους όσους με ''σκούντηξαν'' ζητώντας την συνέχεια του ''Mad Master'' όχι μόνο γιατι έκαναν μερικά like εδώ αλλά γιατί μου έστειλαν προσωπικά μνμ στο ινμποξ θέλοντας να μάθουν την συνέχεια.
Όμως πάνω απο όλα θα ήθελα να ευχαριστήσω τους διαχειριστές της ομάδας που μάς ανέχτηκαν και έτσι ένα κειμενάκι που ξεκίνησε για να περάσει η ώρα μας αφου δεν είχαμε κάτι καλύτερο να κάνουμε μεταμορφώνεται σε μυθιστόρημα αφού κάποιο μέλος το πρόσεξε και έτσι το προώθησε για να γίνει κάποια στιγμή βιβλίο και να ταξιδέψει και αυτό με τον ήρωα μας τον Καπετάν Νικόλα σε μια άγνωστη θάλασσα.
Δυστυχώς δεν θα μπορώ πλέον να γράφω αποσπασματικά στήν ομάδα (για προφανείςλόγους)που απαριθμει 8.107 μέλη αλλά όμως σε κάποιους που ενδιαφέρθηκαν θα τούς στείλω την συνέχεια πριν γίνει η εκδοση του...
Παιδιά σας ευχαριστούμε για όλα,τόσο εγώ όσο και ο Νίκος Θαλασσινός και ευχόμαστε να είστε όλοι καλά!!

Είναι η συνέχεια απο το μυΘ…

Nickolas Fountoulakis 9:24am Nov 17
Είναι η συνέχεια απο το μυΘιστόρημα του Νίκου Θαλασσινού ''Mad Master''.
Σαε ευχαριστεί για τα like και σας ευχαριστούμε απο κοινού και για τα προσωπικά μνμ στο ινμποξ....στερείτε λογοτεχνικής αξίας αλλά αφου συγκινησε εστω κι έναν για τον καπτα Νίκο είναι αρκετό.
Ευχαριστούμε τους διαχειριστες για την κατανόηση και ζητουμε συγγνώμη για τυχον ορθογραφικά λάθη....συγγνώμη απο τα μέλη αν γινομαστε δυσαρεστοι,καλη εβδομάδα και ας γίνει η σημερινη επετειος πλοηγός για την επαναστασή μας ως εθνος,ως άνθρωποι...
Μad Master
Έτσι ζούσε στο ημίφως,τα χαμηλωμένα φώτα στο γραφείο του και στήν καμπίνα του δημιούργούσαν σκιές στίς γωνίες και στίς επιφάνειες που δεν έφτανε το φώς.
Σε αυτές τις σκιές του μισοσκόταδου άκουγε ψιθύρους και σκόρπιες λέξεις.
Οι αναμνήσεις του και οι σκέψεις του σε στιχομυθίες,θεατρικοί διάλογοι σε ένα θέατρο σκιών που ήταν πρωταγωνιστής αυτός και ο εαυτός του.
Σαν να ήταν εμπρός του ο μέντοράς του,ο δάσκαλος του και μετέπετα αδελφικός του φίλος ο καπτά Στέλιος που τον ορμήνευε όχι μόνο για τα βαπόρια και την ναυτική τέχνη αλλά και για την ζωή.
''Νικόλα να έχεις κουρασμένο το κορμί σου παιδί μου,να κοιμάσαι για να μην σκέφτεσαι τις νύχτες....κακό και ανελέητο πράγμα να σκέφτεσαι τις νύχτες αγόρι μου...οι σκέψεις κρατάνε ώρες,χρόνια,ενώ τα όνειρα μονάχα στιγές''
Και αυτό έκανε τόσα χρόνια κλεισμένος στόν κόσμο του,σκεφτότανε.....τόσα πολλά αν και τόσα πολλά γιατί....τόσες πολλές εικόνες....εικόνες χαραγμένες ανεξίτηλα στο νού του σαν στίγματα και πορείες στόν χάρτη που όσο και να τα σβήνεις αφήνουν εκεί το ίχνος τους για πάντα.
Ο πατέρας του τυλιγμένος σε ενα σύννεφο καπνού απο το τσιμπούκι του να διαβάζει στην βιβλιοθήκη του πάντα ένα βιβλίο και να ακούει εκείνα τα 45άρια δισκάκια του με έλληνες κλασικούς και ξένους και στήν κουζίνα η πανέμορφη και πάντα νέα μητέρα του να ασχολείται με την μαγειρική της τραγουδώντας με τη θεία φωνή της τραγούδια της Αλεξίου και της Μοσχολιού.
Κάθε άνδρας είναι σκλάβος της μάνας του και εκείνος δεν απελευθερώθηκε ποτέ απο εκείνη την ψηλή ξανθή τρελή Κεφαλλονίτισα που στα 18 της με το κορμί της και εκείνα τα μαγικά πράσινα μάτια είχε γίνει το όνειρο κάθε άνδρα στο Ληξούρι.
Εφοπλιστές,καπετάνιοι,παραγιοί και έμποροι την ζητούσαν σε γάμο μα αυτή παντρέυτηκε εκείνον τον κρητικό χωροφύλακα που το νησί τον μισούσε αφού ήταν ο εκφραστής της εξουσίας όντως σαν διοικητής της χωροφυλακής σε ένα νησί που οι άνθρωποί του δεν είχαν μόνο αίμα κόκκινο αλλά και πολιτική συνείδηση.
Όμως ο Έρωτας ο δυνατότερος όλων των θεών ένωσε μιά μικρή θεά με ένα 35αρη υπομοίραρχο,μια μικρή αριστερή με ένα δεξιό,μια φλογερή προσωπικότητα με έναν φιλήσυχο και πράο άνθρωπο που το νησί μετά απο χρόνια τον θεωρούσε δικό του παιδί και παρακαλούσε μήν τυχόν φύγει και έρθει κανένας αδίστακτος φασίστας όπως αυτοί που κυβερνούσαν την χώρα τότε.
Χαμήλωσε λίγο την μουσική για να ακούσει την πνοή του βαποριού,τις λέξεις ανάμεσα στα αμπάρια και στα κρένια που περίμεναν την νύχτα και την υγρασία για να πούν δυο κουβέντες τρίζωντας και γδέρνοντας την σκουριασμένη λαμαρίνα τους.
Του μιλούσε το βαπόρι τις νύχτες,του έκανε παράπονα και παρατηρήσεις....
''Καπετάνιε κουράστηκα....μην τούς αφήσεις να μου αλλάξουν ρώτα,γέρασα πια,καλά είμαι εδω στον Ατλαντικό....μήν τούς αφήσεις να με πάνε στήν άλλη μπάντα,στόν κολασμένο Ειρηνικό και τον ύπουλο Ινδικό...τούς σιχάθηκα πιά...αν τούς αφήσεις να με στείλουν εκεί θα σου κάμω ανταρσία,θα σε αφήσω καραβοφάναρο...είμαι 24 χρονών...αν ήμουν γυναίκα θα ήμουν νέα με στητό στήθος και ψηλά καπούλια,είμαι πλοίο όμως,λαμαρίνα και η λαμαρίνα στα 24 της είναι σαν μια γριά 80 ετών...ούτε με όλο το φορτίου το καπτά Τζίμη δεν σου σηκώνεται το κρένι άμα την βλέπεις''!!!
Ο καπετάνιος χαμογελούσε,χάιδευε την λαμαρίνα στο φινιστρίνι που έβλεπε όλο το ντεκ και του ψιθύριζε συμπονετικά...''μην φοβάσαι,σκξίζε εσυ τα κύμματα και εγω θα σκίζω τα μέηλ και τα χαρτά των ναυλωτών''.
Παντού γύρω του καθρέφτες,καθρέφτες και ρολόγια....τα ρολόγια να του υπενθυμίζουν τον χρόνο που περνά σε αυτήν την πλωτή πόλη που είχε καταντήσει για εκείνον φυλακή απο παράδεισος που ήταν στήν αρχή και οι καθρέφτες για να του μιλούν όταν έκλεινε την πόρτα της καμπίνας του.
''Δεν θα ανέβεις στην γέφυρα καπετάνιε,πήγε δυό η ώρα....είναι η ώρα να ανέβεις να δείς τον νεαρό ανθυποπλοίαρχο.''
''Δεν θα πάω απόψε,είναι καλός αξιωματικός άλλωστε στήν μέση του πουθενά είμαστε....έχουμε να δουμε βαπόρι δυό μέρες....λέω να κοιμηθώ.''
''Εσυ....εσύ ο καπτα Νκόλας να κοιμηθείς απο τώρα....χα χα...δεν ξέρω μόνο την όψη σου καπετάνιε,πάνω μου καθρεφτίζεται και η ψυχή σου...παραδέξου το,για άλλον λόγο δεν πάς επάνω''
Ο Νικόλας γύρισε την πλάτη στο καθρέφτη,θύμωσε αν και βαθιά μέσα του ήξερε ότι ο καθρέφτης είχε δίκιο.
Σκέπασε τον καθρέφτη με ένα σεντόνι και ξάπλωσε στόν καναπέ,δεν κοιμωτανε ποτε στο κρεββάτι του πάντα στόν καναπέ....κάλυψε όλο το κορμί του αλλά και το προσωπό του με την κουβέρτα του αλλά ο καθρέφτης συνέχισε να ψελλίζει φράσεις.
''Σε βλέπω,σε ακούω,διαβάζω τις σκέψεις σου...δεν μπορείς να μου κρυφτείς...κανείς δεν μπορεί να κρυφτεί απο τον εαυτό του,τον καθρέφτη του και τον θάνατο....καληνυχτα καπετάνιε''
''Την ημέρα που θα κατακτήσω τον κόσμο,την ημέρα που θα κάψω τα βιβλία του,εκείνη την μέρα θα σπάσω και όλους τους καθρέφτες του κόσμου....εκείνη την μέρα θα εκδικηθώ και εσένα παγωμένε και άθλιε καθρέφτη''
Το μόνο που άκουσε πρίν τον πάρει ο ύπνος ήταν το σατανκό γέλιο του μισητού και μοναδικού πλέον φίλου του....
Ακουγε αμυδρά μια φωνή βαθιά στήν ψυχή του,μια εσωτερική φωνή κάθε φορά που κοιμωτανε εκείνον το βαρύ και υγρό του ύπνο....
''Πάλεψε το αγόρι μου...πάλεψε το παιδί μου...μήν το αφήνεις να τρώει τα σωθικά σου...μην εγκαταλείπεις..πάλεψε πάλεψε...έχεις νικήσει τις θάλασσες και τις φουρτούνες όλου του κόσμου,μπορείς και αυτήν...μπορείς....
''Μητέρα...μητέρα...''
''Να θυμάσει προσέυχομαι για σένα....πάντα σου ανάβω ένα κερί....το κερί δεν σβήνει ποτέ παλληκάρι μου....''
Αισθάνθηκε τα δακτυλα της να μπλέκονται στα μαλλιά του...μια γλυκια ζέση αγκάλιασε το κορμι του....ο καθρεφτης δεν μιλούσε πιά,ένα υπέραμπρο φως έλουσε το γραφείο και την καμπίνα του μα δεν τον ξύπνησε αυτό.
Το τηλέφωνο που χτυπούσε με μανία τον ξύπνησε,πετάχτηκε σαν ελατήριο απο τον καναπε και το σήκωσε.
''Ναι....''
''Κύριε πλοίαρχε ανεβήτε στην γέφυρα...γρήγορα,γρήγορα σας παρακαλώ!!!
Συνεχίζεται....
Νίκος Θαλασσινός

Tasos Papagiannidis 12:40pm Nov 17
Παλι θα περιμενω με αγωνια Καλο απογεμα καπετανιε

Nickolas Fountoulakis 12:44pm Nov 17
Οι φίλοι με φωνάζουν Νίκο ή Νικόλα....το καπετάνιος ήταν κάποτε...

Tasos Papagiannidis 1:53pm Nov 17
Ο τιτλος νομιζω οτι δε χανεται ποτε

Δημητρης Τσουκαλας 5:26pm Nov 17
Το καπετάνιος κερδίζεται δέν χαρίζεται

Nickolas Fountoulakis 5:28pm Nov 17
Έχετε δίκιο κύριοι...ευχαριστώ για την παρατήρηση

Δημητρης Παπαδημητριου 10:23pm Nov 17
ΑΥΤΟ ΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ στερειται λογοτεχνικης αξιας ???Διαφωνω καθετα,καπετανιε μου...και οριζοντια και διαγωνια και προς πασα κατευθυνση...Πιστευω πως οποιος εχει ζησει εστω και εναν μηνα σε βαπορι,οποιος εχει κοιμηθει αγκαλια με τη λαμαρινα,εχει νοιωσει την ανασα και το τρεμουλο του καραβιου,συμφωνει μαζι μου...Και,ναι...Το καπετανιος κερδιζεται.Δεν γεννιεσε καπετανιος,γινεσε.Και αμα γινεις μενεις για παντα...Αναμενω εναγωνιως την συνεχεια...

Nickolas Fountoulakis 7:08am Nov 18
Η αλήθεια είναι οτι αν δεν έχεις ζήσει έστω λίγο σε ένα πλοίο δεν μπορείς να το καταλάβεις....η συνέχεια όμως ίσως να προσελκύσει και το ενδιαφέρον ανθρώπων που δεν έχουν ενπειρία απο εμπορικά πλοία.
Αυτό που με έχει εντυπωσιάσει σε αυτήν την ομάδα είναι ότι ελάχιστοι απο τα μέλη είναι ναυτικοί αλλά η πλειοψηφία ταξιδέυει με τον μεγάλο μας ποιητή...σαν ενα πλήρωμα ενός πλοίου,ανθρώποι τόσο διαφορετικοί μεταξύ τους αλλά με κοινό σκοπό...το ταξίδι.

Φανή Συμεωνίδη 3:56pm Nov 18
AΠΟ ΜΕΝΑ ΞΕΡΕΙΣ ΟΤΙ ΘΑ ΠΑΙΡΝΕΙΣ !!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

Δήμητρα Σαρδέλη 4:44pm Nov 20
όπως λατρεύουμε τόν ΤΣΈ κι΄άς μήν είμαστε έπαναστάτες, όπως θαυμάζουμε τόν Νουρέγιεφ,τόν Μπαρίσνικολ, τήν Πλιτσέσκαγια κι, άς μήν είμαστε χορευτές, όπως άκούμε Βαμβακάρη- Τσιτσάνη κι, άς μήν είμαστε ρεμπέτες, έτσι άγαπάμε τόν Κόλλια !!!! γιατί μάς άνοιξε ένα παράθυρο καί βλέπουμε.......τήν θάλασσα

Stefanos Loukanaris 6:50pm Nov 20
?????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????

Δήμητρα Σαρδέλη 6:59pm Nov 20
άν γινόσουν λίγο πιό σαφής......

Δήμητρα Σαρδέλη 7:02pm Nov 20
....τό κι, άς μήν είμαστε ναυτικοί, είναι τό εύκόλως έννοούμενο πού παρέλειψα..

Stefanos Loukanaris 7:27pm Nov 20
!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

Δήμητρα Σαρδέλη 7:32pm Nov 20
Άπό τόν θαυμασμό ή τόν χλευασμό ,ποιό νά διαλέξω........???

Stefanos Loukanaris 7:42pm Nov 20
χλευασμος?????????????????.......ποτε........απορια ;;;;;;;;; ισως

Δήμητρα Σαρδέλη 7:46pm Nov 20
άπάντηση στήν άπορία τού καπετάνιου γιά τήν άγάπη πρός τόν Καββαδία, ένώ δέν είμαστε ναυτικοί !! άπλά.

Stefanos Loukanaris 7:48pm Nov 20
ααααααααααααααααα.....μαλιστα.....ξερεις οτι διαφωνω αλλα το δεχομαι

Δήμητρα Σαρδέλη 8:13pm Nov 20
καί ό Νικόλας Φουντουλάκης σάν ναυτικός έχει άπορία άλλά δές πώς τό έξηγεί καί μας άναγνωρίζει ( τών άσχετων ) τό δικαίωμα ν,άσχολόύμαστε μέ τόν Καββαδία

Stefanos Loukanaris 8:17pm Nov 20
το δικαιωμα το εχετε χωρις αμφιβολια........

Δήμητρα Σαρδέλη 8:20pm Nov 20
εύχαριστώ έκ μέρους τών ...άσχέτων


Stefanos Loukanaris 8:22pm Nov 20
χαχαχαχαχαχαχαχαχαχα

Καίτη Ραουζαίου 8:25pm Nov 20
Nickolas Fountoulakis!!! Το "καπετάνιος" κερδίζεται με τον ιδρώτα που ανακατεύτηκε με την αρμύρα,με την πάλη στα θεόρατα κύματα,με το μεράκι γι'αυτό που λέγεται θάλασσα, για την ζωή που αφιερώθηκε στα σκαριά και στερήθηκες τις χαρές και την ζεστασιά της οικογένειας!!!
Πλανεύτρα η θάλασσα ΚΑΠΕΤΑΝΙΕ....Είτε την διάλεξες στην ζωή σου από ανάγκη η όχι.....ΤΟΝ ΤΙΤΛΟ ΔΕΝ ΣΤΟΝ ΧΑΡΙΣΑΝ....ΤΟΝ ΚΕΡΔΙΣΕΣ ΜΕ ΑΞΙΑ.!!!!..
ΝΑ ΕΙΣΑΙ ΧΙΛΙΟΧΡΟΝΟΣ ΤΩΡΑ ΚΑΙ ΝΑ ΑΠΟΛΑΜΒΑΝΕΙΣ ΗΡΕΜΟΣ ΑΠΟ ΣΗΝΙΑΛΑ ...ΤΗΝ ΘΑΛΠΩΡΗ,ΣΤΟ ΖΕΣΤΟ ΛΙΜΑΝΙ ΤΗΣ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΣ ΣΟΥ.!!!!! Ρίξε βαθιά την άγκυρα σου και τα ταξίδια σου να τ'αναπολείς μέσα απ'τα ποιήματα του Καββαδία!!!
Καλό βράδυ !

Stefanos Loukanaris 8:26pm Nov 20
φουντο τις δυο και πρυμα βρεξε το πινελο

Δήμητρα Σαρδέλη 8:35pm Nov 20
κάνε έσύ τίς..μανούβρες σου γιά ....άπόπλου όχι γιά άραγμα , μήν τρέχεις, πρόσεχε τής Ιντιας τά...φανάρια καί μεις θά μείνουμε σκυμένοι σέ χάρτες ναυτικούς σάν άνάξιοι....ταξιδευτές