Author Archives: Margarita Nomikou

Όταν αισθανθείς ένα πράγμα …

Margarita Nomikou 2:58pm Mar 16
Όταν αισθανθείς ένα πράγμα βαθιά, δεν μπορείς ποτέ καλά να το εξωτερικεύσεις. Το μεγαλύτερο μέρος το κρατεί εγωιστικά ο εαυτός σου.
Καββαδίας Ν. Το ημερολόγιο ενός τιμονιέρη.

Ξέχασα κείνο το μικρό κορίτ…

Margarita Nomikou 2:24pm Mar 14
Ξέχασα κείνο το μικρό κορίτσι από το Αμόι
και τη μουλάτρα που έζεχνε κρασί στην Τενερίφα,
τον έρωτα, που αποτιμάει σε ξύλινο χαμώι,
και τη γριά που εμέτραγε με πόντους την ταρίφα.

Το βυσσινί του Τισιανού και του περμαγγανάτου,
και τα κρεβάτια ξέχασα τα σαραβαλιασμένα
με τα λερά σεντόνια τους τα πολυκαιρισμένα,
για το κορμί σου που έδιωχνε το φόβο του θανάτου.

...Ό,τι αγαπούσα αρνήθηκα για το πικρό σου αχείλι....
τον τρόμου που δοκίμαζα πηδώντας το κατάρτι
το μπούσουλα, τη βάρδια μου και την πορεία στο χάρτη,
για ένα δυσεύρετο μικρό θαλασσινό κοχύλι.

Τον πυρετό στους Τροπικούς, του Ρίο τη μαλαφράντζα
την πυρκαγιά που ανάψαμε μια νύχτα στο Μανάο
Τη μαχαιριά που μου `δωσε ο Μαγιάρος στην Κωστάντζα
και "Σε πονάει με τη νοτιά;" Όχι από αλλού πονάω.

Του τρατολόγου τον καημό, του ναύτη την ορφάνια
του καραβιού που κάθισε την πλώρη τη σπασμένη
Τις ξεβαμένες στάμπες μου πούχα για περηφάνεια
για σένα, που σαλπάρισες, γολέτα αρματωμένη.

...Τι να σου τάξω ατίθασο παιδί να σε κρατήσω....
Παρηγοριά μου ο σάκος μου, σ’ Αμερική κι Ασία
Σύρμα που εκόπηκε στα δυο και πως να το ματίσω;
...Κατακαημένε, η θάλασσα μισάει την προδοσία...

Κατέβηκε ο Πολύγυρος και γίνηκε λιμάνι,
Λιμάνι κατασκότεινο, στενό, χωρίς φανάρια,
απόψε που αγκαλιάστηκαν Εβραίοι και Μουσουλμάνοι
και ταξιδέψαν τα νησιά στον πόντο, τα Κανάρια.

Γέρο, σου πρέπει μοναχά το σίδερο στα πόδια,
δύο μέτρα καραβόπανο, και αριστερά τιμόνι.
Μια μέδουσα σε αντίκρισε γαλάζια και σιμώνει
κι ένας βυθός που βόσκουνε σαλάχια και χταπόδια.

Πικρία...

Evangelos Antonopoulos 3:36pm Mar 14
Πολυαγαπημένο...

Nikos Loga 6:07pm Mar 14
καταπληκτικο

Γιωργος Χατζηδημητριου 6:14pm Mar 14
Συγχαρητήρια για τη θύμηση

Νικος Τσακανικας 3:32pm Mar 15
Και την γρια που μετραγε,με ποντους την ταριφα ....

Με τη βροχή, με τον καιρό πο…

Margarita Nomikou 9:40pm Feb 18
Με τη βροχή, με τον καιρό που μας ορίζει.
Τα μάτια σου ζούνε μια θάλασσα, θυμάμαι...
Ο πιο στερνός μ΄έναν αυλό με νανουρίζει.

Αννα Παπαδοπούλου 4:22pm Feb 19
Δεν υπάρχει ποιήμα του Καββαδία που να μη σε συγκινεί βαθειά.!

ΝΙΚΟΣ ΚΑΒΒΑΔΙΑΣ – Nikos (Kolias) Kavvadias – Facebook 2014-12-16 23:15:59


Panagiotis Vasilatos 5:32am Dec 18
Ωπ! Αυτό είναι δικό μου!! Χαίρομαι!

Margarita Nomikou 10:07am Dec 18
Είναι υπέροχο! συγχαρητήρια!!

Panagiotis Vasilatos 8:51pm Dec 18
Ευχαριστώ, προσεχώς θα έχω και άλλα πιό φρέσκα.

Εἶσαι ἄνθος… Εἶσαι ἄνθο…

Margarita Nomikou 6:34pm Dec 14
Εἶσαι ἄνθος...

Εἶσαι ἄνθος πολυμύριστο ποὺ τἄρωμα ἐμεράθη
καὶ πάρωρα ξεχάστηκε σὲ μία γωνιὰ καὶ λυώνει
ὥριο κορμὶ ποὺ σώθηκε καὶ φθάρτηκε ἀπ᾿ τὰ πάθη
καὶ μία ἱστορία χαρούμενη ποὺ θλιβερὰ τελειώνει.

ΠΕΤΡΟΣ ΒΑΛΧΑΛΑΣ

* Δημοσιεύτηκε στὸ Περιοδικὸ τῆς Μεγάλης Ἑλληνικῆς Ἐγκυκλοπαίδειας
στὶς 18 Μαρτίου 1928, σελίδα 3.

Ἀνένταχτα