Author Archives: Newsbeast » ΜΟΤΟ

Προσωρινό αγωνιστικό ημερολόγιο 2018 με νέο αγώνα στην Ταϋλάνδη

Κυκλοφόρησε η 1η βερσιόν της επόμενης αγωνιστικής σαιζόν MotoGP (2018) και περιέχει κάποιες διαφοροποιήσεις, όχι όλες αναμενόμενες.Πρώτα από όλα, η σαιζόν επεκτείνεται, αφού έχει προστεθεί και ένας 19ος αγώνας, αυτός της Ταϋλάνδης που θα διεξαχθεί στην πίστα Chang International Circuit. Το συμβόλαιο που έχει υπογραφεί με την Dorna ισχύει ως και το 2020.Η προσθήκη του αγώνα αυτού έχει προκαλέσει κάποιες ανακατατάξεις στις γνώριμες ημερομηνίες άλλων, καθιερωμένων αγώνων.Ας δούμε πιο αναλυτικά το καλεντάρι.Η σαιζόν ξεκινά ως συνήθως με τον νυχτερινό αγώνα του Κατάρ, όπου η εκκίνηση έχει μετακινηθεί νωρίτερα, στις 7μμ (τοπική ώρα). Φέτος θυμίζουμε ήταν στις 8:45 το βράδυ.Με τον τρόπο αυτό ελπίζει η Dorna (μετά τις συχνές διαμαρτυρίες των αναβατών) πως θα αποφευχθεί η αόρατη βραδινή υγρασία, η οποία κάνει την πίστα επικίνδυνη και προκαλεί πολλές πτώσεις.Ακολουθούν δύο εβδομάδες απραξίας και έπειτα ξεκινά ένας μαραθώνιος 8 αγώνων από την Αργεντινή ως την Γερμανία, περνώντας από τις ΗΠΑ (Τέξας), την Ισπανία (Χερέθ), την Γαλλία (Λε Μαν), την Ιταλία (Μουτζέλο), την Ισπανία πάλι (Βαρκελώνη) και την Ολλανδία.Για πρώτη φορά εδώ και δεκαετίες ο αγώνας στο Άσσεν θα διεξαχθεί Ιούλιο εγείρει ερωτηματικά αν η καθυστέρηση της μίας εβδομάδας θα κάνει διαφορά στον καιρό –σχεδόν πάντα βρέχει στην Ολλανδία, όπως και στη Γερμανία.Ωστόσο οι ημερομηνίες το 2018 είναι πιο σωστά επιλεγμένες, παραχωρώντας στις ομάδες χρόνο για ξεκούραση, αφού οι αγώνες έχουν οριστεί σαββατοκύριακο παρά σαββατοκύριακο. Φέτος το πρώτο μισό της σαιζόν είχε συχνά συνεχόμενους αγώνες και η Dorna δέχτηκε πολλές διαμαρτυρίες γι' αυτό.Το κόστος για το πιο άνετο «ξεδίπλωμα» της σαιζόν είναι το μικρότερο καλοκαιρινό διάλειμμα. Το 2018 λοιπόν οι αναβάτες θα έχουν μόνον δύο εβδομάδες ελεύθερες, μέσα στον Ιούλιο. Μετά, το πρώτο ΣΒΚ του Αυγούστου ξεκινά το δεύτερο μισό της σαιζόν με τον γύρο στο Μπρνο της Τσεχίας. Ακολουθεί η Αυστρία το επόμενο σαββατοκύριακο και μετά το τσίρκο πρέπει να περάσει την Μάγχη για τον βρετανικό αγώνα.Εδώ υπάρχει προς ώρας ασάφεια, καθώς η Dorna δεν φαίνεται να έχει αποφασίσει ακόμη το που θα διεξαχθεί. Εννοούμε στο Silverstone ή το Donington. Τα παπαγαλάκια ψιθυρίζουν πως η Dorna προτιμά το Donington Park, αλλά αυτό μάλλον αποτελεί μέσο πίεσης προς το Silverstone που αρνείται να πληρώσει το κανονικό «κόμιστρο» στην Dorna.Διότι σήμερα το Silverstone -μετά και την κατάρρευση της πίστας της Ουαλίας-, αποτελεί μονοπώλιο. Για να γίνει αγώνας MotoGP στο Donington Park απαιτείται σημαντική επένδυση, ώστε να αναβαθμιστεί η πίστα. Το πλεονέκτημα του Donington είναι πως στην επιφάνεια της ασφάλτου δεν έχουν σχηματιστεί σαμαράκια όπως του Silverstone, επειδή δεν φιλοξενεί αγώνα F1.Ακολουθούν οι αγώνες στο Μιζάνο και την Αραγωνία. Μετά ομάδες και αναβάτες μαζεύουν τα μπογαλάκια τους και πετάνε μακριά, στην Αυστραλασία. Η προσθήκη της Ταϋλάνδης στριμώχτηκε εκεί με κόπο, γιατί η Dorna προσπάθησε να αποφύγει τα συνεχόμενα αγωνιστικά σαββατοκύριακα –διότι οι αποστάσεις από πίστα σε πίστα είναι τεράστιες. Τα κατάφερε μόνον εν μέρει σπάζοντας το κουαρτέτο στα δύο.Αρχικά η σκέψη ήταν η δημιουργία δύο ζευγών. Όμως αυτό αποδείχτηκε αδύνατο και τελικά η Ταϋλάνδη θα διεξαχθεί μόνη της. Μετά από μία ελεύθερη εβδομάδα, έρχονται τρία αγωνιστικά σαββατοκύριακα συνεχόμενα: πρώτα το Μοτέγκι (Ιαπωνία), μετά το Φίλιπ Άιλαντ (Αυστραλία) και τέλος το Σεπάνγκ (Ινδονησία).Με την Σεπάνγκ η Dorna μόλις υπέγραψε νέο συμβόλαιο που προβλέπει ρητά πως ο αγώνας της Μαλαισίας θα είναι και επίσημα ο προτελευταίος της σαιζόν. Τον όρο ζήτησαν οι Μαλαίσιοι, καθώς εγκατέλειψαν τον αγώνα της F1.Let's block ads! (Why?)

Εμφατική νίκη για Μάρκες στην Αραγονία

Από την αρχή του αγώνα όλα τα βλέμματα ήταν στραμμένα στον Βαλεντίνο και στο τι θα μπορούσε να κάνει, παρά το εγχειρισμένο του πόδι.Με το σβήσιμο των κόκκινων φώτων, ο Λορένθο ήταν αυτός που έκανε την καλύτερη εκκίνηση, περνώντας τον Βινιάλες και αφήνοντας τον Ρόσι 3ο. Οι πρώτοι γύροι πέρασαν σε προσεκτικό ρυθμό από όλους, ιδίως αυτούς που είχαν σκληρό πίσω ελαστικό, καθώς τα σκληρά ελαστικά θέλουν τουλάχιστον ένα γύρο σε ρυθμό αγώνα, για να έρθουν σε θερμοκρασία λειτουργίας. Από τους πρώτους οδηγούς μόνο ο Λορένθο είχε μαλακό πίσω ελαστικό και ο Πεδρόσα μεσαίο. Όλοι οι άλλοι είχαν σκληρό και έτσι έπρεπε να είναι προσεκτικοί.Παρ' όλα αυτά, ο Ρόσι έδειξε πως βρισκόταν σε μια πολύ καλή μέρα και σχεδόν αμέσως πέρασε τον Βινιάλες και ανέβηκε 2ος. Μέσα στους επόμενους γύρους και ο Μάρκες -με τον Ντοβιτσιόζο εμπρός του- κατάφερε να περάσει τον Βινιάλες και μαζί με τους Ρόσι και Λορένθο δημιούργησαν ένα γκρουπ που ξέφυγε από τους υπόλοιπους 2 ολόκληρα δευτερόλεπτα.Ωστόσο ο ρυθμός ήταν αργός στο 1.49+ και έτσι πέρασε το μεγαλύτερο μέρος του αγώνα. Σε κάποια στιγμή ο Μάρκες πέρασε τον Ντοβιτσιόζο και για μερικούς γύρους άλλαξαν τις θέσεις τους 2-3 φορές, καθώς ο Μάρκες ναι μεν περνούσε μπροστά, αλλά έχανε τα φρένα ή έβγαινε εκτός πίστας και έτσι άφηνε τον Ντόβι να περάσει ξανά εμπρός.Κάποια στιγμή βέβαια, ο Μάρκες πέρασε εμπρός και άρχισε μανιωδώς να κυνηγά τους 2 πρώτους. Ο Ρόσι όσο ήταν πίσω από τον Λορένθο έδειχνε δυνατός και σίγουρος. Μόλις ο Μάρκεζ τους έφτασε, έκανε ένα μαγικό και τους πέρασε και τους δύο με μιά κίνηση στα φρένα! Αν και πολύ εντυπωσιακό ήταν και πολύ αισιόδοξο καθώς έχασε τα φρένα και έπεσε ξανά 4ος!Ωστόσο αυτό ήταν το κλειδί του αγώνα. Με 8 γύρους να μένουν, ο Μάρκεζ έβαλε το κεφάλι κάτω και πέρασε διαδοχικά τους Ντοβιτσιόζο, Ρόσι και Λορένθο, δημιουργώντας μάλιστα και μια μικρή διαφορά.Οι υπόλοιποι οδηγοί με τον Βινιάλες και τον Πεδρόσα στις θέσεις 5 και 6 έφτασαν το γκρουπ των πρώτων και πέρασαν εύκολα τον Ντοβιτσιόζο που είχε χάσει τον ρυθμό του και μάλλον αντιμετώπιζε προβλήματα με τα ελαστικά του.Ο Πεδρόσα έκανε ταχύτερο χρόνο και πέρασε διαδοχικά τον Βινιάλες και τον Ρόσι και άρχισε να πλησιάζει τον Λορένθο για την 2η θέση. Ο Βινιάλες τελικά πέρασε τον Ρόσι και ο τρομερός Αλέις Εσπαργκαρό με Aprilia, πέρασε και τον Ντοβιτσιόζο αφήνοντάς τον μόλις στην 7η θέση.Στους τελευταίους γύρους ο Πεδρόσα πέρασε τον Λορένθο με αποτέλεσμα η Honda να κάνει ένα εύκολο 1-2 στον τερματισμό.Με ένα εντελώς ισπανικό βάθρο ολοκληρώθηκε ο τρομερός αυτό αγώνας που τα είχε όλα. Μάχες, σασπένς και πολλά προσπεράσματα.Αναλυτικά τα αποτελέσματα:Let's block ads! (Why?)

Μια ηλεκτρική μοτοσυκλέτα όπως καμιά άλλη

Όπως φαίνεται πρέπει να διαθέτεις ένα σετ από ανορθόδοξα ταλέντα για να φτιάξεις κάτι τόσο ιδιαίτερο όσο η ηλεκτρική μοτοσυκλέτα των φωτογραφιών μας.Ο κατασκευαστής της την βάφτισε ExoDyne. Ο ίδιος ονομάζεται Άλαν Κρος και είναι κτηνίατρος με ειδικότητα χειρουργού ορθοπεδικού στο επάγγελμα - ιδιότητα που είναι άγνωστο αν συνεισφέρει στη δημιουργικότητά του.Αυτό που συνεισφέρει σίγουρα είναι η παιδεία του ως πτυχιούχου μηχανολόγου. Επιπλέον μετά από επίμονη αυτό-εκπαίδευση ο κτηνίατρός μας κατέχει μια ευρεία γκάμα πρακτικών δεξιοτήτων και ικανοτήτων που ξεκινούν από την ηλεκτροσυγκόλληση και φτάνουν ως τη μεταλλουργία!Ζει στην Ατλάντα της πολιτείας Τζόρτζια, και όπως μπορεί κανείς να υποθέσει, το σπίτι του διαθέτει ένα μεγάλο και καλά εξοπλισμένο γκαράζ-συνεργείο. Εκεί ο εκνευριστικά πολυτάλαντος Άλαν έχει ήδη κατασκευάσει οτιδήποτε μπορεί να βάλει ο νους του ανθρώπου: από ηλεκτρικά τρίτροχα ως λαμπατέρ δαπέδου σε στυλ ατμοπάνκ (steampunk).Ο Κρος πέρασε 9 μήνες σκυμμένος πάνω από την ExoDyne, μέχρι να την ολοκληρώσει. Απογεύματα και σαββατοκύριακα ξοδεύτηκαν όλα στη σχεδίαση και κατασκευή των απαραίτητων μερών. Μόνο την επένδυση της σέλας έκανε κάποιος άλλος και την ηλεκτροστατική βαφή.Η μοτοσυκλέτα έχει σαν βασικό κορμό ένα χειροποίητο κιβωτιόσχημο πλαίσιο που συνδέει σε ευθεία γραμμή το σημείο έδρασης του ψαλιδιού με τον λαιμό. Αυτός ακριβώς είναι κατά τους γκουρού των πλαισίων ο ιδανικός τρόπος σύνδεσης των δύο αυτών κρίσιμων σημείων μιας μοτοσυκλέτας αλλά και ενός ποδηλάτου.Το πλαίσιο παίζει όμως και τον ρόλο «συσκευασίας» των 48 μικρών μπαταριών ιόντων λιθίου (LiPo) που είναι συνδεδεμένες σε ένα σύνολο 100V και 32Ah. Η συστοιχία μπορεί να αποδώσει ως και 600A όμως έχει περιοριστεί εξεπίτηδες στα 200A. Το βάρος της είναι 21,8κ.Οι μπαταρίες λιθίου, που συναντάμε και στα κινητά τηλέφωνα, χρησιμοποιούν ένα πολυμερές σαν ηλεκτρολύτη αντί του πιο συνηθισμένου υγρού. Χρησιμοποιούνται λόγω χαμηλού βάρους και υψηλής ενεργειακής πυκνότητας στα κινητά, τους φορητούς υπολογιστές και... τις ηλεκτρικές μοτοσυκλέτες.Την κίνηση παρέχει ένα ηλεκτρικό μοτέρ απόδοσης 11 κιλοβάτ ενσωματωμένο στην πλήμνη του πίσω τροχού, κατασκευής EnerTrac. Χρησιμοποιεί τον ελεγκτήρα Gen 4 της Sevcon. Όπως εξηγεί ο Άλαν, επειδή το ηλεκτρομοτέρ έχει εξωπραγματικά χαρακτηριστικά ροπής, η προσθήκη ενός κιβωτίου ταχυτήτων θα ήταν ανούσια.Δύο παλιότερες Suzuki δώρισαν γενναιόδωρα κάποια όργανά τους, ένα RMZ 250 του 2005 το πιρούνι, ένα RM 125 του 1995 τον λαιμό και το ψαλίδι. Όλα τα άλλα αποτελούν έργο χειρός του Άλαν –περιλαμβανομένων της δομής που στηρίζει το αμορτισέρ και το αποστεωμένο πλαίσιο-χωροδικτύωμα.Οι τροχοί τώρα είναι της Warp 9 που περηφανεύεται ότι φτιάχνει τις καλύτερες ζάντες στον κόσμο. Το εμπρός φρένο είναι της Brembo, το πίσω στάνταρ Suzuki RM. Όλα τα φέροντα μεταλλικά μέρη συγκρατούνται από βίδες τιτανίου της ProBolt, ενώ όσα κάνουν ελαφρύτερη δουλειά από τις αλουμινένιες της ίδιας εταιρείας. Ανθρακονήματα χρησιμοποιήθηκαν όπου ήταν δυνατόν. Γι' αυτό το συνολικό βάρος δεν ξεπερνά τα 112,3 κιλά.Λειτουργία κονσόλας προσφέρει ένα πολυόργανο της CycleAnalyst, στο οποίο απεικονίζονται η ταχύτητα, τα αμπέρ, η ροή εκφόρτισης και πολλές άλλες πληροφορίες. Η μοτοσυκλέτα έχει τελική πάνω από 90χαω και στην τωρινή της μορφή προσφέρει αυτονομία 30 χλμ.Φτιαγμένη με πολύ υψηλά στάνταρ ποιότητας και φινιρίσματος η ExoDyne θα μπορούσε κάλλιστα να αποτελεί έργο μιας ομάδας ικανών τεχνολόγων - μηχανολόγων και όχι ενός ορθοπεδικού κτηνιάτρου - έστω και χειρουργού.Ο ανήσυχος Άλαν εστιάζει τώρα στο επόμενο πρότζεκτ του, το οποίο σκοπεύει να χρηματοδοτήσει με τα έσοδα από την πώληση της ExoDyne. Μόλις έχουμε κάποιο νεότερο, να είστε σίγουροι πως θα επανέλθουμε.Στο μεταξύ θα σάς αποκαλύψουμε το μυστικό της κατασκευής της ExoDyne. Ο Άλαν Κρος είναι μάστερ του Τζένγκα, του παιχνιδιού με τα ξύλινα τουβλάκια. Αφού κατασκεύασε λοιπόν μια κανονική μοτοσυκλέτα ο Κρος άρχισε να αφαιρεί όλα τα μη απαραίτητα κομμάτια, ώσπου έμεινε αυτό το αποτέλεσμα που βλέπετε - με τα ελάχιστα τουβλάκια για να μην καταρρεύσει το σύνολο.Που να το φανταζόταν κανείς... Let's block ads! (Why?)

Αναμνήσεις μιας ζωής με τη Daytona Rockstar 400

H DAYTONA παρουσιάζει το Rockstar 400! Μία μοτοσικλέτα 400κ.εκ. γεννημένη από τα παλιά, για τις απαιτήσεις του σήμερα.Οι γραμμές της ξυπνούν μνήμες και εικόνες από τα παλιά. Η ρετρό σχεδίασή της θα εκτιμηθεί από όλους τους λάτρεις της κλασικής μοτοσικλέτας και θα τραβήξει τα βλέμματα των περαστικών.Καλύπτοντας τις προδιαγραφές EURO4, η RockStar έρχεται να συμπληρώσει το κενό εξέλιξης των ιστορικών μοτοσικλετών με τις μοτοσικλέτες του σήμερα. Διαθέτει:Σύστημα πέδησης ABSΗλεκτρονικό ψεκασμό (EFI)Οικονομική κατανάλωση 3.4  l/100km.Επιπλέον Τεχνικά χαρακτηριστικάΔιπλή εξάτμισηΜίζα - ΜανιβέλαΠλαϊνό σταντ με διακόπτη λειτουργίαςΟλικός – Μερικός χιλιομετρητήςΑναλογικό στροφόμετροΕμπρόσθιος προβολέας 55WΡεζερβουάρ 13,5 λίτρωνΙσχύς 28PSΤροχοί 19″ ο εμπρόσθιος και 18″ ο οπίσθιοςΔιπλά ρυθμιζόμενα αμορτισέρ 5 θέσεωνΕνισχυμένο άκαμπτο πλαίσιο2 χρόνια εγγύηση (απεριόριστα χλμ.)ΚΑΝΤΕ LIKE ΣΤΟ NEWSBEAST.GRLet's block ads! (Why?)

Δεκαπέντε χιλιάδες επισκέπτες κατέκλυσαν το Mandello για το Open House 2017

Παρά την αδιάκοπη βροχόπτωση στη διάρκεια του Σαββατοκύριακου, το πάθος για τη μάρκα του αετού, που ζωντανεύει στην ψυχή κάθε Guzzista, νίκησε ακόμη μία φορά στο φετινό Open House. 15 χιλιάδες επισκέπτες κατέφτασαν στο Mandello del Lario, από κάθε γωνιά της Ευρώπης, για να γιορτάσουν μία από τις πιο ευγενείς και αγαπητές μάρκες μοτοσυκλετών στον κόσμο.96 χρόνια μετά τη γέννησή της, η Moto Guzzi διανύει μία δεύτερη νεότητα, χάρη στην επιτυχία των στρατηγικών που εφάρμοσε ο όμιλος Piaggio, σε ό,τι αφορά νέα προϊόντα, αξεσουάρ και είδη lifestyle. Παράλληλα λαμβάνουν χώρα μία σειρά δραστηριοτήτων με στόχο την εξάπλωση της κουλτούρας Moto Guzzi, ενός υπερήφανου ιταλικού εμπορικού σήματος.Χιλιάδες κατέφθασαν με τις μοτοσυκλέτες τους στις εγκαταστάσεις του Mandello για να συμμετάσχουν στο Open House, που φέτος ήταν πιο πλούσιο σε δραστηριότητες αφιερωμένες στο κοινό. Ξεχώρισαν οι περιηγήσεις στις γραμμές παραγωγής (εκεί όπου κατασκευάζονται στο χέρι όλες οι μοτοσυκλέτες Moto Guzzi) και το Μουσείο, την ιστορική μνήμη της Moto Guzzi που στεγάζει πάνω από 150 μοτοσυκλέτες. Από την GP έως την MGS-01, αλλά και την πρώτη Normale κατασκευής 1921, η συλλογή του Μουσείου αποτελεί μια αληθινή διαδρομή γνώσης αφιερωμένη στους λάτρεις της μάρκας, όπως και η αξιοθαύμαστη αεροσήραγγα, η πρώτη στον μοτοσυκλετιστικό κόσμο.Στο κέντρο του Moto Guzzi Village, στην καρδιά των ιστορικών εγκαταστάσεων, η μουσική επένδυση του Virgin Radio εναλλάσσονταν με ψυχαγωγικές εκδηλώσεις με παρουσιαστή τον Ringo. Επίσημος προσκεκλημένος ήταν ο Gianfranco Guareschi, ο πιλότος που το 2006 και το 2007 νίκησε με τη Moto Guzzi MGS-01 στο Battle of the Twins, στην πίστα της Daytona, αλλά και πρόσφατος νικητής στο 4ωρο Vintage Endurance στην Imola με τη Le Mans. Οι επισκέπτες είχαν την ευκαιρία να απολαύσουν μια γεύση από την παραδοσιακή ιταλική κουζίνα, με αναψυκτικά και πιάτα γκουρμέ που παρασκευάζονταν επί τόπου και προσφέρονταν από το φορτηγό της Foodit’s. Χάρη στη συνεργασία με την Proraso, στήθηκε ένα αυθεντικό «Barber Shop», που πρόσφερε δωρεάν μία υπηρεσία παραδοσιακού ξυρίσματος.Εξίσου δημοφιλής ήταν και η «μουσική» των V-twin κινητήρων από τον στόλο των μοτοσυκλετών, που ήταν διαθέσιμες για τα πάνω από 250 test rides που πραγματοποιήθηκαν: 45 μοτοσυκλέτες εκπροσωπούσαν την πλήρη γκάμα μοντέλων Moto Guzzi.Ωστόσο, τα πραγματικά αστέρια της εκδήλωσης ήταν οι V7 και V9. Φέτος η V7 γιορτάζει τα πρώτα 50 χρόνια από το μοντέλο του 1967. Για τον εορτασμό αυτού του μύθου η Moto Guzzi διέθεσε προς δοκιμή και τα τέσσερα μοντέλα της σειράς, συμπεριλαμβανομένης και της αποκλειστικής έκδοσης V7 III Anniversario. Επιπλέον ένα φωτογραφικό σετ δόθηκε στους κατόχους V7, οι οποίοι μπορούσαν να αποκτήσουν μία αναμνηστική φωτογραφία για το εξατομικευμένο επετειακό πιστοποιητικό τους.Ο δεύτερος πρωταγωνιστής ήταν η ειδική έκδοση V9 Bobber «Open House», που δημιουργήθηκε ειδικά για την εκδήλωση με μία σειρά εντυπωσιακών αξεσουάρ από τον επίσημο κατάλογο Moto Guzzi. Το κιτ θα είναι διαθέσιμο στα τέλη Σεπτεμβρίου. Επιπλέον, χάρη στη συνεργασία με τα Ιταλικά Ταχυδρομεία, όλοι οι συμμετέχοντες μπορούσαν να παραλάβουν δύο επετειακές κάρτες με την ειδική ταχυδρομική σφραγίδα, αφιερωμένη στην εκδήλωση.Εξαιρετικό ενδιαφέρον είχαν και οι δημιουργίες που παρουσίασαν οι καλύτεροι Ιταλοί customizers, με βάση μοτοσυκλέτες Moto Guzzi, μεταξύ των οποίων και τα μοντέλα πρωταγωνίστησαν στην τηλεοπτική εκπομπή Lord of The Bikes, που σημείωσε μεγάλη επιτυχία στο SKY Uno HD.Η επίσημη κοινότητα The Clan αποτελεί απόδειξη για το αίσθημα του ανήκειν στη μεγάλη οικογένεια της Moto Guzzi. Πράγματι, με τις εγγραφές αυτού του Σαββατοκύριακου, ξεπεράστηκαν τα 18.000 μέλη.Έτσι ολοκληρώθηκε ο τριήμερος εορτασμός, αφιερωμένος στις πιο όμορφες ιταλικές μοτοσυκλέτες. Ειδικές ευχαριστίες απευθύνουμε στο Comitato Motoraduno Internazionale (Διεθνή Επιτροπή Αγώνων Μοτοσυκλέτας) του Mandello del Lario, που διαχειρίστηκε όλες τις δραστηριότητες εκτός των εργοστασιακών εγκαταστάσεων κατά τη διάρκεια του Open House 2017.Let's block ads! (Why?)

Η Aprilia Racing υιοθετεί την τεχνολογία Επαυξημένης Πραγματικότητας

Ενώ οι δημοσιογράφοι έτρεχαν αλαλιασμένοι για «αποκλειστικότητες» σχετικά με τον πρώτο V-4 κινητήρα Desmo της Ducati, ο ψηφιακή εξοπλισμός του τσίρκου των Grand Prix ανέβηκε αθόρυβα επίπεδο.Υπαίτιος η Aprilia Racing, ανέθεσε στην εταιρεία Realmore (ανήκει στον ενημερωτικό οργανισμό Equent) να εξελίξει ένα ειδικευμένο λογισμικό για το έξυπνο κράνος της DAQRI.Το κράνος είναι ένα φορετό σύστημα με δυνατότητες επαυξημένης πραγματικότητας (ΕΠ) και ήδη χρησιμοποιήθηκε στον αγώνα του Misano από τους τεχνικούς και μηχανικούς στο pit-box της ομάδας.Οι υπεύθυνοι της ομάδας (που μετά τη φυγή του Gigi Dall’Igna στην Ducati λειτουργεί υπό τον Romano Albesiano) ελπίζει πως το σύστημα θα βελτιώσει την ποιότητα και την ταχύτητα της προετοιμασίας αλλά και των επισκευών των μοτοσυκλετών της στα Grand Prix --όπου φέτος οδηγούνται από τον Aleix Espargaro και τον Sam Lowes.Η συνεργασία Aprilia Racing και Realmore εκκολάφτηκε και αναπτύχθηκε στα πλαίσια του  Open Innovation project of BacktoWork24, ενός workshop για την προώθηση και ανάπτυξη καινοτόμων τεχνολογιών από καινοφανείς επιχειρήσεις (start-ups).Τα κράνη επαυξημένης πραγματικότητας που φορούν ήδη οι μηχανικοί και τεχνικοί της Aprilia Racing τούς επιτρέπει να οπτικοποιούν και να μοιράζονται δεδομένα ως υπερθέσεις στα όσα βλέπουν οι μηχανικοί στο γκαράζ.Η Aprilia Racing πιστεύει πως η χρήση της επαυξημένης πραγματικότητας θα προσφέρει πλεονέκτημα σε δύο βασικές λειτουργίες της ομάδας.Κατ' αρχήν, κάθε μέλος της ομάδας που φορά το κράνος ΕΠ (εξοπλισμένο μεταξύ άλλων και με θερμική κάμερα), θα μπορεί να οπτικοποιεί και να μοιράζει ή λαμβάνει πληροφορίες και δεδομένα της τηλεμετρίας σε πραγματικό χρόνο, ενώ θα δουλεύει πάνω στη μοτοσυκλέτα. Για παράδειγμα, όταν ο αρμόδιος τεχνικός ελέγχει κάποιο δισκόφρενο, στο εσωτερικό της ζελατίνας του κράνους θα προβάλλεται το πότε ακριβώς τοποθετήθηκε στη μοτοσυκλέτα, πόσες περιόδους (δοκιμαστικές, αγώνες) έχει χρησιμοποιηθεί και αν υπάρχει κάποιο ιδιαίτερο ιστορικό, ή  ειδικές παρατηρήσεις / υποδείξεις συντήρησης για το συγκεκριμένο ανταλλακτικό.Κι ακόμα, μπορεί να προβάλλεται τρισδιάστατα η μοτοσυκλέτα μέσα στο γκαράζ ακόμα και όταν λείπει. Έτσι η ομάδα είναι σε θέση να συντονίζει οπτικά και ηχητικά τις στρατηγικές επισκευών ή ελέγχων της μοτοσυκλέτας μέσα στο pitbox πριν καν αυτή εμφανιστεί, ενώ οι μηχανικοί θα γνωρίζουν εκ των προτέρων τις ακριβείς θέσεις τους και το αντικείμενο της επέμβασής τους, έχοντας παράλληλα στη διάθεσή τους και όλα τα δεδομένα της τηλεμετρίας της μοτοσυκλέτας. Αν πράγματι η νέα αυτή τεχνολογική υπηρεσία προσφέρει πλεονεκτήματα, θα τη δούμε σύντομα να εξαπλώνεται και στα υπόλοιπα box της κατηγορίας.Let's block ads! (Why?)

Τριάντα χρόνια επιτυχίες για την Aprilia

To Σαββατοκύριακο του MotoGP στο Misano της Αδριατικής, συμπληρώθηκαν τριάντα χρόνια από την πρώτη νίκη της Aprilia στους αγώνες μοτοσυκλέτας του παγκόσμιου Grand Prix, στην κατηγορία 250 με τον Loris Reggiani στις 30 Αυγούστου 1987, ακριβώς σε αυτή την ιταλική πίστα.Ήταν μία νίκη που σηματοδότησε την έναρξη μιας νικηφόρου αγωνιστικής ιστορίας σε όλες τις κατηγορίες μοτοσυκλετών. Σήμερα, την τροπαιοθήκη του Αγωνιστικού Τμήματος κοσμούν 54 παγκόσμιοι τίτλοι από διάφορες διοργανώσεις, μεταξύ των οποίων 38 σε αγώνες μοτοσυκλετών Grand Prix με 294 νίκες σε GP.Ο εορτασμός αυτής της νίκης πλαισιώθηκε επίσης από την FMI - Ιταλική Ομοσπονδία Μοτοσυκλέτας, που με την ευκαιρία του MotoGP στο Misano, βράβευσε την Aprilia στη μνήμη αυτής της πρώτης νίκης σε παγκόσμιο πρωτάθλημα. Ένας φόρος τιμής  σε μια νικηφόρα τεχνική και αγωνιστική ιστορία, που έχει εκπαιδεύσει εξαιρετικές γενιές αναβατών και τεχνικών.Giovanni Copioli, πρόεδρος of FMI – Federazione Motociclistica Italiana: «Ως ομοσπονδία, είμαστε υπερήφανοι για τον εορτασμό αυτής της επετείου, της θριαμβευτικής πρώτης νίκη της Aprilia σε παγκόσμιο πρωτάθλημα, που κατακτήθηκε από ένα Ιταλό αναβάτη, τον Loris Reggiani, εδώ στο Misano. Σκοπός αυτής της αναγνώρισης είναι να αποδώσει φόρο τιμής σε έναν Ιταλό Κατασκευαστή, ο οποίος,  με αφετηρία αυτή τη νίκη, έφερε αμέτρητες νίκες, κερδίζοντας ένα εντυπωσιακό αριθμό τίτλων και ανεβάζοντας ψηλά τον ιταλικό μοτοσυκλετισμό. Είμαι σίγουρος ότι η Aprilia σύντομα θα συνεχίσει αυτή τη νικηφόρο παράδοση, δεδομένης της προσπάθειας και της ανάπτυξής της στην κορυφαία κλάση».Romano Albesiano, Aprilia Racing Manager: «Ανατρέχοντας στην πρώτη νίκη της Aprilia σήμερα, ανακαλύπτουμε μία εξαιρετική ιταλική κληρονομιά επιτυχιών. Η φανταστική επίδοση του Loris Reggiani αποτέλεσε το πρώτο βήμα σε μια αλυσίδα με 294 νίκες και 38 τίτλους σε MotoGP, που συνοδεύονται από 7 τίτλους σε παγκόσμια πρωταθλήματα Superbike και επιτυχίες σε αγώνες off-road. Σήμερα η Aprilia Racing αντιπροσωπεύει την πιο τεχνολογικά προηγμένη πλευρά του Ομίλου Piaggio. Μέσα στις πίστες, στόχος της είναι να κατακτήσει στην κορυφαία κατηγορία τις επιτυχίες που λείπουν από τη συλλογή της, συνεχίζοντας παράλληλα να διαμορφώνει τεχνικούς και εξαιρετικές δεξιότητες, επιμένοντας στο ταξίδι που ξεκίνησε πριν από 30 χρόνια».Let's block ads! (Why?)

Η Confederate Motors αλλάζει όνομα και μεταλλάσσεται

Η Confederate Motors, μια εταιρεία με ιστορία μόλις 26 ετών που δημιουργήθηκε για να υλοποιεί πρωτοποριακά σχέδια μοτοσυκλετών με έμπνευση από τον αμερικάνικο τρόπο ζωής, κατεβάζει ρολά στην τρέχουσα μορφή της.Παράλληλα με την είδηση αυτή παρουσίασε και το κύκνειο άσμα της, το μοντέλο FA-13 Combat Bomber που θα κατασκευαστεί σε 13 μόλις αντίτυπα και θα πωλείται αντί 155.000 δολαρίων.Η Confederate Motors (*) δεν κλείνει ακριβώς αλλά μεταλλάσσεται: θα εξακολουθήσει να πουλά μοτοσυκλέτες αλλά ηλεκτρικές, σε συνεργασία με την καλιφορνέζικη Zero Motorcycles. Και μετονομάζεται από Confederate Motors σε Curtiss Motorcycles.Πρόκειται πάλι για ένα όνομα με ρίζες στο παρελθόν: ο Glenn Curtis ήταν ένας πρωτοπόρος της αεροπορίας που πριν τα βάλει με τους αδερφούς Ράιτ για την κυριαρχία στους αιθέρες των ΗΠΑ, υπήρξε φανατικός μοτοσυκλετιστής, κατασκευαστής μοτοσυκλετών και αγωνιζόμενος.Δήλωσε σχετικά ο πρόεδρος της εταιρείας H. Matthew Chambers στους Λος Άντζελες Τάιμς: «Νομίζω πώς εξαιτίας του ονόματος χάσαμε πολλούς πελάτες. Χάσαμε πολλές ευκαιρίες να προωθήσουμε το όνομά μας. Είναι λοιπόν καιρός να το αποσύρουμε».Το πρώτο προϊόν της συνεργασίας με την Zero Motorcycles θα είναι ένα μοντέλο ονόματι Ηρακλής (Hercules) που θα κινείται από δύο μοτέρ της Zero. Η απόδοση του ζεύγους -γύρω στους 175 ίππους- και κυρίως η ροπή του (40,1 χλγμ!!) προσγειώνουν το μοντέλο στον πλανήτη των Superbike.Δεν έχει γίνει ακόμη γνωστό το πότε θα είναι έτοιμος ο Ηρακλής, ούτε το που θα κατασκευάζεται. Ίσως στις εγκαταστάσεις της Zero στην Καλιφόρνια, οπότε η Curtiss Motorcycles θα αναλάβει μόνον την προώθηση και τις πωλήσεις του.Υπάρχουν πάντως ανεπίσημες πληροφορίες ότι στα σκαριά υπάρχει ήδη και ένα σπορ-κρούιζερ, σαν και την B120 Wraith.*Η Confederate Motors έφτιαξε το όνομά της κατασκευάζοντας εντυπωσιακές και πανάκριβες χειροποίητες μοτοσυκλέτες. Πρώτο μοντέλο που βγήκε από το εργοστάσιο στην Νέα Ορλεάνη ήταν η F131 Hellcat του 1994.Η εταιρεία είχε δύσκολη ζωή: το 2001 κηρύχτηκε σε πτώχευση. Το 2005 οι εγκαταστάσεις της καταστράφηκαν από τον τυφώνα Κατρίνα και αναγκάστηκε να μετακομίσει στο Μπέρμιγχαμ της γειτονικής Πολιτείας Αλαμπάμα.Παρότι το φθηνότερο μοντέλο της κόστιζε πάνω από 50.000 δολάρια, κατάφερνε πάντα να ξεπουλά την ετήσια παραγωγή της.Τα στελέχη της εταιρείας πιστεύουν πως έχασε μεγάλο μέρος του αγοραστικού της κοινού σε φιλελεύθερες και πλουσιότερες πολιτείες εξαιτίας του τίτλου της και των ονομάτων των μοντέλων της (βλ. «Βομβαρδιστικό Μάχης», «Φάντασμα της Συνομοσπονδίας» κ.λπ.).Δεν αποκλείεται να έχουν κάποιο δίκιο, καθώς στις ΗΠΑ τα τελευταία χρόνια μαίνεται ένας «εμφύλιος» με επίκεντρο τις φυλετικές διακρίσεις που ενάμιση αιώνα μετά την κατάργησή της δουλείας, δηλητηριάζουν ακόμη την κοινωνία.Let's block ads! (Why?)

Τρομερός Μάρκεζ νικητής στο Σαν Μαρίνο

Με την βροχή να πέφτει από το πρωί, όλοι οι οδηγοί ήξεραν πως θα είχαν ένα αγχωτικό απόγευμα με πολλές πτώσεις.Με το πέσιμο της καρώ σημαίας, ένας τρομερά δυνατός Λορένθο έδωσε τον ρυθμό και άρχισε να απομακρύνεται, αφήνοντας στην 2η θέση τον Μάρκεζ και στην 3η και 4η τους Ντοβιτσιόζο και Βινιάλες αντίστοιχα. Με τον Λορένθο να δείχνει ανίκητος, ο Πέτρούτσι άρχισε να ροκανίζει την διαφορά από τον Βινιάλες, να τον περνά στην 4η θέση, ενώ ήταν τόσο γρήγορος ο ρυθμός του, που πέρασε εξίσου εύκολα τον Ντόβιτσιόζο ανεβαίνοντας 3ος αλλά και τον Μάρκεζ, φτάνοντας σχετικά εύκολα στην 2η θέση.Ο χορός των πτώσεων άρχισε με τον Καλ Κράτσλοου και συνεχίστηκε στον ίδιο γύρο με τον Λορένθο, που η πίεση του και το ρεκόρ γύρου που έκανε, δεν του βγήκε σε καλό.Με τον Πετρούτσι μόνο πρώτο στην κορυφή, δημιουργήθηκε ένα γκρουπ 3 οδηγών που αποσπάστηκε από τους υπόλοιπους με τον Πετρούτσι 1ο, τον Μάρκεζ 2ο και τον Ντοβιτσιόζο 3ο.Ο Βινιάλες έμεινε 4ος με μεγάλη διαφορά από τον 3ο και δεν είχε καμμιά τύχη για βάθρο, ενώ ο πολύ καλός Πίρο που έτρεχε έκτακτα με την ομάδα της Ducati κατάφερε μια εξαιρετική 5η θέση.Με τον Πετρούτσι 1ο, τον Μάρκεζ 2ο και τον Ντοβιτσιόζο 3ο πέρασε σχεδόν ολόκληρος ο αγώνας, μέχρι τον τελευταίο γύρο, όταν ο Μάρκεζ έκανε την επίθεσή του, πέρασε τον Πετρούτσι και πήρε μια παλικαρίσια και δύσκολη νίκη, φτάνοντας πλέον τον Ντοβιτσιόζο στους 199 βαθμούς στο πρωτάθλημα.Πηγή: gazzetta.grLet's block ads! (Why?)

Η Ducati αποκάλυψε τον V-4 Desmosedici Stradale στο MotoGP του Misano

Στο Misano η ιστορική φίρμα παρουσίασε τον νέο τετρακύλινδρο κινητήρα σε διάταξη V-90 μοιρών, τον πρώτο στην ιστορία της - αν δεν μετρήσουμε εκείνον του πρωτότυπου Ducati Apollo (1964) με τον αερόψυκτο V-4 90o και 1.257 κ.εκ. που απέδιδε 100 ίππους. Προοριζόταν για την αμερικάνικη αγορά, αλλά δεν πέρασε ποτέ στην παραγωγή.Δέκα χρόνια πριν το Apollo, δηλαδή το 1954, ο Ingegnere Δρ. Fabio Taglioni (Φάμπιο Ταλιόνι) είχε παρουσιάσει το δεσμοδρομικό σύστημα κίνησης των βαλβίδων (Ντέσμο, Desmo) που πέρασε στην ιστορία σαν μία από τις σημαντικότερες εξελίξεις στους κινητήρες ΕΚ - και σε κάθε Ducati από τότε μέχρι σήμερα.Έπειτα, το 1987 η Ducati κατάφερε να προσαρμόσει το δεσμοδρομικό σύστημα για να λειτουργεί και σε τετραβάλβιδες κεφαλές –η θεωρία αποτέλεσε τη διπλωματική εργασία της νεοεκκολαπτόμενης ιδιοφυΐας που άκουγε στο όνομα Massimo Bordi.Μετά την αποφοίτησή του από το Πανεπιστήμιο της Μπολόνια ο Bordi προσλήφθηκε στην Ducati από τον ίδιο τον Taglioni που ήταν, από τα φοιτητικά χρόνια του νεαρού, ο μέντοράς του.Στο ίδιο αυτό σύστημα οφείλεται σε μεγάλο βαθμό η απίστευτη απόδοση του V-2 Superquadro, του πλέον εξελιγμένου και ισχυρού δικύλινδρου παραγωγής στην ιστορία, ο οποίος κινεί την Ducati Panigale από το 2011.Τέλος κυρίως χάρη στο Ντέσμο είναι ο V-4 της Ducati MotoGP17 Desmosedici ο πλέον ισχυρός κινητήρας των MotoGP, αφού μπορεί να περιστρέφεται σχεδόν ως τις 20.000σαλ χωρίς να σπάει.Τώρα η Panigale μάς αποχαιρετά. Θα μείνει στην παραγωγή μόνον η μικρότερη της σειράς η 959. Γιατί; Η πιο εύκολη απάντηση είναι διότι δεν έφερε το ζητούμενο: τον τίτλο στο Παγκόσμιο Superbike, έναν θεσμό όπου λίγο-πολύ κυριαρχήθηκε μέχρι το 2011 από τους Ιταλούς.Ο νέος V-4 έχει διάμετρο εμβόλων 81 χιλ, διάσταση που αποτελεί το όριο για τους κινητήρες των MotoGP - τονίζοντας την άρρηκτη σχέση των δύο. Όμως η διαδρομή αυξάνεται από τα 48,5 χιλ του αγωνιστικού στα 53,5 για τον παραγωγής.Η διαφορά προσθέτει 103 κυβικά στον παραγωγής, αλλά σύμφωνα με πηγές, η εξέλιξη ενός κινητήρα 1.000 κυβικών για το Παγκόσμιο Superbike είναι πανεύκολη υπόθεση. Η απόδοσή του Desmosedici Stradale δηλώνεται στους 210 ίππους στις 13.000 σαλ και η ροπή του στα 12,24 χλγμ στις 12.250 σαλ.Το πιο ενδιαφέρον χαρακτηριστικό του πάντως είναι ο στρόφαλος, στον οποίο τα κομβία των μπιελών είναι τοποθετημένα με διαφορά 70 μοιρών. Με τον τρόπο αυτό θεωρητικά οι κραδασμοί από την περιστροφή του αλληλοεξουδετερώνονται και έτσι ο V-4 δεν χρειάζεται αντίβαρα ή άξονες εξισορρόπησης –συστήματα που κλέβουν αρκετή ιπποδύναμη.Η βελούδινη λειτουργία επιτρέπει στον Desmosedici Stradale να περιστρέφεται ως το κόκκινο των 14.000 σαλ. Η διάταξη των κομβίων στον στρόφαλο σημαίνει πως η σειρά ανάφλεξης είναι 0°-90°-290°-380° - την οποία η Ducati αποκαλεί «Twin Pulse», δηλαδή σειρά ανάφλεξης Δύο Σφυγμών.Σε απλά ελληνικά αυτό σημαίνει ότι η μία σειρά (δύο κύλινδροι) του V μπαίνει στον χρόνο ανάφλεξης με διαφορά 90 μοιρών μεταξύ τους, ακολουθεί μια μακρά σιωπή 200 μοιρών και κατόπιν έρχεται - πάλι με διαφορά 70 μοιρών - η ανάφλεξη στη δεύτερη σειρά κυλίνδρων.Ο όλος κινητήρας έχει γυρίσει 42 μοίρες προς τα πίσω, ώστε το μήκος του να μικραίνει σημαντικά σε σχέση με τον V2 της Panigale. Ακόμη, όπως και στον αγωνιστικό, περιστρέφεται ανάποδα προς την φορά κίνησης, με αποτέλεσμα να εξουδετερώνονται σε μεγάλο βαθμό τα γυροσκοπικά φαινόμενα που δημιουργούνται από την λειτουργία του αλλά και την περιστροφή των τροχών - αυξάνοντας έτσι την ευελιξία και την ευκολία/ταχύτητα αλλαγής κατεύθυνσης της μοτοσυκλέτας. Πρόσθετα πλεονεκτήματα της λειτουργίας αυτής είναι ότι μειώνει την τάση για σούζα και το ανασήκωμα του πίσω μέρους κατά το φρενάρισμα.Ο μικρός όγκος αντικατοπτρίζεται και στο βάρος του Desmosedici Stradale που δεν ξεπερνά τα 64,86 κιλά –είναι δηλαδή μόλις 2,27 κιλά βαρύτερος από τον δικύλινδρο της 1299 Panigale.Η τροφοδοσία του γίνεται μέσα από οβάλ σώματα ψεκασμού με συνολική επιφάνεια που αντιστοιχεί σε διάμετρο 52 χιλ. Το φιλτροκούτι έχει χωρητικότητα 12,8 λίτρα, οι βαλβίδες εισαγωγής διάμετρο 34 χιλ ενώ οι εξαγωγής 27,5 χιλ.Πρέπει να είναι τοποθετημένες σχεδόν κάθετα προς το έμβολο, αφού ναι μεν δεν ξέρουμε την περιεχόμενη γωνία, αλλά αν κρίνουμε από τη σχέση συμπίεσης 14 προς 1, αυτή θα πρέπει να είναι πολύ μικρή.Τη διαχείριση του λιπαντικού στον φοβερής απόδοσης κινητήρα έχουν αναλάβει τέσσερις αντλίες. Μία υψηλής πίεσης και τρεις ακόμη για την περισυλλογή και απομάκρυνση του λαδιού και του ελαιονέφους από τον στροφαλοθάλαμο, ώστε να μειωθούν οι απώλειες από τη συμπίεσή τους. Τέλος ο κινητήρας αποτελεί ενεργό ή φέρον μέλος του πλαισίου κατά την εταιρική παράδοση - όμως την πλήρη μοτοσυκλέτα και τα τεχνικά της χαρακτηριστικά θα μπορέσουμε να τα μελετήσουμε όταν παρουσιαστεί στην Έκθεση EICMA, τον Νοέμβριο.Δείτε και ακούστε τον νέο V4 Desmosedici Stradale:[embedded content]Let's block ads! (Why?)