Author Archives:

Πρώτο θέμα στη Χουριέτ το επεισόδιο κατά Μπουτάρη: «Ξύλο στη φιλία»

Με τίτλο «ξύλο στη φιλία», η τουρκική εφημερίδα Χουριέτ φιλοξενεί ως πρώτο θέμα στο σημερινό της φύλλο το βίαιο επεισόδιο εις βάρος του Γιάννη Μπουτάρη.Η τουρκική εφημερίδα αναφέρεται στον Γιάννη Μπουτάρη ως υπέρμαχο της ελληνοτουρκικής φιλίας καθώς και στις πρωτοβουλίες του για την ανάπτυξη των τουριστικών σχέσεων των δύο χωρών.Let's block ads! (Why?)

Το σχέδιο για την επόμενη μέρα παρουσιάζεται στο σημερινό υπουργικό συμβούλιο

Το ολιστικό σχέδιο για την επόμενη μέρα, η στρατηγική, δηλαδή, της χώρας μετά την έξοδό της από τα μνημόνια, που αποτελεί, ουσιαστικά, ένα manual στο οποίο συμπυκνώνεται η επεξεργασία που προέκυψε από τα υπουργεία τα τελευταία χρόνια και η διαβούλευση με τους παραγωγικούς φορείς και την τοπική αυτοδιοίκηση, μέσω των αναπτυξιακών συνεδρίων, θα παρουσιαστεί σήμερα το μεσημέρι, στην συνεδρίαση του υπουργικού συμβουλίου, υπό τον πρωθυπουργό, Αλέξη Τσίπρα.Το λεγόμενο «Growth Strategy for the future» δεν είναι απλώς ένα σχέδιο στο οποίο απαριθμούνται αναπτυξιακοί στόχοι. Είναι ένα συνολικό πλάνο το οποίο περιλαμβάνει, αφενός τους σκοπούς στους επιμέρους τομείς του κοινωνικού και οικονομικού γίγνεσθαι και αφετέρου τις συγκεκριμένες πρωτοβουλίες και δράσεις για την επίτευξη αυτών των σκοπών. Πρόκειται για μια συνεκτική στρατηγική, η οποία εκκινεί από τα πεπραγμένα της τρέχουσας περιόδου κατά την οποία η χώρα ξεπερνά την ύφεση και την οικονομική καχεξία και εκτείνεται στο μεσοπρόθεσμο και μακροπρόθεσμο διάστημα. «Το εγχείρημα είναι καινοφανές για τη χώρα, η οποία πορεύθηκε για χρόνια με μια κοντόφθαλμη και απολύτως καταστροφική, όπως αποδείχθηκε, λογική» αναφέρουν κυβερνητικές πηγές και επισημαίνουν ότι «για πρώτη φορά, η Ελλάδα είναι σε θέση, όχι μόνο να οραματιστεί στη θεωρία, αλλά να θέσει μια σειρά από συλλογικούς εθνικούς και κοινωνικούς στόχους, για την επόμενη μέρα της και μάλιστα, μετά από μία πολυετή κρίση». Το Σχέδιο αποτελεί εγγύηση για την έξοδο της Ελλάδας από την κρίση και την ανάδειξή της σε μία κανονική χώρα πλέον, ως μια χώρα του σύγχρονου δυτικού κόσμου, στον πυρήνα της Ευρωπαϊκής Ένωσης, που οφείλει να έχει πλάνο για το πού θέλει να βαδίσει και πώς θα το πετύχει. Το κείμενο περιλαμβάνει και δεσμεύσεις, οι οποίες όμως είναι, πρωτίστως, έναντι του κοινωνικού συνόλου, των δυνάμεων της εργασίας και της παραγωγής, των δυνάμεων δηλαδή, που θα κληθούν να παίξουν τον πρωταγωνιστικό ρόλο στη νέα εποχή και φυσικά να υλοποιήσουν την στρατηγική που αποτυπώνεται στο σχέδιο. «Είναι εξαιρετικά δύσκολο, να κατανοήσουν το παραπάνω οι δυνάμεις που έφεραν τη χώρα σε καθεστώς χρεοκοπίας και διεθνούς ανυποληψίας. Γι΄ αυτό αντιμετώπισαν το κείμενο με τρόπο αμήχανο και άγαρμπο. Είτε λέγοντας ότι πρόκειται για νέο μνημόνιο, είτε στη συνέχεια ότι πρόκειται για έκθεση ιδεών» αναφέρουν πηγές της κυβέρνησης και επιπλέον σημειώνουν: «Είναι προφανές ότι οι πολιτικές δυνάμεις που έστησαν και συντήρησαν ένα κρατικοδίαιτο, διεφθαρμένο και εν τέλει θνησιγενές οικονομικό και παραγωγικό μοντέλο, νιώθουν άβολα στην ιδέα μιας συντεταγμένης και τεκμηριωμένης μακροπρόθεσμης στρατηγικής για τη χώρα». Να σημειωθεί ότι τη διαδικασία αυτή ακολούθησαν, τόσο η Πορτογαλία, όσο και η Ιρλανδία, όταν βγήκαν από τα προγράμματα δημοσιονομικής προσαρμογής και «συνιστά πράξη σοβαρότητας και ευθύνης, τόσο έναντι των πολιτών αυτής της χώρας, όσο όμως και έναντι των εταίρων μας στο διεθνές πεδίο». Βάση του Σχεδίου αποτελεί η σταθερότητα και ο ασφαλής διάδρομος για το μέλλον Το Σχέδιο, εκκινεί από το κεκτημένο που έχει πλέον στα χέρια της η χώρα και της δίνει τη δυνατότητα να οργανώσει το μέλλον της. Τη σταθερότητα όσον αφορά τα δημοσιονομικά. Η Ελλάδα από το 2015, υπεραποδίδει διαρκώς έναντι των στόχων για το πρωτογενές πλεόνασμα και το γεγονός αυτό την καθιστά επιτέλους αξιόπιστη. Το πλαίσιο της επόμενης περιόδου, προφανώς προβλέπει τους συμφωνημένους ήδη στόχους της επόμενης τετραετίας, τόσο στο επίπεδο των πλεονασμάτων όσο και σε αυτό της ανάπτυξης. Κρίσιμη παράμετρος αποτελεί το ζήτημα της ρύθμισης του χρέους, η οποία εξάλλου θα συμβάλλει καθοριστικά στην ενίσχυση της αναπτυξιακής δυναμικής της χώρας η οποία έχει ήδη διαφανεί. Στόχοι του Σχεδίου, η στήριξη της παραγωγής και η επένδυση στα στρατηγικά πλεονεκτήματα της χώρας Με δεδομένο ότι η Ελλάδα είναι μια χώρα που πλήρωσε ακριβά τη δημιουργία και τη διόγκωση ενός άναρχου παραγωγικού μοντέλου, χωρίς προσανατολισμό και με μοναδικό κριτήριο την εξυπηρέτηση των επιχειρηματικών σχεδίων μιας κρατικοδίαιτης ελίτ, το τέλος των μνημονίων συνιστά και το τέλος αυτού του μοντέλου. Στο Σχέδιο γίνεται ρητή αναφορά στους τομείς στους οποίους εντοπίζονται δυνατότητες σημαντικής ανάπτυξης και αναβάθμισης της χώρας στον διεθνή οικονομικό ανταγωνισμό. Πρόκειται για τους τομείς της μεταποίησης, της βιομηχανίας, του αγροδιατροφικού τομέα, του τουρισμού, της ναυτιλίας, του φαρμάκου, των logistics, της καινοτομίας, των start-ups, των υποδομών, της ενέργειας. Όλα τα παραπάνω συνδέονται και με την ισχυροποίηση του τομέα των εξαγωγών, ο οποίος ήδη από το αδύναμο 19% του 2009, έχει φτάσει σήμερα στο 33%, με στόχο το 50% το 2025. Στο κείμενο, παρουσιάζονται τα δεδομένα για κάθε κλάδο, καθώς και οι προοπτικές του, με τρόπο αναλυτικό και με συγκεκριμένη αναφορά στα βήματα για την ανάπτυξη του καθώς και τους μετρήσιμους στόχους για τον καθένα ξεχωριστά. Αποτυπώνονται συνεπώς, για πρώτη φορά στα χρονικά του σύγχρονου ελληνικού κράτους, σε επίσημο κείμενο υπό τη μορφή Σχεδίου για την επόμενη μέρα, τα ισχυρά χαρτιά της χώρας στον διεθνή ανταγωνισμό και τα μέσα ώστε αυτά να ενισχυθούν. Τα μέσα: Εξασφάλιση πόρων για την ανάπτυξη -Η Ελλάδα γίνεται ελκυστικός επενδυτικός προορισμός. Ένα σχέδιο που περιλαμβάνει τους τομείς, στους οποίους ενδιαφέρεται να επενδύσει η χώρα, θα ήταν λειψό αν δεν περιλάμβανε τα μέσα για να επιτευχθεί αυτό. Εδώ, το Σχέδιο αναφέρεται στις δύο καθοριστικές συνισταμένες: τις θεσμικές αλλαγές και τα χρηματοδοτικά εργαλεία.Στο πρώτο σκέλος γίνεται εκτενής αναφορά στις σημαντικές τομές που έχουν ήδη γίνει στη χώρα στο επίπεδο της νομοθεσίας, όσον αφορά τις επιχειρήσεις. Από τον Αναπτυξιακό Νόμο και τις ειδικές μέριμνές του για τη στήριξη του κυττάρου της ελληνικής οικονομίας, που είναι οι μικρομεσαίες επιχειρήσεις, μέχρι τις αλλαγές που διευκολύνουν την ίδρυση νέων επιχειρήσεων, την καθιέρωση συγκεκριμένων αναπτυξιακών κινήτρων για τις νέες επιχειρήσεις, το νέο πλαίσιο για τις Στρατηγικές Επενδύσεις και η taskforce, στην οποία προΐσταται ο πρωθυπουργός και συνολικά όλες τις σχετικές πρωτοβουλίες που κινούνται γύρω από τον άξονα: Απλοποίηση - Διαφάνεια - Αποτελεσματικότητα - Επιτάχυνση Στο δεύτερο σκέλος βρίσκεται το κρίσιμο ζήτημα των πόρων. Τα χρηματοδοτικά εργαλεία που θα τροφοδοτήσουν αυτή τη μεγάλη προσπάθεια για την ανασυγκρότηση της παραγωγής. Η χώρα έχει πλέον στη διάθεση της, όχι μόνο τους πόρους από το ΠΔΕ και το ΕΣΠΑ, στο οποίο για τρία συναπτά έτη παραμένει η χώρα με τη μεγαλύτερη απορρόφηση πανευρωπαϊκά, αλλά και από το πακέτο Γιούνκερ, με επενδύσεις αξίας 8 δισ., την ΕΙΒ με επενδύσεις που θα αποφέρουν, σύμφωνα με την τράπεζα, έως και 20 δισ. την επόμενη τριετία, καθώς και 2,5 δισ. αρχικά από την ΕBRD. Τα παραπάνω, σε συνδυασμό με τις επιμέρους πρωτοβουλίες και την ίδρυση ταμείων για την ενίσχυση της καινοτομίας, των νεοφυών επιχειρήσεων, αλλά και τη χρηματοδότηση των μικρομεσαίων επιχειρήσεων, συγκροτούν ένα συνεκτικό σχέδιο. Στο πλάι αυτών, έρχεται η φιλόδοξη προσπάθεια για την Ίδρυση της Ελληνικής Αναπτυξιακής Τράπεζας, ώστε να κατορθώσει να ενισχύσει αυτή την σημαντική προσπάθεια ανάκαμψης της ελληνικής οικονομίας. Όλα αυτά φυσικά, σε ένα περιβάλλον όπου το κόστος δανεισμού μειώνεται διαρκώς σε επίπεδα προ κρίσης και με τη χώρα να επιστρέφει ξανά στις αγορές χρήματος. Η νέα κοινωνική πραγματικότητα: Κοινωνική Δικαιοσύνη - Ενίσχυση και προστασία της εργασίας Το ένα «πόδι» της στρατηγικής για την επόμενη μέρα είναι η ενίσχυση της παραγωγής, το δεύτερο είναι η κοινωνική δικαιοσύνη. Το Σχέδιο αναφέρεται στις πρωτοβουλίες στήριξης, τόσο του Τομέα της Δημόσιας Υγείας, της Παιδείας και της Κοινωνικής Ασφάλισης, ενώ ιδιαίτερη βαρύτητα έχουν τα ζητήματα της εργασίας, με κύρια σημεία: Το εθνικό σχέδιο με ορίζοντα τριετίας, για την καταπολέμηση της αδήλωτης εργασίας, την επαναφορά των βασικών αρχών των συλλογικών διαπραγματεύσεων, την αύξηση του κατώτατου μισθού. Τα παραπάνω σημεία, έρχονται να συμπληρώσουν τη στρατηγική για τη δημιουργία όχι μόνο νέων θέσεων εργασίας, αλλά και καλύτερων θέσεων εργασίας. Οι πρωταγωνιστές του Σχεδίου: Επένδυση στο ανθρώπινο κεφάλαιο και τη νέα γενιά Το Σχέδιο, περιλαμβάνει τους στόχους, τα μέσα αλλά και τους υλοποιητές του. Στο επίκεντρο λοιπόν αυτής της μεγάλης προσπάθειας είναι οι άνθρωποι αυτής της χώρας. Ειδικότερα, οι νέοι και οι νέες, που τα χρόνια της κρίσης αντιμετωπίστηκαν ως πλεονάζον προσωπικό σε επιχείρηση υπό εκκαθάριση. Αυτοί οι άνθρωποι με τις ικανότητες και τη διάθεσή τους, θα κρίνουν εν τέλει και την επόμενη μέρα της χώρας. Το Σχέδιο, περιλαμβάνει μια σειρά από πρωτοβουλίες ώστε να διευκολυνθούν οι νέοι και οι νέες της χώρας να ζήσουν και να δημιουργήσουν εδώ και φυσικά, όσοι έφυγαν τα προηγούμενα χρόνια να βρουν ξανά κίνητρα ώστε να επιστρέψουν. (Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ) Let's block ads! (Why?)

Αναζητούν «παράκαμψη» του σκοπέλου των συντάξεων

Σύμφωνα με εκτιμήσεις, οι μειώσεις στις συντάξεις αφορούν τουλάχιστον 300.000 οικογένειες – κατά άλλους, ο αριθμός υπερβαίνει τις 700.000. Η συμφωνημένη με τους εταίρους περικοπή των συντάξεων από τον Ιανουάριο του 2019 είναι ο μεγάλος «σκόπελος» με τον οποίο βρίσκεται αντιμέτωπος ο πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας στην πορεία ενός οδικού χάρτη που, κατά τα λοιπά, μπορεί να αποδειχθεί ευνοϊκός για τον ΣΥΡΙΖΑ και να συμβάλει στη μείωση της επί του παρόντος διψήφιας υπέρ της Ν.Δ. διαφοράς, στην πορεία προς τις προσεχείς εθνικές εκλογές. Σύμφωνα με πληροφορίες, στο Μέγαρο Μαξίμου είναι ειλημμένη απόφαση να αποτραπούν ή έστω να μετριαστούν οι επερχόμενες μειώσεις στις συντάξεις. Οπως λέγεται χαρακτηριστικά, αφορούν τουλάχιστον 300.000 οικογένειες –κατά άλλες εκτιμήσεις, ο αριθμός υπερβαίνει τις 700.000– και τυχόν εφαρμογή των ψηφισμένων περικοπών θα έχει καταλυτικά αρνητικό αντίκτυπο για την κυβέρνηση, οδηγώντας τη σε βαρύτατη ήττα στις κάλπες. Ακρογωνιαίος λίθος Κατά τις ίδιες πηγές, η «τύχη» των συντάξεων θα κριθεί μετά τις 20 Αυγούστου και την τυπική έξοδο της Ελλάδας από το πρόγραμμα, η επιτυχής ολοκλήρωση του οποίου αποτελεί, ούτως ή άλλως, τον ακρογωνιαίο λίθο συνολικά της στρατηγικής του κ. Τσίπρα. Γι’ αυτό εξάλλου και μόλις την περασμένη Πέμπτη υψηλόβαθμο στέλεχος του οικονομικού επιτελείου επέστειλε εντός και εκτός Ελλάδας μήνυμα ότι τα συμφωνηθέντα, περιλαμβανομένης της περικοπής των συντάξεων, θα εφαρμοστούν. Η κυβέρνηση θα επιχειρήσει το θέμα να «ανοίξει» αμέσως μετά το τέλος του μνημονίου, έχοντας στο «τραπέζι» δύο επιλογές: Η πρώτη είναι να εφαρμοστεί κανονικά ο νόμος Κατρούγκαλου που προβλέπει τη διατήρηση της προσωπικής διαφοράς για τους παλαιούς συνταξιούχους και αυξήσεις συνδεδεμένες με την ανάπτυξη για τους νεότερους. Το επιχείρημα της ελληνικής πλευράς είναι ότι το σκεπτικό των μειώσεων του Ιανουαρίου ήταν πως ο ΕΦΚΑ, χωρίς το μέτρο, θα ήταν ελλειμματικός και θα έπρεπε να αντλεί πόρους από τον κρατικό προϋπολογισμό. Ομως όπως λέγεται, η συγκεκριμένη εκτίμηση αποδείχθηκε εσφαλμένη στην πράξη. Πάντως, ακόμη και κυβερνητικά στελέχη αναγνωρίζουν ότι η «συναινετική» με τους εταίρους ανατροπή των ψηφισθέντων μέτρων δεν θα είναι εύκολη. Εξάλλου, το ΔΝΤ έχει χαρακτηρίσει την περικοπή των συντάξεων διαρθρωτικό μέτρο. Ετσι, εναλλακτικά, εξετάζεται οι απώλειες –έως 18%– που θα έχουν οι παλιοί συνταξιούχοι να καλυφθούν από το «υπερπλεόνασμα» του 2018: Με βάση τις εκτιμήσεις της κυβέρνησης το πρωτογενές πλεόνασμα του 2018 θα υπερβεί το 5% του ΑΕΠ και μπορεί να προσεγγίσει το 6% δίδοντας στην κυβέρνηση τη δυνατότητα, παράλληλα με την εφαρμογή των αντιμέτρων, να καλύψει, αν όχι το σύνολο, το μεγαλύτερο μέρος των απωλειών των συνταξιούχων. Oπως προαναφέρθηκε, εάν ο κ. Τσίπρας υπερβεί τον σκόπελο της περικοπής των συντάξεων θα έχει ένα μάλλον ευθύγραμμο πολιτικό πεδίο, καθώς κρατάει στα χέρια του –πέραν του ονοματολογικού της ΠΓΔΜ– ορισμένα πολιτικά «χαρτιά» που μπορεί να φέρουν σε δύσκολη θέση τα κόμματα της αξιωματικής αντιπολίτευσης. Τα βασικότερα εξ αυτών είναι η κατάτμηση της Β΄ Αθηνών, με τη σχετική διάταξη να έρχεται προς ψήφιση στη Βουλή ακόμη και πριν από το τέλος Ιουνίου και η συνταγματική αναθεώρηση που θα δρομολογηθεί το φθινόπωρο. Η κυβέρνηση θα επιμείνει μέχρι τέλους στη θέση ότι η κατάτμηση της Β΄ Αθηνών και του Υπολοίπου Αττικής θα γίνει αυτοτελώς, απορρίπτοντας τόσο την πρόταση της Ν.Δ. να συνδυαστεί με τη χορήγηση δικαιώματος ψήφου στους Ελληνες του εξωτερικού, όσο και την εισήγηση του Κινήματος Αλλαγής για ευρύτερες αλλαγές στον εκλογικό νόμο. Σύμφωνα, πάντως, με πληροφορίες ο πρόεδρος της Ν.Δ. Κυριάκος Μητσοτάκης εξετάζει το ενδεχόμενο να μην επιμείνει μέχρι τέλους στη διασύνδεση των δύο θεμάτων, καθώς ο ίδιος είχε προτείνει εδώ και καιρό την κατάτμηση της Β΄ Αθηνών. Αντιθέτως, ζητούμενο είναι τι θα πράξει το Κίνημα Αλλαγής. Η Χαριλάου Τρικούπη εμφανίζεται να εμμένει σε ευρύτερες αλλαγές στο εκλογικό σύστημα, στη βάση των προτάσεων που κατατέθηκαν στον υπουργό Εσωτερικών Πάνο Σκουρλέτη. Εξάλλου, όπως αναφέρουν στελέχη της, δεν είναι δυνατόν να συναινέσει στην «α λα καρτ» διαμόρφωση πλειοψηφιών στη Βουλή, στην οποία επενδύει ο ΣΥΡΙΖΑ, ο οποίος δεν έφερε το 2016 την πρόταση για κατάτμηση της Β΄ Αθηνών μαζί με την απλή αναλογική προκειμένου να την υπερψηφίσουν η Ενωση Κεντρώων και το ΚΚΕ και τώρα αναζητεί ψήφους από τη Ν.Δ. και το Κίνημα Αλλαγής. Ομως, σε αντίθεση με το ΠΑΣΟΚ, τόσο το Ποτάμι όσο και η ΔΗΜΑΡ εμφανίζονται θετικοί στην ψήφιση της επίμαχης ρύθμισης. Ο πολιτικός σχεδιασμός του κ. Τσίπρα, εάν δεν προκύψουν «απρόοπτα» που θα οδηγήσουν σε πρόωρες εκλογές πριν από το τέλος του χρόνου, περιλαμβάνει και τη δρομολόγηση των διαδικασιών για την αναθεώρηση του Συντάγματος, που θα αναδειχθεί σε μία ακόμη κρίσιμη «παρτίδα σκάκι» ανάμεσα στην κυβέρνηση και τα κόμματα της αντιπολίτευσης.Let's block ads! (Why?)

Κίνημα Αλλαγής: Να αποδοκιμάσει η ΝΔ τον δήμαρχο Αργους για το σχόλιο σε βάρος Μπουτάρη

Να αποδοκιμαστεί από τη ΝΔ, της οποίας είναι στέλεχος, ζητά με ανακοίνωσή του το Κίνημα Αλλαγής, με αφορμή ανάρτηση του δημάρχου Άργους Δ. Καμπόσου σε κοινωνικό δίκτυο, με την οποία «επιδοκιμάζει την επίθεση» κατά του Γιάννη Μπουτάρη.Το σχόλιο μίσους υπέρ της φασιστικής επίθεσης στον δήμαρχο Θεσσαλονικέων, «Αυτή είναι η μοίρα των προδοτών», δεν ανήκει σε στέλεχος της Χρυσής Αυγής αλλά στον Δήμαρχο Άργους Δ. Καμπόσο. 'Ένας εκπρόσωπος της Τοπικής Αυτοδιοίκησης όχι μόνο εμφανίζεται να επιδοκιμάζει την επίθεση αλλά υπερθεματίζει κιόλας χαρακτηρίζοντας προδότη τον δήμαρχο Θεσσαλονίκης αναφέρει στην ανακοίνωσή του το Κίνημα Αλλαγής και τονίζει: «Η τοποθέτηση αυτή προσβάλει τους δημοκρατικούς πολίτες του Άργους. Πρέπει να αποδοκιμαστεί από όλους και πρώτα απ' όλα από το κόμμα του τη ΝΔ της οποίας είναι στέλεχος».Let's block ads! (Why?)

Μητσοτάκης: Επικίνδυνος ο κ. Τσίπρας για τα εθνικά συμφέροντα

Την επίθεση που δέχθηκε ο δήμαρχος Θεσσαλονίκης Γιάννης Μπουτάρης καταδίκασε από την Κέρκυρα, ο πρόεδρος της ΝΔ Κυριάκος Μητσοτάκης που βρίσκεται στο νησί, με αφορμή την ημερίδα - συνέδριο που διοργάνωσε η ΝΔ με τίτλο «ΙΟΝΙΕΣ ΗΜΕΡΕΣ ΑΝΑΠΤΥΞΗΣ».«Θέλω να καταδικάσω με τον πιο απερίφραστο τρόπο την άνανδρη επίθεση την οποία δέχθηκε ο δήμαρχος Θεσσαλονίκης ο κ. Μπουτάρης, από διάφορα ακραία στοιχεία τα οποία τον προπηλάκισαν με τρόπο απαράδεκτο. Στις Δημοκρατίες τα προβλήματα δεν λύνονται με γροθιές και με κλωτσιές, λύνονται με δημοκρατικό διάλογο. Οι ακραίες εκφράσεις από όπου και αν προέρχονται, τα φαινόμενα βίας από όπου και αν προέρχονται είναι εξίσου κατακριτέα από τη ΝΔ» ανέφερε ο Πρόεδρος της ΝΔ κατά τον χαιρετισμό του, το απόγευμα στο συνέδριο που διοργάνωσε η ΝΔ για την ανάπτυξη στο Ιόνιο. Στην ομιλία του ο κ. Μητσοτάκης αναφέρθηκε στους στόχους του συνεδρίου της ΝΔ στα νησιά του Ιονίου, ενώ δεν παρέλειψε να αναφερθεί και στην εξωτερική πολιτική που ασκεί η κυβέρνηση ιδίως στο θέμα των Σκοπίων, επαναλαμβάνοντας για ακόμη μία φορά την αντίθεσή του για το όνομα «Δημοκρατία της Ίλιντεν Μακεδονίας». «Ο κ. Τσίπρας τις τελευταίες μέρες, ακούσαμε και με ενημέρωσε και μένα προσωπικά ότι συζητά ως ονομασία για τα Σκόπια το όνομα της «Μακεδονίας του Ίλιντεν». Το όνομα αυτό δεν θα έπρεπε καν να μπει σε συζήτηση» είπε μεταξύ άλλων ο κ. Μητσοτάκης, λέγοντας χαρακτηριστικά «την ώρα που ο κ. Τσίπρας διαπραγματεύεται, ειδικά όταν διαπραγματεύεται νύχτα και μόνος του είναι επικίνδυνος για τα εθνικά συμφέροντα». Όσον αφορά τις εξελίξεις στα οικονομικά θέματα της χώρας ο Πρόεδρος της ΝΔ τόνισε ότι «η έξοδος από τα μνημόνια αποτελεί ένα νέο ψέμα από την κυβέρνηση» ενώ επέρριψε όλες τις ευθύνες στην πολιτική που ασκήθηκε από την κυβέρνηση. «Καλλιεργείται από τους κυβερνώντες ένα νέο ψέμα. Αυτό είναι το ψέμα της δήθεν καθαρής εξόδου από τα μνημόνια. Καθαρή έξοδος από τα μνημόνια δεν υπάρχει, για έναν απλό λόγο. Ο κ. Τσίπρας έχει ήδη νομοθετήσει, μαζί με το κ. Καμμένο, έχει ήδη και συνυπογράψει και νομοθετήσει, πρόσθετα μέτρα ύψους 5,2 δισεκατομμυρίων ευρώ για το 2019 και το 2020. Οι συντάξεις θα κοπούν από τις 01.01.2019 με υπογραφή του κ. Τσίπρα και του κ. Καμμένου και το αφορολόγητο θα μειωθεί από το 2020 με υπογραφή του κ. Τσίπρα και του κ. Καμμένου. Και αυτά είναι τα απόνερα και τα αποτελέσματα από την τραγική διαπραγμάτευση του κ. Τσίπρα και του κ. Βαρουφάκη το πρώτο εξάμηνο του 2015» επεσήμανε μεταξύ άλλων ο κ. Μητσοτάκης και πρόσθεσε «η χώρα χρειάζεται μία μεγάλη πολιτική αλλαγή που μόνο η ΝΔ μπορεί να προσφέρει. Μπορούμε να το πετύχουμε γιατί έχουμε σχέδιο. Ξέρουμε πώς να δημιουργήσουμε επενδύσεις και να βάλουμε τάξη στο δημόσιο. Έχουμε συγκροτημένο σχέδιο για την επόμενη μέρα της Ελλάδας μετά το τέλος του 3ου προγράμματος. Κλείνοντας την ημίωρη περίπου ομιλία του ο κ. Μητσοτάκης, αναφέρθηκε και στο θέμα των απορριμμάτων της Κέρκυρας, επιρρίπτοντας τις ευθύνες στην κυβέρνηση, την τοπική του ΣΥΡΙΖΑ, την Περιφερειακή Αρχή των Ιονίων Νήσων και το δήμο Κέρκυρας, ενώ μένοντας στο θέμα της Τοπικής Αυτοδιοίκησης, για ακόμη μία φορά υποστήριξε ότι στο πρόγραμμα της η ΝΔ θα δημιουργήσει 13 Περιφέρειες και αντίστοιχες υγειονομικές Περιφέρειες σε όλες τις περιφέρειες της χώρας. Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕLet's block ads! (Why?)

Μια χαμένη ευκαιρία

Η υπόθεση των Σκοπίων θα ήταν πράγματι μια καλή ευ- καιρία για να υπάρξει εθνική συνεννόηση, αν όχι συναίνεση, μεταξύ των πολιτικών δυνά- μεων της χώρας. Η κυβέρνηση, όμως, έχει κάνει ό,τι μπορεί για να κόψει τις γέφυρες με την αντιπολίτευση και να δυ- ναμιτίσει τις μεταξύ τους σχέ- σεις. Επιχείρησε να αξιοποιήσει το ζήτημα ώστε να διασπάσει την κεντροδεξιά παράταξη. Οσο για τα «χτυπήματα κάτω από τη μέση», έχουν ξεπεράσει κάθε όριο και είναι πρωτοφανή για τα πολιτικά ήθη τη χώρας. Παρ’ όλα αυτά η αξιωματική αντιπολίτευση, ως υπεύθυνη πολιτική δύναμη που έχει απο- δείξει ότι είναι, οφείλει να με- λετήσει τα δεδομένα και να καταλήξει στη στάση που θε- ωρεί πως είναι εθνικά ορθή. Σε κάθε περίπτωση, πάντως, είναι καλό να αποφευχθεί ο δι- χασμός για ένα εθνικό ζήτημα. Οι σειρήνες της εξαλλοσύνης είναι πάντοτε σαγηνευτικές, αλλά και καταστροφικές, όπως θα έπρεπε να έχει αντιληφθεί η ίδια η κυβέρνηση.Let's block ads! (Why?)

Σκοπιανό: Στο μικροσκόπιο η ερμηνεία της Ιστορίας του «Ιλιντεν»

Η «Republica Ilindenska Makedonija» είναι, αν μη τι άλλο, μια νέα ονομασία που τέθηκε στο τραπέζι και, ως εκ τούτου, ευλόγως κατέλαβε εξ απήνης όλους όσοι παρακολουθούν την επίπονη διαπραγμάτευση των τελευταίων μηνών. Παρά το γεγονός ότι πλέον και από τις δύο πλευρές η ονομασία παρουσιάζεται ως εξέλιξη των τελευταίων 24ώρων, παρεμφερείς εκδοχές είχαν συζητηθεί και κατά τη διάρκεια των πολλών, διαδοχικών συναντήσεων ανάμεσα στους δύο υπουργούς Εξωτερικών Ελλάδας και ΠΓΔΜ Νίκο Κοτζιά και Νίκολα Ντιμιτρόφ και τα επιτελεία τους.Σύμφωνα με καλά πληροφορημένες πηγές, σκοπός ήταν ήδη από την πρώτη συνάντηση της Βιέννης και σε γνώση του προσωπικού απεσταλμένου του γ.γ. του ΟΗΕ Μάθιου Νίμιτς, να βρεθεί ένας προσδιορισμός για τη νέα εκδοχή της ΠΓΔΜ, ο οποίος θα αποσπά την ΠΓΔΜ από τον αρχαϊσμό και θα τη συνδέει με την νεότερη, σλαβική ιστορία της χώρας. Στο τραπέζι κάποια στιγμή έπεσε και η ιδέα της «Μακεδονίας του Κρουσόβου», παραπέμποντας στη βασική πόλη όπου εκδηλώθηκε η εξέγερση του Αη Λια (Προφήτη Ηλία) το καλοκαίρι του 1903. Πρόκειται, φυσικά, για την εξέγερση του Ιλιντεν, το οποίο, πλέον, αμετάφραστο, συζητείται ως προσδιορισμός στη νέα ονομασία της ΠΓΔΜ. Το πολιτικό πρόβλημα Το πρόβλημα και σε αυτή την ονομασία αφορά την Ιστορία. Αλλωστε, το στοιχείο της ερμηνευτικής της ιστορίας είναι αυτό που έχει καθορίσει τις διαπραγματεύσεις για το συγκεκριμένο ζήτημα, τα τελευταία 25 χρόνια. Η εξέγερση του Ιλιντεν το 1903 (20 Ιουλίου με το Ιουλιανό, 2 Αυγούστου με το Γρηγοριανό ημερολόγιο – σημειώνεται ότι οι Σλαβομακεδόνες εορτάζουν την εξέγερση με το παλιό ημερολόγιο) περιγράφεται στην κύρια αφήγηση της ελληνικής Ιστορίας ως μια εξέγερση που υποκίνησε η Εσωτερική Μακεδονική Επαναστατική Οργάνωση, με σκοπό να οδηγήσει την ευρισκόμενη υπό οθωμανική κυριαρχία Μακεδονία στα χέρια των Βουλγάρων. Οι Σλαβομακεδόνες, από τη δική τους πλευρά, θεωρούν ότι η Εξέγερση του Ιλιντεν είναι χρονικό σημείο γένεσης της νεότερης ιστορίας τους. Αν και η εξέγερση πνίγηκε στο αίμα από τους Οθωμανούς (εξέλιξη την οποία το τότε ελληνικό κράτος αντιμετώπισε με κάποια ανακούφιση, καθώς ανέσχεσε τον βουλγαρικό επεκτατισμό), είναι σαφές ότι εντάσσεται στις συγκρούσεις που προηγήθηκαν των Βαλκανικών Πολέμων με σκοπό την ενσωμάτωση της Μακεδονίας στα εθνικά κράτη της περιοχής, στην Ελλάδα, στη Βουλγαρία και στη Σερβία (η οποία μετεξελίχθηκε σε Γιουγκοσλαβία). Το βασικό πολιτικό πρόβλημα που δημιουργεί στην κυβέρνηση η «Ilindenska Makedonija» είναι η δράση των κομιτατζήδων, εκείνων τουλάχιστον που δρούσαν με σκοπό να σπρώξουν τους ελληνικούς πληθυσμούς προς τη Βουλγαρία. Για τους Σλαβομακεδόνες είναι πιο ευκρινής η παραπομπή στο αμιγώς «δικό τους», «δεύτερο Ιλιντεν» που είναι η δράση της αντιναζιστικής οργάνωσης του 1944, με φορέα την «Αντιφασιστική Συνέλευση της Λαϊκής Απελευθέρωσης της Μακεδονίας», η οποία είναι γνωστή με το ακρωνύμιο ASNOM και προηγήθηκε για λίγο της ίδρυσης της «Λαϊκής Δημοκρατίας της Μακεδονίας» από τον Τίτο. Το αρνητικό με τη συγκεκριμένη ιστορική αναφορά (η οποία περιλαμβάνεται ήδη στο προοίμιο του συντάγματος της ΠΓΔΜ) είναι ότι στόχος της ASNOΜ ήταν, μεταξύ άλλων, η δημιουργία μιας ενιαίας «Μακεδονίας» η οποία θα περιελάμβανε το σύνολο της γεωγραφικής περιοχής με αυτή την ονομασία, δηλαδή την ελληνική, τη βουλγαρική και την αλβανική. Είναι απολύτως σαφές ότι αυτές οι πτυχές είναι προβληματικές, γι’ αυτό και η Αθήνα ζητεί διακριτή και ουσιαστική διασφάλιση για την αποκήρυξη οποιασδήποτε εδαφικής διεκδίκησης εκ μέρους της ΠΓΔΜ. Σύμφωνα με τις εκτιμήσεις έμπειρων παρατηρητών και διπλωματών με μακροχρόνια αντίληψη για την υπόθεση του Μακεδονικού, στο κείμενο της τελικής συμφωνίας η Εξέγερση του Ιλιντεν θα μπορούσε να περιγραφεί ως μια στιγμή ξεσηκωμού των υπόδουλων λαών της περιοχής ενάντια στην οθωμανική κυριαρχία. Να περιγραφεί δηλαδή το Ιλιντεν ως μέρος μιας γενικότερης εξέγερσης Σλαβομακεδόνων, Βουλγάρων, Βλάχων αλλά και Ελλήνων εναντίον της οθωμανικής κατοχής της Μακεδονίας, όχι μόνο με τα εθνικά αλλά και τα κοινωνικά χαρακτηριστικά που είχε. Σε κάθε περίπτωση, τέτοιου είδους συζητήσεις κρύβουν ήδη αρκετές παγίδες και η κυβέρνηση θα αντιμετωπίσει πολλές δυσκολίες να εξηγήσει ακόμα και στο εσωτερικό του ΣΥΡΙΖΑ, ιδιαίτερα στους βουλευτές της Βόρειας Ελλάδας, τη νέα κατάσταση.Let's block ads! (Why?)

Ο δρόμος προς την κάλπη

Ο ​πρωθυπουργός κάποια στιγμή μέσα στο καλοκαίρι θα πάρει τη μεγάλη απόφαση, αν θα πάει σε εκλογές το φθινόπωρο ή τον Μάιο του 2019. Κανείς δεν αμφιβάλλει ότι θα ήθελε πραγματικά να φτάσει έως το τέλος της θητείας του. Ποιος θέλει να αφήσει εύκολα την καρέκλα του πρωθυπουργικού γραφείου, εκτός αν είναι πολύ χορτασμένος από εξουσία ή αν βλέπει τι έρχεται... Ο κ. Τσίπρας διατηρεί ανέπαφη την όρεξή του για την εξουσία, έστω και αν έχει χάσει επαφή με το κοινό αίσθημα. Οι στενοί συνεργάτες του αστειεύονται μεταξύ τους παρομοιάζοντας τον εαυτό τους με «μαχητές του ISIS», υπονοώντας ότι θα τα δώσουν όλα στη μάχη για τις εκλογές. Και επειδή έχουν δείξει ότι δεν έχουν κανέναν περιορισμό στα μέσα που χρησιμοποιούν, καλά θα κάνει η αντίπαλη πλευρά να τα περιμένει όλα. Ισως, μάλιστα, να υπολογίζουν οι κυβερνώντες πως κάποια στελέχη της Ν.Δ. θα δείξουν ότι έχουν αυτό που ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης αποκαλούσε «ψυχή καρδερίνας».Ο κ. Τσίπρας ενδέχεται να κάνει, επίσης, μία τελευταία μικρή κωλοτούμπα πριν από τις επόμενες εκλογές. Να εξαγγείλει δηλαδή μονομερώς 13η σύνταξη, αυξήσεις σε δικαστές και ενστόλους, κατάργηση του μνημονιακού «ζουρλομανδύα» στη διοίκηση των τραπεζών και άλλα παρόμοια. Οι επιτελείς του θεωρούν ότι αυτές οι κινήσεις, σε συνδυασμό με τους άφθονους έμμεσους και άμεσους διορισμούς, θα μειώσουν πολύ τη διαφορά ή και θα ανατρέψουν τις προσδοκίες. Οι περισσότεροι πρωθυπουργοί διακατέχονται από ανάλογες ψευδαισθήσεις τους τελευταίους μήνες της παραμονής τους στην εξουσία. Ο ΣΥΡΙΖΑ έχει φτιάξει μία ισχυρή βάση και πελατεία, που όμως δεν έχουν σε τίποτα να κάνουν από πλευράς πάθους, μεγέθους και αφοσίωσης με το παλαιό ΠΑΣΟΚ. Θα έχουμε βεβαίως και πολλά σκάνδαλα κάθε είδους. Σε αυτόν τον τομέα θα επαναλαμβάνεται το τροπάριο περί παλαιού σάπιου συστήματος, που απειλεί να επανέλθει στα πράγματα. Οι χειρισμοί στην υπόθεση της Novartis και οι πολλές διαρροές χωρίς αντίκρισμα έχουν προκαλέσει την αδιαφορία της κοινής γνώμης. Πρέπει να αποκαλυφθεί κάτι πολύ απτό και πολύ μεγάλο για να κάνει τη διαφορά. Αυτή την ώρα, πάντως, έχει αρχίσει να δουλεύει ο νόμος του Μέρφι. Στην κυβέρνηση δεν βγαίνει τίποτα όπως το σχεδιάζει. Η ατζέντα είναι πέρα από τον έλεγχό της, σε αντίθεση με παλιότερες εποχές, όταν μπορούσε και την επέβαλλε. Οπως έχει συμβεί στις τελευταίες μεγάλες εκλογικές αναμετρήσεις, οι πολίτες φτάνουν σε ένα σημείο που ψηφίζουν για να φύγει κάποιος. Κανείς δεν ξέρει πότε και πώς η κοινή γνώμη κάνει αυτό το περίφημο κλικ, όταν χάνεται η όποια μαγεία στη σχέση του ψηφοφόρου με έναν πολιτικό ηγέτη και αρχίζουν η απέχθεια και ο θυμός. Το πιάνεις, όμως, σιγά σιγά στις συζητήσεις των ώριμων ψηφοφόρων, που δεν φανατίζονται και δεν είναι γενετικώς τροποποιημένοι υπέρ κάποιου κόμματος. Κανείς δεν ξέρει αν ο απόηχος αυτών των συζητήσεων θα φτάσει και πότε στο Μαξίμου. Ηδη πάντως βασικοί σύμβουλοι στοιχίζονται στις δύο όχθες της σχετικής συζήτησης. Η ώρα της απόφασης δεν αργεί.Let's block ads! (Why?)

Σε νέα περιδίνηση

Ο ​​πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας πορεύεται προς την «αψίδα του θριάμβου» του, ολοκληρώνοντας την τελευταία αξιολόγηση, με την Ελλάδα να επιστέφει στις αγορές –ασχέτως τι σημαίνει αυτό– και έχοντας στο ενεργητικό του ίσως μια κάποια συμφωνία με τα Σκόπια.Τα «επιτεύγματά» του δεν θα είναι ασφαλώς τα προδοκώμενα ούτε από τους ψηφοφόρους του ούτε από την πλειονότητα των Ελλήνων πολιτών – κάτι που θα καταγραφεί στις εκλογές οψέποτε διεξαχθούν. Θα είναι ωστόσο πλήρως εναρμονισμένα με τις επιδιώξεις των εταίρων μας, πρωτίστως στην Ε.Ε., αλλά και στο ΝΑΤΟ. Εξ ου και η στήριξη που του παρέχουν πλέον αφειδώς. Ο κ. Τσίπρας και η κυβέρνησή του θα καθορίσουν εν ολίγοις την πορεία της Ελλάδος για τις επόμενες δεκαετίες. Το θέμα ήταν να μην είχε προκύψει στην πολιτική σκηνή. Αλλά αυτό συνετελέσθη, με ευθύνη πρωτίστως του ΠΑΣΟΚ και της Ν.Δ., που αρχικώς τον υποτίμησαν ως πολιτικό αντίπαλο και στη συνέχεια ήσαν ανίκανα ως κόμματα να διαγνώσουν τη δυνατότητα ακραίας προσαρμοστικότητος του κ. Τσίπρα κατά την εναρμόνισή του με το ευρωπαϊκό κατεστημένο. Θα ήταν όμως σφάλμα να προεξοφλήσει κάποιος ότι –έστω και με τους πρώτους ολέθριους ερασιτεχνισμούς της κυβερνήσεως του ΣΥΡΙΖΑ και των ΑΝΕΛ, αλλά και με τις τραγικές αστοχίες των κυβερνήσεων που προηγήθηκαν– εγγίζουμε το τέλος μιας μακράς δοκιμασίας που άρχισε το 2010. Η Ευρωπαϊκή Ενωση που υφίστατο προ οκταετίας, η ομονοούσα στο επίπεδο της ηγεσίας, σε αγαστή συνεργασία με τις ΗΠΑ, υπό την προεδρία του Μπαράκ Ομπάμα τότε, έπαυσε να υφίσταται από καιρού. Και το περίφημο εκείνο πρόγραμμα διασώσεως της Ελλάδος είχε διαμορφωθεί με βάση κάποια πολιτικά και οικονομικά δεδομένα που πλέον δεν υφίστανται. Η Βρετανία βρίσκεται σε πορεία εξόδου και ένας από τους βασικούς χρηματοδότες της Ε.Ε. θα παύσει πια να συνεισφέρει. Στην Ιταλία αναμένεται σχηματισμός κυβερνήσεως ακραίας, αντισυμβατικής και ευρωσκεπτικιστικής και οι ανησυχίες των αγορών έχουν επηρεάσει δυσμενώς και τα ελληνικά ομόλογα. Η τιμωρητική –άφρων από μιαν άποψη– πολιτική των Bρυξελλών έναντι της Πολωνίας ενδέχεται να οδηγήσει σε αντιπαραγωγική συσπείρωση τις χώρες του Βίσεγκραντ, που αντιτάσσουν τη χριστιανική Ευρώπη στα πολυπολιτισμικά και πολυεθνικά ιδεολογήματα της Γερμανίας. Αγωνίζονται οι εταίροι μας –και ο κ. Τσίπρας συμβάλλει με όλες του τις δυνάμεις– προκειμένου να κλείσουν τη «μαύρη τρύπα» των Δυτικών Βαλκανίων, εξ ου και η εργώδης προσπάθεια των Αθηνών να «ρυθμίσει» τα εκκρεμούντα θέματα με την ΠΓΔΜ και με την Αλβανία. Αλλά η πραγματική αστάθεια βρίσκεται ανατολικώς, όπου η απόφαση του Αμερικανού προέδρου Ντόναλντ Τραμπ να επιβάλει κυρώσεις στο Ιράν και η μεταφορά της πρεσβείας των ΗΠΑ στη Ιερουσαλήμ ενδέχεται να οδηγήσουν σε ακραίες καταστάσεις, με επιπτώσεις σοβαρότατες στην περιοχή και στην Ε.Ε. Δεν είναι ώρα για θριάμβους, συνεπώς, ούτε να προεξοφλεί κανείς επιστροφή σε μια «κανονικότητα». Η Ευρώπη και ο χώρος περί την Ελλάδα ευρίσκονται σε περιδίνηση. Πλήρη ρευστότητα θα πρέπει να αναμένουμε, ενδεχομένως, διότι τα δεδομένα που υφίσταντο έχουν ανατραπεί, ακόμη και εάν δεν προσμετρεί κανείς δυσάρεστες εκπλήξεις από την Τουρκία.Let's block ads! (Why?)

Δικαίωμα αντίστασης στον εκπεσμό

Ό​​,τι ονομάζουμε «ατομικό δικαίωμα» αφορά στο πεδίο της συμπεριφοράς: των πράξεων και των σχέσεων. Δεν έχει να κάνει με το πεδίο της ύπαρξης, τα δεδομένα φυσικά όρια του υπαρκτού. Εχω δικαίωμα να επιλέγω το κόμμα που ψηφίζω, την ιδεολογία που ασπάζομαι, το επάγγελμα που με ελκύει. Είναι α-νοησία να διεκδικήσω σαν «δικαίωμα» άλλο χρώμα ματιών ή ψηλότερο ανάστημα ή κοφτερότερο μυαλό. Ενα δικαίωμα που μπορώ να απαιτήσω, είναι να μην αλλάζουν οι συμπεριφορές απέναντί μου, επειδή είμαι κοντός, μαυρομάτης ή κάπως βραδύνους.Δεν υπάρχει «δικαίωμα» χωρίς θεσμοποιημένο Δίκαιο. Δηλαδή, δίχως μια κοινή σύμβαση-συμφωνία που να ορίζει τι ακριβώς δικαιούμαστε όσοι αποδεχόμαστε τη σύμβαση. Για να λειτουργήσει η προστασία-κατασφάλιση ατομικού δικαιώματος, προϋποτίθεται κοινή δέσμευση όλων στις αρχές κοινού συστήματος Δικαίου. Παρενθετικά να σημειωθεί (επειδή η αγραμματοσύνη πλεονάζει): Το «ατομικό δικαίωμα», όπως σήμερα το εννοούμε, ήταν άγνωστο (και αδιανόητο) στην Αρχαία Ελλάδα. Τα όσα προσπαθεί να κατασφαλίσει σήμερα η πληθώρα των «συστημάτων Δικαίου», απέρρεαν εκεί αυτονοήτως από την ιδιότητα (λειτούργημα) του «πολίτη». Ηταν τιμή και είχε «ιερότητα» η μετοχή στο «κοινόν άθλημα αληθείας» που ήταν η «πολιτική». Η πολιτική πραγμάτωνε την «πόλιν», δηλαδή τον «κατ’ αλήθειαν βίον» – η οργάνωση και λειτουργία της συμβίωσης απηχούσε τη λογική αρμονία, τάξη και κάλλος της συμπαντικής κοσμιότητας, δηλαδή το «αληθινό» στοιχείο της πραγματικότητας. Φανέρωνε τον τρόπο του αθανατίζειν, την «όντως αλήθεια». Ομως, ιστορικά θριάμβευσε (και σήμερα κυριαρχεί παγκόσμια) η αντιστροφή των όρων εκείνου του πολιτισμού: η προτεραιότητα της χρησιμότητας και όχι της αλήθειας, η θωράκιση του ατόμου, όχι η χαρά της κοινωνίας. Σίγουρα, με τη νομική κατασφάλιση των ατομικών δικαιωμάτων του κάθε ανθρώπου αναχαιτίστηκε ο εφιαλτικός πρωτογονισμός των μεσαιωνικών στη Δύση κοινωνιών. Απλώς, για την ελληνική συνείδηση, το ιστορικό αυτό επίτευγμα καθολίκευσης των «ατομικών δικαιωμάτων» δεν παύει να είναι προ-πολιτικό, στους αντίποδες του «πολιτικού αθλήματος αληθείας»: της δημοκρατίας. Η συνείδηση της ελληνικής διαφοράς γίνεται απρόσιτη, από τη στιγμή που η «ελευθερία» ταυτίζεται με το «δικαίωμα» ανεμπόδιστων ατομικών επιλογών – επιλέγω αυτό που εγώ θέλω, εγώ κρίνω, εγώ αποφασίζω, εγώ εκτιμώ, προτιμώ, ορέγομαι. Για να συλλάβουμε το χαώδες εύρος της διαφοράς, ας θυμηθούμε τον «ελληνικότατο» ορισμό του Ντοστογιέβσκι: «Υπάρχει μία και μόνο ελευθερία: να ελευθερωθεί ο άνθρωπος από τον εαυτό του», δηλαδή από την ιδιοτέλεια, τις φυσικές αναγκαιότητες (ή ενστικτώδεις ενορμήσεις) που ο Φρόυντ τις ονομάτισε: ορμή της αυτοσυντήρησης, ορμή της κυριαρχίας-επιβολής, ορμή της ηδονής. Ευτυχώς η φύση βάζει ανυπέρθετους φραγμούς στην ψευδαίσθηση παντοδυναμίας, που οικοδομεί στον άνθρωπο η μέθη των ακαταμάχητων «ατομικών δικαιωμάτων» του. Υπάρχουν πάμπολλα φυσικά δεδομένα, δηλαδή παράγοντες που ο άνθρωπος δεν τους επιλέγει, τους υφίσταται, πρέπει να τους δεχθεί συνειδητοποιώντας τη σχετικότητα των υπαρκτικών του δυνατοτήτων: Δεν διαλέγει το φύλο του, δεν διαλέγει τη μάνα και τον πατέρα του, τα θεμελιώδη για τη συγκρότηση του ψυχισμού του αρχέτυπα (anima - animus) που θα τον καθορίζουν ισοβίως. Δεν διαλέγει τη γλώσσα (μητρική) που θα δομήσει - αρθρώσει (structurer, λέει ο Lacan) τις συνειδητές και ασυνείδητες επιγνώσεις του. Ούτε την κοινωνία διαλέγει στην οποία θα πρωτοενταχθεί ούτε τη χρονική - ιστορική περίοδο όπου θα μετάσχει. Είναι δεδομένοι και ανυπέρβλητοι οι προκαθορισμοί και οι δεσμεύσεις της φυσικής μας ύπαρξης, αλλά και αδίστακτος ο εγωτικός πρωτογονισμός του ανθρώπου, το γάντζωμά του σε απαιτήσεις φαντασιωσικής παντοδυναμίας: Το φυσικά ανέφικτο θέλει να το κάνει κατά σύμβαση εφικτό, για να ικανοποιηθεί το «γούστο» του, να γίνει «δικαίωμα» η ετσιθελική του οίηση. Ψηφίζει νόμους για να επιβάλει και κατοχυρώσει σαν «φυσικό» το κραυγαλέα αφύσικο, να αποφασίζει η εξουσία (η πλειοψηφία της Βουλής) ότι μπορεί ένας άντρας να λειτουργήσει σαν μάνα και μια γυναίκα να ασκήσει πατρότητα – ωσάν η μητρότητα και η πατρότητα να είναι απλώς ρόλοι ή «συμπεριφορές», όχι λειτουργίες. Παρακμή του ανθρώπινου είδους, που ακκίζεται σαν μασκαράτα ντυμένη την αναίδεια του «εκσυγχρονισμού» και της «προόδου». Κι όποιος τολμήσει αντίσταση στην απανθρωπία, εξοντώνεται σαν «συντηρητικός», «ακροδεξιός», «φασίστας». Αλλά, κυρίως, άβυσσος μωρίας, επαρχιώτικη μικρόνοια που ξιπάζεται, ότι έτσι «θα κερδίσει τις εντυπώσεις» ή και την ψήφο του κοινωνικού περιθωρίου. Δεν αποκλείεται, αφού η λογική του πάτου οδηγεί νομοτελειακά στον απόπατο, να δούμε, σε επόμενη συγκυβέρνηση των γαλαζοπράσινων «προοδευτικών δυνάμεων» νομοσχέδιο, που θα αναγνωρίζει στους άνδρες «δικαίωμα» στην περίοδο ή στον θηλασμό και στις γυναίκες «δικαίωμα» στη μυστακοφορία! Οταν τους θεσμούς και τις λειτουργίες της δημοκρατίας τούς ελέγχει ολοκληρωτικά η κομματοκρατία, τότε η ελπίδα για απελευθέρωση και παλιγγενεσία είναι μόνο ερώτημα: Ποιος θα πείσει την πλειονότητα των βουλευτών, να πειθαρχήσουν σε μια διετούς διάρκειας «υπηρεσιακή» κυβέρνηση ακομμάτιστων τεχνοκρατών, που θα έχει εντολή να «επανιδρύσει» το κράτος. Θα ελέγχει το κοινοβούλιο, την κυβέρνηση, αλλά δεν θα την έχει εκλέξει. Πικρή αλήθεια, πικρό το φάρμακο. Αλλά μόνο για κάποιες εκατοντάδες ανάλγητων βασανιστών μας. Βολεμένων θαυμάσια χάρη στην αδράνεια των πολλών.Let's block ads! (Why?)