Author Archives:

Και ιδιώτες στην αξιολόγηση και στην επίβλεψη έργων του ΠΔΕ

Στο νομοσχέδιο προβλέπεται η ένταξη στο Εθνικό Πρόγραμμα Ανάπτυξης (ΕΠΑ) των έργων στρατηγικής σημασίας και έργων προϋπολογισμού άνω των 20 εκατ. ευρώ, υπό τον όρο, βεβαίως, ότι υπάρχει συμμετοχή του Δημοσίου. Τη δυνατότητα ανάθεσης του ελέγχου και της επίβλεψης έργων από ιδιώτες – όπως είναι για παράδειγμα οι ελεγκτικές εταιρείες, τα οποία χρηματοδοτούνται από το εθνικό σκέλος του Προγράμματος Δημοσίων Επενδύσεων (ΠΔΕ) προβλέπει το νομοσχέδιο για το λεγόμενο Εθνικό Πρόγραμμα Ανάπτυξης (ΕΠΑ) που τέθηκε σε δημόσια διαβούλευση από το υπουργείο Ανάπτυξης και Επενδύσεων. Στο ίδιο νομοσχέδιο προβλέπεται επίσης η ένταξη σε αυτό έργων στρατηγικής σημασίας και έργων προϋπολογισμού άνω των 20 εκατ. ευρώ, υπό τον όρο, βεβαίως, ότι υπάρχει συμμετοχή του Δημοσίου. Οι διατάξεις του εν λόγω νομοσχεδίου θα ενσωματωθούν στο αναπτυξιακό πολυνομοσχέδιο το οποίο αναμένεται το προσεχές διάστημα να κατατεθεί προς ψήφιση στη Βουλή. Οι κυριότερες διατάξεις του νομοσχεδίου για το ΕΠΑ είναι οι ακόλουθες: • Η προγραμματική περίοδος του ΕΠΑ θα είναι πενταετούς διάρκειας και όχι ετήσια, όπως ισχύει σήμερα για το εθνικό σκέλος του ΠΔΕ. Η αλλαγή αυτή επιτρέπει μακροπρόθεσμο αναπτυξιακό σχεδιασμό και είχε προβλεφθεί και σε ομότιτλο νομοσχέδιο του Γ. Δραγασάκη, το οποίο είχε τεθεί σε δημόσια διαβούλευση τον Απρίλιο. Ως έναρξη, πάντως, της πρώτης προγραμματικής περιόδου του ΕΠΑ ορίζεται η 1η Ιανουαρίου 2021, έτσι ώστε να συμπίπτει με την έναρξη της επόμενης προγραμματικής περίοδος του ΕΣΠΑ 2021-2027. • To EΠΑ μπορεί να περιλαμβάνει και έργα στρατηγικής σημασίας, δηλαδή έργα που επιφέρουν αποτελέσματα σημαντικής εντάσεως στη συνολική οικονομία και δημιουργούν προστιθέμενη αξία τόσο για τη χώρα όσο και για τους πολίτες της, καθώς και έργα μεγάλου προϋπολογισμού, ο οποίος δεν μπορεί να είναι κάτω από 20 εκατ. ευρώ. Η δυνατότητα ένταξης των έργων αυτών στο ΕΠΑ δίνεται ακριβώς λόγω του ότι η διάρκειά του θα είναι πενταετής. Προϋπόθεση για την ένταξη έργων υποδομής άνω των 20 εκατ. ευρώ, μη συμπεριλαμβανομένου ΦΠΑ, αποτελεί η κατάρτιση μελέτης κόστους - οφέλους. Για την ένταξη συγκεκριμένων έργων ή έργων στρατηγικής σημασίας δεν απαιτείται πρόσκληση και αρκεί η ανακοίνωση της πρόθεσης χρηματοδότησης προς τον φορέα υλοποίησης. • Το ΕΠΑ δεν θα χρηματοδοτεί πάγιες λειτουργικές ανάγκες του δημόσιου τομέα (υπό την έννοια της γενικής κυβέρνησης, των εκτός αυτής νομικών προσώπων δημοσίου δικαίου, καθώς και των εκτός αυτής δημόσιων επιχειρήσεων και οργανισμών). • Η διενέργεια των ελέγχων σε ενταγμένα έργα μπορεί να ανατίθεται με απόφαση του υπουργού Ανάπτυξης και Επενδύσεων σε ελεγκτικές εταιρείες. • Κατά παρέκκλιση της κείμενης νομοθεσίας, δεν απαιτείται σύμπραξη του υπουργού Οικονομικών για την έκδοση κανονιστικών διοικητικών πράξεων που προκαλούν δαπάνη η οποία βαρύνει το εθνικό και το συγχρηματοδοτούμενο ΠΔΕ. Η ρύθμιση αυτή εισάγεται για λόγους επιτάχυνσης της υλοποίησης των έργων ΠΔΕ, μένει όμως να δούμε εάν συναινεί σε αυτήν το υπουργείο Οικονομικών. • Η αξιολόγηση των προς χρηματοδότηση έργων που εντάσσονται στα τομεακά και περιφερειακά προγράμματα μπορεί να γίνεται με τη συνδρομή ιδιωτών αξιολογητών, εγγεγραμμένων είτε σε μητρώο αξιολογητών που συνίσταται για τον σκοπό αυτό είτε σε άλλο παρόμοιο υφιστάμενο μητρώο. Let's block ads! (Why?)

Γαλλία: Οδηγός έριξε σκόπιμα το αυτοκίνητό του στην είσοδο του Μεγάλου Τεμένους του Κολμάρ

Ενας άνδρας έριξε σκόπιμα το αυτοκίνητό του απόψε στην είσοδο του Μεγάλου Τεμένους του Κολμάρ, στην ανατολική Γαλλία, χωρίς να τραυματίσει κανέναν.Η νομαρχία του Άνω Ρήνου ανέφερε ότι το επεισόδιο αυτό σημειώθηκε λίγα λεπτά πριν από τις 20.00, τοπική ώρα. Δεν υπάρχουν τραυματίες, εκτός από τον οδηγό και διεξάγεται έρευνα για την υπόθεση, πρόσθεσε. Ο δράστης, για τον οποίο δεν έχει δοθεί στη δημοσιότητα καμία πληροφορία, συνελήφθη επί τόπου από αστυνομικούς. Καθώς έχει τραυματιστεί, μεταφέρθηκε σε νοσοκομείο για να του παρασχεθούν οι πρώτες βοήθειες. Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕLet's block ads! (Why?)

Τρία δισ. λιγότερα πουλιά σε ΗΠΑ και Καναδά

Η τσίχλα σε αμερικανικό δάσος είναι ακριβοθώρητο θέαμα. Οι ουρανοί αδειάζουν. Ο αριθμός των πτηνών σε ΗΠΑ και Καναδά έχει μειωθεί κατά 29% από τη δεκαετία του 1970, σύμφωνα με ανακοίνωση των επιστημόνων. Υπάρχουν 2,9 δισ. λιγότερα πουλιά συγκριτικά με 50 χρόνια πριν. Η σχετική ανάλυση, που δημοσιεύθηκε στο περιοδικό Science, είναι η πιο εξαντλητική και φιλόδοξη έως σήμερα προσπάθεια να μάθουμε τι συμβαίνει στους ιπτάμενους πληθυσμούς, ενώ τα αποτελέσματά της έχουν σοκάρει ερευνητές και οργανώσεις παρατήρησης. Οι εμπειρογνώμονες γνώριζαν επί μακρόν ότι ορισμένα είδη πτηνών έχουν γίνει ιδιαίτερα ευάλωτα στην εξαφάνιση. Αυτή η μελέτη, όμως, βασισμένη σε εκτεταμένη έρευνα επί 500 και πλέον ειδών, αποκαλύπτει ραγδαία μείωση ακόμη και συνηθισμένων πουλιών, όπως τα σπουργίτια και οι κοκκινολαίμηδες. Υπάρχουν πολλοί λόγοι για αυτή την εξέλιξη, αν και οι δύο βασικότεροι είναι η απώλεια των καταφυγίων τους και η χρήση ζιζανιοκτόνων. Το προφητικό βιβλίο της Ρέιτσελ Κάρσον «Σιωπηλή άνοιξη», το οποίο κυκλοφόρησε το 1962, με θέμα τη ζημιά από τα ζιζανιοκτόνα, πήρε τον τίτλο του από την αφύσικη ησυχία που εγκαθιδρύεται στον κόσμο αφού έχουν χαθεί τα πουλιά. Ο Κέβιν Γκάστον, βιολόγος στο Πανεπιστήμιο του Εξετερ, λέει ότι τα ευρήματα σηματοδοτούν κάτι χειρότερο: την απώλεια της φύσης. Τα κοινά είδη πουλιών είναι ζωτικής σημασίας για το οικοσύστημα, ελέγχουν τα παράσιτα, συμβάλλουν στην επικονίαση και στη διανομή σπόρων, καθώς και στην αναζωογόνηση των δασών. Οταν αυτά τα πουλιά εξαφανιστούν, τα παλιά τους καταφύγια συχνά δεν είναι ίδια. «Η μείωση των σπουργιτιών μπορεί να μη συγκεντρώνει την ίδια προσοχή όσο οι ιστορικές απώλειες αετών ή γερακιών, αλλά οι συνέπειες θα είναι πολύ μεγαλύτερες», εξηγεί η Χίλαρι Γιανγκ, βιολόγος στο Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνιας, στη Σάντα Μπάρμπαρα, η οποία, ωστόσο, δεν συμμετείχε στην έρευνα. Ομάδα μελετητών από πανεπιστήμια, κυβερνητικές υπηρεσίες και μη κερδοσκοπικές οργανώσεις συνεργάστηκαν για τη συγκεκριμένη έρευνα, η οποία συνδύασε παλιές και νέες μεθόδους για την καταμέτρηση πτηνών. Επί δεκαετίες, επαγγελματίες ορνιθολόγοι, συνεπικουρούμενοι από έναν στρατό ερασιτεχνών παρατηρητών πουλιών, καταθέτουν τις παρατηρήσεις τους σε βάσεις δεδομένων και συμβάλλουν στη εκπόνηση μελετών για τους πληθυσμούς πτηνών σε ετήσια βάση. Σε αυτή την έρευνα οι επιστήμονες στράφηκαν σε τέτοιου είδους μελέτες, αποτιμώντας τον πληθυσμό 529 διαφορετικών ειδών από το 2006 έως το 2015.Let's block ads! (Why?)

Νέα συζήτηση για πρόεδρο από τη βάση στον ΣΥΡΙΖΑ

Ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ Αλέξης Τσίπρας συναντήθηκε χθες με τον πρόεδρο του ιταλικού Κοινοβουλίου Ρομπέρτο Φίκο στη Ρώμη. Ηταν δεδομένο από τη στιγμή που θα περνούσε το «ορόσημο» της ΔΕΘ πως θα άνοιγε εκ νέου ολόκληρη η εσωκομματική βεντάλια στο κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης. Ενδεικτικό της συζήτησης που κυοφορείται και του εύρους που αναμένεται να έχει, είναι πως χθες η Ρένα Δούρου σε μια συνέντευξη που είχε χαρακτηριστικά «πολιτικού μανιφέστου» άνοιξε εκ νέου του θέμα της εκλογής προέδρου από τη βάση, που θεωρητικά είχε κλείσει πριν από λίγο καιρό ο ίδιος ο Αλέξης Τσίπρας. Η πρώην περιφερειάρχης Αττικής σε αντιδιαστολή με την αριστερή πτέρυγα που δεν θα ήθελε ανοικτές διαδικασίες, αλλά και σε «κόντρα ρόλο» με τον Αλέξη Τσίπρα που είχε χαρακτηρίσει «αποπροσανατολιστική και χωρίς επίδικο» την εκλογή από τη βάση, δήλωσε (News 24/7) πως «δεν υπάρχουν συζητήσεις-ταμπού και αν χρειαστεί, και το θέμα της εκλογής προέδρου από τη βάση θα συζητηθεί ανοικτά, οργανωμένα και δημοκρατικά». Η συνέντευξη ήταν εφ’ όλης της ύλης και είχε μηνύματα προς πάσα κατεύθυνση: «Γονιδιακά ο ΣΥΡΙΖΑ δεν ήταν ποτέ αρχηγοκεντρικός μηχανισμός» είπε χαρακτηριστικά, στέλνοντας ακόμα ένα εσωκομματικό μήνυμα: «Προσωπικές στρατηγικές και θεσιθηρία δεν χωρούν στη συλλογική δουλειά». Το γεγονός πως η συζήτηση για την εκλογή προέδρου από τη βάση δεν έχει κλείσει οριστικά και θα αποτελέσει το επόμενο διάστημα ένα σημείο εσωτερικών ζυμώσεων, φάνηκε από μία ακόμα παρέμβαση. Ο Χρήστος Στάικος, μέλος της Κ.Ε. του κόμματος και υποψήφιος βουλευτής στις τελευταίες εκλογές, με αρθρογραφία του στην «Αυγή», έβαλε στο τραπέζι την εκλογή ενός «εθνικού οργάνου» αλλά και την εκλογή προέδρου από τα –νέα– μέλη του κόμματος. Το στέλεχος του ΣΥΡΙΖΑ παράλληλα, σε σαφή αντιδιαστολή με τον Πάνο Σκουρλέτη, αναφέρει πως ο «νέος ΣΥΡΙΖΑ» τους «θέλει όλους» συμπεριλαμβανομένων και των «followers», τους οποίους είχε «αποκλείσει» προσφάτως ο γραμματέας του κόμματος, λέγοντας πως ο ΣΥΡΙΖΑ δεν πρέπει να γίνει «κόμμα followers». Στο ίδιο θέμα αναφέρθηκε και η Ρένα Δούρου που ερωτηθείσα στην ίδια συνέντευξη, για την τότε διατύπωση του κ. Σκουρλέτη, σημείωσε πως το ζήτημα είναι «ένας ανοικτός και μαζικός πολιτικός οργανισμός που θα ανταποκρίνεται στα αιτήματα της δημοκρατίας και της ισότητας με τους όρους του 21ου αιώνα. Αυτή είναι η ουσία και όχι κάποιες λέξεις, “φίλος”, “οπαδός”, “μέλος”, “παρατηρητής” ή “follower”». Κομματικές πηγές ανέφεραν στην «Κ» πως δεν υπάρχει θέμα εκλογής από τη βάση «τουλάχιστον αυτή τη στιγμή». Η επανεμφάνιση της Ρένας Δούρου στο κομματικό προσκήνιο σε συνδυασμό με τις διαφορετικές απόψεις που διατυπώνονται δημοσίως ή ιδιωτικώς στην πορεία προς τον μετασχηματισμό του ΣΥΡΙΖΑ, αποτελούν ένα μέρος της εξίσωσης που καλείται να λύσει ο Αλέξης Τσίπρας το αμέσως επόμενο διάστημα. Ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ βρίσκεται στην Ιταλία προκειμένου να συμμετάσχει ως κεντρικός ομιλητής στο φεστιβάλ του Articolo Uno, του σχηματισμού που μετέχει στη νέα κυβέρνηση. Ο πρώην πρωθυπουργός θέλει μέσω αυτών των ταξιδιών –που θα συνεχιστούν– να κρατήσει «ενεργό» το ευρωπαϊκό προφίλ του και τις διεθνείς επαφές που έχτισε τα 4,5 χρόνια της πρωθυπουργίας του. Χθες, ο κ. Τσίπρας είχε συνάντηση με τον πρόεδρο του ιταλικού Κοινοβουλίου και ηγέτη της αριστερής πτέρυγας του κόμματος των 5 Αστέρων, Ρομπέρτο Φίκο, με επίκεντρο της συζήτησης τον μετασχηματισμό της Ε.Ε. και της Ευρωζώνης, την προσφυγική κρίση και την κλιματική αλλαγή. Η πιο σημαντική ωστόσο συνάντηση αναμένεται να γίνει σήμερα, όπου ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ θα συναντηθεί με τον Προκαθήμενο της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας Πάπα Φραγκίσκο, ο οποίος είχε μιλήσει θετικά για τον Ελληνα πρωθυπουργό όσον αφορά τη διαχείρισή του στο Προσφυγικό.Let's block ads! (Why?)

Γράμματα Αναγνωστών

Το Τατόι επωλήθη αντί 300.000 δραχμώνΚύριε διευθυντάΜε αφορμή το δημοσίευμα της «Κ» της 4.9.2019 για το πρώην βασιλικό κτήμα Τατοΐου, ξεφυλλίζοντας την αθηναϊκή εφημερίδα «Εφημερίς των συζητήσεων» της 8.5.1871, ανεύρον την «είδηση» της αγοράς του κτήματος από τον βασιλέα Γεώργιο Α΄. Ετσι, «ηγοράσθη, κατ’ αυτάς υπό του βασιλέως ημών το μέγιστον μέρος του εν Μαραθώνι κτήματος Τατόι του κ. Σκαρλάτου Σούτσου αντί 300.000 δρχ.». Εξάλλου, ανεύρον εις την επίσης αθηναϊκή εφημερίδα «Αθηνά» της 13.2.1850 επιστολή του τότε υπουργού Εξωτερικών του μικρού ελληνικού βασιλείου Γ. Γλαράκη, προς «τον εντιμότατον κ. Θωμάν Ουάκης, πληρεξούσιον υπουργόν της Αυτής Βρετανικής Μεγαλειότητος», κατά την οποίαν, επειδή προφανώς η Μ. Βρετανία προέβαλε ιδιοκτησιακά δικαιώματα επί του «νησιδίου Ελαφονήσι», ως ανήκον εις τα Κύθηρα, τα οποία υπήγοντο εις την Ιόνιον πολιτείαν, η οποία τότε, ως γνωστόν, τελούσε υπό την κηδεμονίαν των Αγγλων, πλην άλλων, υπεστήριζε, μετά σθένος, ο υπουργός Εξωτερικών την ελληνικότητα του Ελαφονήσου. Ετσι έγραφε: «Προ 60 περίπου ετών το νησίδιον Ελαφονήσι ανήκεν εις τους κατοίκους των Βατίκων (τώρα Νεάπολη Λακωνίας), ως πλήρης αυτών ιδιοκτησία, τοις ηρπάγει δε αυθαιρέτως υπ’ οθωμανού τινος Χουσεΐν αγά άρχοντος των Βατίκων, όστις τω οικειοποιήθη. Καθ’ όλον αυτό το διάστημα, ως και από της Ελληνικής Επαναστάσεως, αι διοικητικαί και οικονομικαί αρχαί της Ελλάδος συμπεριέλαβον πάντοτε το μικρόν τούτον νησίδιον ως υπαγόμενον εις υπό την δικαιοδοσίαν των μέρη εξασκούσας επ’ αυτών την εξουσίαν των. Γ. Γλαράκης».Επί του μικρού αυτού νησιδίου, ως γνωστόν, ξέσπασε η πρώτη μεγάλη πυρκαγιά του φετινού καλοκαιριού. Αντωνης Ν. Βενετης, Μοναστηράκι Δωρίδος Ο προβιβασμός στην επόμενη ηλικιακή τάξη απαιτούσε ιδρώτα και κόπο, μα όταν έχεις σύμμαχο τον απατηλό χρόνο, τι να φοβηθείς; Μια διαβατήρια τελετή ταφής της εφηβείας –ο ένας υποψήφιος έβαζε πλάτη στον άλλο στη δοκιμασία της ανάβασης– γινόταν στο σπήλαιο της Φολεγάνδρου (φωτογραφία), με θέα στο απέραντο αχαρτογράφητο του μέλλοντος, κατάγραφο στο εσωτερικό του με αρχαία ονόματα νεοαφιχθέντων στην κοινωνία των ανδρών. Η απεξάρτηση από την εποπτεία των μεγάλων μόλις άρχιζε. Tο χάσμα των γενεών γεφύρωσε για όλους τους περαστικούς των αιώνων ο Μένανδρος από τον 4ο αιώνα π.Χ. χτίζοντας με λέξεις στωικής πρόνοιας: «Μέμνησο νέος ων, ως γέρων έση ποτέ»· εσαεί προαιρετική η έγκαιρη συνυπογραφή.  Εφήλικες στην Αίθουσα, οι παρορμήσεις, οι επόπτες και περί χαλιναγώγησης... γενικώς Κύριε διευθυντάΚατά τη διάρκεια μακράς θητείας στην Εφορεία Παλαιοανθρωπολογίας - Σπηλαιολογίας του ΥΠΠΟ, έτυχε να γνωρίσω, εκτός των άλλων, και τη Χρυσοσπηλιά της Φολεγάνδρου, ένα σπήλαιο με πλούσιο λιθωματικό διάκοσμο, κατάγραφο στο εσωτερικό του με αρχαία ονόματα 4ου - 3ου αιώνα π.Χ. εφήβων καλών, που βρίσκονταν εκεί σε μια διαβατήρια τελετή, μεταβατική από την «αθωότητα» στην ενηλικίωσή τους. Το εν λόγω θέμα είχα την ευκαιρία να παρουσιάσω πρόσφατα στη Λήμνο, στο διεθνές συνέδριο με τίτλο «Ιερά και λατρείες στο Αιγαίο», μια θαυμάσια συνάντηση, οργανωμένη υποδειγματικά από την Εφορεία Αρχαιοτήτων Λέσβου. Αν και η «εφηβεία» ως θεσμός στην αρχαιότητα μας είναι μάλλον άγνωστη, η χρήση της λέξης έφηβος είναι σχεδόν καθημερινή, και ειδικά ο χαρακτηρισμός του αιώνιου έφηβου, για εκείνον που ξέρει να τιμά τη νεότητα ανεξάρτητα από την ηλικία του. Ωστόσο, πρέπει να πούμε ότι η υπέροχη ελληνική γλώσσα διαθέτει και την εκπληκτική λέξη εφήλιξ, ξεχασμένη στα λεξικά και σε κάτι παλιές σημειώσεις που ξαναβρήκα, προετοιμάζοντας την ανακοίνωση του συνεδρίου. Εφήλιξ – πληθυντικός: εφήλικες. Εννοείται ότι δεν θέλει και πολύ το άκουσμα να συνδεθεί ακαριαία με κάτι τόσο επίκαιρο: «Ενήλικοι στην Αίθουσα». Ο πειρασμός καραδοκεί, το ίδιο και το σχόλιο: Ενήλικοι; Ούτε κατά διάνοια. Guess their age. Επιεικώς εφήλικες, «έφηβοι» σε παρόρμηση, που χρειάστηκε εποπτεία να χαλιναγωγηθεί και σκληρή δοκιμασία για να αντέξουν. Η διαφορά είναι ότι στην αρχαιότητα η δοκιμασία ήταν περιορισμένη σε γυμνάσια ή σπήλαια, ενώ εδώ διαχέεται στην κοινωνία, με τις γνωστές συνέπειες. Το ενδιαφέρον είναι ότι για να φτάσουν ψηλά στον βράχο οι έφηβοι εκείνοι, πατούσαν ο ένας στην πλάτη του άλλου, άθλημα που συνεχίζεται μέχρι τώρα, με διάφορες παραλλαγές. Και κάτι άλλο: Τα ονόματα των αρχαίων, άγνωστα εν πολλοίς, είναι πάνω από 300, τουτέστιν πολυάριθμα. Τα ονόματα των σύγχρονων «εφήβων» είναι γνωστά και ευάριθμα, έως και δύο τρία, ή το εξής ένα, που παρέσυρε τους άλλους και όλοι μαζί «εφήβευσαν» και ζήσαν ίδια πλάνη. Δεν ξέρω τι θα γράψει η Ιστορία. Οι αρχαίοι έφηβοι, πάντως, έγραψαν μόνοι τους τα ονόματά τους, ιδιόχειρα αναθήματα στη λατρεία μιας νεότητας με άλλες ηθικές υποδηλώσεις – όταν «εκ παίδων εις το μειρακιούσθαι εκβαίνωσι», όταν εις άνδρας άρτι παραλλάττονται. Τότε ακριβώς που χρειάζονται την αυστηρή εποπτεία του κοσμητή, επόπτη, σωφρονιστή και διατάκτη, τον οποίο συνήθως φοβούνται, λένε οι πηγές. Οταν προστάζουν οι λέξεις, τι άλλο μπορεί να κάνει ο διατάκτης επόπτης και τι ο εποπτευόμενος; Κάθε «ομοιότης», απλή σύμπτωση. Δεν ξέρουμε, τουλάχιστον εγώ, πόσο στοίχιζε ο θεσμός της εφηβείας στις πόλεις-κράτη. Ξέρουμε περίπου πόσο μας κόστισαν οι θεσμοί, η εποπτεία τους και η «εφηβεία» των δικών μας. Και μιλάμε πάντα για την καλύτερη εκδοχή και τις καλύτερες προθέσεις. Ελπίζουμε(;) τώρα, εκ των πραγμάτων «ενήλικοι γενόμενοι» και «εις ανδρικήν ηλικίαν εισελθόντες» (ακόμη όχι όλοι), να προσέλθουν στις αίθουσες αντικρίζοντας τα πρόσωπά τους και τα πράγματα με άλλη ματιά. Ετσι, θα ήταν και η ταινία του Κ. Γαβρά λίγο χρήσιμη στην ενηλικίωση όλων μας. Λέμε τώρα... Προσωπικά, δεν βρίσκω άλλον λόγο. Σημ.: Οφείλω, επ’ ευκαιρία, να υπενθυμίσω την ύπαρξη του «Εφήλικον», του δραστήριου θεατρικού τμήματος του 1ου Γυμνασίου - Λυκείου Ζωγράφου. Πάντα υπάρχει ελπίδα με σοβαρούς εφήβους και επόπτες. Δρ Βιβη Βασιλοπουλου, Αθήνα Το σκίτσο, η παιδεία, η «αιθνικί σεινύδισι» Κύριε διευθυντάΗ έξοχη ικανότητα του συνεργάτη σας κ. Ανδρέα Πετρουλάκη να συνοψίζει σε μια εικόνα το καίριο νόημα μιας πολύπλοκης κατάστασης και να ρίχνει άπλετο φως στα σκοτεινά, εξιχνιάζοντας τα «μυστήρια» και κατεδαφίζοντας με τις πικρές βολές του κλαυσίγελου τα φαραωνικά πολιτικά κατασκευάσματα, παρήγαγε ένα διαχρονικής αξίας (αν και τόσο εφήμερος είναι ο προορισμός της γελοιογραφίας) αποτέλεσμα με το σκίτσο του Σαββάτου, 14 Σεπτεμβρίου 2019, της «Καθημερινής». Πραγματικά, η δήλωση της κ. Κεραμέως για το καθήκον της Παιδείας να διαπλάθει και να προάγει την εθνική συνείδηση (που ερείδεται, άλλωστε, σε σχετική απαίτηση του Συντάγματος) δέχθηκε θανατηφόρο χτύπημα με την εικόνα εξερχόμενων αποφοίτων δωδεκαετούς εκπαίδευσης, οι οποίοι διακηρύσσουν υπερηφάνως αφενός την αγραμματοσύνη τους και αφετέρου ότι «έχουν αποκτείση αιθνικί σεινύδισι»! Δεν χρειάζεται περαιτέρω διασαφήνιση αυτή η (με τόσο απλά μέσα και τόση διαύγεια) αναγωγή στη χρόνια διαμάχη μεταξύ των δύο «σχολών» όχι μόνον παιδείας αλλά καθολικής σκέψης στην Ελλάδα, αυτής της συντηρητικής και εθνοκεντρικής παράδοσης (η οποία υπέστη τα πάνδεινα από τους επαγγελματίες του πατριωτισμού) και εκείνης της προοδευτικής «νεωτερικότητας» (που υπεβλήθη εσχάτως σε ανηλεή διαδικασία εξευτελισμού από τους ενθουσιώδεις μεταφορείς/σκευοφόρους του κελύφους της χωρίς περιεχόμενο). Ο κ. Πετρουλάκης, ιδαλγός (με την παρετυμολογική έννοια που απέκτησε ο όρος στην ελληνική χρήση της) και νοσταλγός της γνήσιας και άδολης προοδευτικής σκέψης και πράξης, έθεσε με το σκίτσο του το ζήτημα. Ερωτάται όμως αν η επιλογή αποτελεί δίλημμα και, για την ακρίβεια, αν είναι διαζευκτική. Η το ένα ή το άλλο: Σχολεία που προσφέρουν ή άρτια γνώση και ανοιχτή σκέψη ή εθνική συνείδηση και απαιδευσία. Θα ήταν πολύ ωραίο, για να μοιάζει εύκολα πραγματοποιήσιμο, αν όλοι οι Ελληνες μπορούσαν να συμφωνήσουν ότι η εκπαιδευτική μας πολιτική πρέπει να επιδιώκει και τα δύο, άρτια γνώση - ανοιχτή σκέψη και εθνική συνείδηση χωρίς απαιδευσία και αν η κ. Κεραμέως μπορούσε να προσθέσει στην εθνική συνείδηση την αίσθηση και την απαίτηση της κοινωνικής δικαιοσύνης. Γερασιμος Μιχαηλ Δωσσας, Θεσσαλονίκη Περί ουζοποσίας, αχινών, οικολογίας, κρεοφαγίας Κύριε διευθυντάΔεν αρμόζει στη συσσωρευμένη γνώση των 100 χρόνων της «Καθημερινής» και στη σοφία της ηλικίας της το περί ούζου άρθρο της κυρίας Μερόπης Παπαδοπούλου, που μας παρακινεί «να βουτήξουμε για αχινούς», ένα απειλούμενο με εξαφάνιση –κυρίως από τα ελληνικά νερά– ζώο-φίλτρο των ρύπων της θάλασσας, αλλά και αυστηρά προστατευόμενο, τόσο από την κοινοτική όσο και την ελληνική νομοθεσία! Η κ. Παπαδοπούλου ζητεί ακόμα «να φροντίζουμε να φέρνουμε από το σπίτι ένα μαχαίρι και να δείξουμε στα παιδιά να βγάζουν πεταλίδες από τα βράχια». Σε πόσες άραγε δεκάδες μέτρα βραχοακτής θα καταστραφούν άδικα τα οικοσυστήματα, αφού για να συνειδητοποιήσει ο εγκέφαλος μία γεύση απαιτούνται τουλάχιστον τρεις γεμάτες πιρουνιές τροφής... Αρκετά πια με την ανθρώπινη πλεονεξία και τον απύθμενο εγωκεντρισμό. Οχι, δεν είναι ο άνθρωπος ο ομφαλός της Γης. Ας σεβαστούμε το περιβάλλον, ακόμη και εάν το κάνουμε μόνο και μόνο για να επιβιώσουμε ως είδος. Ας ακούσουμε αυτούς που προειδοποιούν για την υπεραλίευση και σκουπιδοποίηση των θαλασσών, την αποψίλωση των δασών λόγω της υπερβολικής κτηνοτροφίας και την επακόλουθη έκλυση μεθανίου με το φαινόμενο θερμοκηπίου. Ας εξηγήσουμε στα παιδιά ότι δεν μας ανήκει η Γη, ότι στη Φύση όλα έχουν την ίδια αξία και δικαίωμα στη ζωή, είναι εξίσου απαραίτητα αλλά και αλληλοεξαρτώμενα. Ας τους ανοίξουμε τα μάτια στην εκπληκτική ομορφιά της βιοποικιλότητας των οικοσυστημάτων, στη θαυμαστή προσαρμοστικότητα και σοφή εξέλιξη πανίδας και χλωρίδας μέσα στους αιώνες, στην αναμφίβολη ευφυΐα όλων των ειδών, π.χ. η επικοινωνία των ριζών των δέντρων ή η εντυπωσιακή επινοητικότητα του χταποδιού. Ας διδάξουμε στα παιδιά την ενσυναίσθηση και ας τους δώσουμε να κατανοήσουν τα λόγια της Jane Goodall και άλλων αμέτρητων επιστημόνων: «το κρέας, το ψάρι, τα θαλασσινά στο πιάτο μας, είναι καρπός τρόμου, πόνου και θανάτου». Αντί να ωθούμε –και να εθίζουμε– τα παιδιά να σκοτώνουν με τόση ευκολία ό,τι δεν ανήκει στο ανθρώπινο είδος, ας τα μάθουμε τη χαρά της σωματικής κίνησης μέσα από το παιχνίδι και τα αθλήματα τόσο στη στεριά όσο και στο νερό, ας τους εξηγήσουμε ότι ο άνθρωπος δεν είναι παρά ένα από τα πολλά είδη ζωής και μέρος της Φύσης και ας τους δώσουμε το παράδειγμα του μέτρου και της λιτότητας στη διατροφή. Θα πάψουν να είναι από τα πιο παχύσαρκα παιδιά στην Ευρώπη, θα ζήσουν μια πιο ευχάριστη και ευτυχισμένη ζωή και θα ελαχιστοποιήσουν τις πιθανότητες για πρόωρη και συχνή προσφυγή σε καρδιολόγους και ΜΕΘ. Iολη Σταματοπουλου ΑπάντησηΕίναι προφανές ότι χρειάζονται άδειες για να κάνουμε πολλά πράγματα, όπως να χτίσουμε ένα σπίτι, να οδηγήσουμε αυτοκίνητο, να κυνηγήσουμε, να ψαρέψουμε... Αν όμως έγραφα σε ένα άρθρο «πάρτε το αυτοκίνητό σας και πηγαίνετε στη Νεμέα να δοκιμάσετε κρασιά» δεν θα συμπλήρωνα «αν φυσικά έχετε άδεια οδήγησης και έχετε συμπληρώσει το 18ο έτος και καταναλώνετε υπεύθυνα αλκοόλ». Υπάρχουν πράγματα που θεωρώ αυτονόητα... αλλά τελικά ίσως έχετε δίκιο και πρέπει τελικά να δίνονται πιο λεπτομερείς και σαφείς πληροφορίες προς αποφυγήν παρεξηγήσεων. Εκεί όμως που θα διαφωνήσω ριζικά είναι στο κομμάτι της επιστολής όπου αναφέρεται ότι αν τα παιδιά τρώνε κρέας, ψάρι, θαλασσινά, ωθούνται και εθίζονται «να σκοτώνουν με τόση ευκολία ό,τι δεν ανήκει στο ανθρώπινο είδος».Γνωρίζω εκατοντάδες παιδιά –και το δικό μου ανάμεσά τους– που ενώ διατρέφονται και με ζωικές πρωτεΐνες δεν έχουν εξελιχθεί σε εθισμένους εκτελεστές ζώων, πτηνών και ψαριών. Μεροπη Παπαδοπουλου, Δημοσιογράφος Δέσποτα μέμνησο ότι θνητός ει Κύριε διευθυντάΑπό τη νεότητά μου και μέχρι τώρα που πορεύομαι προς τη δύση του βίου μου αδυνατώ να κατανοήσω πώς ένα άτομο που λόγω ηλικίας ολοκλήρωσε την εργασιακή του ζωή και συνταξιοδοτήθηκε κρίνεται ικανό και αναγκαίο για να επανέλθει στην ενέργεια της δημόσιας υπηρεσίας. Βλέπουμε άτομα του δημόσιου τομέα να συνταξιοδοτούνται «λόγω ορίου ηλικίας» και αμέσως μετά να αναλαμβάνουν «θέσεις ευθύνης» με επιλογές κυβερνητικές ή γενικά πολιτικές. «Απορίας άξιον» γιατί ο νόμος επιτρέπει άτομα που δεν μπορούν λόγω ηλικίας πλέον να ανταποκριθούν στα καθήκοντά τους και να απέρχονται «διά συνταξιοδοτήσεως» από μια δημόσια υπηρεσία, να θεωρούνται επαρκή «κατά νόμον» για μια άλλη θέση δημόσιας ευθύνης. Αυτή η όχι μόνο ελληνική «παράδοση» δεν νομίζω πως δικαιολογείται σήμερα από την αναγκαιότητα των γνώσεων και εμπειριών του ηλικιωμένου ατόμου. Ισως κάποτε, σε άλλους χρόνους, τότε που δεν υπήρχαν τα «βαριά βιογραφικά» και το επίπεδο μόρφωσης των πολιτών να μην ήταν το δέον, να δικαιολογούνταν πολλά παρόμοια παράδοξα. Σήμερα όμως που έγκριτα βιογραφικά, με αξιοζήλευτη πείρα και ικανές γνώσεις, υφίστανται κυριαρχικά στην κοινωνία, με πανεπιστημιακό επίπεδο μόρφωσης της πλειονότητας των πολιτών, είναι καιρός ο νόμος να ξεκαθαρίσει το τοπίο. Οποιος/α συνταξιοδοτείται «λόγω ορίου ηλικίας» δεν γίνεται να επανέρχεται στην ενέργεια άλλης δημόσιας υπηρεσίας, διά νόμου. Αναντικατάστατες προσωπικότητες δεν υπάρχουν και ας μην εξανίσταται κανείς όταν του υπενθυμίζεται η πραγματικότητα με τη φράση «μην ξεχνάς πως είσαι θνητός» (Memento quod sis mortalis). Λέγεται ότι ο βασιλέας Φίλιππος Β΄ της Μακεδονίας έβαζε ένα υπηρέτη του κάθε πρωί να του θυμίζει «Δέσποτα μέμνησο ότι θνητός ει» (δηλ. να θυμάσαι δεσπότη μου πως είσαι θνητός). Αυτή η επίγνωση της πραγματικότητας ίσως να εξαγνίζει από ψυχοφθόρες φιλοδοξίες, που πλείστες φορές οδηγούν σε ανήκεστες βλάβες υγείας, με αποτέλεσμα να υπενθυμίζει πια η ίδια η ζωή την προσωρινότητα των εγκοσμίων. Αν θυμόμαστε καθημερινά πως είμαστε άνθρωποι «χοϊκοί», κατά τον Ιερό Ψαλμωδό «ωσεί χνους, ον εκρίπτει ο άνεμος από προσώπου της γης» (Ψαλμός Α΄.1), ίσως ο κόσμος να γίνει καλύτερος, με περιορισμό επάρσεων και αλαζονειών. Τα αυτά ισχύουν και για τους αιρετούς των «ενοικούντων επί της γης». Μόνο που εκείνοι τίθενται υπό την κρίσιν των κυρίαρχων πολιτών, οι οποίοι έστω και καθ’ υπερβολήν δικαιούνται να τους βγάλουν απ’ τα «οστεοφυλάκια» και να τους επιλέξουν για τη διακονία της εκτελεστικής και νομοθετικής εξουσίας. Βέβαια στην περίπτωση των αιρετών, ίσως να ήταν καλό να τους προσφέρει ο αρχιερεύς, που τους ορκίζει (εκκλησιαστικά) για τα καθήκοντά τους, την «ακακίαν». Ενα πουγκί με χώμα τάφων, όπως έπρατταν οι Πατριάρχες όταν αναγόρευαν τους ελέω Θεού «βασιλείς και αυτοκράτορες» της Ανατολικής Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, για να τους θυμίζει τη «ματαιότητα του κόσμου τούτου», γενικά. Να σημειωθεί πως τότε κανείς αναγορευόμενος «ελέω Θεού» δεν εθίγετο από το εν λόγω «Τυπικόν». Αρα, τώρα, σε καιρούς δημοκρατίας, δεν υπάρχει περίπτωση να παρεξηγηθεί ή να προσβληθεί κανείς αιρετός από κάτι τέτοιο. Η κατά πρόσωπον αντιμετώπιση της προσωρινότητας δεν έβλαψε ποτέ, τίποτα και κανένα. Ιωαννης Α. Μελισσειδης, Δρ Νομικής - συγγραφέας Ακούω, διαβάζω, απορώ για τη γλώσσα Κύριε διευθυντάΕίμαι αναγνώστρια της «Καθημερινής» πάνω από 60 χρόνια και ως εκ τούτου έχω παρακολουθήσει την όλη πορεία από τον «εκμοντερνισμό» της γλώσσας. Οπως και «Στου κακού τη σκάλα», ο κατήφορος γίνεται με μικρά, ανεπαίσθητα βηματάκια, τα οποία όμως οδηγούν σίγουρα στον γκρεμό. Η ισοπέδωση των κανόνων στην προσπάθεια του εκδημοτικισμού, κατέληξε στην απώλεια του γλωσσικού αισθητηρίου. Ετσι η γενίκευση της μετατροπής της κατάληξης των επιρρημάτων από -ως σε -α, μας έφτασε στο σημείο να λέμε «ευτυχά»! Χάθηκε δηλαδή η διαφορά της έννοιας μεταξύ άμεσα και αμέσως, αδιακρίτως και αδιάκριτα, απλώς και απλά, κ.ά., παρόλο που και οι δύο χρήσεις είναι επιρρηματικές, η έννοια αλλάζει ριζικά. Οι εφημερίδες, η τηλεόραση και τα ραδιόφωνα, ενώ θα έπρεπε να παίζουν τον ρόλο του δασκάλου/προτύπου, όπως σε άλλα κράτη, εδώ έχουν τεράστια ευθύνη. Ο Τραb, ο Κλίdon, ο Γιούγκερ αλλά ο Κλωνd, η φαdασία, το Σύdαγμα και χίλια άλλα «πάνε σύννεφο». Αντί λοιπόν να κλαίμε πάνω από το χυμένο γάλα, καλό θα ήταν να συμβάλουμε όλοι στο καλό παράδειγμα! Ελπίζω να μη θεωρηθώ πολύ οπισθοδρομική. Μαρια ΦωτεινουLet's block ads! (Why?)

80 χρoνια πριν… 21-9-1939

ΓΕΝΙΚΟΣ ΣΚΟΠΟΣ: «Εκείνο το οποίον ανεζήτησα ματαίως εις τον λόγον αυτόν [του Χίτλερ στο Ντάντσιγκ] είναι μία έστω και μόνη λέξις ενδεικτική του ότι ο κ. Χίτλερ ενθυμείται τους γενναίους εκείνους πολεμιστάς, οι οποίοι απώλεσαν ήδη την ζωήν των εις την σύρραξιν την οποίαν αυτός εδημιούργησε ή τας γυναίκας και τα παιδιά που έχασαν διά παντός τους προστάτας των, διότι η κατακτητική δίψα των ηγετών της Γερμανίας έπρεπε να ικανοποιηθή. Ο γενικός σκοπός μας εις τον αγώνα αυτόν είναι εις όλους γνωστός. Είναι να απαλλάξωμεν την Ευρώπην από τον διαρκή φόβον της γερμανικής επιθέσεως εις τρόπον ώστε να δυνηθούν οι λαοί της ηπείρου μας να διατηρήσουν την ανεξαρτησίαν και τας ελευθερίας των» [Ν. Τσάμπερλαιν].ΕΛΛΗΝΟΪΤΑΛΙΚΕΣ ΣΧΕΣΕΙΣ: Η ιταλική κυβέρνησις, εκδηλούσα εμπράκτως τας φιλικάς απέναντι της χώρας μας διαθέσεις της, απεφάσισεν όπως απομακρύνη τας στρατιωτικάς της δυνάμεις εκ της ελληνοαλβανικής μεθορίου, ενώ παραλλήλως η Ελληνική Κυβέρνησις της οποίας τα αισθήματα απέναντι της μεγάλης της γείτονος ευρίσκονται εις την ιδίαν ακριβώς κλίμακα συμπαθείας, λαμβάνει μέτρα ανάλογα.Let's block ads! (Why?)

Ενας γελαστός άνθρωπος πάντα δίπλα στους άλλους

Γιώτα Αντωνοπούλου, παιδοψυχολόγος, παιγνιοθεραπεύτρια 1956-2019. «Να ακούς τους φόβους σου, αλλά να μην τους αφήνεις να σε νικήσουν». «Εμείς βάζουμε το πλαίσιο μέσα στο οποίο θα αναπτυχθεί το παιδί ελεύθερα, αλλά και με ασφάλεια. Αυτό το πλαίσιο πρέπει να μην είναι πολύ στενό, ούτε πολύ φαρδύ». «Είδες άσχημο όνειρο; Βάλε κάτω από το μαξιλάρι σου αυτό το μαγικό –κάτι– και θα νικήσεις όλους τους κακούς». «Για τα παιδιά όλες οι γνώσεις, όλες οι πληροφορίες πρέπει να έρχονται μέσα από το παιχνίδι. Οταν καταργείς το παιχνίδι, περιορίζεις τη ζωή». Αυτά ήταν ελάχιστα από τα ρητά - οδηγίες προς νέους γονείς οι οποίοι, χαμένοι στην ευθύνη του μεγαλώματος ενός παιδιού, ζητούσαν τη βοήθειά της. Η Γιώτα Αντωνοπούλου, ψυχοθεραπεύτρια ψυχοπαιδαγωγός, παιγνιοθεραπεύτρια, η οποία έφυγε στις 12 Σεπτεμβρίου σε ηλικία 63 ετών, βοήθησε πολλούς ανθρώπους να ξεπεράσουν προβλήματα και να αντιμετωπίσουν δυσκολίες που φάνταζαν ανυπέρβλητες, στα 40 χρόνια που εργάστηκε με παιδιά και μεγάλους σε σχολεία, παιδικούς σταθμούς, ως επόπτρια ψυχολόγος, αλλά και ιδιωτικά. Ως νέα μητέρα είχα την τύχη να τη γνωρίσω και θα ευχαριστώ πάντα το σύμπαν για αυτή τη συνάντηση. «Πίστευε ότι ήρθαμε σε αυτή τη ζωή για να βοηθήσουμε ο ένας την εξέλιξη του άλλου», λέει η Ντίνα Γιαννοπούλου, ιδιοκτήτρια του παιδικού σταθμού «Χορός της Σοκολάτας», η οποία συνεργαζόταν στενά επί 26 χρόνια με τη Γιώτα. «Δεν μπορείς να αφήνεις τον άλλο στον πόνο του, έλεγε», αντίθετα από ό,τι συνήθως λέγεται. Ακριβώς αυτή η οπτική είναι που έστρεψε τη Γιώτα στην ψυχολογία τελικά. Τελειώνοντας το σχολείο είχε αποφασίσει να σπουδάσει στη Σχολή Καλών Τεχνών και μάλιστα πήγε σε φροντιστήριο για να δώσει εξετάσεις. Ομως, ένα ταξίδι στη Γαλλία την έκανε να αλλάξει κατεύθυνση και να σπουδάσει ψυχολογία και παιδοψυχολογία στο Πανεπιστήμιο της Βενσέν. Στη συνέχεια εκπαιδεύτηκε ειδικά στην παιγνιοθεραπεία ως τρόπο να πλησιάζεις και να θεραπεύεις παιδιά και εφήβους. Πιστοποιημένο μέλος της Αγγλικής Ενωσης Παιγνιοθεραπευτών (British Association of Play Therapists), ήταν ορκισμένη παίκτρια. «Το παιχνίδι είναι ο τρόπος για τα παιδιά αλλά και για τους μεγάλους. Με το παιχνίδι μπορούμε να αποδραματοποιούμε τις δυσκολίες και να παίρνουμε δύναμη να μπαίνουμε ξανά στη ζωή», έλεγε. Τη μέθοδο του παιχνιδιού ως συνδετικό και θεραπευτικό τρόπο εφάρμοζε και στο «Αθυρμα» Ελληνικό Ινστιτούτο Παιγνιοθεραπείας και Δραματοθεραπείας, το οποίο είχε ιδρύσει με άλλους συναδέλφους της για τη στήριξη μικρών και μεγαλύτερων παιδιών που αντιμετωπίζουν κάθε είδους δυσκολίες προσαρμογής.  Στις συνεδρίες της, στα «δικά» της παιχνίδια με τα παιδιά, κρατούσε πάντα ένα μικρό μπαλάκι - κουκλάκι, τον «Μπαλούκο», όπως τον ονόμαζε. Σαν να ήταν μαγικό, στο φουσκωτό, χαμογελαστό κουκλάκι, στον Μπαλούκο, μιλούσαν πιο εύκολα τα παιδιά για ό,τι τα προβλημάτιζε, για ό,τι τα ενοχλούσε αλλά και για ό,τι τα έκανε χαρούμενα. Οταν κάποια από τους μικρούς της φίλους έμαθε ότι η Γιώτα δεν είναι πια εδώ μαζί μας, το πρώτο πράγμα που αναρωτήθηκε ήταν: «Και τι θα γίνει τώρα ο Μπαλούκος;» Ηταν ένας πολύ γελαστός άνθρωπος, πάντα διαθέσιμη να προσφέρει χέρι βοηθείας χωρίς να επικρίνει. Θύμωνε μόνο με το πώς οι γονείς συμπεριφέρονται στα παιδιά τους μερικές φορές. Πίστευε ότι τα παιδιά είναι θεϊκά πλάσματα, που έχουν τη δυνατότητα να επικοινωνούν με κάτι άλλο, πιο υπερβατικό από ό,τι εμείς οι ενήλικοι. Γι’ αυτό και πρέπει να τους δίνουμε σημασία, να τα ακούμε με προσοχή και να τους συμπεριφερόμαστε με σεβασμό για αυτό που είναι. «Ηταν τις πρώτες ημέρες του μικρού στον παιδικό σταθμό και έκλαιγε συνέχεια. Δεν μπορούσε με τίποτα να προσαρμοστεί. Ηρθε, έσκυψε δίπλα του, κάτι του ψιθύρισε στο αυτί και εκείνος σταμάτησε να κλαίει και άνοιξε διάπλατα τα μάτια. Της έδωσε το χέρι του και άρχισαν να ανεβαίνουν τη σκάλα μαζί. Ακόμη αναρωτιέμαι τι ακριβώς του είπε», λέει η Τ.Κ., μητέρα νηπίου σε παιδικό σταθμό όπου δούλευε η Γιώτα. Αυτό ήταν το χάρισμά της, να συνδέεται με τους ανθρώπους, να ανταποκρίνεται με θετικό τρόπο σε ό,τι προέκυπτε, ακόμα και το πιο δύσκολο. Ετσι αντιμετώπισε και την ασθένειά της, που κράτησε δύο χρόνια που θα πρέπει να ήταν δύσκολα. Γιατί, όταν τη ρωτούσες, απαντούσε πάντα αισιόδοξα σαν να επρόκειτο για ένα λίγο πιο επίμονο κρύωμα. «Εχουμε και δουλειές, δεν μπορούμε να κλαίμε συνέχεια». Μέχρι και λίγες ημέρες πριν φύγει και ενώ δεν μπορούσε πλέον να βγει από το σπίτι της, το τηλέφωνό της χτυπούσε συνέχεια για βοήθεια. Ενας γονιός που αρρώστησε και «πώς πρέπει να το πούμε στο παιδί», ένα μικρό που αρνείται να πάει σχολείο «ενώ όλα πήγαιναν καλά», ένα αγοράκι που βλέπει συνέχεια εφιάλτες, αλλά δεν μπορεί να τους θυμηθεί το πρωί. Η Γιώτα δεν αρνήθηκε ούτε μία στιγμή τη βοήθειά της, που φυσικά ήταν εκτός επαγγελματικής υποχρέωσης πλέον. «Ρωτούσαμε πώς είσαι και έλεγε “ας πούμε εσείς πώς είστε”», λένε εκείνοι που επικοινώνησαν μαζί της λίγες ημέρες πριν φύγει. Οταν φεύγει ένας δικός σου άνθρωπος, αναζητείς απεγνωσμένα λόγια παρηγορητικά, προσπαθείς να εξασφαλίσεις ότι τουλάχιστον δεν θα κοπεί το νήμα της μνήμης. Για τη Γιώτα Αντωνοπούλου αυτό είναι το μόνο σίγουρο. Για πολλά ακόμη χρόνια θα ζει στις ψυχές και με έναν τρόπο θα είναι παρούσα στις ζωές χιλιάδων ανθρώπων: γονιών που τους έκανε να πιστέψουν ότι μπορούν να τα καταφέρουν, αλλά και μικρών παιδιών που τα πήρε τρυφερά από το χέρι αμβλύνοντας τις δυσκολίες –και, γιατί όχι, τον πόνο– του μεγαλώματος. Οι συμβουλές, η αγκαλιά, αλλά κυρίως η διαθεσιμότητά της να ακούει και να στηρίζει βοήθησαν πολλούς ανθρώπους και ακόμα περισσότερα παιδιά να μεγαλώσουν αναπτύσσοντας ανθεκτικότητα και εμπιστοσύνη στον εαυτό τους. Πολύτιμα εφόδια... Let's block ads! (Why?)

Υπουργείο Υγείας 1970-01-01 03:00:00

21/09/2019 ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Ένα από τα μεγαλύτερα διαχρονικά προβλήματα του ΕΣΥ – το οποίο επιδεινώθηκε με την οικονομική κρίση – είναι η υποχρηματοδότησή του. Το γεγονός ότι φαίνεται να αφήνουμε πίσω μας τα πιο δύσκολα, δημιουργεί τις προϋποθέσεις για αυξημένα κονδύλια στην Υγεία;Β. ΚΙΚΙΛΙΑΣ: Είναι αλήθεια ότι η Ελλάδα βρίσκεται κάτω από το μέσο όρο των χωρών της Ευρωπαϊκής Ένωσης σε ότι έχει να κάνει με τις δαπάνες στην υγεία. Άλλωστε, και ο Declan Costello, μιλώντας στο συνέδριο του Economist ως επικεφαλής της Ομάδας της Ευρωπαϊκής Επιτροπής για τη χώρα μας, δήλωσε δημοσίως ότι η Ελλάδα ενδεχομένως θα μπορούσε να αυξήσει κάποιες από τις δαπάνες στην υγεία.Χρειάζεται όμως να υπάρξει και εξορθολογισμός των δαπανών. Πρέπει ο Έλληνας φορολογούμενος να γνωρίζει που πηγαίνει μέχρι και το τελευταίο ευρώ που πληρώνει για την υγεία. Στο πλαίσιο αυτό εγκαθιδρύουμε ηλεκτρονικό σύστημα προμηθειών, συνδέουμε το BI (σύστημα επιχειρηματικής ευφυΐας) του Υπουργείου με όλα τα νοσοκομεία και θέτουμε ποσοτικούς και ποιοτικούς δείκτες στους διοικητές, τους υποδιοικητές των νοσοκομείων και στις διοικήσεις των οργανισμών του Υπουργείου, με στόχο τη λογοδοσία, διαφάνεια, αποτελεσματικότητα και την ποιότητα των υπηρεσιών υγείας.ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Το πρόγραμμα της Ν.Δ. για την Υγεία κάνει λόγο για σύμπραξη Δημόσιου και Ιδιωτικού τομέα. Ποιος θα πουλά και ποιος θα αγοράζει υπηρεσίες Υγείας; Τι σημαίνει αυτό πρακτικά για τον πολίτη;Β. ΚΙΚΙΛΙΑΣ: Το πρόγραμμα της ΝΔ έχει στην καρδιά του, τους πολίτες και τις ευπαθείς ομάδες. Αγωνιζόμαστε για ένα Σύστημα Υγείας που θα υπηρετεί ακριβώς αυτό. Διασφαλίζουμε το δημόσιο χαρακτήρα του Εθνικού Συστήματος Υγείας και όσους εργάζονται εκεί.Οι Συμπράξεις Δημοσίου και Ιδιωτικού Τομέα αποτελούν ένα σύγχρονο εργαλείο προκειμένου να πετύχουμε το στόχο μας. Εξάλλου, ο ΕΟΠΥΥ ήδη χρησιμοποιεί τέτοια μοντέλα ως πάροχος υπηρεσιών υγείας, αφού συμβάλλεται με τον ιδιωτικό τομέα. Και τα νοσοκομεία της χώρας χρησιμοποιούν ανάλογα μοντέλα συνεργασίας με τον ιδιωτικό τομέα, κυρίως σε ότι αφορά την απόκτηση εξοπλισμού. Μας ενδιαφέρει πρώτα και πάνω από όλα να βελτιώσουμε την καθημερινότητα των πολιτών. Να μην ταλαιπωρούνται, να εξυπηρετούνται καλύτερα, να μην καθυστερούν οι διαγνωστικές εξετάσεις, να μη βασανίζονται στις εφημερίες, να μην επιβαρύνονται οικονομικά. Στηρίζουμε το Ε.Σ.Υ. και όλους τους εργαζομένους του και όπου μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε υπηρεσίες του ιδιωτικού τομέα για να στηρίξουμε τους εργαζομένους και να διευκολύνουμε τη ζωή των πολιτών, θα το κάνουμε.ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: H εικόνα που παρουσιάσατε πρόσφατα για το Ε.Σ.Υ. με βάση την ενημέρωση που είχατε από τα ίδια τα νοσοκομεία, προφανώς και δε μπορεί να αλλάξει από τη μια μέρα στην άλλη. Από μόνη της όμως, γεννά την ανάγκη για επείγουσες δράσεις ώστε να μπορέσουν να το εμπιστευθούν οι πολίτες. Ποιες θα είναι αυτές;Β. ΚΙΚΙΛΙΑΣ: Στήριξη στις Μονάδες Εντατικής Θεραπείας, αναδιοργάνωση στα Τμήματα Επειγόντων Περιστατικών, στοχευμένες προσλήψεις ιατρικού, νοσηλευτικού, διοικητικού και εργαστηριακού προσωπικού, ηλεκτρονικά συστήματα για την μείωση της γραφειοκρατίας και για την παρακολούθηση και διευκόλυνση της πρόσβασης των πολιτών στο σύστημα υγείας.Παράλληλα, προχωράμε στα νοσοκομεία με καταρτισμένες διοικήσεις που θα έχουν μέσα από μια σύμβαση αποδοτικότητας, ποιοτικούς και ποσοτικούς στόχους να πετύχουν, όπως και υποχρεωτική παρουσία στις εφημερίες.Συνεχίζουμε ταυτόχρονα με την ενεργοποίηση της Επιτροπής λοιμώξεων μέσα στα νοσοκομεία, με στόχο 35% μείωση των νοσοκομειακών λοιμώξεων εντός 5ετίας προκειμένου να περιοριστούν στα επίπεδα του ευρωπαϊκού μέσου όρου.Έχετε δίκιο, η εικόνα του Ε.Σ.Υ. δε μπορεί να αλλάξει από τη μία μέρα στην άλλη, όμως καθημερινά θέλουμε να κάνουμε μικρές νίκες προς όφελος των πολιτών και ειδικά των ευπαθών ομάδων. Για αυτό και πρώτα από όλα θα στηρίξουμε το έμψυχο δυναμικό μας.ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Για να λειτουργήσουν σωστά τα Τμήματα Επειγόντων Περιστατικών, θα πρέπει να υπάρχει ένα αξιόπιστο σύστημα διαλογής στα ίδια τα ΤΕΠ, αλλά και πριν ο ασθενής φτάσει στο νοσοκομείο – αν χρειάζεται να φτάσει. Η προηγούμενη κυβέρνηση ξεκίνησε την δημιουργία των ΤΟΜΥ, με στόχο να λειτουργήσουν ως «φίλτρο» για τα περιστατικά. Θα συνεχίσετε πάνω σ’ αυτό το μοντέλο ή θα προτείνετε νέο για την Πρωτοβάθμια Φροντίδα Υγείας;Β. ΚΙΚΙΛΙΑΣ: Τα τελευταία 45 χρόνια ο εκάστοτε Υπουργός Υγείας, ανακοινώνει πρόγραμμα Πρωτοβάθμιας Φροντίδας Υγείας. Δυστυχώς, με πενιχρά αποτελέσματα για τους πολίτες και με όλο το βάρος να πέφτει στα νοσοκομεία. Προφανώς η σωστή λειτουργία της ΠΦΥ είναι προτεραιότητά μας, για να μην ταλαιπωρείται ο πολίτης, αλλά θέλουμε ένα σύστημα υγείας πιο αποτελεσματικό και πιο αποδοτικό. Για εμάς «εν αρχή ην το έργο».Αξιολογούμε τη λειτουργία των ΤΟΜΥ και τα στοιχεία τα οποία παρουσιάσαμε, μόνο ενθαρρυντικά δεν είναι. Πιστεύουμε ότι η λειτουργία της ΠΦΥ θα πρέπει να βασίζεται στην αρχή της ολοκληρωμένης φροντίδας υγείας (integrated health care).ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Λίγο πριν από τις πρόσφατες εκλογές, παρότι αναμενόταν να ανακοινωθεί νέο δελτίο τιμών, με αποτέλεσμα να κυκλοφορήσουν νέα φάρμακα χρήσιμα για συγκεκριμένες ομάδες ασθενών, την τελευταία στιγμή δεν έγινε. Πότε εκτιμάται ότι θα εκδοθεί νέο δελτίο τιμών;Β. ΚΙΚΙΛΙΑΣ: Όπως ορίζει ο νόμος, εντός του έτους.ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Ο προκάτοχος σας Α. Ξανθός είχε παραδεχθεί σε συνέντευξη που του είχα κάνει, ότι υπάρχουν άνθρωποι – αρκετοί από άλλες χώρες – που ενδεχομένως έχουν ΑΜΚΑ, ενώ δεν θα έπρεπε. Ωστόσο, αυτοί επιβαρύνουν οικονομικά τα νοσοκομεία. Τι προτίθεστε να κάνετε γι’ αυτό;Β. ΚΙΚΙΛΙΑΣ: Με βάση τους ελέγχους που έχουμε ζητήσει να γίνουν για τα ενεργά ή μη ΑΜΚΑ, συνεργαζόμαστε με το Υπουργείο Ηλεκτρονικής Διακυβέρνησης και το Υπουργείο Εργασίας, ώστε να έχουμε την πραγματική εικόνα, κατηγοριοποιώντας όλες τις ομάδες των δικαιούχων. Ένα επιπλέον εργαλείο ελέγχου είναι το σύστημα ηλεκτρονικής συνταγογράφησης, αλλά και η ενεργοποίηση της Κάρτας Υγειονομικής Περίθαλψης Αλλοδαπών (ΚΥΠΑ).ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Κάνατε λόγο για γρήγορες διαδικασίες προσλήψεων που τόσο έχει ανάγκη το Ε.Σ.Υ. Πώς θα γίνει αυτό αφού και πάλι θα εμπλέκεται σε αυτές το ΑΣΕΠ;Β. ΚΙΚΙΛΙΑΣ: Το ανθρώπινο δυναμικό του Ε.Σ.Υ. είναι η ραχοκοκαλιά του. Έχουμε καταγράψει τα προβλήματα που δυσχεραίνουν την έγκαιρη ολοκλήρωση των συμβουλίων κρίσεων των γιατρών και πολύ σύντομα θα είμαστε σε θέση, με τη χρήση των νέων τεχνολογιών, να επισπεύσουμε την όλη διαδικασία. Τώρα, κ. Κεφαλογιάννη, απαιτούνται πάνω από 18 μήνες για να γίνει αυτό.Στόχος μας είναι να το «ρίξουμε» στους 5 μήνες, ίσως και λιγότερο. Επίσης, θα υλοποιήσουμε επιτέλους την ισχύουσα διάταξη νόμου, που προβλέπει ότι 6 μήνες πριν την συνταξιοδότηση του γιατρού, προκηρύσσεται η θέση, ώστε αμέσως να πληρωθεί και να μην υπάρχει κενό.Ο Ψηφιακός μετασχηματισμός του Υπουργείου Υγείας θα μας βοηθήσει να ενσωματώσουμε γρήγορους και ευέλικτους μηχανισμούς στελέχωσης κρίσιμων τομέων, όπως ο νοσηλευτικός.Επιπλέον, επανασχεδιάζουμε τις ανάγκες σε ιατρικές ειδικότητες, για να προχωρήσουν οι συνέργειες σε διοικητικό επίπεδο και να εφαρμοστεί μία πολιτική συγκράτησης των νέων ιατρών στη χώρα.Τα νοσοκομεία, αλλά και η κοινωνία, χρειάζονται στην ώρα τους, γιατρούς, νοσηλευτές και διοικητικό προσωπικό.ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Δύο μήνες στο Υπουργείο Υγείας εξακολουθείτε να πιστεύετε ότι μπορούν πολλά να αλλάξουν στην Υγεία; Είχατε πει στην αρχή «πρώτα ο άνθρωπος». Πόσο εφικτός είναι αυτός ο στόχος μετά την κατάσταση που – όπως ο ίδιος είπατε – παραλάβατε;Β. ΚΙΚΙΛΙΑΣ: Το να υπηρετούμε τον άνθρωπο και ειδικά αυτόν που βρίσκεται σε ανάγκη, είναι ιερός σκοπός που αξίζει μεγάλες θυσίες για να πετύχουμε μικρές νίκες. Το ότι εντός 2 μηνών, χιλιάδες ογκολογικοί ασθενείς δε χρειάζεται να περιμένουν ώρες στις ουρές της ντροπής των φαρμακείων του ΕΟΠΥΥ για να πάρουν τα φάρμακά τους και να κάνουν τις θεραπείες τους στις ιδιωτικές κλινικές, μάς κάνει να πιστεύουμε ότι κάτι αλλάζει. Πολλές μικρές νίκες, σημαντικές για τις ζωές των συνανθρώπων μας, αυτός είναι ο στόχος. Διαβάστε επίσης Let's block ads! (Why?)

Ολα ανοικτά για το έργο Πάτρα – Πύργος

Η ιταλική GD Infrastrutture, η οποία είναι ανάδοχος σε δύο από τις οκτώ εργολαβίες, κατέθεσε εξώδικο στο υπουργείο Υποδομών για τις εγκεκριμένες προκαταβολές. Ακόμα και να προχωρήσουν ως έχουν οι εργολαβίες του οδικού άξονα Πάτρα - Πύργος, χωρίς την ακύρωση του έργου, εξετάζουν πλέον στο υπουργείο Υποδομών, καθώς αρχίζει να γίνεται αντιληπτό ότι ο σχεδιασμός της προηγούμενης ηγεσίας είναι εξαιρετικά δύσκολο να ανατραπεί, χωρίς να υπάρξουν νέες πολυετείς καθυστερήσεις. Σύμφωνα με στελέχη της αγοράς, αυτό θα είναι, εκτός απροόπτου, και το «μήνυμα» που θα εισπράξει στις συναντήσεις που θα έχει με αξιωματούχους της Ευρωπαϊκής Επιτροπής ο νέος υπουργός Υποδομών Κωνσταντίνος Αχ. Καραμανλής, καθώς, όπως υπενθυμίζεται, η Ε.Ε. χρειάστηκε σχεδόν δύο χρόνια έως ότου εγκρίνει τη χρηματοδότηση του υφιστάμενου διαγωνισμού κατά το ποσό των 293 εκατ. ευρώ από το Ταμείο Συνοχής. Ακόμα μεγαλύτερος χρόνος (2,5 έτη) απαιτήθηκε και για την έγκριση της χρηματοδότησης του ελληνικού Δημοσίου για το νότιο τμήμα του αυτοκινητόδρομου Ε65 (Λαμία - Ξυνιάδα), με βάση τους κανόνες περί κρατικών ενισχύσεων. Οπως λοιπόν αντιλαμβάνεται κανείς, η επιθυμία του υπουργείου να επαναπροκηρύξει τον διαγωνισμό του οδικού άξονα ως ενιαίο έργο, ή έστω η ένταξή του στην παραχώρηση της Ολυμπίας Οδού, με την περαιτέρω επέκτασή του μέχρι την Αρχαία Ολυμπία, θα απαιτήσουν ακόμα και χρόνια έως ότου λάβουν το πράσινο φως από την Ε.Ε., εφόσον μάλιστα αυτό ληφθεί, καθώς δεν αποκλείεται τελικά η απάντηση να είναι αρνητική. Στα παραπάνω δεν συνυπολογίζεται το κόστος των αποζημιώσεων που θα πρέπει να δοθούν στους υφιστάμενους αναδόχους, αλλά και οι αξιώσεις που θα εγείρουν αυτοί μέσω των αιθουσών των δικαστηρίων. Ηδη, οι πρώτες «προειδοποιητικές» βολές έχουν δοθεί, καθώς εντός της εβδομάδας η διοίκηση της ιταλικής GD Infrastrutture, η οποία είναι ανάδοχος σε δύο από τις οκτώ εργολαβίες, κατέθεσε εξώδικο όπου καλεί το υπουργείο να ανακαλέσει την «αντισυμβατική και παράνομη αναστολή χορήγησης ή/και πληρωμής των ήδη εγκεκριμένων προκαταβολών». Η εταιρεία επισημαίνει, μεταξύ άλλων, την άρνηση των υπηρεσιών του υπουργείου να χορηγήσουν τις προβλεπόμενες προκαταβολές, παρότι έχουν περάσει πέντε μήνες από την υπογραφή των σχετικών συμβάσεων και χωρίς εν τω μεταξύ να έχει υπάρξει επίσημη ενημέρωση απέναντι στην εταιρεία για τους λόγους που συμβαίνει αυτό. Οπως σημειώνεται στο εξώδικο της GD Infrastrutture, «σε περίπτωση που το υπουργείο, στο μέλλον προσπαθήσει να μεταθέσει τις όποιες ευθύνες (για τις καθυστερήσεις) προς τους αναδόχους, παρουσιάζοντας ότι για τον λόγο αυτό είναι προς όφελος του δημοσίου συμφέροντος η ακύρωση των συμβάσεων κατασκευής έργου, θα μας εξαναγκάσει να προσφύγουμε στη Δικαιοσύνη, προκειμένου να προασπίσουμε τα νόμιμα δικαιώματά μας». Στελέχη του κλάδου σημειώνουν ότι αυτήν τη στιγμή, οι μόνες εργολαβίες που είναι «ορφανές» είναι οι δύο που είχαν αναλάβει οι οριστικά έκπτωτες πλέον εταιρείες συμφερόντων Καλογρίτσα. Στο διάστημα που έχει μεσολαβήσει θα μπορούσαν ήδη να έχουν αναδειχθεί οι νέοι ανάδοχοι, μέσω της λίστας των επόμενων μειοδοτών, ή μέσω πρόσκλησης του υπουργείου προς τους υπόλοιπους αναδόχους του έργου. Παράλληλα, επισημαίνεται ότι η εν λόγω εμπλοκή θα μπορούσε να αξιοποιηθεί από τον κ. Καραμανλή ως διαπραγματευτικό ατού, προκειμένου να ζητήσει από τις υπηρεσίες της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, π.χ. μια διετή παράταση του χρονοδιαγράμματος ολοκλήρωσης των έργων, χωρίς να χαθεί η κοινοτική χρηματοδότηση. Με τον τρόπο αυτό θα επιλυόταν η βασική ανησυχία του υπουργείου και ταυτόχρονα θα επέτρεπε την καλύτερη παρακολούθηση του έργου.Let's block ads! (Why?)

Η κλιματική αλλαγή επηρεάζει τα μνημεία

Θέα της Ακρόπολης από τον Ναό του Ολυμπίου Διός, από την έκθεση φωτογραφιών του Ρόμπερτ Μακέιμπ «Χρονογραφία» για τα 180 χρόνια της Αρχαιολογικής Εταιρείας. Τη συγκρότηση διεπιστημονικής επιτροπής για την εκπόνηση εθνικού σχεδίου δράσης με στόχο την αντιμετώπιση των επιπτώσεων της κλιματικής αλλαγής στα μνημεία, στους αρχαιολογικούς χώρους, στους ιστορικούς τόπους και στα μουσεία ετοιμάζει το υπουργείο Πολιτισμού. Οι επιπτώσεις της κλιματικής αλλαγής στο μνημειακό απόθεμα είναι ένας νέος, επιβεβαιωμένος κίνδυνος, σε διεθνές επίπεδο που δεν έχει αντιμετωπιστεί επαρκώς, όπως λέει η υπουργός Πολιτισμού Λίνα Μενδώνη στην «Κ»: «Μπορεί να επηρεάσει τα μνημεία, τους αρχαιολογικούς χώρους, αλλά και τα εκθέματα των μουσείων, σε περίπτωση που δεν ληφθούν τα κατάλληλα μέτρα. Στην Ελλάδα δεν θα έλεγε κανείς ότι κινδυνεύουν άμεσα κάποια μνημεία. Ωστόσο, οφείλουμε να δράσουμε προληπτικά». Επικεφαλής της επιτροπής θα τεθεί ο καθηγητής του Πανεπιστημίου Αθηνών και διευθυντής του Εργαστηρίου Μετεωρολογίας Κώστας Καρτάλης, ενώ τα μέλη της θα αποτελούνται από επιστήμονες διαφόρων ειδικοτήτων και στελέχη της αρχαιολογικής υπηρεσίας. Μέχρι σήμερα οκτώ μνημεία, η Αρχαία Ολυμπία, οι Δελφοί, η Δήλος, η Επίδαυρος, ο Μυστράς, ο Ναός του Επικούριου Απόλλωνα, οι Φίλιπποι, το Ηραίο Σάμου, έχουν ενταχθεί στο πρόγραμμα «Ερευνώ - Δημιουργώ - Καινοτομώ» στο πλαίσιο του ΕΣΠΑ 2014-2020 με επιστημονικές ομάδες των Πανεπιστημίων Θεσσαλίας και Αθηνών και του Εθνικού Ιδρύματος Ερευνών. Στα σχέδια διαχείρισης που θα δημιουργηθούν για τους οκτώ αρχαιολογικούς χώρους και μνημεία θα ενσωματωθούν, σύμφωνα με την κ. Μενδώνη, τα ζητήματα της αντιμετώπισης των κινδύνων της κλιματικής αλλαγής. Μπορεί οι επιπτώσεις της κλιματικής αλλαγής να αργήσουν να κάνουν την εμφάνισή τους αλλά η ατμοσφαιρική ρύπανση, ειδικά της προηγούμενης εικοσαετίας, έχει ήδη προκαλέσει φθορές σε μνημεία που βρίσκονται μέσα στον αστικό ιστό μεγαλουπόλεων, όπως ο Παρθενώνας, όπου έχουν παρατηρηθεί φθορές στην εξωτερική επιφάνεια του μαρμάρου και «γυψοποίηση» από την υγρασία. «Σήμερα, σύμφωνα με τους ειδικούς, η κατάσταση στην ατμόσφαιρα έχει βελτιωθεί κατά πολύ. Αυτό που οφείλουμε να κάνουμε είναι αυτό που ήδη γίνεται. Συστηματική έρευνα, καταγραφή, συντήρηση και αποκατάσταση», σημειώνει η κ. Μενδώνη. Φαινόμενα, όπως η άνοδος της στάθμης της θάλασσας είναι ένας υπαρκτός κίνδυνος για μνημεία όπως η Δήλος, αλλά δεν έχει παντού την ίδια ένταση και χαρακτηριστικά. Μια άλλη επίπτωση της κλιματικής αλλαγής, που έχει διεθνές αντίκτυπο, είναι πάνω στην άυλη πολιτιστική κληρονομιά. «Λαοί των οποίων ο πολιτισμός εξαρτάται για παράδειγμα από τη μετακινούμενη κτηνοτροφία, από τη στιγμή που θα υπάρχουν ξηρασίες και πλημμύρες, οι τόποι στους οποίους πήγαιναν μια ζωή δεν θα είναι ίδιοι. Aρα δεν επηρεάζεται μόνο το πολιτιστικό στοιχείο που είναι άυλο αλλά και ο τρόπος ζωής τους», επισημαίνει. Εκτός από τα ίδια τα μνημεία, ωστόσο, η κλιματική αλλαγή επηρεάζει το περιβάλλον τους, αλλά και τους επισκέπτες και εργαζομένους σε αυτά. «Για παράδειγμα, μας ενδιαφέρει η κατάσταση του δάσους που περιβάλλει τον αρχαιολογικό χώρο της Αρχαίας Ολυμπίας και όχι μόνον ο αρχαιολογικός χώρος και το άμεσο περιβάλλον του. Σε ό,τι αφορά στους επισκέπτες και εργαζομένους, η κλιματική αλλαγή οδηγεί σε διαφορετική αντιμετώπιση του χώρου, όπου θα πρέπει να υπάρχουν οι απαραίτητες μέριμνες για την προστασία των ανθρώπων από τις υψηλές θερμοκρασίες ή τους μεγάλους όμβρους», σημειώνει η κ. Μενδώνη. Συμμαχία για τα μνημεία Τον περασμένο Ιούνιο, το διεθνές συνέδριο «Climate Change Impacts on Cultural Heritage: Facing the Challenge», που διοργάνωσε η Διεύθυνση Περιβάλλοντος του υπουργείου Εξωτερικών και παρακολούθησαν εκπρόσωποι από 144 χώρες, ολοκληρώθηκε με ορισμένες διαπιστώσεις: την επέκταση της έρευνας για την προστασία του υλικού και άυλου πολιτισμού, την προσέλκυση οικονομικών κεφαλαίων και την ανάγκη εκπαίδευσης και πληροφόρησης της ανθρωπότητας για την προστασία του περιβάλλοντος και την κλιματική αλλαγή. Σε μια συνέχεια εκείνης της πρωτοβουλίας σήμερα, στο περιθώριο του διημέρου των εκδηλώσεων που προηγούνται της συνόδου κορυφής για το κλίμα στη Νέα Υόρκη, η Ελλάδα, η UNESCO και ο Παγκόσμιος Μετεωρολογικός Οργανισμός σε συνεργασία με τον γενικό γραμματέα των Ηνωμένων Εθνών Αντόνιο Γκουτιέρες διοργανώνουν την εκδήλωση «Σύμπραξη για την αντιμετώπιση των επιπτώσεων της κλιματικής αλλαγής στην πολιτιστική κληρονομιά», προκειμένου η προστασία των μνημείων, υλικών και άυλων, να λάβει την απαραίτητη προσοχή σε διεθνές επίπεδο.Let's block ads! (Why?)