Author Archives: Newsbeast » ΔΙΑΣΚΕΔΑΣΗ

Το «Ράμπο: Το πρώτο αίμα» που δεν έχει ούτε ένα σκοτωμό ενώ είχε γραφτεί ένα εντελώς διαφορετικό φινάλε

Ο πρώην πρασινοσκούφης Τζον Ράμπο κυνηγιέται στα βουνά που περιβάλλουν μια αμερικανική κωμόπολη από τον δεσποτικό σερίφη και τα τσιράκια του, αναγκάζοντάς τον να επιστρατεύσει όλες τις δολοφονικές ικανότητές του για να επιβιώσει.Ο ειδικοδυναμίτης είναι βετεράνος του Πόλεμου του Βιετνάμ και παρασημοφορήθηκε μάλιστα από το Κογκρέσο με το Μετάλλιο της Τιμής, οι μάχες συνεχίζουν ωστόσο να τον κατατρύχουν.Με αυτή τη δοκιμαζόμενη ψυχοσύνθεση και το μετατραυματικό στρες να τον έχει γονατίσει καταφτάνει σε επαρχιακή πολίχνη της Ουάσιγκτον, για να δει τον σερίφη να τον διώχνει απρόκλητα και να τον πιέζει ώστε να κάνει εκείνο το λαθάκι προκειμένου να τον συλλάβει.Δεν θα του πάρει βέβαια πολύ να το σκάσει από το κρατητήριο και να εξαπολύσει την οργή του κατά των αστυνομικών αρχών, φέρνοντας το Βιετνάμ στην ίδια την καρδιά των ΗΠΑ.Αν πρέπει να το πούμε, αυτές είναι με δυο γραμμές η υπόθεση του πρώτου «Ράμπο», του πιο σκοτεινού και «ευαίσθητου» στα νοήματά του από όλα τα sequel που πυροδότησε. Είναι μια ταινία δράσης και επιβίωσης που τη ζεις ως το μεδούλι και δεν τη χορταίνεις, αν και η μαγεία της δεν σταματά κατά κανέναν τρόπο εκεί. Και αρχίζει μάλιστα όταν τελειώσεις με την περιπέτεια.Και μιας και όλοι αγαπούν μια καλή περιπέτεια, ένα παλιό αξίωμα του κινηματογράφου, ο Τζον Ράμπο και τα αντιαμερικανικά καμώματά του, η μάχη του με τις άδικες διωκτικές αρχές της χώρας του δηλαδή, είναι εδώ για να μας δώσουν μια πρόγευση των σκοτεινών και περίπλοκων συναισθηματικά ταινιών που θα ακολουθούσαν στις επόμενες δεκαετίες.Κατά πρώτο, ο μπαρουτοκαπνισμένος πρασινομπερές δεν σκοτώνει κανέναν στην πρώτη ταινία! Παρά το γεγονός ότι είναι διαβόητα γνωστός πως πρώτα πυροβολεί και μετά ρωτάει, ο Ράμπο το μόνο που κάνει στο «Πρώτο αίμα» του 1982 είναι να τραυματίζει σοβαρά τους ανθρώπους που τον κυνηγούν για να τον βλάψουν.Αυτό ήταν μάλιστα η συνεισφορά του ίδιου του Σταλόνε στο σενάριο, να αλλάξει άρδην όσα δολοφονικά έκανε ο Ράμπο στο ομώνυμο μυθιστόρημα του Ντέιβιντ Μορέλ (1972), εκεί όπου επιδόθηκε σε ένα τρελό και θανάσιμο σαφάρι. Ο Σλάι σκέφτηκε πως το κοινό θα μισούσε τελικά τον Ράμπο του αν ξεπάστρευε τους συμπατριώτες του, κι έτσι είπε να παραλείψει όσα θα αποξένωναν τον κόσμο από τα νοήματα που μεταφέρει η ταινία και εξαπολύει σαν τις σφαίρες από το μυδράλιό του.Το σενάριο προέβλεπε μάλιστα τον θάνατο του Ράμπο στο τέλος, όπου τον σκοτώνει ο συνταγματάρχης του, και η σκηνή γυρίστηκε πράγματι, μόνο που το κοινό τη μίσησε στις δοκιμαστικές προβολές. Τι ήθελε να πει η ταινία δηλαδή; Ότι ο μόνος τρόπος να προσαρμοστούν ξανά στην πολιτική ζωή οι βετεράνοι που γυρίζουν από τον πόλεμο είναι μέσω του θανάτου τους;Γι’ αυτό και ο «Ράμπο» είναι σταθερά πολλά περισσότερα από μερικές εκρήξεις τεστοστερόνης. Μεταξύ 1972-1982 εξάλλου, στη δεκαετία που πήρε για να ολοκληρωθεί η ταινία, ήταν ένα από τα πιο φιλόδοξα σχέδια του Χόλιγουντ, με περισσότερες από 26 σεναριακές εκδοχές να γράφονται και να απορρίπτονται και εξίσου πολλά πρωτοκλασάτα ονόματα να υπογράφουν για τον πρωταγωνιστικό ρόλο και να τα παρατούν τελικά. Θέλετε μερικά; Στιβ ΜακΚουίν, Πολ Νιούμαν, Κλιντ Ίστγουντ, Αλ Πατσίνο, Ρόμπερτ Ντε Νίρο, Νικ Νόλτε, Τζον Τραβόλτα, ακόμα και ο Ντάστιν Χόφμαν!Κι έτσι όταν πρότειναν τον ρόλο στον Σταλόνε, που ήταν υποκριτικά στα πάνω του λόγω του «Ρόκι», εκείνος αρνήθηκε γιατί είχε περάσει και απορριφθεί από τόσα χέρια. Είπε τελικά το «ναι» όταν του επέτρεψαν να ξαναγράψει το σενάριο για να κάνει τον Ράμπο του συμπαθή στο κοινό, διατηρώντας ωστόσο το αμφιλεγόμενο της δράσης του. Και εκείνα τα 3,5 εκατ. δολάρια της αμοιβής του θα έπαιξαν φυσικά τον ρόλο τους.Και την «έσκισε» βέβαια την ταινία, αναγκάζοντας ακόμα και τον πάντοτε τσεκουράτο κριτικό κινηματογράφου Roger Ebert να παραδεχτεί πως ο Σλάι ήταν τόσο καλός στη δράση και με τέτοια μανιασμένη δίψα να πέφτει με τα μούτρα στις σκηνές που «δεν μπορώ να καταλάβω πώς δεν τραυματίστηκε κάποιος στα γυρίσματα».Γιατί να το δεις: Γιατί είναι μια καθαρόαιμη ταινία δράσης έτσι όπως τις έφτιαχναν παλιά, χωρίς φτιασίδια και άπειρα ειδικά εφέ. Αλλά και γιατί είναι ουσιαστικά ένα αντιπολεμικό κομψοτέχνημα, μιλώντας μας για την εύθραυστη ψυχοσύνθεση των βετεράνων και τις δυσκολίες τους να τα βγάλουν πέρα στη φυσιολογική καθημερινότητα. Ο Τζον Ράμπο στρέφεται εξάλλου κατά της πατρίδας του, αφήνοντας τα όσα ζοφερά έκανε στο Βιετνάμ αποκλειστικά στο ταραγμένο μυαλό του. Είναι άραγε ήρωας ή προδότης;Είναι όμως κι ένα φιλμ πολεμικών ενοχών και φαντασμάτων που στοιχειώνουν τη Δύση για τη στρατιωτική εμπλοκή της στα μήκη και τα πλάτη της υφηλίου. Ο ημιπαράφρων πια κομάντο ήταν άλλοτε -και παρά τη θέλησή του- ένας προπαγανδιστής του αμερικανικού ιμπεριαλισμού, και ως τέτοιο πρέπει να διαβαστεί το φιλμ, ως μια κτηνώδης αλληγορία του τι πραγματικά σημαίνει ο πόλεμος…«Ποτέ δεν έδωσε μια μάχη που δεν μπορούσε να κερδίσει», ακούγεται κάπου στο φιλμ, αν κι αυτό δεν είναι παρά η μισή ιστορία. Μια ιστορία που αφήνεται εσκεμμένα ημιτελής, μιας και το τέλος της δεν βολεύει κανέναν. Και σίγουρα όχι τον Ράμπο…«Το πρώτο αίμα»Παραγωγή: ΑμερικήΣκηνοθεσία: Τεντ ΚότσεφΠρωταγωνιστούν: Σιλβέστερ Σταλόνε, Ρίτσαρντ Κρένα, Brian Dennehy, Bill McKinney, Jack Starrett, Michael Talbott, Chris Mulkey[embedded content]Let's block ads! (Why?)

Κανείς δεν περίμενε να συμβεί αυτό για να γυριστεί μία από τις πιο τρομακτικές ταινίες όλων των εποχών

Πολλοί είναι αυτοί που έχουν τα όνειρα και τη φιλοδοξία να φτάσουν πολύ ψηλά με το έργο τους. Να γράψουν κάτι το οποίο θα μείνει στην ιστορία και θα τους βάλει στο πάνθεον των δημιουργών. Όταν ειδικά μιλάμε για συγγραφείς ή ανθρώπους που ασχολούνται με τον κινηματογράφο, το σημείο καμπής που θα τους βγάλει από την αφάνεια συνήθως έρχεται από ένα τυχαίο γεγονός. Αυτό δεν σημαίνει ότι δεν έκαναν τα πάντα για να τα καταφέρουν, αλλά οι ιστορίες που έχουν μοιραστεί οι μεγάλοι γραφιάδες του κόσμου, πάντα περιέχουν μία τροπή του μεγάλου σεναρίου που λέγεται ζωή, η οποία άλλαξε το ρου της ιστορίας τους.Ποιος θα φανταζόταν λοιπόν ότι μία από τις πιο τρομακτικές ταινίες όλων των εποχών (για πολλούς ή πιο τρομακτική) θα έκρυβε πίσω του μία κωμική ιστορία. Μία ιστορία που θα τροφοδοτούσε τον χρόνο και τους πόρους για να ξεδιπλωθούν στο χαρτί μερικές από τις πιο απόκοσμες ιδέες που έχουν γραφτεί ποτέ. Ιδέα που στηριζόταν σε πραγματικά περιστατικά όσον σκεπτικιστής μπορεί να είναι ή να μην είναι κάποιος.Ο συγγραφέας του «Εξορκιστή», Γουίλιαμ Πίτερ Μπλάτι, ήταν ένας άνδρας λίγο μετά τα 30 που ήθελε να καταξιωθεί στον συγγραφικό κόσμο. Τα γραπτά του μέχρι εκείνη τη στιγμή που εμφανίστηκε στο πλατό της εκπομπής του Γκράουτσο Μαρξ, ήταν ικανοποιητικά αλλά όχι κάτι το συγκλονιστικό. Η… πριγκιπική εμφάνιση ωστόσο του Μπλάτι ήταν αρκετή για να δώσει την ώθηση σε όλα εκείνα τα πράγματα που αντιπροσωπεύει ένα βιβλίο και μία ταινία σαν τον Εξορκιστή.Όταν το περιβάλλον σου, σου λέει «σταμάτα» αλλά εσύ το πιστεύεις ακόμαΗ ζωή του Γουίλιαμ Πίτερ Μπλάτι δεν ήταν φτωχική. Βαρετή μπορεί να την πει κάποιος. Εργαζόταν ως προϊστάμενος στο τμήμα επικοινωνίας ενός πανεπιστημίου με τις απολαβές του να τον συντηρούν και με το παραπάνω.Ο ίδιος ωστόσο δεν ήθελε να κολλήσει στην ασφαλή μεν, άχρωμη και άοσμη ζωή του υπαλλήλου γραφείου δε. Οι προσπάθειες που έκανε μέχρι τα 30 του δεν ήταν αξιομνημόνευτες. Σε σημείο που η οικογένειά του τον αποθάρρυνε από το να συνεχίσει. Όταν ήθελε να παραιτηθεί από την θέση του στο πανεπιστήμιο, εκείνοι των εκλογίκευαν.Η ιδιόμορφη καταστολή που δεχόταν από τον κύκλο του ο Μπλάτι δεν τον απογοήτευσε ποτέ. Το 1961 ένα από τα χιουμοριστικά σκετσάκια του έφτασε στον θρυλικό Αμερικάνο κωμικό, Γκράουτσο Μαρξ. Ο Μαρξ είχε μία αρκετά δημοφιλή εκπομπή στην τηλεόραση όπου διάφοροι ερασιτέχνες κωμικοί ανέβαιναν στη σκηνή, παρουσίαζαν το υλικό τους και αν αυτό άγγιζε το κοινό, εκείνο ήταν που αποφάσιζε για τον νικητή. Το έπαθλο ήταν 10.000 δολάρια.Ο Σαουδάραβας πρίγκιπας που αγόρασε τον χρόνο για την δημιουργία του «Εξορκιστή»Ο Γουίλιαμ Πίτερ Μπλάτι είχε αποκτήσει ένα όνομα στους κωμικούς κύκλους για τις εξαιρετικά επιτυχημένες μιμήσεις του σε άνδρες από τη Σαουδική Αραβία και τη Μέση Ανατολή εν γένει.Είχε μία μεγάλη αγάπη για τους γαλαζοαίματους από τις χώρες της Μ. Ανατολής. Έτσι λοιπόν το σκετσάκι που παρουσίασε στην τηλεόραση είχε το όνομα «Πρίγκηπας Τσιρ» και αφορούσε μία αρκετά διασκεδαστική περσόνα ενός Σαουδάραβα πρίγκιπα ο οποίος έσκασε στο πλατό με μαύρο γυαλί ηλίου και διηγήθηκε τις ιστορίες του από ένα πάρτυ στο οποίο παρευρέθηκε.Και μόνο το παρουσιαστικό του «πρίγκιπα» Μπλάτι προκαλούσε γέλιο στο κοινό. Η περσόνα του κατάφερε να κλέψει τις καρδιές των τηλεθεατών που ξεκαρδίστηκαν δίνοντάς του το πρώτο βραβείο των 10.000 δολαρίων.[embedded content]Το επαθλο που εξασφάλισε τον απαραίτητο χρόνο δημιουργικής γραφήςΤα αστεία του Μπλάτι έκαναν πάταγο. Το επακόλουθο έπαθλο κατάφερε να του δώσει τον απαραίτητο χρόνο μακριά από την βαρετή δουλειά του και την ησυχία να αφοσιωθεί στο συγγραφικό του έργο. Δεν περίμενε ούτε μία μέρα για να κάνει αυτό που πάντα ήθελε: Παραιτήθηκε από το πανεπιστήμιο και στρώθηκε στο γράψιμοΗ συνέχεια δεν ήταν ακριβώς συνταρακτική για εκείνον και το έργο του. Από το 1961 και για μία δεκαετία ο Αμερικάνος συγγραφέας κυκλοφόρησε 3 βιβλία με τα έσοδα που του απέφεραν να μην του εξασφαλίζουν την διαβίωσή του.Το 1971 ωστόσο μπορεί να θεωρηθεί η χρονιά ορόσημο. Εκείνη ήταν η χρονιά που κυκλοφόρησε το βιβλίο που έμελλε να αλλάξει όχι μόνο τη δική του ζωή αλλά και τη ζωή εκατομμυρίων ανθρώπων. Κυρίως τον ύπνο πολλών ανθρώπων καθώς μοίραζε αφειδώς εφιάλτες. Ο «Εξορκιστής» ήταν το αριστούργημά του. Το έργο που τον έκανε πάμπλουτο και τον καθιέρωσε στις συνειδήσεις του κόσμου.Η ταινία που άλλαξε το ρου του κινηματογραφικού τρόμου και η ιστορία πίσω από τη σύλληψή τηςΣύντομα, ήρθε η πρόταση το βιβλίο του να γίνει ταινία. Την σεναριακή του απόδοση την ανέλαβε ο ίδιος. Όταν η ταινία βγήκε στους κινηματογράφους, δυο χρόνια μετά την κυκλοφορία του βιβλίου του και συγκεκριμένα στις 23 Δεκεμβρίου του 1973 τίποτα δεν θα ήταν το ίδιο.Το κοινό έκανε ουρές έξω από τα σινεμά ενώ τα περιστατικά ακραίων αντιδράσεων σε αυτά που διαδραματίζονταν στη μεγάλη οθόνη ήταν πάμπολα. Ο Μπλάτι πήρε την έμπνευση του από ένα άρθρο στην Washington Post, το 1949, με τίτλο «Ιερέας απελευθερώνει τον γιο του κ. Rainier που φέρεται να είχε πιαστεί από το Διάβολο».Η ιστορία που τράβηξε την προσοχή του συγγραφέα αφορούσε ένα αγόρι 14 ετών στο οποίο δόθηκε το όνομα Ρόναλντ Ντο. Το αγόρι φέρεται να είχε δεχθεί επίθεση δαιμόνων και τα όσα διαδραματίστηκαν καταγράφηκαν από τον ιερέα Ρέιμοντ Μπίσοπ.Σύμφωνα με τις μαρτυρίες κατά τη διάρκεια της τελετής, το αγόρι διατύπωνε ακατανόητες φράσεις το κρεβάτι του έτρεμε και σηκώνονταν στον αέρα και αντικείμενα εκσφενδονίζονταν προς κάθε κατεύθυνση.[embedded content]Χωρίς λοιπόν να το έχει καταλάβει, ο Μπλάτι, μία αλληλουχία γεγονότων και αποφάσεων έδωσε τη δυνατότητα στον Νεοϋορκέζο να  καταφέρει κάτι εντελώς αντιφατικό.Ένα σκετσάκι που προκαλούσε το γέλιο του επέτρεψε να φτάσει στο ταβάνι της φήμης του με το απόλυτο βιβλίο τρόμου.Και όπως δήλωσε σε συνέντευξή του το 1999 ο ιθύνων νους πίσω από την ταινία που άλλαξε για πάντα το horror: «Η πικρή αλήθεια είναι ότι κανένας δεν θέλει έναν αστείο συγγραφέα ιστοριών τρόμου. Ο Εξορκιστής όχι μόνο τελείωσε αυτή την καριέρα, αλλά εξαφάνισε και κάθε μνήμη αυτής από το παρελθόν μου».Let's block ads! (Why?)

«Η νύχτα των ζωντανών νεκρών» που δεν είναι απλά μια ταινία με ζόμπι

Πριν από 50 χρόνια, μια παρέα κινηματογραφιστών από το Πίτσμπουργκ αποφάσισαν να κάνουν μια ταινία τρόμου.Χρήματα δεν είχαν ούτε μπορούσαν να βρουν, κι έτσι έπρεπε να δουλέψουν με προϋπολογισμό που θα αποκαλούσαμε κυριολεκτικά αστείο (114.000 δολάρια). Το μικρό συνεργείο αποτελούνταν από φίλους και οι περισσότεροι ηθοποιοί ήταν ερασιτέχνες ή γνωστοί τέλος πάντων της παρέας.Όταν ένιωσαν πως ήταν έτοιμοι, πήγαν σε μια φάρμα της Πενσιλβάνια για να αρχίσουν τα γυρίσματα. Και ήταν μάλιστα όλοι τους τόσο άπειροι με την παραγωγή που η μία γκάφα διαδεχόταν την άλλη, πόσο μάλλον που δεν φρόντισαν ούτε να κατοχυρώσουν τα δικαιώματα της ταινίας, κάνοντας έτσι το φιλμ τους το πιο τρανταχτό παράδειγμα έργου κοινού κτήματος (public domain)!Αυτή είναι με δυο λόγια η ιστορία της παραγωγής ενός από τα γνωστότερα, καλύτερα και σημαντικότερα φιλμ τρόμου όλων των εποχών, της ταινίας που έθεσε ουσιαστικά τα θεμέλια του genre των ζόμπι και κανείς δεν μπορεί να μη συγκαταλέξει πια στα κλασικά ορόσημα του τρόμου.Η «Νύχτα των ζωντανών νεκρών» (1968) είναι σήμερα ένας βασιλιάς που έχει στρογγυλοκαθίσει στον θρόνο του και παραμένει αμετακίνητος παρά τις ρυτίδες και τη φθορά του χρόνου. Χωρίς να είναι ούτε αψεγάδιαστη ούτε ένα από αυτά τα κινηματογραφικά διαμάντια που αναγνωρίζεις με την πρώτη ματιά. Είναι όμως και μάλιστα με περισσότερους τρόπους απ’ όσους θα ονειρευόταν ακόμα και ο ίδιος ο Ρομέρο.Ο οποίος, σημειωτέον, ήθελε να κάνει ένα υβρίδιο κωμωδίας-τρόμου με εξωγήινους, τα λεφτά δεν έφταναν όμως ούτε για ζήτω, κι έτσι με το φιλαράκι του και συν-σεναριογράφο John Russo είπαν να επιστρατεύσουν τους παροπλισμένους και σχεδόν γελοίους νεκροζώντανους του παρελθόντος, θέλοντας να τους κάνουν επιτέλους τρομακτικούς. Και κανίβαλους!Και τους έκαναν με τέτοιο τρόπο που ο Ρομέρο έγινε ο πατριάρχης του είδους και η ασπρόμαυρη στιλιζαρισμένη ταινία του ο «νονός» του genre, το χέρι του οποίου θα έρχονταν να φιλήσουν με σεβασμό όλοι οι επίγονοι του τρόμου. Γιατί η «Νύχτα» είναι μια απλή στη σύλληψη και ακόμα απλούστερη στην εκτέλεση παραγωγή που μας μιλάει για ένα σωρό μεγάλα πράγματα την ώρα που βλέπουμε στην οθόνη… ζόμπι.Η υπόθεσή της, απλή κι αυτή: οι νεκροί ανασταίνονται για κάποιον παράξενο λόγο και επιτίθενται στους ζωντανούς, αναγκάζοντας μια ετερόκλητη ομάδα εφτά ανθρώπων να κλειστούν σε ένα αγροτόσπιτο για να γλιτώσουν. Γίνεται ωστόσο σύντομα σαφές πως ο πραγματικός κίνδυνος δεν καραδοκεί έξω από το πολιορκημένο σπίτι και δεν είναι στα σίγουρα τα αργοκίνητα ζόμπι, παρά η πανταχού παρούσα ανθρώπινη φύση και αυτό το ο καθένας για τον εαυτό του που σφυρηλάτησε τη μοντέρνα εποχή.Είναι όσα συμβαίνουν μέσα στους τοίχους του σπιτιού και η διαβολική δυναμική της ομήγυρης το πιο τοξικό στοιχείο του φιλμ, αυτό που παίρνει την ταινία τρόμου του Ρομέρο και την ανάγει όχι μόνο σε αριστούργημα του είδους, αλλά και σε κινηματογραφικό διαμαντάκι. Το διπλό αυτό επίπεδο στο οποίο λειτουργεί, αλλά και οι συμβολισμοί και η σημειολογία της, έχουν αναγκάσει εξάλλου τους θεωρητικούς του κινηματογράφου να μεταφράσουν τη «Νύχτα» ως κριτική στον Ψυχρό Πόλεμο, ως καυτηριασμό της αμερικανικής κοινωνίας της δεκαετίας του 1960 και σίγουρα ως δοκίμιο περί ρατσισμού, μιας και το φυλετικό δονεί την ταινία από άκρη σε άκρη. Ο Ρομέρο επιστράτευσε εξάλλου το 1968 για πρωταγωνιστή του έναν Αφρο-αμερικανό.Και το καλύτερο είναι ότι, όπως είχε δηλώσει επανειλημμένως, δεν πήρε τον Duane Jones γιατί ήταν μαύρος και ήθελε να κάνει ένα σχόλιο περί φυλετικών διακρίσεων, παρά γιατί ήταν ο καλύτερος ηθοποιός που εμφανίστηκε στην οντισιόν του! Επιστράτευσε έναν μαύρο πρωταγωνιστή να προσπαθεί να δαμάσει μια κομπανία τρομαγμένων λευκών δηλαδή την ίδια χρονιά που δολοφονήθηκε ο Μάρτιν Λούθερ Κινγκ, μιλώντας για σημειολογία.Ο Τζορτζ Ρομέρο θα γινόταν μάστερ του τρόμου και των ζόμπι ειδικότερα, μόνο που με την πρώτη αυτή ταινία του είδους έφτασε πολύ πιο μακριά από κάθε κατοπινή δουλειά του. Μπόλιασε κοινωνικό δράμα με ζόμπι, μια φράση που μπορεί να φαντάζει αστεία αποκομμένη από το φιλμ, αποκτά όμως αμέσως υπόσταση μέσα σε κείνο το καταραμένο σπίτι που ξέρεις πως όλοι θα πεθάνουν γιατί απλώς δεν συμφωνούν σε τίποτα. Και ο μαύρος θα πεθάνει τελικά, μόνο που αυτόν δεν θα τον φάνε τα ζόμπι αλλά θα τον πυροβολήσει ο βοηθός σερίφη, κάνοντας τη «Νύχτα» ανατριχιαστικά επίκαιρη.Γι’ αυτό και πρόκειται ουσιαστικά για μια μικρή κινηματογραφική επανάσταση, καθώς έσπασε πολλές κινηματογραφικές και κοινωνικές συμβάσεις με τη φόρα και τον απροσχημάτιστο τσαμπουκά του νέου, αλλά και αυτή την ψευδο-ντοκιμενταρίστικη αισθητική της που θα γινόταν κι αυτή σταθμός στο είδος. Στην εποχή της είχε θεωρηθεί μάλιστα εξόχως βίαιη και αιματοβαμμένη, ενώ αξίζει ίσως να αναφερθεί πως η λέξη «ζόμπι» δεν ακούγεται ούτε μία φορά στην ταινία. «Γκουλς» λέει τους νεκροζώντανούς του ο Ρομέρο, αφήνοντας ωστόσο παρακαταθήκη έναν από τους ίδιους τους πυλώνες του σύγχρονου κινηματογραφικού τρόμου αλλά και του ανεξάρτητου σινεμά εν γένει.Στα «μικρά» του φιλμ, τα πάνδεινα που πέρασε ο Ρομέρο και η παρέα του για να ολοκληρώσουν τη «Νύχτα των ζωντανών νεκρών» με τον σφιχτό προϋπολογισμό. Για το μόνο που δεν είχαν να νοιάζονται ήταν το χρώμα του αίματος (το φιλμ είναι ασπρόμαυρο), κι έτσι εκεί του έδωσαν να καταλάβει, χρησιμοποιώντας για αίμα τα πάντα, από κόκκινο μελάνι μέχρι και σιρόπι σοκολάτας.Γιατί να τη δεις: Γιατί θα ευχαριστηθείς μια κλειστοφοβική και εφιαλτική ταινία τρόμου με ζόμπι, την πρώτη ταινία με ζόμπι δηλαδή, και ταυτοχρόνως θα δεις μια παραβολή για τις ανθρώπινες σχέσεις και μια κοινωνιολογική μελέτη περί τάξεων και φυλών που μιλάει για όσα μας απασχολούν διαχρονικά ως ανθρωπότητα.Το καλό δεν θριαμβεύει πάντα, ακούμε τον Ρομέρο να ομολογεί σαρδόνια, δίνοντάς μας το τελειωτικό χτύπημα με το φινάλε του αξεπέραστου φιλμ του. Ενός φιλμ που η ηγετική υπεροχή του στον τρόμο και το φανταστικό δεν έχει χάσει τίποτα παρά τον μισό αιώνα που μας χωρίζει από τον καιρό που τα ζόμπι του προκαλούσαν ανατριχίλα και σκέψη.«H νύχτα των ζωντανών νεκρών»Παραγωγή: ΑμερικήΣκηνοθεσία: Τζορτζ ΡομέροΠρωταγωνιστούν: Duane Jones, Judith O'Dea, Karl Hardman, Marilyn Eastman, Keith Wayne, Judith Ridley, Kyra Schon, George Kosana[embedded content]Let's block ads! (Why?)

Δωρεάν ξεναγήσεις στην έκθεση «Το Ναυάγιο των Αντικυθήρων»

Δωρεάν ξεναγήσεις στην έκθεση «Το Ναυάγιο των Αντικυθήρων-Η περιπέτεια συνεχίζεται», που διεξάγεται στο Ίδρυμα Αικατερίνης Λασκαρίδη, Ιστορική Βιβλιοθήκη (2ας Μεραρχίας 36 και Ακτής Μουτσοπούλου, Πειραιάς), θα έχουν την ευκαιρία να παρακολουθήσουν οι επισκέπτες του.Συγκεκριμένα, από το Σάββατο 24 Φεβρουαρίου και για όλα τα Σαββατοκύριακα έως τις 18 Μαρτίου, οι ενδιαφερόμενοι θα έχουν τη δυνατότητα να περιηγηθούν στον χώρο όπου εκτίθενται τα νέα ευρήματα από την ενάλια αρχαιολογική ανασκαφή στο περίφημο ναυάγιο, η οποία διενεργείται στο πλαίσιο του προγράμματος «Επιστροφή στα Αντικύθηρα» από την Εφορεία Εναλίων Αρχαιοτήτων.«Μέσα από εκθέματα και βίντεο, οι επισκέπτες θα μάθουν για την ιστορία των ερευνών στο ναυάγιο από το 1901, οπότε και "γεννήθηκε" η Ενάλια Αρχαιολογία, μέχρι σήμερα. Έπειτα θα ταξιδέψουν στον χρόνο και θα θαυμάσουν έργα τέχνης από το φορτίο του πλοίου, τα οποία ανασύρθηκαν από τον βυθό των Αντικυθήρων τα τελευταία χρόνια των ερευνών (2014-2017). Ανάμεσά τους, κομμάτια από χάλκινα αγάλματα, τμήματα από περίτεχνα έπιπλα, γυάλινα αγγεία, ένας αινιγματικός χάλκινος δίσκος με παράσταση ταύρου, ένα χρυσό δαχτυλίδι -πολλά από αυτά εκτεθειμένα σε δεξαμενές καθώς βρίσκονται σε διαδικασία αφαλάτωσης- συνθέτουν μία εικόνα για το μοναδικό φορτίο αυτού το πλοίου, μέρος του οποίου ήταν και ο Μηχανισμός των Αντικυθήρων» πληροφορεί το Ίδρυμα Αικατερίνης Λασκαρίδη, το οποίο, συνεχίζοντας την εκπαιδευτική δραστηριότητά του, προσφέρει στο κοινό την ευκαιρία να μυηθεί στα μυστικά τού πιο σημαντικού αρχαίου ναυαγίου στον κόσμο.Σημαντικό μέρος των εκθεμάτων προέρχεται από το ίδιο το αρχαίο σκαρί, από όπου αντλούμε πληροφορίες για την αρχαία ναυπηγική τεχνική. Τα νέα ευρήματα από το Ναυάγιο των Αντικυθήρων δίνουν μία νέα διάσταση στις έρευνες και αναζωπυρώνουν τις προσδοκίες των επιστημόνων για επερχόμενες μεγάλες ανακαλύψεις.Η έκθεση θα διαρκέσει ως τις 18 Μαρτίου 2018. Ώρες και μέρες ξεναγήσεων: Σάββατο και Κυριακή, 12:00, 13:00. Για τις ξεναγήσεις δεν χρειάζεται κράτηση θέσης.Let's block ads! (Why?)

«Αγγέλικα Νίκλη Σολωμού η Διάφανη» στον Πολυχώρο Vault

Παρακολουθώντας μαγεμένη την παράσταση αδυνατούσα να πιστέψω πως η εξαίρετη πρωταγωνίστρια Μάγδα Κατσιπάνου, έβγαινε για πρώτη φορά στη σκηνή. Στέκεται μπροστά μας  με τη αυστηρή κόμμωση  στο κομψό μαύρο ταφταδένιο κοστούμι της, «ανοικτή και διάφανη σε βλέμματα, σκέψεις και επιθυμίες».Γράφει η Χαρά ΚιούσηΗ γενναιόδωρη ερμηνεία της απογειώνει το υπέροχο κείμενο του Περικλή Μοσχολιδάκη. Το αρμενίζει μέσα στο ιστορικό πλαίσιο της  Ενετοκρατίας, από το Ζάντε ως το Κορφού ζωντανεύοντας τη μάνα του Διονυσίου Σολωμού, που μιλά για το γιο της.Η Αγγέλικα Νίκλη Σολωμού στα δεκατρία της αποχωρίζεται τη φτώχεια και την πατρική οικογένεια, που την πουλά  στην υπηρεσία του Κόντε Νικόλαου Σαλαμών, για να χορτάσει την πείνα της. Ο πλούσιος Κόντε -η Βενετία του είχε παραχωρήσει το μονοπώλιο του ταμπάκου- έχει την όμορφη Αγγέλικα προστατευόμενη, ερωμένη του. Φυλακισμένη στο αφιλόξενο και εχθρικό περιβάλλον του αρχοντικού, παρατηρεί τον έξω κόσμο πίσω από τα τζάμια.Δεν αργεί βέβαια να φέρει στον κόσμο τα δυο νόθα αγόρια του Κόντε. Ο Διονύσιος που θα αναγνωρισθεί Εθνικός ποιητής της Ελλάδας και ο Δημήτριος που γίνεται γερουσιαστής των Ιονίων Νήσων, ζούνε στο πλούσιο περιβάλλον του πατέρα τους. Τους νομιμοποιεί λίγο πριν πεθάνει και γίνονται βασικοί κληρονόμοι της αμύθητης περιουσίας του.Πριν κλείσει τα μάτια του παντρεύεται και την μητέρα τους Αγγέλικα, η οποία  αηδιασμένη από το ερωτικό πάθος του ηλικιωμένου προστάτη της, αφήνεται να παρασυρθεί σ' ένα φλογερό έρωτα.  Ο Μανώλης Λεονταράκης θα γίνει ο δεύτερος σύζυγός της χαρίζοντας άλλα τέσσερα παιδιά.  Εν τω μεταξύ το 1808 ο Διονύσιος υπό την κηδεμονία του Κόντε Διονύσιου Μεσσάλα στέλνεται για σπουδές στην Ιταλία, με την επίβλεψη του δασκάλου του αβά Σάντο Ρόσσι. Αργότερα θα σπουδάσει Νομική στη Πάντοβα, θάρθει σε επαφή με φωτισμένα πνεύματα της εποχής, ενώ παράλληλα γράφει ποίηση.Από το 1828 εγκαθίσταται στην Κέρκυρα όπου αφοσιώνεται στην μελέτη της Ελληνικής γλώσσας, αξιοποιώντας το δημοτικό τραγούδι , την Κρητική λογοτεχνία και την δημοτική γλώσσα με αναπλαστική ικανότητα. Η καλή σχέση με την μητέρα του διασαλεύεται, όταν ο ετεροθαλής αδελφός του Ιωάννης Λεονταράκης διεκδικεί μέρος της περιουσίας του Κόντε, εικαζόμενος ότι και κείνος είναι γιος του. Η μεταξύ τους δικαστική διαμάχη  θα καταστρέψει την υπόλοιπη ζωή της Αγγέλικας, που χτυπημένη από το θάνατο και τη φτώχεια ξανά, δεν θα ξαναδεί το γιο της. Δεν θα της συγχωρέσει ποτέ το ψέμα της για την πατρότητα του αδελφού του.Και ενώ η διαβόητη δίκη θα φέρει στο προσκήνιο της  Επτανήσου Πολιτείας την ταπεινή ζωή της μαντενούτα Αγγέλικας ο αγώνας για την Ελευθερία της Ελλάδας φουντώνει και οι στίχοι του Σολωμού πυροδοτούν τα πλήθη.Η πρωταγωνίστρια προεκτείνει την σκηνοθετική καθοδήγηση δίνοντας την αίσθηση πως αυτοσκηνοθετείται. Μετατρέπει την ακινησία της σε ζωηρή δράση  με μια ενέργεια που πηγάζει από μέσα της.  Κυριαρχεί στη σκηνή με μια αμεσότητα, μ' ένα υγρό βλέμμα που δεν σηκώνει αμφισβήτηση. Επιβάλεται μεταπλάθοντας το κείμενο,  δίνοντάς του μορφή και σχήμα στη συνείδηση των θεατών.Ζευγαρώνει αβίαστα γέλιο και πόνο στη δίγλωσση νποπολαλιά του κειμένου, με γρήγορους ρυθμούς. Πόνος, πικρία, νοσταλγία, θλίψη, εξαθλίωση, ντροπή, υποτίμηση, θυμός, γίνονται δάκρυ που το μαζεύει ευλαβικά στο λευκό μανταλάκι της.Δάκρυ που θα ποτίσει την εξυπνάδα, την καπατσοσύνη, την πονηριά,  την αδούλωτη υποταγή, την πονεμένη της αφοσίωση, την μακροχρόνιά της  απόγνωση με δίκαια διεκδίκηση, για να διασώσει την υπόληψη  τη δική της και των παιδιών της.Μετακυλά με υποκριτική δεξιοτεχνία και μαχητικότητα στην διεκδίκηση της χαμένης της ζωής, της χαράς του έρωτα, της κοινωνικής αντεκδίκησης για να καταρρεύσει στη στέρηση της εκτίμησης και της αγάπης από το γιο της. Μπροστά στο σκηνικό τετράπτυχο με φωτογραφίες της εποχής και την Ελληνική Σημαία η Αγγέλικα - Μάγδα Κατσιπάνου, συνδιαλέγεται με την πειραγμένη μουσική και τις στιγμιαίες ριπές ήχων του  βιολοντσέλου, που χειρίζεται  επιδέξια ο Κωνσταντίνος Χίνης. Ένα ιλαρό  και γλυκόπρικο αεράκι ξεφύλλισε τις σελίδες στο Libro D' Oro, όπου οι ευγενείς  Ζακυνθινοί κατοχύρωναν τους τίτλους τους. Εκεί όπου είναι γραμμένος και ο μεγάλος μας Εθνικός ποιητής, που στάθηκε σκληρός τιμωρός της μάνας του.Η εξαιρετική παράσταση πέρασε μέσα μας ανέπαφο το φως του χρόνου  με κόντηδες και ποπολάρους, μοσχομυρίζοντας  μπουγαρίνι και παιανίζοντας συγκίνηση. Πέρασε μέσα μας τα λόγια του ποιητή «το έθνος ζητά από μας το θησαυρό της δική μας διάνοιας, ντυμένον Εθνικά».ΣυντελεστέςΚείμενο – Σκηνοθεσία: Περικλής ΜοσχολιδάκηςΜουσική : Κωνσταντίνος ΧίνηςΣκηνικά/ Κοστούμια: Μάριος ΒουτσινάςΒιολοντσέλλο: Κωνσταντίνος ΧίνηςΣχεδιασμός Φωτισμού: Άκης ΣαμόληςΦωνή Διονύσιου Σολωμού: Περικλής ΜοσχολιδάκηςΒοηθός σκηνοθέτη: Μάνος ΓερωνυμάκηςΦωτογραφίες - trailer: Αντώνης ΜίκροβαςΑφίσα: Δημήτρης ΜητσιάνηςΠαραγωγή: Πολυχώρος VaultΕρμηνεία: Μάγδα ΚατσιπάνουΗμέρες Παραστάσεων:Τετάρτη, Πέμπτη στις 21:00Διάρκεια: 80 λεπτά (χωρίς διάλειμμα)Τιμές Εισιτηρίων:Γενική είσοδος: 12 ευρώΜειωμένο: 10 ευρώ Φοιτητές / Μαθητές / Σπουδαστές / Κάτοχοι Κάρτας Πολυτέκνων (ΑΣΠΕ) / ΑμΕΑ / Κάτοχοι Κάρτας Ανεργίας (ΟΑΕΔ) /ΣυνταξιούχοιΠροπώληση Viva (http://www.viva.gr/tickets/ve nues/polyxoros-vault/) 10 ευρώΑτέλειες: 5 ευρώΠολυχώρος VAULT THEATRE PLUSΜελενίκου 26, Γκάζι, ΒοτανικόςΠλησιέστερος σταθμός μετρό: Κεραμεικός (8' περίπου με τα πόδια)Πληροφορίες-κρατήσεις: 213 0356472 / 6949534889(για τηλεφωνικές κρατήσεις 11:00 - 14:00 και 17:00 - 21:00)Email: [email protected] mFB Page: http://www.facebook.com/VAUL TTheatreGr1Let's block ads! (Why?)

Συναυλία με το Ex Silentio στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών

Η συναυλία με τίτλο «Λήθη» μας μεταφέρει σε έναν ιδανικό και ονειρικό κόσμο, στη μακρινή «Αρκαδία» του Μπαρόκ, μέσα από σπάνιες άριες και ενόργανες συνθέσεις από τις Αυλές της Γαλλίας και της Αγγλίας.Τα έργα -που υπογράφουν, μεταξύ άλλων, οι Machaut, Dowland, Ballard, Purcell- παρουσιάζονται από το Σύνολο Ex Silentio (Εξ Σιλέντσιο) σε όργανα εποχής υπό τη διεύθυνση του φλαουτίστα Δημήτρη Κούντουρα στην Αίθουσα Δημήτρης Μητρόπουλος την Πέμπτη 1 Μαρτίου στις 8:30 το βράδυ.Ερμηνεύουν οι: Φανή Αντωνέλου και Θεοδώρα Μπάκα (φωνή), Φανή Βοβώνη (βιέλα, μπαρόκ βιολί), Ιάσων Ιωάννου (μπαρόκ βιολοντσέλο), Πάνος Ηλιόπουλος (τσέμπαλο) και Δημήτρης Κούντουρας (μουσική διεύθυνση, φλάουτο με ράμφος, μπαρόκ φλάουτο). Κατά τη διάρκεια της συναυλίας, για την καλύτερη κατανόηση του ποιητικού κειμένου, θα προβάλλονται σε οθόνη οι μεταφράσεις των τραγουδιών.«Η Λήθη αδερφή του Ύπνου και του Θανάτου για τους αρχαίους, υπήρξε πάντα επίκαιρη στην ποίηση για μουσική μέχρι και τον 18ο αιώνα. Επίσης, σχετιζόταν αδιάκοπα με την ερωτική θεματολογία αλλά και με τον ονειρικό κόσμο. Με αυτούς τους κεντρικούς θεματικούς άξονες, ξεδιπλώνεται ένα πλούσιο ρεπερτόριο γνωστών αλλά και σπάνιων συνθέσεων από τον όψιμο Μεσαίωνα μέχρι το Μπαρόκ.Oι υποβλητικές ποιμενικές αυλικές άριες (airs de cour), εν πολλοίς άγνωστα διαμάντια του γαλλικού ρεπερτορίου, μας μεταφέρουν στην κατεξοχήν χώρα της λήθης, τη μακρινή Αρκαδία. Μια αλληγορία της Εδέμ, με πρωταγωνιστές ποιμένες και νύμφες. Η ονειρική αυτή ατμόσφαιρα διακόπτεται συχνά από χορευτικές φόρμες μιας πρώιμης δεξιοτεχνικής ενόργανης μουσικής της Αγγλίας, που μας ταξιδεύει στα χρόνια του βασιλιά Καρόλου Β΄ και στο γαλλικού ύφους αυλικό τελετουργικό των Ballets και Masques.Tιμές εισιτηρίων7 ευρώ (φοιτητές, νέοι, άνεργοι, ΑΜΕΑ, +65)  - 10 ευρώ (Ζώνη Β) - 15 ευρώ (Ζώνη Α)Eισιτήρια210 7282333, megaron.gr και σε όλα τα καταστήματα PublicΠληροφορίες210 72.82.333www.megaron.grmegaron.grmegaronathensMegaronAthensLet's block ads! (Why?)

Όλοι οι νικητές των Brit Awards 2018

Η γεννημένη στο Λονδίνο από γονείς Αλβανούς του Κοσόβου, Dua Lipa, η οποία έγινε γνωστή από διασκευές επιτυχιών γνωστών καλλιτεχνών που ανέβαζε στο YouTube, αναδείχθηκε Καλύτερη Βρετανίδα Σόλο Καλλιτέχνις και κέρδισε επίσης το βραβείο Καλύτερου Βρετανού Καλλιτέχνη με Εντυπωσιακή Εξέλιξη.Ο Stormzy κέρδισε το βραβείο Καλύτερου Βρετανού Άνδρα Καλλιτέχνη και το βραβείο Καλύτερου Βρετανικού Άλμπουμ για το «Gang Signs & Prayer».O Stormzy πέρασε το δικό του πολιτικό μήνυμα ασκώντας κριτική στις πρακτικές της Τερέζα Μέι, όταν κατά τη βράβευσή του αναφέρθηκε στην τραγωδία του πύργου Γκρένφελ στο δυτικό Λονδίνο.Οι Gorillaz έφυγαν από τη χθεσινή απονομή με το βραβείο Καλύτερου Βρετανικού Συγκροτήματος και οι Foo Fighters απέσπασαν το βραβείο Καλύτερου Διεθνούς Συγκροτήματος για τέταρτη φορά κερδίζοντας τους Arcade Fire και τους Haim.«Ζήτω το rock ‘n’ roll!» αναφώνησε ο αρχηγός των Foo Fighters Ντέιβ Γκρολ όταν ανέβηκε στη σκηνή.Ο Αμερικανός ράπερ, Κέντρικ Λαμάρ πήρε το τρόπαιο του Καλύτερου Διεθνούς Άνδρα Σόλο Καλλιτέχνη και η Λορντ της Καλύτερης Διεθνούς Σόλο Καλλιτέχνιδας με συνυποψήφιες τις Αλίσια Κιζ και Τέιλορ Σουίφτ.Ο Εντ Σίραν ήταν μεταξύ των ερμηνευτών της ετήσιας τελετής τραγουδώντας το «Supermarket Flowers».Ο Σίραν ήταν υποψήφιος σε τέσσερις κατηγορίες, αλλά έφυγε με άδεια χέρια παραλαμβάνοντας μόνο το Ειδικό Βραβείο Παγκόσμιας Επιτυχίας.Ο Βρετανός κωμικός και ηθοποιός Τζακ Γουάιτχολ ήταν ο παρουσιαστής στην 38η τελετή απονομής των βρετανικών μουσικών βραβείων που μεταδόθηκε ζωντανά από το ITV το μεγαλύτερο τηλεοπτικό δίκτυο της Βρετανίας.Ο Τζάστιν Τίμπερλεϊκ με ολόμαυρη εμφάνιση με εξαίρεση τα κόκκινα sneakers άνοιξε το σόου με το «Midnight Summer Jam» και στη συνέχεια τον συνόδευσαν ο Αμερικανός τραγουδιστής της κάντρι Κρις Στέιπλετον και χορωδία στο «Say Something».Η Dua Lipa, η οποία έγραψε ιστορία ως η πρώτη καλλιτέχνις υποψήφια σε πέντε κατηγορίες την ίδια χρονιά, μίλησε για την ενδυνάμωση των γυναικών.Αναλυτικά οι νικητές:Βρετανός Άνδρας Καλλιτέχνης - StormzyΒρετανίδα Γυναίκα Καλλιτέχνης - Dua LipaΒρετανικό Συγκρότημα - GorillazΒρετανός Καλλιτέχνης Με Εντυπωσιακή Εξέλιξη -Dua LipaΔιεθνής Άνδρας Καλλιτέχνης – Κέντρικ ΛαμάρΔιεθνής Γυναίκα Καλλιτέχνης - ΛορντΔιεθνές Συγκρότημα - Foo FightersΒρετανικό Άλμπουμ της Χρονιάς - Stormzy – «Gang Signs & Prayer»Βρετανικό Single - Rag’n’Bone Man – «Human»Βίντεο της Χρονιάς από Βρετανό Καλλιτέχνη - Harry Styles – «Sign Of The Times»Βραβείο Κοινού: Jorja SmithΒρετανός παραγωγός: Στιβ ΜακΒραβείο παγκόσμιας επιτυχίας: Εντ ΣίρανLet's block ads! (Why?)

H Funky Buddha χορηγός στη νέα ταινία του Στράτου Μαρκίδη

H Funky Buddha είναι ο βασικός χορηγός της νέας ταινίας του Στράτου Μαρκίδη «Μαζί τα φάγαμε» που κάνει πρεμιέρα στις αίθουσες την Πέμπτη 22 Φεβρουαρίου.Το αγαπημένο fashion brand χορήγησε ένα μεγάλο μέρος του ενδυματολογικού ρουχισμού των πρωταγωνιστών της ταινίας, ενώ κάποιες από τις πιο κωμικές σκηνές γυρίστηκαν σε καταστήματα της αλυσίδας.Η Funky Buddha είναι η εταιρεία που δημιουργεί ιστορίες πέρα από τη μόδα και απευθύνεται σ’ εκείνον τον Άντρα και τη Γυναίκα που λατρεύουν τη ζωή, τη μουσική, τις εικόνες, τα ταξίδια. Η στήριξη του ελληνικού κινηματογράφου, και μάλιστα μίας σύγχρονης κωμωδίας, είναι μέρος της φιλοσοφίας του brand που αγαπάει την τέχνη και τον πολιτισμό.Το καστ αποτελείται από αγαπημένους ηθοποιούς με εμπειρία στην κωμωδία, ενώ το σενάριο υπογράφει ο Μάνος Ψιστάκης.Πρωταγωνιστούν: Μπέσσυ Μάλφα, Γιώργος Γιαννόπουλος, Αντώνης Καφετζόπουλος, Σωτήρης Καλυβάτσης, Κώστας Αποστολάκης, Θωμαϊς Ανδρούτσου, Δημήτρης Μαυρόπουλος, Κώστας Ευριπιώτης, Σταύρος Νικολαϊδης, Αναστασία Τσιλιμπίου, Τάνια Τρύπη, Γεράσιμος Σκιαδαρέσης, Μιχάλης Ιατρόπουλος, Νίκη Λάμη.Let's block ads! (Why?)

Τρώμε νόστιμα μεζεδάκια σε στοές της Αθήνας

Απολαύστε χορταστικούς μεζέδες σε μικρές μεριδούλες, ελληνικό ούζο και τσίπουρο σε «κρυφές» στοές στο κέντρο της Αθήνας με ρετρό αισθητική και αυθεντική ατμόσφαιρα.Γράφει η Ελπίδα ΠιτάκηΤα πέντε παραδοσιακά ουζερί που ακολουθούν απευθύνονται στους πραγματικούς μερακλήδες της πόλης και σας μυούν σε μία αυθεντική ουζο/τσιπουρο-κατάσταση που πρέπει να βιώσετε έστω και μία φορά.Ανακαλύψτε μαζί μας μικρούς «θησαυρούς» και ζήστε, έστω για λίγο, τις καλτ στιγμές που προσφέρουν απλόχερα στους θαμώνες τους.Παραδοσιακό ΟυζερίΤο Παραδοσιακό Ουζερί -γνωστό και ως το Ουζερί του Χάρη, από το όνομα του ιδιοκτήτη του- εντοπίζεται εντός της στοάς επί της Λυκούργου, πίσω από την Ομόνοια.Λειτουργεί από το 1962 και τρατάρει στους θαμώνες του νόστιμα και απλά θαλασσινά μεζεδάκια από νωρίς το πρωί. Μπορείτε να το επιλέξετε και για ελληνικό καφεδάκι.ΠληροφορίεςΛυκούργου 16, τηλ. 210 3244056, ΑθήναΟυζερί η ΣτοάΤο Ουζερί η Στοά λειτουργεί εδώ και 22 χρόνια στο κέντρο της πόλης και διακρίνεται για τη σύνεση και το σεβασμό που επιδεικνύει στον πελάτη. Τα τραπέζια του ουζερί επί της Θεμιστοκλέους γεμίζουν με ψαρομεζέδες και κρεατομεζέδες που συνοδεύουν ιδανικά το τσίπουρο, το ούζο ή το κρασί της επιλογής σας. Μπακαλιάρος σκορδαλιά, λευκή ταραμοσαλάτα και μυδοπίλαφο είναι μερικές μόνο από τις value for money προτάσεις που αξίζει να δοκιμάσετε.ΠληροφορίεςΘεμιστοκλέους 11, τηλ. 210 382 5961, Αθήνα, fb page: Η Στοά - I StoaΤο Τριαντάφυλλο της ΝοστιμιάςΜπορεί να μην είναι τόσο «μυστικό» για όσους μένουν ή εργάζονται γύρω από το Σύνταγμα, ωστόσο για όλους τους άλλους το Τριαντάφυλλο της Νοστιμιάς είναι ένα ταβερνείο που προκαλεί μόνο ευχάριστες εκπλήξεις σε όσους το ανακαλύπτουν. Θα το εντοπίσετε σε μία στοά στην οδό Λέκκα και μπορείτε να καθίσετε στα τραπέζια που βρίσκονται στο εσωτερικό του ή αυτά που έχει στήσει εκτός -εντός της στοάς. Τι τρώμε εδώ; Ψαράκι και gourmet μεζέδες, ιδανικά για να συνοδεύσουν το ούζο ή το κρασί σας.ΠληροφορίεςΛέκκα 22, Σύνταγμα, τηλ. 210 3227298Διαβάστε ολόκληρο το άρθρο στο www.greekguide.comLet's block ads! (Why?)

Η νέα ταινία του Κλιντ Ίστγουντ, «Αναχώρηση για Παρίσι 15:17»

Η νέα ταινία του Κλιντ Ίστγουντ υπόσχεται αμείωτη ένταση και καταπιάνεται με μία ακόμη αληθινή ιστορία.Ο αεικίνητος και υπερδραστήριος σκηνοθέτης μετά τις επιτυχημένες ταινίες «Ελεύθερος Σκοπευτής» και «Sully», ανεβάζει τον πήχη ακόμα πιο ψηλά.Στην ταινία «Ελεύθερος Σκοπευτής» αφηγούνταν με δυναμισμό και πατριωτική έξαρση μια ακόμα αληθινή ιστορία λαμβάνοντας έξι υποψηφιότητες για Όσκαρ. Στην ταινία Sully» ο βραβευμένος με Όσκαρ σκηνοθέτης, πραγματεύεται την αληθινή ιστορία του πιλότου Σάλενμπεργκερ, ο οποίος το 2009 έκανε αναγκαστική προσθαλάσσωση στον ποταμό Χάτσον, σώζοντας και τους 154 επιβάτες.Ο βετεράνος και βραβευμένος με Όσκαρ δημιουργός αποτυπώνει στην ταινία «Αναχώρηση για Παρίσι 15:17» την ηρωική αποτροπή μιας τρομοκρατικής επίθεσης αντλώντας έμπνευση από τον γνήσιο ηρωισμό των ανθρώπων της καθημερινότητας.Αυτήν τη φορά ο 88χρονος δημιουργός έχει μπροστά από την κάμερα τους πραγματικούς ήρωες του συγκλονιστικού περιστατικού, που αναμεταδόθηκε σε ολόκληρο τον κόσμο.Η ταινία είναι βασισμένη στο βιβλίο «The 15:17 to Paris: The True Story of a Terrorist, a Train, and ThreeAmerican Heroes» των Άντονι Σάντλερ, Άλεκ Σκαρλάτος, Σπένσερ Στόουν και Τζέφρι Ι. Στερν και το σενάριο υπογράφει η Ντόροθι Μπλίσκαλ.Στη μεγάλη οθόνη ξετυλίγεται η ιστορία τριών Αμερικανών που σταμάτησαν έναν τρομοκράτη στις 21 Αυγούστου του 2015 σε μια αμαξοστοιχία με προορισμό την Πόλη του Φωτός στο τρένο Thalys #9364.Εκείνη τη μέρα όλος ο πλανήτης παρακολουθούσε παγωμένος την είδηση για την παρολίγον τρομοκρατική επίθεση που κατόρθωσαν να αποτρέψουν τρεις θαρραλέοι νεαροί Αμερικάνοι που ταξίδευαν στην Ευρώπη. Όλη η πορεία της κοινής τους ζωής, από την παιδική ηλικία μέχρι την ενηλικίωση και πολλά απίθανα περιστατικά τους οδήγησαν σ’ αυτή τη στιγμή ηρωισμού.Οι τρεις φίλοι κατάφεραν να σώσουν τις ζωές παραπάνω από 500 ανθρώπων με όπλο τη φιλία τους.Μαζί με τους αληθινούς ήρωες, τον σπουδαστή κολλεγίου Άντονι Σάντλερ, τον Άλεκ Σκαρλάτος της Εθνοφρουράς του Όρεγκον και τον αεροπόρο της πολεμικής αεροπορίας Σπένσερ Στόουν, θα δούμε και τους Τζένα Φίσερ («The Office»), Τζούντι Γκριρ («Ο πλανήτης των πιθήκων: Η σύγκρουση»), Ρέι Κορασάνι («The Long Road Home»),Τόμας Λένον («Transformers 4: Εποχή αφανισμού») και Τόνι Χέιλ («Veep»)Στους κινηματογράφους την Πέμπτη 22 Φεβρουαρίου από την Tanweer.Δείτε το trailer[embedded content]Let's block ads! (Why?)